Chapter 8
"Shane! Oh my gosh! It's been a long time!" Mabilis na lumapit sa 'kin si Kim at mahigpit akong niyakap.
Napangiwi naman ako nang bigla kong nahirapan huminga nang dahil sa sobrang higpit ng yakap niya sa 'kin.
"Hey! You're choking her out!" Pilit kaming pinaghiwalay ni Dylan.
Tinaasan naman siya ng kilay ni Kim, bago humalukipkip. "You know what, I don't really have an idea that the two of you will this be so close."
Napasimangot naman siya nang mahina ko siyang siniko. Mamaya kasi ay kung ano pa ang masabi niya. Wala pa namang preno ang bibig ng babaeng 'to.
Magsasalita pa sana si Dylan nang may biglang tumawag at nanghila sa kanya. Mga dati siguro niyang kaklase. He looked hesitant to go to them at first, but I just nod at him.
"Mukhang bantay sarado ka ng isang 'yon, ah. Feeling threatened? Oh, well. Can't blame him though." Kim smirked while looking at the entrance. Sinundan ko naman ng tingin ang direksyong tinitingnan niya.
Then there I saw Lance. Abala rin siya sa pakikipag-usap sa iba pa naming mga kaklase dati. Pero kahit gano'n ay pasulyap-sulyap pa rin siya sa direksyon namin.
Nando'n din sa grupo nila si Ralph. Hindi naman na nakapagtataka 'yon dahil pareho lang naman sila ng grupo ng mga kaibigan.
I roamed my eyes and sighed in relief when I noticed that there's still no sign of her. Hindi ko tuloy maiwasan ang mapaisip kung mag-isa lang ba talagang umuwi rito si Lance o kung kasama niya ang mag-ina niya.
Mag-ina. Parang ang pait lang pakinggan.
Oh, well. As if I care!
Ipinilig ko ang ulo ko. Now is not the time for me to be bitter. Kailangang kalimutan ko muna ang lahat ng mga alalahanin ko sa buhay kahit ngayong gabi lang.
Nagpatuloy lang kami nina Mia at Kim sa paglalakad, habang nagkukulitan. Pero mayamaya rin kaming napapahinto para makipagkuwentuhan sa iba pa naming mga kakilala na nakakasalubong namin. Halos isang oras din ang lumipas na puro tawanan at kamustahan ang naganap.
"Sa wakas at nasolo ka rin namin. Kanina ka pa namin gustong-gusto gisahin. So, what's the real score?" Mia suddenly asked the moment she excused us. She encircled her arm to mine, dragging me to God knows where. Kim is just walking beside me with her arms crossed.
"What do you mean?" naguguluhan kong tanong sa kanya.
She rolled her eyes at me. "Oh, please Shane! I'm referring to you and Dylan!"
Napailing na lang ako. Ilang taon na ang lumipas pero hindi pa rin nawawala ang pagiging bitch at tsismosa ng dalawang 'to.
"We're just friends." I shrugged. Well, that's the truth. He may be courting me, but still were just friends right now.
Bigla naman akong napatakip sa magkabila kong tainga nang sa wakas ay marating namin ang pinakalikurang bahagi nitong hotel, kung saan ay nando'n ang pool area at ang mismong party event. Mas malakas na kasi ang tunog ng musika na nagmumula sa malalaking speaker malapit sa mistulang mini-stage na nagpapasayaw sa halos lahat ng mga nandito. The whole place suddenly looks like a bar.
Everyone is wearing their own summer outfit. Ang iba naman sa kanila ay tila nasa beach talaga dahil nakasuot pa sila ng two-piece. Habang ang ilan sa mga lalaki naman ay naka-short lang.
Hindi kaya sila lamigin niyan? I mean, yeah the theme of the party is all about summer. But still, it's almost 9 in the evening. Malakas at malamig pati ang simoy ng hangin, lalo pa at dito sa labas ginanap ang mismong party.
Napahinto kami sa tapat ng isang mini bar counter dito. Kaagad naman kaming nilapitan at nginitian ng bartender. "Ano pong sa inyo mga Ma'am?"
"Tequila. A bottle of tequila," I answered while looking around. Hindi na mahagip ng paningin ko 'yong tatlo.
"Woah! Kaya mo bang ubusin 'yon?" hindi makapaniwalang tanong ni Kim.
I shrugged. "I guess so. Let's see?" I chuckled.
Natawa naman silang dalawa. "Tequila na rin ang sa 'min. Pero tig-isang shot lang kaming dalawa." Mia pointed to Kim before she looked at me. "Tutulungan pa kasi namin 'tong isa na ubusin ang isang bote kapag nagkataon."
Muling ngumiti ang bartender at nagsimula ng gawin ang order namin. Nagpatuloy naman kami sa pagkukuwentuhan ng may biglang tumapik sa balikat ko. I tilted my head and saw Ralph with a blank expression.
"Hey, ladies! Mukhang may shot session kayong magaganap diyan, ah." Tinanguan naman niya ang dalawa.
I was about to speak when Mia called me out.
"Shane, may I ask you something?" She asked as she took her glass.
"Sure."
Hindi ko man lang namalayan na nasa tapat ko na pala ang order namin. Kaya naman ay mabilis ko ring kinuha ang shot glass ko at akmang sasalinan ko na 'to ng may biglang tumabig sa kamay ko.
"Ralph!" I glared at him.
"Dylan will surely kill me once he found out that I allowed you to drink," seryoso niyang sabi habang pilit na inilalayo ang bote sa 'kin.
I rolled my eyes at him. "Oh, please get a life! Stop being a jerk will you?" I hissed and stole the bottle from his grip.
"Oo nga naman, Ralph. One more thing, can't you see that we are having a girl to girl talk here? Stop being a killjoy! We are at a party after all," Kim said sarcastically.
Napailing naman siya bago muling bumaling sa 'kin. Seryoso pa rin ang mukha niya. "Just don't drink too much. Mahina pa naman ang alcohol tolerance mo."
Bago pa man ako tuluyang makapagsalita ay tumalikod na siya at mabilis na naglakad palayo.
What the hell? Did he just walk out on me?
"Kaya naman pala gano'n ang reaksyon Shane, eh! Tapos ang lakas pa ng loob mo mag-isang bote. Baka isang shot pa lang bagsak ka na, hah." Mia laughed.
Napanguso ako. "Gusto ko lang naman subukan kung hanggang saan ang kaya ko, eh." Nagkibit balikat na lang ako bago itinuloy ang pagsalin ng tequila sa shot glass ko.
"Oo nga pala, ano nga ang itatanong mo?" Baling ko kay Mia bago nagsimulang uminom.
Napapikit naman ako at napangiwi nang gumuhit ang init na hatid nito sa 'king lalamunan pababa. Hindi talaga ko sanay uminom. Bukod sa hindi ko naman nakahiligan ay mahina nga ang tolerance ko sa alcohol.
But I know that this will help me to forget just for tonight.
"Oh, that. I am just wondering, how come you used to like Ralph before? You know, he's a pain in the ass." Napasimangot naman siya kaya natawa na lang ako.
Sabagay. Kahit ako ay hindi ko mapaniwalaan ang sarili ko na naging crush ko ang mokong na 'yon. Though I still have this little crush on him until now. But I will not let him know about that of course. Paniguradong mas lalo lang lalaki ang ulo niya.
Sino ba namang hindi magkakagusto sa lalaking 'yon? He's a kind of guy that every woman will dream of. Well, aside from his crazy side. Pero hanggang paghanga lang naman ang nararamdaman ko sa kanya.
Ngunit hindi ko rin maintindihan kung bakit hanggang ngayon ay sarado pa rin ang puso niya sa posibilidad na magmahal. Sa pagkakaalam ko ay wala naman siyang masalimuot na pinagdaanan sa pag-ibig, 'di tulad ko. Maraming kababaihan na rin ang na broken hearted nang dahil sa kanya.
"Sa totoo lang ay hindi ko rin alam. He might be a pain in the ass sometimes. But he's a nice guy, you know. I'm just hoping that he will finally find a right girl for him someday."
"But before that, he needs to be matured first," mataray na sabi ni Kim habang iniikot-ikot ang laman ng baso niya.
"I agree with that." I smirked and raised the shot glass in my hand. They do the same. "Cheers!" Sabay-sabay na kaming uminom.
Nagpatuloy lang kami sa kwentuhan at inuman. Hindi ko na namalayan ang oras at wala na kong pakielam pa sa paligid. Nakakailang shot pa lang din ako dahik inuunti-unti ko lang ang pag-inom. At kagaya nga ng sinabi nina Mia ay tinulungan nila ko sa isang bote na in-order ko.
Tumigil lang ako sa pag-inom nang makaramdam na ko ng sobrang pagkahilo at sakit ng ulo. Damn!
"I'll just go to the restroom," paalam ko sa kanila. Muntikan pa kong matumba mula sa pagkakababa ko sa mataas na stool at ramdam ko na ang epekto ng alak sa 'kin.
"Hey! Watch out!" natatawang sabi ni Mia habang nakaalalay sa 'kin. "Kaya mo ba? Do you want us to go with you?"
Napailing naman ako at halos mapamura ko dahil lalo akong nakaramdam ng hilo dahil sa ginawa ko.
"No. I can manage." Nagpaalam na ko sa kanila at umalis.
Pero bago pa man ako makarating sa restroom ay nahagip ng paningin ko ang tumatakbong si Dylan. Out of curiosity, I followed him. Hindi pa naman ako gaanong naiihi, eh.
Tinatahak niya ang daan papuntang parking lot. Hanggang sa tumigil siya sa tabi ng kotse niya at nagpalinga-linga na para bang mayroong hinahanap.
Ano bang ginagawa niya rito?
Hahakbang na sana ko palapit sa kanya nang bigla kong matigilan. Nanlalaki ang mga matang napatitig ako sa direksyon niya nang may bigla na lang sumulpot na babae kung saan at hinalikan siya!
Kinusot-kusot ko pa ang mga mata ko at baka kung anu-ano lang ang nakikita ko dala ng pagkalasing.
Nang tingnan ko ulit ay nag-uusap na sila. Hindi ko maaninag ang mukha ng babae dahil nakatagilid siya sa direksyon ko at nahaharangan ng mahaba niyang buhok ang kanyang mukha.
Then they went inside of Dylan's car. Tinted ang salamin no'n kaya mas lalong wala kong maaninag pa.
Okay. What are they gonna do in his car?
Well, wala namang kami. But still, kung mayroon na siyang nahanap na iba, might as well inform me at least?
I was having a second thoughts whether I wait for them to finish talking to confront him or should I leave already, when someone suddenly grabbed my arm.
The moment his familiar scent reached my nostrils, I already knew who it is.
"Let me go, Lance!" Pilit akong kumakawala sa pagkakahawak niya, habang kinakaladkad niya ko sa kung saan.
But he didn't budge. Isa pa ay wala na rin naman talaga kong lakas para tumutol pa dahil nahihilo na talaga ko. Dumagdag pa ata sa hilo ko ang mga nasaksihan ko kanina.
Tumigil kami sa isang tagong parte na mayroong naglalakihang mga puno. Napansin kong nandito rin ang kotse niya na kanina lang ay katabi ng akin. Sobrang dilim sa bahagi na 'to at malayo na sa pinagdadausan ng party. Mukha ring walang gaanong napapadaan dito.
Biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Ano na naman ba ang trip ng isang 'to?
"What do you want? I still need to talk to Dylan—" his words cut me off.
"I just want us to talk. Please, Shane." Nagsusumamo ang mga mata niyang nakatingin sa 'kin.
Hindi ko alam kung bakit parang ang sarap sa pandinig ng bigkasin niya ang pangalan ko.
Naipilig ko ang ulo ko. Lasing lang ako kaya kung anu-ano ang nararamdaman ko.
Besides, I shouldn't let him break my wall. Minsan na niyang nagawa 'yon at hindi ko hahayaan na maulit pa 'yon.
"Wala na tayong dapat pang pag-usapan." I turned my back at him and was about to walk away, when he grabbed my arm once again.
"Ano bang—" hindi ko na naituloy pa ang sasabihin ko nang marahas niyang sakupin ang mga labi ko.
Nanlalaki ang mga mata kong napatitig sa kawalan. Pakiramdam ko ay mas lalo akong nalalasing nang dahil sa halik niya.
Nang makabawi sa pagkabigla ay pilit ko siyang itinulak palayo. Pero mas lalo lang niyang hinigpitan ang pagkakahawak sa 'kin at diniin ang mga labi niya sa labi ko.
Ngunit kahit gano'n ay pilit pa rin akong nagpupumiglas, hanggang sa ako na lang ang napagod.
Hindi nagtagal ay natagpuan ko na lang ang sarili ko na tumutugon sa halik niya. His kisses went soft and gentle this time.
May narinig akong tila bumukas at sa isang iglap ay nagawa niya kong maihiga sa back seat ng kotse niya.
Everything happened so fast. Ramdam ko ang paglandas ng kamay niya sa iba't ibang parte ng katawan ko. And I hate how my body responded to his touch.
Ikinawit ko ang mga braso ko sa kanyang leeg at pinaikot ang mga hita ko sa kanyang balakang.
I felt him tensed. Ni hindi ko na ininda kung masikip ang kinalalagyan namin ngayon.
Damn! I shouldn't feel this way and let this thing happen. But my own body is betraying me!
He let go of my lips and his kisses went down in my neck, then to the valley of my breast.
"Oh, Lance!" I moaned. My hand went up to his hair and gripped it tightly.
Dahil nakasuot ako ng summer dress ay madali niyang naipasok ang kanyang kamay sa ilalim nito. His hand settled on my already wet core. I bit my lip when he slid a finger inside and teased the heart of my feminity.
"Ooohhhh..." I moaned again and closed my eyes while enjoying the pleasure he is giving me.
He looked at me and caressed my face with his free hand. "Shane. You don't have any single idea how much I miss you. Your face, your laugh, your touch, your kiss. Everything about you."
Hindi ako nakapagsalita ng muli kong maramdaman ang pagkirot ng ulo ko at pag-ikot ng paningin ko.
Pero kahit gano'n ay kitang-kita ko ang malamlam niyang mga mata na nakatingin sa 'kin.
"Shane, I love you," he said that made me back to the reality.
Agad ko siyang naitulak at mabilis na inayos ko ang sarili, bago lumabas ng kotse.
I love you? Matapos niyang sabihin sa 'kin no'n na hindi niya ko minahal at iwan ako, babalik siya ngayon para angkinin ako at sasabihing I love you?
"Shane! Wait—"
"Stay away from me, will you? Matapos ng lahat ng sinabi at ginawa mo rati ay babalik ka ngayon at sasabihin mo ang mga pesteng salitang 'yon? Are you playing with me again? Ano ba ang nagawa ko para itrato mo ako ng ganito, hah?"
Sa paglingon ko sa kanya ay hindi ko na napigilan pa ang pagbagsak ng mga luha ko. Ayos na ko, eh. Nagawa ko na nga uling makabuo ng malaking pader sa pagitan namin.
Pero muntikan na namang masira 'yon nang dahil lang sa ginawa niyang paghalik sa 'kin.
Shit ka lang, Lance!
He stared at me and I saw pain crossed his eyes. But he blinks it away.
Just wow. Kung mayroon mang may karapatan na masaktan dito ay ako 'yon!
"Wag mo akong susundan at wag na wag ka ng lalapit ulit sa 'kin."
I turned my back and this time, I ran away as fast as I can. Papasok na ko sa venue ng makasalubong ko si Ralph na tila nag-aalala.
"Shane! Where have you been? Kanina pa kita hinahanap dahil ang sabi nina Mia ay nagpunta ka lang ng banyo, pero hindi ka na nakabalik. I'm damn worr—" napatigil siya sa pagsasalita ng mapatitig siya sa 'kin.
"Hey! Umiyak ka ba? What happened?" Hinawakan niya ko sa magkabilang balikat habang hinuhuli ng tingin niya ang mga mata ko.
Umiling ako at marahas na pinunasan ang natuyong luha sa pisngi ko. "N-No. Napasobra lang ako ng inom kaya nahihilo na ko at ang sakit ng ulo ko."
Totoo rin naman 'yon. Pero hindi na dapat pang malaman ni Ralph ang totoong dahilan ng pag-iyak ko.
Bakas sa mukha niya na tila hindi siya kumbinsido. Pero mayamaya pa ay napatango na siya. "Okay. Let's go then. Doon ka lang muna kina Mia. Hahanapin at sasabihan ko lang si Dylan."
Natigilan naman ako pagkarinig sa pangalan niya.
I still need to talk to Dylan. Pero hindi na lang muna siguro sa ngayon.
Tumango na lang ako, bago tuluyang bumalik sa pinagdadausan ng party. Madadaanan ko ang pool pabalik sa bar counter.
Pero natigilan ako at napalingon sa kanan ko nang may narinig akong biglang sumigaw.
"Shane!"
Nakita ko ang dati naming kaklase na si Rose na tumatakbo papunta sa direksyon ko. But before I could even react, I already felt my body being pushed and the loud splash of the water filled my ears.
Bigla akong nakaramdam ng panic. I don't know how to freaking swim!
Pilit kong inaangat ang ulo ko, pero tila may kung anong humihila sa 'kin para lumubog. Narinig kong tila nagkakagulo na rin ang ilan sa paligid ko. Napatingin pa ko kay Rose na parang wala pang alam sa nangyayari dahil patuloy lang siya sa paglangoy.
"H-Help!" That was the last word that spilled out of my mouth, before my whole body has been swallowed by the water once again.
Gusto ko na lang ipikit ang mga mata ko nang dahil sa magkahalong pagod at sama ng loob na nararamdaman ko. And all I want right now is to close my eyes and made my ears shut.
But before I could even close my eyes, a pair of strong hands grabbed me from my waist and swim me up.
Nanlalabo na ang paningin ko. I badly want to close my eyes, but the one who saves me keeps on tapping my cheeks.
Sa nanlalabong paningin ay pilit kong inaninag kung sino man 'yon.
But that moment when he held my hands, a familiar warmth consumed every fiber of my being.
Rinig ko na pagkakagulo  sa paligid. May naririnig din akong tinig ng pag-aalala. Habang ang iba naman ay inis at galit.
Mayamaya pa ay may pamilyar na tinig akong narinig, sa pagkakataong 'yon ay siya naman ang tumapik sa pisngi ko.
And right there, I know that it is not Lance anymore.
"Shane! Shane!" I heard Dylan shouted.
But before I could even speak, everything went blank.