Nanlambot ako sa narinig ko. I was about to speak, kaya lang, biglang umikot ang paningin ko at parang masusuka ako.
Gaano ba katapang yung nainom ko at ganito ako kahilo? Acceptable naman na malalasing ako kasi ito ang unang beses na uminom ako, pero.... dalawang baso palang ang nainom ko, yung isa bigay ni Ravin tapos yung isa ay yung nasa lamesa... at heto ako ngayon, nahihilo na at masusuka pa ata.
Maybe when I don't drink alcohol, and I'm not dizzy, I am now having fun because of what he said, kaya lang ... damn! Parang ayoko ng uminom.
"Hey, you ok?" Even though I was dizzy, and my eyes were closing, I could still see his worried face.
Binitawan na niya ang kamay ko pero ang isang kamay ay nasa bewang ko parin at nakaalalay parin sa akin. Nagsimula kaming maglakad habang nakapulupot ang braso niya sa bewang ko.
Kahit na hawak niya ako ay pagewang gewang parin akong maglakad. Narinig ko pa ang mura niya nang napakapit ako sa ibang tao.
"Hatid na kita." Rinig kong bulong niya. Hindi yun tanong. 
Nangunot ang noo niya nang makita ang ngiti ko sa kanya. Namumungay narin ang mata ko.
"Utos ni Kuya?" Narinig ko ang pait sa boses ko nang sambitin ko yun.
Did my older brother order it again? Yes I said it's okay as long as he's with me, but why does my chest tighten when I think that he never volunteered to take me home or pick me up.
Oo, ako lang ang nagmamahal pero... kahit minsan ba hindi niya naisip na ihatid ako at sunduin ako dahil gusto niya, At hindi dahil sa utos ng boss niyang kuya ko?
Hindi niya sinagot ang tanong ko at tuloy lang sa pag alalay sakin habang naglalakad.
Pagkalabas na pagkalabas namin ay naduwal na ako. Hinawakan ko ang ulo ko dahil sa hilong nararamdaman ko habang nakayuko parin. Narinig ko ang buntong hininga niya at hinaplos haplos ang likod ko. 
"Wag ka ng uminom kong di mo kaya." Sambit niya.
"Go back inside. I'll just call manong." Hirap na sambit ko at sumandal sa malapit na poste sa gilid ko.
Alam ko, wala ako sa lugar para magpakipot... dala lang siguro ng alak kaya ang lakas lakas ng loob ko. Hindi ko alam kong gusto ko ba ang nangyayare o hindi. Ghad!
"Su--" He was cut off from whatever he was going to say when someone suddenly pulled my arm. Wes frowned as he looked at the man behind me.
What the hell! Bakit parang feeling ko, inaantok na ako?
"Ako na bahala sa kanya, kuya." It's Dino. Kahit diko tignan, alam kong si Dino yun. Boses palang alam ko na.
"Hindi, ako na." Rinig kong sambit ni Wes.
Dahil sa antok ay hindi ko na mapigilang makatulog. Bago tuluyang makatulog ay may narinig pa akong sinabi ni Dino na hindi ko gaanong naintindihan.
"Wag mo siyang paasahin kong wala ka namang nararamdaman sa kanya, wag kang feeling manhid.....Kuya." Dino's voice was harsh, but I still didn't understand what he said.
Napakapit ako sa unan ko sa subrang sakit ng ulo ko. Hindi ko pa minumulat ang mata ko pero ramdam na ramdam ko na ang sakit sa ulo ko. Hindi ko din alam kong paano ako nakauwi!
Parang pinupokpok ng martilyo ang ulo ko, kaya hindi ko maiwasang dumaing sa sakit.
Ang naalala ko dalawang ibang klaseng alak lang ang ininom ko pero bakit ang sakit!
"Ano? Inom pa?" Minulat ko ang isang mata ko at nakita ko si ate Hally sa harap ko. Nakataas ang kilay niya at ang dalawang kamay ay parehong nasa bewang. Umirap tuloy ako at tumingin sa kabila.
"Who drove me home??" Nanghihinang tanong ko.
Gumalaw ang gilid ng kama ko, hudyat na naupo siya.
"Hindi mo maalala? Si Dino. Hindi ka man lang nahiya sa tao, humabol para makapagparty rin tapos ginawa mo lang driver!" Bulyaw niya sakin.
Dahil sa sinabi niya ay napabangon ako, napadaing lang agad dahil sa sakit ng ulo.
"I thought it's Wes who drove me home. I don't remember!"I said while holding my head.
Saka ko lang napansin na may gamot at tubig na sa gilid.
"Oh, ang sweet naman ni Ate. Thanks sa gamot." Sambit ko.
Kukunin ko na sana yung gamot at tubig nang tapikin niya ang kamay ko.
"I'm not the one who put the medicine there! Dino slept in the guest room. Si Dino ang naglagay niyan. kakauwi niya lang." Sunod sunod na sambit ni Ate. Nagkibit balikat lang ako at kinuha na ito para inumin. Tetext ko nalang siya mamaya para mag thank you.
Nakita ko ang pag iling ni ate sa akin. Anong problema niya.
Bumaba kami ni ate Hally dahil sa isang katok, meron nanaman daw nagpapakilalang Alina. Hindi ko maiwasang umirap. This is not a first time na may nagpakilalang Alina. Of course, madaming sumusubok na manloko, but kahit anong gawin nila.... hindi nila kami maloloko.
Si lolo lang naman ang madaling maloko, buti nalang at nagpapa DNA test siya.
Dahil Debut ko kahapon, kompleto ang pamilya ngayon... pwera kay Kuya. Maaga nanaman atang umalis.
Nakatitig lang ako sa nagpapakilalang Alina. Like duhh?? Nagbibiro ba siya? I'm not mapaglait, but.... did she said that she is Alina? No way! Walang pangit sa Pamilya namin!
"No offend ha, but you think maniniwala kami? Itsura mo palang hindi na pang Enriquez, eh." Natatawang sambit ko nang hindi ko na mapigilan.
"Sunny!" Saway ni Lolo. Of course!
Hinawakan ni ate Hally ang kamay ko para pigilan ako sa pagsasalita. Masakit pa ang ulo ko at nandito ako nakaupo dahil sa impostorang nagpapakilalang Alina, Gusto ko nalang umakyat!
"A-ako po talaga si Alina." Nauutal na sambit niya.
"We need a DNA Test." Sambit ni tita Isabelle. Of course.... meron nanamang isang tanga na nagpakilalang Alina pero hindi prepared na magpa DNA test.
Walang kwenta!
Sa DNA test natapos ang usapan, nahihilo na ako kakairap nang umamin siyang hindi totoo ang mga sinabi niya. 
"Saan ka pupunta?" Tanong ni mommy na nakaupo sa may sofa sa salas, she's watching a documentaries.
"I'm going to Kuya Grayson po." Magalang na sambit ko.
Plano kong pumunta sa headquarter ngayon. Naging busy ako this past few days. I have so many things to do tungkol sa school, ngayon lang ako nagka oras para magliwaliw.
Kahit pasaway ako, I still manage na maging top sa school. Of course, dapat lang na maging top ako, balita ko kasi gusto ni Wes sa mga babaeng nagtotop sa school, that is according to his friend, Easton.
Dahil napapadalas si Easton sa bahay, we have time to talk. so, I take that as opportunity to ask about Wes.
I asked what his favorite food, color at iba pa. I also asked him what is Wes type and this is what he say.
"Gusto niya ng matangkad, nagtotop sa school, hindi masungit, laging nakangiti at higit sa lahat gusto niya ay hindi ang kagaya mo, palaging nag cucutting class at nakikipag sagutan sa school." Dahil sa sinabi niya ay tinadyakan ko siya.
"Matangkad naman ako ah, nag totop din ako sa school, anong akala mo sa akin? Ngumingiti din naman ako at hindi na gaanong nagsusungit!" Bulyaw ko.
"Anong tawag mo sa ginagawa mo ngayon? Diba pagsusungit?" Sabay tawa niya.
Wesley is on leave this past few days. Umuwi siya sa probinsiya nila at nalaman kong ngayon nga ang uwi niya dito kaya gumawa talaga ako ng paraan para mag ka oras ngayon. Tinapas ko ang mga dapat tapusin para wala na akong isipin.
Naging busy rin ako hindi lang sa pag aaral, kundi pati sa pagluluto.... inaral ko yung paborito ni Wes na pagkain na sinabi ni Easton, sinigang na bangus.
Weirdo na nga ang tawag sa akin minsan ni Racey dahil sa ginagawa ko, I am not into cooking, but nagtatrying hard talaga ako para matuto.
Umiiling nalang si ate Hally at kuya Grayson pag nakikita nila akong naghihirap na matuto.
I want to make Wesley happy. 
Pagpasok na pagpasok ko sa opisina ni Kuya Grayson ay hinanap agad ng mata ko si Wes, but only kuya Grayson and Easton are there.
"Where's Wes?" Nakasimangot kong sambit.
"Why?" Isang boses ang nagpalingon sa akin sa kakalabas lang sa Cr sa opisina ni Kuya. 
He's here na nga!
"You're really here!" Lumapit agad ako sa kanya at hindi alintana ang nanonood na si Easton at Kuya Grayson.
"What?" Ulit niya? Napanguso tuloy ako.
"Let's go sa kusina. I will make your favorite food." Nakangiti ko ng sambit at hindi na hinintay ang sasabihin, hinila ko na siya papalabas.
May sarili ding kusina dito sa headquarter, may lalake din silang chef. 
"Hey, bakit mo ko ipagluluto?" Tanong niyang habang nagpapahila siya.
"I just want to." Simpleng sambit ko.
"Marunong ka?" May pang aasar sa tono niya kaya, sinulyapan ko siya at tinignan ng masama.
Nakita ko ang ngiti sa labi niya pero mabilis lang, parang namamalikmata lang ako.
I prepared the necessities and cooking ingredients, kompleto sila dito kaya hindi ko na kailangang magdala ng kakailanganin para sa  pagluluto. Wala din yung chef dito, ewan ko kong nasaan.
Ang problema ko ngayon ay hindi ako marunong mag linis ng isdang bangus. Now what, Sunny? Hindi ka talaga nag iisip! Dapat kumuha ka na sa bahay ng isda na nalinisan na!
Nong nagpaturo kasi ako sa chef namin, nalinisan na yung bangus at pagluluto nalang talaga ang gagawin.
Kunuha ko ang kutsilyo at sinubukang hiwain pero hindi ko kaya, parang nadudurog pa, Nahihiya akong tumingin sa harap ko dahil alam kong pinapanood niya ako.
"Do you really know what you are doing, Sunny?" Tanong niya na nakapagpa kaba sa akin at nakadagdag ng hiya.
Nagulat nalang ako ng kumuha siya ng apron at pumuwesto sa likuran ko. Naramdaman ko ang katawan niya sa likuran ko at para akong nahihimatay sa subrang lapit namin.
May hawak na siyang isang bagay na di ko alam. Kinuha niya ang kutsilyo sa kamay ko at pinahawak sa akin yun habang hawak ang kamay ko na para bang aalalayan ako sa gagawin.
"Wag mo munang hiwain, tanggalin mo muna ang kaliskis." Tumango lang ako sa sinabi niya. Ginabayan niya ang kamay kong tanggalin ang kaliskis.
Hindi ko maiwasang mamangha sa galing niya. Hindi ko din maiwasang hindi huminga habang nasa likuran ko siya at hawak ang kamay ko, para gabayan sa pag tanggal ng kaliskis.
Damn! Paano pakalmahin ang puso? Feeling ko naririnig niya ang bawat tibok ng puso ko sa lapit naming dalawa.