Kabanata 78

"Ate," tawag ko kay Ate Hally nang makaramdam ng gutom, nakakita kasi ako ng Ice cream sa TV.
Palagi akong gutom. Wala na yung diet ko. Oras oras gutom ako, para bang kailangang may pagkain palagi sa tabi ko kahit anong gawin ko at puntahan ko. Ako ba yung matakaw? O si Baby? Hindi naman siguro masisira yung katawan ko, ngayong buntis lang naman ako kakain ng kahit anong gustuhin ko
"I'm not your yaya, Sunny! Ano nanaman ipapabili mo?" Hindi naman siya nag rereklamo, pero napuno na ata. Noong isang araw, kahapon at ngayon, palagi siyang lumalabas para bumili ng pagkaing gusto ko. 
Wala ako sa bahay, hindi ko alam kong anong nangyare, basta ang alam ko lang dito daw muna ako sa isang condo. Natatakot daw sila na baka puntahan ako o comprontahin ni Annie. I don't think so, bago mawalan ng malay sa gabing 'yon, nakita ko ang pagka guilty sa mukha ni Annie, sapat na sa'kin 'yon para masabing hindj niya gagawin 'yon.
Hindi ako nagtanim ng galit kay Annie. I don't know, but..... pagkatapos ng nangyare na 'yon at sa araw araw na paghihintay kay Wesley, napag isip isip ko ang sinabi ni Kuya Grayson. Magkaka anak na ako so I need to be matured. Hindi na ako ang batang si Sunny para lagyan ng gasolina ang apoy. Kailangan kong isipin muna ang gagawin ko at magigung desisyon ko. Hindi palagi na ipapakita ko na spoiled ako at gamawa na lang ng ano mang isipin ko
I understand what Annie do. She's right, fiance niya si Wesley that time, kahit ako ang binigyan ni Wesley ng singsing, sa mata ng tao, sa mata ng mama niya at nakakakilala sa kanila, sila ang tunay. I really understand Annie because even I …. if I'm in her place, I will do the same because it's not good to see your fiancé with someone else. Ramdam ko ang sakit na nararamdaman niya sa sandaling 'yon.
She's just hurt and I think... she is just inlove with Wesley. Kita ko sa mata niya na nasasaktan siya, nakikita ko yung sarili ko noong ako pa naghahabol kay Wesley. Love is not a choice. Love comes with unexpectedly place and time. Kahit ayaw mo, kong natamaan ka talaga, wala kang magagawa. 
Sana lang hindi din siya nagtanim ng galit. Pagnakapagpalakas na ako. Pag ayos na talaga ang pakiramdam ko, I want to talk to her. I want to say sorry. I have no intention to insulting her when I show to her the ring that Wesley gave. Furthermore, I deserve to say sorry, she deserved my sorry, I deserve her sorry too because of what happen, but for now, ako muna ang hihingi ng sorry. She needs to hear my sorry.
"Ako na lang kasi, magpapasama ako kila manang," nakangiti kong sambit. Mabilis siyang tumayo at umirap.
"Ako na! It's for my pamangkin, not for you." Yan ang palagi siyang sinasabi. Ayaw niyang mag utos na lang para pagkain ko, sabi niya para sa pamangkin daw niya. She want to spoil my baby kahit nasa tiyan ko pa. 
Naiimagine ko tuloy pag lumaki na ang anak ko, siguro lahat ng gusto niya masusunod, but I don't want that to happen. Nakikita ko din kasi na iniispoil ng lahat, well kasama na ako doon, si Ashton, kunti na nva lang ay bilhan na nila ng sariling bahay. 
Natatawa kong pinanood na umalis si Ate Hally. Padabog pa ito kaya natawa ako. Ngunit nawala iyon nang maalala si Wesley. Walang nagsasabi kong kailan siya uuwi. 
Tatayo sana muna ako para bumalik sa kwarto nang makita ko ang isang newspaper sa inuupuan ni Ate Hally kanina. Sa kagustuhang malibang ang sarili ay lumapit ako doon para basahin kahit wala naman akong hilig sa pagbabasa ng news.
Halos naitikim ko ang bibig ko nang makita ang mukha ko, mukha ni Annie, ni Lolo at ni Wesley, pati na din ang mukha ni Mr. De Sialla. Ibinaba ko ang tingin para mabasa ang nakasulat.
'Madaming nagulat nang malamang nanganganib na mapunta sa iba ang malaking shares ng companya ng mga De Sialla. Kumakailan lang naganap ang malaking eskando sa kilalang bar na kinasangkutan ng anak ni Mr. De sialla na actress na si Ms. Annie De Sialla at ang Apo ni Don Enriquez na kilalang international model na si Ms. Sunny. Napag alamang ninanais ni Don Enriquez na bilhin ang lahat ng share. Madami na ding nabawas sa mga investor sa companya ni De Sialla na kunektado kay Don. Enriquez-'
Hindi ko nabasa lahat ang nakasulat sa diyaryo nang may kumuha iyon sa akin, madami pa 'yon at gusto kong mabasa. Tumingala ako at seryosong nakatingin sa akin si Kuya Grayson. Palagi na lang seryoso kong tumingin si Kuya Grayson, hindi man lang siya ngumingiti sa akin.
"Don't read this," sambit niya at tinupi iyon.
"Why? What happen? Bakit nag sialisan ang mga investor nila? May kinalaman ba si Lolo? May kinalaman ka ba? Kuya?" tuloy tuloy na tanong ko. Tumayo pa ako nang makita ko ang pagtalikod niya.
"I don't need to answer your question, Sunny," sambit niya. Sinundan ko siya nang maglakad siya papalapit sa hagdan.
"I want to know, Kuya!" sambit ko, ngunit patuloy pa rin siya sa paglalakad.
"Kuya!!!!!" sigaw ko kaya napalingon siya.
"It's not me. It's not lolo, It's Wesley. Ayos na?" Inis niyang sambit.
Wesley? Si Wesley ang dahilan? Bakit? Don't tell me sinisisi ni Wesley si Annie sa nangyare? Mabilis akong sumunod kay Kuya Grayson. 
"Can I get Wesley's new number? I need to talk to him." I said.
"I'll send it to you later," sambit niya at binuksan ang pinto nang kwarto niya. Napanguso ako. Ganito na lang ba palagi? Palagi siyang masungit sa akin. Ano bang ginawa ko? May mali ba akong ginawa?
"Kuya, bakit ang sungit mo? Ilang araw kanang ganyan," sumunod ako sa loob nang makapasok siya.
"Really? You're asking me that, Sunny?" Sarcastic niyang tanong.
"Bakit nga?" tanong ko. Pumikit siya at tinignan ako.
"Naglilihim ka sa'kin. You didn't say that you're pregnant. Edi sana nabantayan kita. I felt like a useless brother, at kong hindi gagawin ni Wesley ang ginagawa niya ngayon sa companya ng mga De Sialla, ngayon pa lang ay abo na ang companya nila. They hurt you, Sunny! They hurt my princess at wala akong nagawa," tuloy tuloy na sambit niya 
Parang ngayon lang siya nagkalakas na ilabas ang kinikimkim niya. Nagtaas baba ang balikat niya para huminga. Nakita ko ang kaunti luhang naiipon sa mata niya. I can't help but smile. Walang nagbago, kahit magkakaanak na ako, nandiyan pa rin sila, si Kuya. Kahit magkakaanak na ako, ako pa rin ang princess niya, kami pa rin ni Ate Hally ang princess niya.
"Napahamak ka! Muntik ng mawala ang anak mo, mababaliw ako pag nakita kitang subrang nasasaktan dahil doon. I fucking happy when the doctor said na kumakapit pa ang bata, ang anak mo."
Lumapit ako para yakapin siya. Naramdaman ko ang pagsagot niya sa yakap ko. 
"Parang wala akong pakinabang, wala akong pakinabang bilang Kuya mo kasi hindi kita na protektahan, I'm sorry, Princess."
Napangiti ako kasabay ng luha ko. Everthing is fine. Subrang gaan ng dibdib ko, pero kahit ganon ay parang may kulang. Parang may hinihintay ako na bubuo pa sa puso ko, sa saya at sa mundo ko. At alam ko kong sino at ano 'yon.
Wesley, uwi ka na please. Ikaw na lang ang kulang. Please, buoin mo na ako. Buoin mo na ang saya ko, ang mundo ko at ang puso ko.
"Bukas ang balik ni Wesley. Alam kong ilang araw ka ng padungaw dungaw sa bintana mo para makita kong nandiyan na siya. Pangarap kong maging masaya ang prinsesa ko, Even if I'm a little angry with Wesley for what happened, I'll let him enter your heart again, in your heart again because I know he is the one who will make you happier, you and my nephew will be happy if Wesley is in your life. " Kuya said while kissing my forehead.
"Thank you, Kuya." Mahinang sambit ko.
****
Hindi ako nakatulog kagabi sa kakaisip sa pag uwi ni Wesley. Gusto kong itulog para maaga ang gising ko, pero hindi ko magawa. Nang mag ala una ay dinalaw ako ng antok, nag alarm pa ako para magising ng maaga, alam ko na kailangan kong matulog sa tamang oras at magising sa tamang oras, pero hindi ko mapigilan ang sarili.
Isang Haplos sa pisngi ang naramdaman ko kaya ako nagising, hindi ko sana papansinin nang maamoy ang pabango niya. Pagdilat ng mata ko ay mabilis kong niyakap ang leeg ng taong 'yon. Nangilid ang luha sa mga mata ko at napangiti.
"I miss you. I miss you." Sunod na Sunod na sambit ko. Hinawakan niya ang kamay ko para tanggalin ang pagkakayakap. 
Pagkaharap ng mukha niya ay nakita ko ang namumulang mata niya, nagpapakita lamang na kakagaling din niya sa pag iyak.
"'I'm home." Wesley Said ang kissed my forehead. Mas lalo akong napahagulgol. Naupo ako habang siya ay nakaupo na sa gilid ng kama ko.
"Wag ka ng umalis. Wag ka ng umalis lalo na pag hindi ka magpapaalam," sambit ko 
Tumango siya at ngumiti. Pinunasan niya ang luha sa mata ko.
"Wala na bang masakit sayo? What do you want to eat? May gusto ka ba? Tell me, kukunin ko agad. Baby, do you need anything?" tuloy tuloy na tanong niya. Hinawakan pa niya ang tiyan ko. Hindi ko maiwasang sumaya.
"I think.... I want mangga na green," sambit ko. Nanaginip kasi ako ng manga.
Kumunot ang noo niya." Mangga? Pero umagang umaga, baka sumakit ang tiyan mo," sambit niya na nagpasimangot sa akin.
"Hindi yan, sige na please. Let's go to your province, let's have a 1 day vacation there," nakangiti kong sambit.
Tumitig siya, sunod ay bumunting hininga.
"Ipagpapaalam kita sa Kuya mo," sambit niya at tumayo.

Komento sa Aklat (175)

  • avatar
    d******b@yahoo.com

    Such a nice story.. Well done author😍😍

    15/05/2022

      0
  • avatar
    Fhem De Castro

    How could someone be willing to wait in the name of love? This story reminds me that love is not about how long you are willing to sacrifice to someone you love. but to give all you have even there is no certainty. Good job author. 🤗🤗🤗

    15/05/2022

      0
  • avatar
    JazyChialy

    You did great, author! I love the plot of the story, unlike sa mga ibang story na common yung plot ng love story (hmm, hoping may part 2 or special chapter HAHAHA). Goodluck sa future works mo author. Congrats!

    08/02/2022

      5
  • Tingnan Lahat

Mga Kaugnay na Kabanata

Mga Pinakabagong Kabanata