Penny:
Yah,why texting me so early?
Nasa Van ako,pauwi ng Sorci.
Punta ka?
Me:
I got damn load of works to do,Pen.
Dito ka na sa Manila umuwi.
When I told her that,umuwi agad siya ng Manila.We met at my office first bago pumunta ng restau.We talked about lot of things then,Vernon.
Hindi nya pa rin matanggap sa ngayon.I feel sorry for her that she'd suffer like this dahil lang sa ginawa ko.I forgot about him pero si Pen ang mas nasaktan doon.She got close with him kaya hindi ko siya masisisi.
"You're blaming yourself again,don't you?"biglaan ang tanong nya saakin.
We had a different topic mula pumasok kami dito at tinatanaw ang maingay na kalsada sa labas.
Tiningnan ko siya bago ngumiti.
"You're doing it again.You suffer more than us,Niña.Remember,hindi lang si Vernon ang nawala sayo.You lost your whole family and you know that sucks.Wag mong sisihin ang sarili mo."she added.
She stare at me warily.As if I'm not listening to her and I am thinking about something.
"Niña.."
Ginalaw ko ang mga noo ko bago umiwas ng tingin sakanya.Soon enough,I realized my tears are falling down my cheeks.Bumibigat rin ang bawat hininga ko and I felt some lump in my throat na mas lalong nagpabigat ng nararamdaman ko.
I just can't hold it in anymore.
Whenever I am reminded by what I have been through,nadudurog ako.Nalalabuan ako sa lahat.
Hindi naman ako masamang tao.I obey my parents,I am a good Del Mundo.Pero bakit kelangan kong maranasan lahat ng 'to?
Namatayan ako ng buong pamilya dahil sa bagyo.I got amnesia.I forgot about them.They all lied to me,but for some reason naiintindihan ko iyon.
Pero hindi ko lang maintindihan kung bakit kailangan pang mawala si Vernon?And the fact that after his death 'saka ko lang malalaman lahat.
Natatakot ako.
What if there's something more?Isang bagay na hindi ko matatanggap.Isang bagay na hindi ko inisip na kaya nya palang gawin?
"He asked for that car.."
"Believe me this time,Niña."
How can I believe him when I am so fucked up by their deceiving words?
Gusto kong paniwalaan lahat pero..ang hirap.
"I saw Vernon na lumalabas ng Cayman while Verion is beside it.He was looking at his twin bago lapitan si Manong na nakatanaw sa wasak na fountain.Hindi ko na alam ang sumunod na nangyare doon sa baba because I was calling your Papa on the phone habang bumababa ako ng sala.Nagtatakbuhan na sila palabas,they are crying.When I checked on them,wala na si Vernon doon.Si Verion lang ang naroon sa tabi ng sasakyan habang nakapatong ang palad nya sa pinto.He looked weak and shocked.Sinisigawan siya ng mga Tita mo,bago siya gumalaw doon."
(Penelope POV-Flashback)
"I'm sorry."he said bago siya lumabas ng kwarto.
Sinundan ko siya at pagdating sa labas,sa tapat ng wasak na fountain ay hinablot ko ang braso nya para mapaharap siya saakin.
Tiningnan nya ako.Nanginginig ang mga palad ko habang umiiyak ako sa harap nya.
"Bakit hindi mo sinabi ang totoo?"
"Pen,just let this slide.Hindi ko siya pwedeng sisihin sa nangyare-"
"Of course!Pero hindi ikaw ang may gawa n'yan!" Tinuro ko ang wasak na fountain sa gilid namin.
Hindi nya iyon sinulyapan but his eyes remained on me.He pass his hand over his face,he looked tired and frustrated.
"Do you want them to think I am lying?Bal is sick at hindi nila iisiping siya ang may gawa noon dahil ako ang naroon!"
"I can testify for that!"
He scoffed. "Gugustuhin mong magalit si Niña sakaniya?"
I was taken aback by his words.Hindi ako nakapagsalita doon pero sa utak ko gusto kong magsabi siya ng totoo.
Yes,mahal ko si Vernon.I don't want him hurt pero sa puntong ito,mali na eh.Halos mapatay niya si Niña!And hindi tama na si Verion nanaman ang sasalo n'on!
"Hindi na tama,Verion!"
"Ito ang tama para saakin,Pen.Kahit ano para kay Bal.Just don't speak out of it hanggang hindi ko pa napag-iisipan.Sa ngayon,let me endure it all."
Tinalikuran nya ako.
"Verion!"I called him trying to convince him pero talagang desidido siyang pagtakpan ang kambal nya.
Wala akong magawa kung hindi ang manahimik nalang.Starting that day,hindi na ako muli pang nakipag-usap kay Vernon.Kinakausap ko lang siya kapag kelangan or kapag nandyan si Niña.Pero kapag wala,nananahimik ako.
Hindi ko lang lubos maisip na sa kabila ng nagawa nya,may lakas ng loob pa siyang magpakita kay Niña na para bang wala siyang kasalanan.Naiinis man ako pero hindi ko magawang magalit sakanya.
He's still Vernon.Pero ang isiping madami ng ginawang sakripisyo si Verion for him,kailangan kong magpigil doon.
Nang mawala siya,I saw how hard it is for Niña.So I did everything to make her happy,at least.Gusto kong sabihing maling tao ang iniiyakan nya but then,I  needed to pretend.I told her how awful she did to Vernon.
I told her na sobrang sakit ng ginawa nyang pagkalimot sa lahat.Na nasasaktan ako para kay Vernon.Half of those are true,but the real reason why I didn't go to hospital and his burial ay dahil ayokong makitang iniiyakan ni Niña ang taong muntik ng pumatay sakanya.
I needed to lie for her to remember everything.I needed to show all the concern to him,for the sake of her.Pero gusto ko na talagang magsalita.Now,that Verion speak about it sinabi ko ang lahat kay Niña.
It's time to protect him.
Verion did a lot for him.He even made sure na magagalit si Niña sakanya just for his twin's feeling.Pero tangina,anong ginawa nya?
He want to kill Niña just because he doesn't want Verion to take her away?
(Niña POV)
Hindi ko nagawang umiyak sa sobrang gulat.My tears stopped as my heart feels like going to explode.Tanging pag-nginig ng kalamnan ko ang nararamdaman ko.
Ilang beses akong lumunok pero hindi maalis ang nakabara sa lalamunan ko.Anytime now,my tears will fall.
Awang ang mga labi ko sa narinig ko sakaniya habang nakatitig ako sa mga mata nya.Nakikitaan ko siya ng takot at lungkot.Pakiramdam ko matagal nyang kinimkim iyon.
"He tried to..kill me?"I mimicked her words a while ago.
I laughed a bit just to show her I am disappointed.I didn't believe it.
Of course I won't!
Bakit nila sinisisi si Vernon?
"That's impossible.."I added.
"Niña.."
"You're lying!"sigaw ko.
Ramdam ko ang pagbaling ng mga costumer sa ibang tables dahil sa pagtunog ng kaunti mula sa upuan nila.I didn't mind their stares at us but I don't want to yell here.
Madali akong tumayo at lumabas ng restaurant.Sinundan ako ng tingin ni Pen bago mabilis na sumunod na rin saakin.
"Niña!"tawag nya.
Nasa highway kami.Mabilis akong naglalakad sa initan para lang makabalik ng opisina but it seems Pen doesn't want us to argue there.
Hinablot nya ang braso ko.Nagulat pa ako doon dahil hindi ko inakala na ibang tao ang makikita ko pagharap ko.
Pen was there,standing behind him while looking at me worriedly.Nang tingnan ko siya,in his dark aura and big frame he looked at me in menace as if I did something wrong.
Eh sila nga itong mga sinungaling!
I swinged my arms just to get rid of his hold.Hindi nagbago ang emosyon nya.Mas nadepina ko lang ang galit nya dahil sa ginawa ko.And without notice,hawak nya na ulit ako at hinihila palapit sa sasakyan nya.
"Ano ba?!Bitawan mo ako!"nagsisigaw ako doon pero wala siyang pakealam.
Pen open the door for him to forcefully put me inside the frontseat.Mas lalo lang akong nagalit sa ginagawa nila saakin.
"Tangina nyo!You lied to me and now you're kidnapping me?"
Pen shut the door bago siya sumakay sa backseat.Nang makapasok na rin si Verion ay mabilis nyang pinaharurot ang sasakyan.What the fuck!
"I told you to stop cursing--"
"Hayop ka."I stop his words.
Gumalaw ang mga panga nya sa pagmumura ko.Sinulyapan nya ako saglit bago nag-overtake ng mabilis.Sa ginawa nyang iyon ay muntik pang mahampas ang mukha ko sa window pero siya rin mismo ang pumigil sa ulo ko na tumama doon.
The car stopped.Mabilis ang hininga ko sa takot dahil sa ginawa nya.
"What the--"
"Isa pang mura,Niña and I'll definitely make out with you here!"
His jaws are protruding while looking at me intensely.Halos matameme naman ako sa sinasabi nya while thinking about Pen's appearance at the backseat.
Hindi ako nakagalaw ng ilang segundo.Natulala lang ako sakanya bago makarinig ng salita mula kay Pen.
"Hoy,alam kong mahal mo si Niña pero magdahan-dahan ka naman.Punyemas,naririnig ko!Andito ako,oh!"
He looked at her over his broad shoulder habang nakahawak pa rin sa ulo ko.
"Enjoy the show,then."he smirked.
This bastard!
He has this filthy mouth na kailangang tabasan!
Tinapik ko ang braso nya para alisin iyon sa ulo ko.Inis akong bumaling sa harap habang nakangisi pa rin siya ng tingnan ako.Hindi nalang ako muli pang nagsalita.
The ride was silent.Hindi ko alam kung saan kami pupunta kaya hinayaan ko nalang.I slept for about hours at nagising lang dahil sa lubak na gumalaw sa sasakyan.
The familiar view feels nostalgic.Kahit ilang beses akong nagpabalik-balik dito,ganoon palagi ang nararamdaman ko.
Bumaling ako sa likuran ko.Pen is sleeping and was covered by a small blanket around her body.
"Hungry?"he asked.
Tiningnan ko siya.Nakatutok lang ang mata nya sa kalsada habang nakapatong ang kaliwang kamay sa steering wheel at ang isa ay inaalok ako ng sandwich.
Kinuha ko nalang iyon at hindi sumagot.
Hindi na rin siya nagtanong pa.Nang matapos lang akong kumain ay inabutan nya agad ako ng tubig at muling tinuon ang buong atensyon sa pagmamaneho.
Habang papalapit kami sa destinasyon mas lalong nagiging pamilyar ang lugar saakin.I thought we are going to the mansion pero lumiko iyon sa kabilang kalsada.
That place reminded me of the fire.Tinatayo nang muli ang building at maraming tao ang naglalakad sa paligid.Lumiko kami sa simbahan at dumeretso para lumikong muli.
Lumalakas ang tibok ng puso ko.I came here once nang makita ko ito sa panaginip ko,since then hindi na ako bumalik dito.
Tumigil kami sa parte na pinagpark nya dati.Pinagbuksan nya ako ng pinto na ayoko pa sanang bumaba.The salty breeze taste like a welcoming memory.It hugged my body and moved my hair to one direction.
Sumunod ako sa lakad nya while my arms are crossed over my chest.Huminto sya kung saan kami tumayo noon.Hinarap nya ako pagkatapos bago ipatong ang braso nya sa barrier na semento doon.Beyond was the sea which waves splashing against the big rocks.
Napahugot ako ng malalim na hininga.
"Why did you bring me here?"I asked him nang tumayo na rin ako sa di kalayuan mula sakaniya.
I put my weight on the barrier habang hinahayaan kong dalhin ng hangin ang buhok ko.
"To remind you about something."he said.
Hindi ko maiwasang magtaas ng kilay sa mga babaeng bumabaling sakaniya.He's just wearing a normal white plain t-shirt and a black pants above his knee.He wore some big rings on his fingers and also a kinda black colour watch.
His hair were kinda messy dahil sa lakas ng hangin.He has some piercing na kumikinang sa tuwing gumagalaw ang ulo nya.
When those girls saw me,nakikitaan ko sila na parang nanghihinayang tsaka sila mabilis na aalis.
Is this what he wants me to be reminded of?Kalandian nya?
"You're eyes were sticking out.Are you mad at them?"he asked na tila natutuwa pa.
Umirap ako sakanya.
"What is it,really?Dinala mo pa talaga ako sa Pier para lang may ipaalala saakin?"sabi ko.
"Hmm.."
"Why?What is it?"
"Can't you remember?"he asked.
Tiningnan ko lang siya.He turn his gaze on me.
"I confess here.I've kissed you here.After that,you lost all of it.You forgot about me,and acted like this."
Nanatili akong tahimik.Kahit alam ko ang sinasabi nya,hindi ko naman maintindihan kung ano ang pinapahiwatig nya doon.
I heard his sigh.Ilang beses iyon bago siya muling nagsalita.
"I am your first but you still chose him."
That made my breath hitched.Kahit ganoon,nanatili pa rin akong walang kibo.
He was the one I first met.
Siya ang unang naging kaibigan ko,unang kakilala ko sa Pamurayan.
Siya ang unang nakalaro ko.
Unang nang-inis saakin.
Unang nanakit saakin.
Unang nagmahal saakin.
Pero hindi siya ang ginusto ko.
He acted way different after what I did to his twin.Nagalit siya,pinahiya nya ako.Siya rin ang unang nagpaiyak saakin.
At first,I had that crush thing on him pero nang magsimula siyang maging iba saakin,I throw those feelings away.Instead,Vernon gave all the attention I wanted from my first bestfriend.From him.
He pushed me away.Kaya anong magagawa ko?
If I had known it I would listen to him.I would stay there and think he's just having a tantrums.
"That doesn't mean I should choose you over.You made me pick another kahit wala naman dapat akong pagpilian.I was written on a clean paper with you when you decided to doodle on it.."I said.
Hindi nya inalis ang tingin saakin.Parehong nililipad ng hangin ang mga buhok namin sa parehong direksyon but our feelings go with difference.
"..you made everything ruined,Verion so don't expect me to trust you."
"Then,atleast believe me."he said.
Umiwas ako kasabay ng paglunok ko.Hindi ko alam kung paano ko papaniwalaan ang mga sinasabi nya.Pero ayokong mawalan pang muli ng minamahal sa buhay.
Tiningnan ko siya.
Sincerity and pure beyond those dark hollow eyes,that's what I saw.
Tumahimik ang buong lugar kahit pa kita ko ang dami ng tao sa paligid.The lights from the top make silhouette out of our frame.
"Okay."tumango ako.
Sa kadahilanang hindi ko maintindihan ay tumango ako sakanya.
"What should I believe you,Verion?Tell me..makikinig ako."I added.
Unti-unting sumilay ang tipid na ngiti sa kaniyang mga labi.This would be added to one of the first thing.
First time that I believe someone's intention without breaking eye contact and seeking for truer feelings,I did it with Verion.
I did it again with him.