Chapter 14: Truth Behind The Lies
Jack's Perspective
"Haha, I won, bro!" Shouted Zio, halos hindi na siya tumigil sumigaw at sabihing nanalo siya. Biruin mo naman seven out of ten ang score niya, and me three? Damn, that is so emberrasing!
 I lost sa ten rounds namin, and that was the first time. Ewan ko, I tried hard naman pero natalo pa din ako. Ganun naman talaga eh sometimes you win at sometimes, of course, talo. That is what our lives are, we are not always winning, ang pangit din naman kung lagi kang panalo, ang boring, it feels like everything is easy and what is worst is that you might hate people once na natalo ka nila, mahihirapan kang tanggapin ang pagkatalo mo. At isa pa kaya ka natatalo para tumayo ka ulit, to learn from your mistakes. Ang tanging dapat mong alamin is saan ka nagkamali para next time, at least alam mo na.
 "So, bro. tulad ng pustahan natin, the winner will get everything he wants," sabi ni Zio ng seryoso. Well, yeah. Bago namin umpisahan ang laro namin dumaan muna kami sa pustahan and just like what he said, gagawin ng natalo kung anong gusto ng nanalo, para naman may thrill yung laro.
"So, what do you want my highness? " Tanong ko sa kanya and I bow down my head as I bend my knees as I intersect them, para naman feel niya ang pagkaservant ko. 
"Sira ulo ka, bro! I am not a king. Grr." He muttered. 
"Okay, I'm just kidding, ano bang gusto mo?" I smile and he looks seriously into my eyes, nakakatakot naman siya kung tumitig. 
"Anong nasa isip mo at ganyan ka kung makatingin sa akin, Zio?" Tanong ko. 
"Well, I just want to know something," sabi niya. 
"What?" Agad Kong tanong and he sigh. 
"Well, gusto ko lang naman malaman if okay lang ba kayo ni Angel?" Aaminin ko gusto Kong ibahin ang usapan kase makakahalata siya, pero pag nanahimik naman ako, makakahalata rin naman siya. 
So I said, " Yes, okay lang naman kami," sagot ko. 
"Bro, are you sure?" Mahinang tanong niya. 
"Oo nga, busy lang siya, bro. Don't worry about us, at isa pa sa dami-dami nang pwede mong it anong iyon pa," I said. 
"Well, I won,. It's my decision," 
"Fine," I whispered. 
"But since I won, bro. I want an honest answer, I know you better than anyone else, bro. Hindi mo maikakaila sa akin ang sinasabi ng mga mata mo," pagalit na sabi niya pero mahina yung tono ng bosses niya. 
"Ano bang nakikita mo sa mga mata ko?" I faked a laughter as I widen my eyes, telling him to tell me what he can see. 
"I'm serious, bro." He said and I just stared at his eyes. 
"Sabihin mo, ano bang gusto mong isagot ko?" Mahinang tanong ko. 
"Bro, ilang araw ko ng napapansin na malungkot ka. Hindi ko alam noong una, hindi ko mahulaan. But I never saw you calling Angel, eh kahit naman nasa  hospital ka with me before, nagagawa mo siyang ichat at ivideo call sa free time niyo, but these past few days, wala. Bro, I'm not dumb! I can read you by your actions and your eyes are telling me. So tell me, yung totoo, hindi kayo okay, hindi ba?" Pagpapaliwanag niya.
Nanahimik ako ng mga ilang segundo, ayaw ko kasing pag-usapan ang mga ganitong bagay. Kaya mas pinili kong magsinungaling sa kanila ni Dad. And I just kept telling them na, okay lang kami sa tuwing kinakamusta nila ako at si Angel.
"I'm sorry for lying to you and to Dad. Ayaw ko lang kaseng magworry kayo and that's my personal problem," I said.
"I understand you, bro. But no man is an island." He said ata wala na nga akong magawa kundi ang sabihin sa kanya pero not all the deatils, baka kase mabanggit niya kay Dad. He cares a lot kaya I'm sure he will let my Dad knows about it, para alam ni Dad kung paano mag-adjust sa akin. That's what he is, iniisip lang kase ni Zio ang kapakanan ko, and I do understand that.
"Well, we fought, bro. May bagay kase kaming napag-usapan na napunta sa pagtatalo. And after that, hindi na siya nagparamdam it been more than a week, I guess." Malungkot na sabi ko.
"But did you try to contact her, again?"
"Of course, pero bro, wala eh. Hindi niya talaga ako gustong kausapin. I even talked to her father pero ayaw niya talaga."
"But you didn't break up?"
Nag matanong niya iyon bigla akong napahinto, kase hindi ko alam ang isasagot. Alam ko na wala kaming nabanggit na maghiwalay na lamang kami, but in our situation like this, hindi ko na din alam kung may kami pa ba? And what if wala na nga? Nakaramdam na lamang ako ng paninikip ng dibdib ko sa mga what if's ko.
"Bro?Are you okay?" 
I sighed heavily,. "Bro, honestly, hindi ko na din alam. Wala naman kaming binitawang salit na break up. Pero ngayon lang siya hindi nagparamdam ng ganito."
"Ano vang pinag-awayan niyo? I can't help you without knowing,"
"I'm sorry, bro. Pero hindi ko masasabi. That would be only just me and Angel. Hope you understand," sabi ko at ang lungkot. Ayaw kong malaman niya na isa siya sa pinag-awayan namin, na pinapapili ako ni Angel between her and him.
"I understand that, bro. Ang akin lang, sana magkaayos na kayo. I want to see you guys happy, again." He said and I thanked him. Actually it is sweet. How I wish ganun din si Angel. Pero ang lungkot kase hindi. Hindi naman siya ganito dati pero bakit parang unti-unti siyang nagbabago.
Alam ko na may dahilan siya, and that is reasonable also, pero si Zio, hindi biro yung sakit niya. 
"Bro? Bakit hindi ka na ata umimik diyan, ayos ka lang ba talaga?" Tanong niya sabay tapik sa likod ko ng mahina, "huwag mo masiyadong isipin, bro. Magtiwala ka lang, maayos din yan. Butbit needs time," Zio added.
"Thank you, bro. Sorry if I lied and I kept it from you and Dad." Sabi ko and he smiled at me.
"No worries, bro. Just tell me if you needed me. I will listen." He said sabay kinday. 
"Huwag kang kumindat ng ganyan, Zio, you looks like a gay," I said kase parang ang landi niya kung kumindat.  At natawa naman siya sabay lapit sa akin at pinipilit akong halikan sa pisngi acting like a gay.
"Stop it, Zio! Yuck!" I yelled.
"Why? But I look pretty, right daddy?" Sabi niya sa tono na parang bakla at patuloy lang ako sa pagtulak sa kaniya at pilit na inilalayo ang mukha niya sa akin. Hangang sa matawa na lang kami sa isa't-isa. Haha.