CHAPTER TWENTY SEVEN
“Alrik, Why are you carrying Maureen?”
Ang naabutan naming tanong nina Ate Ivy na nasa tabi ng dalampasigan. Nakaupo na ro'n sa pahabang sun lounger si Maureen. Massaging her legs. Alrik was worriedly looking at her. Tumabi siya kay Maureen at tinulungang hilot hilutin ang binti ni Maureen. Umiwas ako ng tingin. I will just think that I am not hurt. The sight is giving me a sour feelings.
“Pinulikat,” Alrik replied shortly.
Natapos na sa ginagawa at tumayo na rin naman kaagad.
“Yes. Pinulikat ako. Nasobrahan sa pagkababad sa tubig. Mabuti na lang nando’n si Alrik,” tuloy tuloy na aniya.
“Saka ang lakas ng alon kanina. Thankfully, nakatalon agad ako at nakalayo sa surfboards.”
So, that's the reason why I got hit by the boards. Instead of maneuvering the board she used, she left it and jumped like that’s the most helpful thing to do. While me, suffering because of her intentional neglegence.
Tumango sina Ate Ivy at Ate Rayah. Ako naman ang binalingan nila. The two were genuinely looking at me worriedly. Nilapitan pa nga nila ako. Hinawakan ni Ate Ivy ang gilid ng ulo ko kung saan tumama ang board. She also checked my both arms.
“How are you, Analia? We're all shocked to see you swallowed by the huge waves earlier.”
“And to think those surfboards were insanely hitting you. That was horrifying. Are you okay?”
Gusto kong mapangiti dahil sa nakikitang pag aalala sa kanilang mukha. Mukhang may gusto pa silang itanong at siguraduhin pero no'ng sinabihan ko silang okay lang ako ay napahinga na sila ng maluwag.
“Analia, Are you really okay? Wala bang masakit sa‘yo? I apologize if I haven’t helped you there. You see, I’m in panicked too. I tried to help but the waves keeps on pushing me away. Every seconds that I’ve tried to get you out of that situation. The luck won't allow me. ”
Yeah. Sure. Whatever you say. That won’t changed the fact that you planned it.
“I’m fine,”
I calmly said. Bumaling ako kila Kuya. Ngumiti ako at nag paalam para mag shower saglit. Naglakad na ako palayo at mabilis na tinahak ang villa. Sinigurado ko munang nakalayo na ako sa kanila bago ko hinawakan ang brasong nasaktan kanina. Hindi na ako magtataka kung magkaro’n man iyon ng pasa. The impact was really harmful. Lagyan ko na lang siguro ng concealer para hindi mahalata.
What Maureen did was ridiculous. Was it satisfying? Was it satisfying to harm someone whom did not do anything bad on you?
I don’t get it. What’s the point of asking me if I’m okay when in fact her actions earlier speaks violence. Does she thinks, I don’t have any slightest idea of what she’s been doing the whole time? Then, suddenly she would played to be a victim of her own nonsense plan. How pathetic of her to think that way! As much as I want to confront her I will not do it. I don’t want to hear anymore lies from her. She’s still older than me and I might hurt her if I couldn’t control myself.
If I do that and she tried to cook another plan just to tell some lies so that everyone will side on her. Damn. I’m maybe not a good cook but I wouldn’t hesitate to put her in a boiling water and stir her for an hour if she’ll do that.
How barbaric of me to think that way. But if that ever happens, Alrik might be get mad on me. Sino ba namang matutuwa kung makita mong pinapakuluan ang bestfriend mo? So, hindi ko gagawin. Baka pagbuhul-buhulin ko na lang silang dalawa!
Natapos akong mag shower at nakapagbihis na rin sa loob. Pagbukas ko ng pinto agad bumungad si Ate Klia. Diretsyo siyang nakaupo sa dulo ng kama habang nakahalukipkip. Kalmado lang siyang nakatingin sa akin. Tuluyan na akong lumabas at lumapit sa dalang bag para hanapin ang suklay.
“I saw it. Yuan also saw what really happened a while ago.” kinabahan ako sa sinabi ni Ate Klia. Wag na lang sanang makarating iyon kila Kuya.
“Ahm, ayos lang naman po ako.” tumaas ang kilay niya dahil sa sinabi ko. Mayamaya biglang marahan na napailing.
“You’re too kind, Analia. If that continues you’ll get hurt. I don't think that she didn’t do that without any valid reason. So, guard your heart.”
Makahulugan na aniya. Kalaunan ay niyaya na niya akong lumabas. Kakain na muna raw kami bago bumalik sa Las Palmas. Hindi ko maiwasan balikan at isipin ang mga sinabi ni Ate Klia. That was deep as hell! Saan kaya napulot ni Kuya Yuan ang fiancee niya? Maisipan niya pa kayang magloko kung ganyan na katakot takot mag bitaw ng salita si Ate Klia. I’ll pray for his soul already.
Natapos kaming mag early dinner at mabilis nang gumayak pabalik sa Las Palmas. Halos mahigat tatlong oras pa silang nag kuwentuhan at nag inuman. Nasa silid na kaming lahat at natutulog na iyong apat pero ako kahit anong gawin kong ipikit ang mga mata ko ay hindi pa rin ako dalawin ng antok. Ilang beses na rin akong nagpaikot ikot sa higaan ko pero wala pa rin.
Inis akong napabangon pero agad rin napaupo ng maramdamang tumama ang ulo ko sa double bed nitong hinihigaan ko. Buti na lang walang natutulog sa taas.
Kinapa ko ang cellphone ko sa ilalim ng unan at nang makuha’y agad akong nagtipa ng mensahe kay Kuya Ras.
“Kuya, Are you still up?” naghintay lang siguro ako ng dalawang minuto bago matanggap ang reply niya.
“Yeah. Why?” hindi na ako nag reply at maingat na lumabas ng silid.
Tahimik rin akong lumabas ng villa at mabilis na kinatok ang villa nina Kuya. Hindi rin naman natagalan ang paghihintay ko dahil bumukas rin iyon kaagad.
“Oh, Analia ba’t gising ka pa?” gulat na ani Kuya Yuan na siyang nagbukas ng pinto.
“Sina Kuya po?”
“Uy Remus! Andito si Analia, papasukin ko na. Hinahanap kayo!”
Sigaw siya ng sigaw na akala mo sinapian ni Tarzan. Pero sabagay, mapuno naman ‘tong Las Palmas kaya bumagay rin sa kanya. Niluwagan niya ang pintuan para papasukin ako sa loob. Ginawa ko naman at nagpasalamat sa kanya. Sakto namang lumabas si Kuya Remus sa kwarto. Si Kuya Ras naman galing yata sa kusina. Si Alrik hindi ko alam kung nasaan. Baka tulog na.
“What are you doing here, lil sis?” ani Kuya Remus.
Bunaling ako sa kanila at binigyan sila ng malapad na ngiti.
“Can I book a small casita? I can’t sleep po. Hindi ako sanay matulog na marami kami sa kwarto. Alam niyo po ‘yon ‘di ba?” hindi sila sumagot at nagtinginan pa muna.
“I will use my own funds. Don’t worry,” dagdag ko pa.
Do’n naman kumunot ang noo nila at sabay pang umiling.
“Hindi na. Tara tingnan natin kung may available pang villa.” seryosong ani Kuya Ras.
“Nasa’n ang gamit mo?”
“Nasa living room po ng villa.” tumango naman siya.
“Get her things, Remus.” utos nito kay Kuya.
Hindi naman kami natagalan sa receptions area at agad rin kaming nakapag booked ng bakanteng room. Sinamahan kami ng isang staff. ‘di kalaunan huminto iyon sa pang limang casita. Apat na casita rin ang pagitan bago marating ang villa nina Kuya.
Nakapasok na kami sa loob. Halos kapareho lang din ang design. Maliit lang siya tama lang para sa isang tao. Dumating na rin si Kuya Remus dala ang luggage ko. Nagulat pa ko na kasama niya si Alrik. Mukhang bagong ligo dahil basa pa ang buhok.
“Ayos ka lang ba talaga rito?” ani Kuya Ras matapos libutin ang buong room.
“Yes po.”
“Ang layo naman nito sa family villa, Analia.” seryosong ani naman ni Kuya Remus.
Natawa ako. Parang apat na pagitan lang e. Tumingin ako sa kanya. At muli siyang tinawanan.
“Ayos lang naman dito, Kuya.” paninigurado ko pa.
“Ayos lang. Ayos lang... baka masalisihan pa kami nito!”
Aniya na bumubulong bulong pa. Tapos sinamaan niya pa ng tingin si Alrik. Tinaasan lang naman siya niyon ng kilay. Nabasa ko pa nga sa bibig niya na mukhang minura niya si Kuya Remus. Hindi naman narinig ni Kuya Ras ang sinabi ni Kuya dahil abala siya sa pagtingin sa lock ng pinto at no’ng bintana.
•••