I was surprised when he suddenly pulled me away from there. He slowly laid me down and then kissed me. Next, he looked into my eyes
"You don't need to do that," sambit nito habang nasa taas ko.
"But I want to make you happy," sambit ko.
Umiling siya at inalis ang ilang hibla ng buhok sa mukha ko. 
"Be my wife, that makes me happy," bulong niya na hindi ako agad nakapagsalita. Nakita ko ang ngiti niya habang nakatingin sa gulat na mukha ko.
"Don't worry, I won't force you, let's get married when you're ready. Just don't make me marry another girl, if you repeat that hindi na ako magdadalawang isip na pikutin ka. I'll make you pregnant right away. Mark my word." May pagbabantang sabi niya habang nnakatiti sa mga mata ko.
Muli akong hindi nakapagsalita. Hindi ko alam kong ano ang sunod na sasabihin ko. Sasabihin ko ba magkakaanak na kami? Sasabihin ko ba na handa na akong pakasalan siya? Hindi ko alam anong sasabihin ko. Hindi ko alam kong anong tamang mga salita ang pwede kong sambitin. 
Tinanggal ko muna iyon sa isip ko at hinalikan siyang muli. Buti na lang ay hindi na siya nagsalita. Muli kaming naabala sa init na nararamdaman namin. 
"Ugh! Ugh! Hmm," malakas na ungol at halinghing ko nang maramdaman ko na pinatigas niya ang dila niya. Napahawak ako sa buhok niya para mas lalo siyang ilapit doon, napapaliyad na ako dahil sa hatid ng dila at labi niya.
Wala akong nagawa kundi umungol dahil sa mga ginagawa niya. Hindi ako makapaniwala na umagang umaga ay iyon ang ginawa namin. Hindi pa kami nakapagbreakfast, pero nakaisang round na kami. Hindi pagkain ang agahan namin kundi ang isa't isa.
"Kailangan na natin bumangon, kakain pa tayo. May photo shoot ka pa," bulong niya habang nakasiksik ang ulo ko sa leeg niya. Gusto ko pang matulog. Umiling ako at mas lalo akong yumakap sa kanya.
"Baka hinahanap ka na din ng Ate Hally mo," sambit niya. Kanina pa niya akong pinipilit na bumangon. Ayoko pa, miss na miss ko siya. Miss na miss ko ang amoy niya. Gusto ko ding magpahinga! Pinagod niya ako, tapos gusto niya bumangon na!
Inis ko siyang tinignan. "Gusto mo atang umalis na ako! Ayoko pa ngang bumangon!" Inis na bulyaw ko sa kanya. 
Napatitig siya sa akin at tumawa. "I didn't say that, Baby. Tignan mo kasi yung oras," malambing niyang sambit.
"Oo na! Aalis na!" Bulyaw ko sa kanya at padabog na bumangon. 
"Hey!" tawag niya sa akin at hahawakan sana ang kamay ko para pigilang umalis sa kama nang tignan ko siya ng masama.
"Bahala ka sa buhay mo, ayoko pa ngang bumangon, eh!" Bulong ko na alam kong narinig niya.
Basta ko na lang binitawan sa harap niya ang hawak kong kumot at isinuot ang suot ko kaninang bathrobe dress. Sumulyap ako sa kanya at nakita ko na siyang nakasandal na ngayon sa headboard ng kama. Ramdam ko ang panonood niya sa galaw ko kaya inirapan ko siya.
"Isa pa nga," sambit niya ulit kaya kahit na gusto ko siyang irapan ulit ay napakunot ang noo ko.
"What are you talking about?" Nakakunot noo na tanong ko. 
"Umirap ka ulit. Na miss ko yung irap mo," sambit niya kaya napairap ako, handa na sana akong umalis, pero mabilis siyang tumayo at hinawakan ang kamay ko para pigilan. Ang kumot ay nakaharang sa ibabang bahagi ng katawan niya.
"What?" inis kong tanong sa kanya. Hindi siya nagsalita at hinila ako sa gilid ng kama. Naupo siya doon at pinaupo niya ako sa tabi niya.
"Bakit ang init ng ulo mo?" 
Nag iwas ako ng tingin. Hindi ko alam basta ang alam ko ay naiinis ako sa kanya. Gusto ko siyang kasama, pero naiinis ako sa kanya.
Tatayo sana ulit ako nang niyakap niya ako sa bewang, may inabot siya sa gilid, pero hindi ko nakita kong ano 'yon. 
"Parang ayaw mo 'ko dito, aalis na lang muna ak--" nabitin ang sasabihin ko nang makita ko ang hawak hawak niya.
May hawak siyang kwentas, pero ang pendant ay isang-
“I will put the ring on the necklace first. I know that you are still not ready for this, that is why I will put it here first. I will put it on your finger when I know you are ready to marry me,” he untied the lock of the necklace and smiled at me.
"I want you to wear this on your finger if you are already ready to marry me, ngayong hindi pa, kaya sa leeg mo muna," lumapit siya sa akin at isinuot iyon sa leeg ko. 
Napahawak ako sa singsing na ginawa niyang pendant. It's a diamond ring. Isang tingin palang ay alam mo ng mamahalin iyon. May malaking diamond sa gitna at sa magkabilang gilid ay may dalawang maliit na diamond. 
Wala akong masabi. Tulala at gulat ako habang hawak hawak ang singsing na nilagay niya sa necklace, sa may leeg ko. 
Hindi ko namalayan ang pagtulo ng luha ko. Subrang saya ko. Subrang saya ko, hindi ko alam kong saan ko ilalagay ang saya na nararamdaman ko. 
Oo at napag-uusapan na namin ang kasal. Oo at sinasabi niyang gusto niya akong pakasalan, pero iba pa rin ngayong hawak hawak ko na ang isang palatandaan na pwede kaming ikasal, na mahal niya ako at handa niya akong pakasalan.
Napahagulgol ako at niyakap siya. 
"Mahal kita, mahal na mahal kita. I don't want to see you again with someone else. I don't want to lose you again," Mahinang sambit niya. Hianalikan niya ang buhok ko na mas nagpahagulgol sa akin.
****
"Ano ba!" Inis na napatayo si Ate Hally sa kinauupuan niya. Masama niya kaming tinignan ni Wesley. Kakatapos lang ng photo shoot ko at ngayon nga ay nanonood kami kasama si Ate Hally.
Nakahiga ako sa mga hita ni Wesley habang sinusubuan niya ako ng popcorn. Sa totoo lang wala akong maintindihan sa pinapanood namin, nagtatawanan at nagkukulitan lang kami ni Wesley.
"Why, Ate?" Tanong ko at bumangon. Umirap siya sa akin.
"Why? Do you really asking me why? What do you think of me? A thirdwheel? Ghad! Nang iinggit kayo? Wala akong maintindihan sa pinapanood ko dahil sa kulitan niyo! Ghad, sa kwarto na nga lang kasi kayo!" Pulang pula na si Ate Hally sa inis habang binabanggit ang mga sinambit niya.
Natawa ako sa inasal ni Ate Hally. Sinaniban ata ako ngayon ng kapilyuhan. Kumandong ako kay Wesley at hinalikan siya sa labi, sabay tingin kay Ate Hally.
"You don't have boyfriend, Ate? Kawawa ka naman," natatawa kong sambit.
Napahawak si Ate Hally sa noo niya. Narinig ko rin ang halakhak ni Wesley.
"Walang hiyang buntis 'to," sambit niya. Huli na nang marealize ang sinabi niya. Napaubo siya at nag iwas ng tingin. Napalunok naman ako, hindi ko pa rin alam kong paano ko sasabihin.
"What did you say?" Kunot noong tanong ni Kuya Wesley. 
"Huh? Ano... Yung ano... Yung main character mabubuntis kaya naiinis ako sa inyo dahil hindi ko na maintindihan," sambit niya sabay iwas ng tingin. 
Nakahinga ako ng malalim noong tumango si Wesley. Sinipat ako ng tingin ni Ate Hally at pinanlakihan ng mata. Napanguso ako, hindi ko talaga alam kong paano sasabihin.
"Kailan mo sasabihin? He deserve to know, Sunny," sambit ni Ate Hally nang maiwan kaming dalawa sa sala, umalis saglit si Wesley kaya nagkaroon kami ng pagkakataon para mag usap.
"I know, pero hindi ko alam kong paano sasabihin," I said.
"Hihintayin mo pa bang lumubo yang tiyan mo bago mo sabihin?" Hindi pa alam ni Ate Hally ang tungkol sa binigay ni Wesley na singsing. Alam kong pag nalaman niya iyon ay gagawin niya ang lahat para mapapayag akong sabihin na agad ang tungkol sa pinagbubuntis ko. 
"Of course, not. Sasabihin ko din, pero huwag muna ngayon," sambit ko
Walang nagawa si Ate Hally kundi bumuntong hininga sa desisyon ko. Lihim kong hinawakan ang singsing na nasa leeg ko na natatabunan ng damit ko.
Ayoko munang isipin ang mangyayare sa pilipinas, pagkauwi namin. Lalo na ang magiging reaksyon ng mama ni Wesley. I mean it, when I want to leave and let go of Wesley, but it's hard. Ang hirap hirap. Hindi ko kaya. 
Siguro mas madali ng kaunti pag hindi ako buntis, mahihirapan pa rin akong lumayo sa kanya, pero mas madali na.
Kong kaninang umaga ay natakasan ko ang mga tanong niya tungkol sa dahilan ko, ngayon ay hindi na. Ilang oras na kaming namamasyal at ngayon ay nakarating kami dito sa Namsan tower.
Isa ito sa lugar kanina na pinuntahan ng bida sa pinapanood namin, kaya sinabi kong gusto ko ding pumunta dito. Madilim na din dahil nagtagal kami kanina sa Sky Rose Garden.
Korea is really one of the best country for a couple. The best of the best country of course is Paris, and we all know that.
"Ayusin mo," sambit ko nang makita kong hindi maayos ang pagkakapadlock ni Wesley sa padlock niya.
Hopes of an everlasting love. I want to hopes an everlasting love with Wesley. 
"Sige ka, pag hindi mo inayos yan, baka matulad tayo sa isang drama. Hindi niya inayos yung pagkakapadlock, kaya di nagtagal ay na hulog sa baba, ayon nainlove sa iba yung isa," sambit ko.
 Nagbibiro lang naman ako sa sinabi ko, pero nagulat ako nang nagseryoso siya at inayos nga ang pagkakapadlock, hindi ko maiwasang matawa. Tinignan niya ako nang marinig iyon, sunod ay sa kakapadlock ko lang.
"Baby, Ayusin mo, tsk, ako na nga para makasigurado," seryosong sambit niya at handa na sanang hawakan ang padlock ko, pero mabilis ko siyang pinigilan.
Nagsulat din kasi ako doon at natatakot ako na baka mabasa niya, kanina pa nga niya gustong basahin. 
"Maayos naman, tara ihagis na natin yung susi," nakangiti kong sambit. Tinitigan niya ang padlock ko, para sigura masigurado na maayos ang pagkakalock. 
Sabay namin iyong hinagis. Nakangiti akong tinanaw iyon. Hindi ko namalayan na nakatitig lang pala siya sa akin. Sinulyapan ko siya at magsasalita sana nang mauna siya.
"Pwede ko na bang marinig ang rason mo? I can't sleep tonight if you won't say the reason, if I don't know yet the reason behind of you making me marry someone. I want to know why, I can't stop me from asking you why," I took a deep breath before speaking.
"You said that the company, the hotels are important to you," nakita ko sa mukha niya na biglang panlalambot. "Nalaman kong mawawala iyon sayo pag hindi mo siya papakasalan," tumigil ako nang hinawakan niya ang kamay ko.
Hindi siya nagsalita kaya nagpatuloy ako sa sasabihin ko.
"Noong nalaman ko iyon, alam ko na kailangan kitang bitawan. Ayokong mawala sayo yung pinaghirapan mo. Ayokong mawala sayo yung dapat sayo. Dumagdag pa ang tungkol sa nalaman kong ginawa ni lolo. Tama naman ang mama mo, pag ako ang pinili mong pakasalan, parang lumalabas na ayos ka na para sa akin kasi may pera ka na. Na tanggap ka na ni lolo kasi may pera ka na." I said while staring at him.
Tumulo yung luha ko nang maalala ko ang mga sinabi ng mama niya sa akin, kong paano siya nasaktan noon sa pagtaboy sa akin dahil kay lolo.
"Ayokong isipin nila iyon. Kahit sino ayaw kong isipin nila na naging tayo kasi may pera ka. Mahal kita kahit wala kang pera. Minahal kita kahit isa ka lang empleyado noon ni Kuya...... Kaya nag desisyon ako na hayaan na lang na makasal ka sa iba," sambit ko habang matuloy na pumapatak ang luha sa mga mata ko.
Lumapit siya at pinunasan ang luha sa pisngi ko. 
"Do you think I wasn't prepared for that? I will not accept the company if there are such conditions. Bakit kailangan mong magdesisyon ng hindi ako kasama? Oh, please stop crying. Before my grandfather's died, napaperma ko siya tungkol sa bagay na 'yon, na hindi na matutuloy ang kondisyong 'yon. Hindi ko pa iyon pinapakita sa lawyer namin, kaya ang alam ng lahat ay kailangan ko pa din magkapasal kay Annie,"
Hindi ako Makapagsalita. What the hell! 
"What did you say? Para matigil na 'to? Gusto mong matigil na 'to? Ang alin? Ang isipin ng iba ang mga ayaw mong isipin nila? Marry me now, matitigil na lahat ng 'yon, ipapakita ko sayo. Marry me now, Baby."