Hindi pa rin ako bumalik ng Maynila.For almost 2 months,nanatili ako sa Sorsogon.I even think of having my birthday here instead of celebrating it in Manila.Wala naman akong mga kaibigan doon.Isa pa,narito na si Pen after visiting her family in Iloilo at bumalik dito nang nalamang umuwi ako.
August 21 is my 24th birthday.
Hindi ko inisip na magkaroon pa ng party.Simpleng handaan lang siguro tutal wala naman akong maimbita.My long long friends are not here.
"Galing kang Foundation?"
Nalingon ko agad siya habang pumapasok sa loob ng kwarto ko.She locked the door behind her at tinalon ang kama dahilan para gumalaw ako.
"Hmm."
"Galing ako don wala ka naman.Ano yan?"sinilip nya ang tablet na hawak ko.Immediately,I avoid it from her gaze.
I'm doing some plan para sa darating na fiesta next week.May 31 ang araw ng fiesta dito sa Pamurayan.I'm planning to give some panghanda kesa naman mabulok ang mga pagkain doon sa Foundation.Kaya ako nagpunta doon kanina.
Ngumuso siya.
"I came there first.Nakita nga kita e."
"Oh bakit hindi mo'ko nilapitan!"
"You're busy with your guy,tsk."
She was surprised. "Di ah!Nagtatrabaho ako buong araw!"
I twisted my lips. "Nagsisinungaling ka pa?Sabihin ko kay Tita Ash na ilipat ka sa Marketing Department,landi landi mo!"
Binalik ko ang atensyon sa tablet.Nung silipin nya ulit iyon ay hinayaan ko na.
"Why not held some party?Makipagcoordinate ka sa Baranggay officials."she suggested habang nakapatong ang bandang ulo sa balikat ko.
Sinilip ko siya. "And?"
"Doon ka magbigay ng groceries.If you want,you can have some giveaways or raffles.Mahilig sila sa ganyan.."
I bit my lips habang kunot ang mga noo.Inisip ko baka pwede nga iyon.Tutal hindi na ako magpapaparty sa birthday ko,I guess this will be good.A party for everyone plus a giveaways.
We immediately do what is planned.Nakipagcoordinate ako sa officials and they agreed to it.Later on we talk about arranging the place kung saan iyon gaganapin.Pinili naming sa court nalang kesa sa Barangay Hall.Bukod kase sa marami ang makakakita ng event,the court is much wider.Nagpalagay nalang kami ng panangga kung sakaling umulan.
Naging abala ako sa week na iyon.Both Pen and I were back and forth to Foundation and to Barangay.Tumutulong din ako sa pag-design ng venue to make it more like a party than knowing it was just some small event.I want it huge and memorable.
"Ms.Del Mundo,hindi nyo na kailangang gawin yan!"
Ngumisi lang ako bago ilapag ang ginamit kong gunting sa pagputol ng sobrang tali sa lobo.Lumayo ako doon at tinitigan iyon bago ako bumaling kay Kapitan.
"Nagawa ko na.."I chuckled.
Ngumiti siya. "Malaking tulong ito sa Barangay.."
Tumango ako.
"..Bukod sa pagkain may regalo ka pa sa lahat.Nagpapasalamat kami sayo,Ms.Del Mundo."
"Niña nalang po,Kap."
"Salamat,Niña.I heard you helped those residents in that Hotel,too pagkatapos ng insidente.Tinulungan mo na rin ang ibang residente dito kahit matagal na iyong nangyareng bagyo.Nagpapasalamat ang mga taga-Pamurayan sayo and to your foundation."
"It's my honor to help this Barangay,Kap.After all,Del Mundo's live here and grow here as well.It was from the legacy of my family and it's not to late to build it more.I'm here to make that legacy known."
It was my parent's will.Noong una hindi ko iyon maintindihan dahil hindi ko maisip kung bakit kelangan naming ibigay sa ibang tao ang ilan sa pinaghirapan ng pamilya.I can't imagine wasting my money to those people na ang alam lang naman ay humingi at umasa.Sabi ko pa noon,if they wanted to be rich and successful,why not work and be hardworking in early age?
Gusto pala nila ng matinong buhay bakit hindi sila magtrabaho?Why waste time daydreaming when you can work it out?
Then,noong nasa training na ako to the point I almost give up,doon ko naintindihan.It is not easy to work it out kapag wala kang alam.Kapag wala kang knowledge about money,on how to spend it usefully.
Kapag wala kang diskarte para kumita ka or to double the money and earn more than you waste,hindi iyon lalago.And that time you would used money again and the same fate follows.
Hindi ka rin yayaman.Hindi ka rin magiging successful.And same with,you can't help people.Sa lahat na siguro ng bagay na konektado sa pera,diskarte at talino ang importante.That way,you will be rich more than you expected.
The day forward iyon ang naging gawain ko.Kahit papaano ay nakalimot ako sa isang bagay.Hindi ko iyon napansin at hindi rin naman namin napag-uusapan ni Pen.Maybe she wanted to,pero alam nyang ayokong pag-usapan iyon at isipin pa.
"Good evening everyone!"
A loud cheer cover the whole place.Sa maliwanag na paligid mula sa ilaw sa taas at disco lights,kitang kita ko ang ngiti nilang lahat.Pinuno nila ang venue wearing their best dresses and shirts.They looked simple yet they sparkled in so much happiness.Para silang lumulutang sa saya having their children on their laps while clapping their hands,and wearing those smile that they don't do in the past years of hardship.
Ilan sakanila ay nasa labas ng mababang pader yet I told Chairman Isaac na walang limit ang party.Everyone was invited and should bring home some of my giveaways and gifts.They won't go home bare handed.
"Everyone seems excited!Nakakatuwa  ang isang araw na ito,hindi ba?Hindi pa araw ng pasko pero may bumaba ng isang anghel para magpadala ng regalo!Isa itong karangalan Ms.Del Mundo,maraming Salamat!"
Ngumiti ako sa MC.He's just 21,a cheerful man who is indeed confident to lead the party.Wearing a red checkered jacket and black pants,he speak gorgeous.Aakalain mong marami na siyang napaiyak na babae,but he's not.I heard he is out of the closet and widely hugging his freedom.
Katabi ko si Penelope sa kanan mahabang table,on the other left side beside me was Brgy.Chairman Isaac who glance at me after hearing my name on the speaker.We are with other officials who also looked at me at malawak na ngumiti habang sinasabayan ang palakpak ng mga tao sa harap namin.
Ngumiti ako.Hearing their cheers and applause made my heart beat so loud.
Ah,they are so nice!
Ma,Pa,can you see us there?I bet you do.Are you proud?I bet you do,too.
"So,to get the party started,we would like to start it with a prayer then the opening message of our Kapitan!Malawak ang ngiti ng ating butihing Kapitan,halatang nakabingwit.."pagbibiro nito.
Kapitan chuckled to that.I see,halos maningkit na nga ang mga mata niya.
I can't help but to smile,too.
We all raised for the prayer.Sa dasal na iyon wala akong ibang hiniling kung hindi ang maging mabuti pa saakin ang tadhana.I had a lot of achievements to be thankful of,pero may isang bagay pa akong gustong matupad.
It was necessary.And someone I don't wanna lose.
Sa saglit na iyon,nabura ang guhit sa labi ko.It seems I cannot be happy kung iniisip ko ang kalagayan niya.Lalo ngayon na wala akong balita.Hindi niya rin naman ako kinakausap or tinetext man lang.I guess may tampo siya saakin?Or ayaw niya lang na abalahin ako dahil akala niya istorbo lang siya sa lahat ng ginagawa ko.
Of course he's not.Ngayon na narealize ko na kelangan niya ng attention.
Kapitan's message was warm and welcoming,reason kung bakit bumalik ang sigla ko mula kanina.Tumatawa ako sa mga biro ng MC na si Japan,literally nawawala na ata ako sa posture.
"I missed that laugh.Gawin mo palagi yan,Niña."
I tapped Pen's shoulder.
"We can't be sure of something that began again after it lost.Just enjoy this day,Pen."I told her and smiled again.
I guess wala namang dahilan para hindi ako maging masaya.I made this party happen.I made the people happy so,what's with being downcast?
She sighed at nakitaan ko ng lungkot sa mga mata.After that,tumango na rin siya saakin wearing her joyous smile.
Sunod sunod na ang pangyayare sa event.Around 7:30 natapos ang raffle.Nagsisimula na ngayon ang kainan bago ang giveaway.The MC is doing a great job making people engage with his jokes.It didn't caused tedious to me at all.
Kasabay ng malakas na party music ay maririnig pa rin ang masasayang tawa ng mga tao.Even others are eating outside the border,they're seemed okay.Nakakatuwa talaga sila.
We are eating,too.Kanina nag-uusap usap kami ng mga official as they keep on thanking me,habang ako paulit-ulit din ng sagot ukol doon.
"It's my will to help po.And I'm happy for it."
"That's because if you're happy helping them,you feel really awesome,no?"one of the Kagawad said.
"Oo.Pakiramdam mo ang gaan gaan ng puso mo.Parang wala kang nararamdamang kahit ano but happiness!"one of the woman officials  added.
Tumango ako bago sumimsim sa tubig na nasa harap.
The giveaways started after a minute.I excuse myself and Pen dahil kanina ko pa napapansin na wala siyang gana at parang malalim ang iniisip.
"Anong mukha yan?You are the one who suggested it pero ikaw 'tong wala sa mood the whole hours!"I exclaimed happily habang nasa hallway kami ng isang 2-storey Senior High building sa loob campus.
Nasa likod lang ang school ng Open Court.Dalawang building ang pagitan bago ang isa pang room.Sa tabi ay ang gate na kulay maroon.Bahagyang nasira ang pader nito ngunit mukha pa namang matatag.
Sa tabi ng gate ay ang kindergarten room.May room din na hindi kabuuan na pader ang bumabalot.Steel bars are on it both side kaya kita ang loob nito.Nagmumukha na siyang bodega imbes na room dahil wala doong mga upuan.
In the middle of kindergarten and that room ay ang maliit na pathway papasok sa building kung nasaan kami ni Pen.Every railings are in yellowgreen coloured while the walls are in light brown that can be compared to human skin complexion.
We wandered on the place at nagawa pa naming akyatin ang ikalawang palapag.
"I..I want to tell you something."
"Hmm.."may ngiti ang mga labi ko habang tinatanaw ang kabuuan ng lugar.
Rinig pa rin dito ang ingay sa court.The sound on the stereo hyped me.
"You told me I should be honest,diba?I think it will ruin your mood today,Niña.."
Natigil ako doon at bahagyang nakataas ang kilay na humarap sakaniya.We were at the side of the staircase.Nagulat ako sa expression niya.Dahil doon,I forgot I was hyper.
"What do you mean?"my mood changed,too.
Pen looked down and serious.Kinakabahan tuloy ako.
"Pen,ano?"kunot na ang mga noo ko.
My heart became drumroll.Hindi ako mapakali dahil sa seryosong mukha niya.I think I heard my name on the stereo pero pakiramdam ko hindi.
Nabibingi ako sa tibok ng puso ko.
"Si Vernon--"
"What?"
"Hear me out first!Don't act like that and don't make a scene there!Pakinggan mo muna ako,okay?"
My mouth was open trying to find air dahil sa lakas ng tambol ng puso ko pakiramdam ko hindi ako makahinga.
What is it,huh?
She breathe heavily bago magsalita.
"He's in the hospital the past 2 months.Bigla siyang nawalan ng malay habang papasok ng Bulwagan para sana sa sunod na hearing at nagkataon na si Eng.Cortez lang ang kilalang malapit sakaniya kaya siya iyong tinawagan.Dinala sya sa hospital ni Eng.Cortez and stayed there with him.I just heard about him noong tinawagan niya ako kaninang umaga saying Vernon don't want me to know it because alam niyang sasabihin ko sayo.She said na puntahan ko sila and to tell you na Vernon didn't have much time left.According to the doctor,not even a month that he will barely breathe.Kumalat na ng tuluyan ang cancer cells sa katawan niya,Niña.."
Namanhid ang buong katawan ko sa narinig.Para akong hihiwalayan ng hininga ko sa sinabi niya.I feel like I want to outburst a loud shrieked but my voice just couldn't.
Hindi ako makagalaw at pawang isang tulak lang saakin gamit ang hintuturo ay mahuhulog ako sa ibabang parte ng hagdan.
Suddenly,my tears fall down unnoticed.Palipat-lipat ang tingin ko sa mata ni Pen thinking I could find some lie there.It was heartbreaking that I couldn't find one.
Ang mga saya na dapat nasa akin ngayon ay bigla nalang naagaw ng isang balita.
Sa sobrang bigat non,napahagulhol ako at deretsong bumagsak paupo bago pa man mapigilan ni Pen na hawakan ako.I cried loudly,praying it was just a nightmare despite of the happy people surrounding us.
I wish it was just a momentum of happy memories but then it turns out a moment of breaking hearts.