“หลับแล้วเหรอเนี่ย แล้วก็มาพูดว่ายังไหว” มัตสยาเดินอ้อมไปส่องหน้าคนที่นอนหลับอย่างสบายแล้วเปิดยิ้มออกมา นี่เป็นครั้งที่สองที่เธอได้เห็นวาทีนอนหลับบนเตียง แม้ครั้งนั้นกับครั้งนี้จะสถานะต่างกันแต่ความตื่นเต้นนี่แทบไม่ต่างกันเลย คิดแล้วก็อดที่จะหน้าแดงไม่ได้ และในขณะที่เธอกำลังจะเดินผละออกมาก็ถูกคนที่คิดว่าหลับแล้วดึง กระตุกทีเดียวก็ลงไปนอนบนเตียงแล้ว “ว้าย!”   
“ผมยังไหว เริ่มเลยไหมล่ะ” วาทีพลิกตัวให้มัตสยาอยู่ด้านล่างส่วนเขานั่นคร่อมอยู่ด้านบน “ไม่เอาค่ะ มัทเหนื่อย ง่วงด้วย พรุ่งนี้...” พูดยังไม่ทันจะจบวาทีก็แทรกขึ้น “หยุด พวกเราหยุดอาทิตย์หนึ่ง”
             “รู้ค่ะ แต่เราต้องออกเดินทางแต่เช้านี่คะ” มัตสยาแย้งเสียงแผ่วพลางเบือนหน้าหนีสายตาแพรวพราวที่มันทำให้เธอหน้าแดงและใจเต้นไม่เป็นส่ำอยู่ตลอดเวลา
             “ไม่เป็นไรหรอกน่า” วาทีก้มลงกระซิบชิดที่ใบหูแล้วเป่าลมใส่มันเบา ๆ นั่นทำเอามัตสยาถึงกับขนลุกซู่ “บะ...บอสนี่ นอนค่ะ เดี๋ยวสิคะ อือ...” พูดยังไม่ทันจะจบมัตสยาก็โดนคนเป็นสามีใช้ปากปิดปาก แถมมันเป็นการปิดปากที่แสนจะวาบหวามนุ่มนวลอ่อนหวานจนทำให้เธอคล้อยตามไปอย่างง่ายดาย ทว่าในขณะที่กำลังเคลิบเคลิ้มอยู่นั้นจู่ ๆ เขาก็หยุดเอาดื้อ ๆ ราวกับกำลังแกล้ง จากนั้นก็ลุกขึ้นไปปิดไฟและกลับมาล้มตัวลงนอน “ดึกแล้วเรานอนกันเถอะ”
             “ค่ะ” มัตสยาที่โดนยั่วให้อยากแล้วจากไป ย่นจมูกใส่คนเป็นสามีแล้วพลิกตัวหันหลังให้อย่างงอน ๆ และในขณะที่กำลังเธอกำลังจะดึงผ้าห่มขึ้นคลุมตัวเองอย่างเซ็ง ๆ จู่ ๆ วาทีก็พลิกตัวมาหาพร้อมกับดึงร่างของเธอเข้าไปกอดแล้วจูบแบบไม่ทันตั้งตัว และคราวนี้เขาไม่คิดจะหยุดเหมือนกันก่อนหน้า ทั้งปากและมือต่างก็ทำหน้าที่ของตัวเอง
             “นอนอะไรคะเนี่ย” มัตสยาถามเสียงหอบสะท้าน เมื่อปากของเธอถูกปล่อยเป็นอิสระ ขณะร่างกายกลับกำลังถูกคนเป็นสามีแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ
             “นอนผลิตลูกไง” วาทีกดยิ้มพลิกตัวขึ้นคร่อมเหนือร่างกึ่งเปลือยของคนเป็นภรรยาที่ตอนนี้ยกแขนขึ้นบดบังความงามของอิสตรีด้วยความเขินอาย
             “บอสนี่มัน...” คำพูดหลุดออกจากปากได้เพียงเท่านั้น ที่เหลือก็ถูกกลืนหายไปกับจูบอันเร่าร้อนดูดดื่มกว่าครั้งไหน ๆ ที่นำพาทั้งคู่ไปสู่ห้วงของบทรักที่แสนจะนุ่มนวลแสนหวานแต่เต็มไปด้วยความปรารถนาอันร้อนแรงไปจนสุดเส้นสายของท่วงทำนองที่เต็มตื้นไปด้วยความสุขสิเน่หาที่อิ่มเอม
             แม้เมื่อคืนมัตสยาจะไม่ได้นอนเต็มที่สักเท่าไหร่ แต่เมื่อถึงเวลาที่ต้องตื่นเธอก็ไม่คิดจะอิดออด ผิดกับวาทีที่กอดไม่ยอมปล่อยแถมมีการต่อรอง ทว่าเธอก็ไม่คิดจะใจอ่อน ลุกขึ้นไปอาบน้ำเก็บของเพื่อเตรียมตัวไปฮันนี่มูนกัน
และด้วยปัจจัยหลาย ๆ อย่างทำให้ไม่อยากไปไกล ๆ มัตสยาเลยเสนอความคิดเห็นให้ไปที่ที่วาทีขอแต่งงาน ซึ่งเขาก็ไม่ขัดข้อง รวมถึงการเอาลูกสาวตัวน้อยของเธอไปด้วย
             “เตรียมตัวเสร็จแล้วใช่ไหมคะ ไม่ลืมอะไรนะ” มัตสยาถามสามีที่กว่าจะเข็นจากที่นอนและให้แต่งตัวได้ก็เล่นเอาทุลักทุเลไปเหมือนกัน ไม่ใช่ว่าปลุกอยากหรืออะไร แต่คุณชายเล่นชวนปั๊มลูกท่าเดียวโดยไม่สนว่าตอนนี้มันใช่เวลาไหม
             “ครับคุณภรรยา” วาทีบอกก่อนจะเดินมาหอมแก้มของหญิงสาวไปฟอดใหญ่แล้วถือกระเป๋าเดินออกจากห้องไปก่อน ในขณะที่มัตสยาก็เดินข้ามไปอีกห้อง เพื่อไปหาพี่เลี้ยงและลูกสาว
             “พี่อ้อยเตรียมของยัยหนูเสร็จแล้วใช่ไหมคะ” มัตสยาเข้าไปอุ้มลูกสาวตัวน้อยที่วันนี้แม้จะต้องตื่นเช้ากว่าปกติแต่ก็ยังสดใสร่าเริงไปไม่เปลี่ยน
             “ค่ะ จริง ๆ ให้พี่ดูแลน้องของขวัญให้ที่บ้านก็ได้นะคะ ไม่เห็นต้องพาไปด้วยเลยนี่คะ” อ้อยที่เคยเสนอเรื่องนี้ตอนที่ทั้งคู่พูดเรื่องไปฮันนี่มูนแล้วแต่ไม่เป็นผลทักขึ้นมาอีกครั้ง อย่างคิดว่าการที่ทั้งคู่ได้มีเวลาอยู่ด้วยกันตามลำพังน่าจะดีกว่า