“EHEM! Blooming yata ang isang babae dito. In love?” tanong ni Irene na nag-aabang ng tricycle sa tapat ng tindahan nang bumili siya ng toyo. Wala nang ginawa ang nanay niya kundi ipangalandakan sa bayan si Zach na mamanugangin nito. While Zach didn’t mind at all.
Marami nang nakakilala kay Zach dahil ito ang dahilan para ma-sold out ang paninda sa exhibit ng Bangon Kababaihan. Pati nga ang ibang booth ay nakiusap kung pwede rin silang tumao sa tindahan. Para mai-display lang si Zach. Hindi ito maarte at marunong ring makisama. Nag-iba na ang impression niya dito kumpara nang di pa niya ito nakikilala.
“Huwag ka ngang maingay. Baka may ibang makarinig,” saway niya at luminga-linga. Ayaw pa niyang malaman ni Zach na gusto niya ito.
“Weeeh! Dinaig mo pa si Maria Clara. Ang alam nga sa buong baranggay magpapakasal na kayo. Matagal na daw kasi ninyong plano.”
“Of course not!” Mga tsismosa talaga. Kung anu-anong ipinagkakalat. Mahigit isang buwan pa lang si Zach sa poder nila. Paano ito magpapakasal? “Uuwi na ako at baka makurot ako sa singit ng nanay ko. Magkita na lang tayo mamaya sa bayan.”
Fiesta kasi doon at tutulong pa sila sa booth ng isang non-government organization na Bangon Kababaihan na tumutulong sa livelihood ng mga kababaihan.
“Sagutin mo na. Baka amagin na iyong tao. Bago man lang bumalik ng ibang bansa ibigay mo na ang matamis mong oo.”
Dalawang buwan lang si Zach sa Pilipinas at babalik na ito ng Switzerland para asikasuhin ang negosyo ng pamilya nito. Pero hindi siya natatakot. Kampante kasi siya na gusto talaga siya nito at hindi ibang babae.
Naabutan niyang nagkukwentuhan sa kusina sina Zach at ang nanay niya habang naghuhugas ng plato ang una. “May sarili po kaming chef. Electronic din ang mga stove at oven. You don’t have to work hard, Nanay. May washing machine po doon. And someone else will do the laundry for you. At lagi ko kayong ipapasyal.”
“Pwede bang makarating ako ng Italy saka France? Malapit lang daw ang mga iyon sa Switzerland.”
Tumango si Zach. “May isang kaharian po malapit sa Switzerland. ‘Yung Liechtenstein.”
“Le… Lei…Parang leche flan lang. Maganda siguro doon kasi mahirap bigkasin. May mga hari at reyna din ba doon?”
Bakas ang excitement sa mga mata ng nanay niya nang inilalarawan ni Zach ang magandang kontinente kung saan ito nanggaling. Iyon ang pangarap niya para sa nanay niya. Isang magandang buhay. Hindi na nito kailangang magtrabaho. Pabiyahe-biyahe at pa-relax-relax na lang ito sa ibang bansa. At mangyayari lang iyon kung ikakasal sila ni Zach.
Handa na ba siya para doon? Masyado pa yatang maaga. Bata pa siya. Maraming pangarap. Siguro naman ay mangyayari din ang lahat sa tamang panahon. Marami pang kailangang malaman si Zach tungkol sa kanya.
“Nay, bakit pinaghuhugas ninyo si Zach ng plato? Hindi na siya dapat nagtatrabaho,” singit niya sa usapan ng mga ito. Ayaw na niyang manilbihan pa si Zach mula nang makita niya ang mga kalyo at sugat nito. May napatunayan na ito sa kanya. He was sincere. Kahit ang mga lalaki sa probinsiya ay di na ginagawa ang ginagawa nito.
“Pwede lang akong tumigil manilbihan kapag girlfriend na kita.” Nakangiti itong bumaling sa kanya. “Ibig bang sabihin girlfriend na kita?”
Napipilan siya. Anong dapat niyang isagot? Handa na ba siyang maging girlfriend nito? Parang gusto niyang hawakan ang dibdib niya dahil parang malalaglag ang puso niya.
“Bilisan mong maghugas ng plato dahil aalis na tayo.”
Pagtalikod niya ay narinig niya ang halakhak ng nanay niya. “Naku! Masyado talagang pakipot ang anak ko. Pero ganyan talaga ang mga dalagang Pilipina.”
“Willing naman po akong magtiyaga,” sabi ni Zach.
Tiningnan niya ang sarili sa salamin sa sala habang hinihintay si Zach. BIgla siyang na-conscious sa itsura niya. Parang oily ang mukha niya. Hindi rin siya nakapagsuklay nang maayos.
Hindi naman siya ganoon dati. Wala siyang pakialam sa itsura niya. Pero ngayong makakasama niya si Zach sa bayan kung saan alam niyang maraming magagandang babae at maraming mapanlait, ayaw naman niyang magmukhang busabos. Gusto niyang maging maganda kahit paano para kay Zach.
Naglagay siya ng face powder at lip gloss na matagal na niyang hindi pinakikialaman sa gamit niya. Itinitirintas niya ang buhok niya nang lapitan siya ni Zach. “Why don’t you lay down your hair?” tanong nito at tumayo sa likuran niya.
Nagulat siya nang bigla na lang itong sumulpot sa likuran niya. Nanlaki ang mata niya at hinarap ito. “Huwag ka namang…”
Nawalan siya ng sasabihin dahil sobrang lapit pala nito sa kanya. Lumunok siya dahil bakas ang matipuno nitong dibdib sa ilalim ang puti nitong T-shirt. Sa loob lang ng isang araw ay nagawa nitong patikumin ang bibig niya. Hindi niya alam kung paanong magsasalita o gagalaw nang di masasamyo ang bango nito o di magkakadikit lalo ang katawan nila.
Ginigising nito ang bawat himaymay ng laman niya. Parang naiinitan siya na nilalamig. Mahigpit siyang humawak sa itinitirintas niyang buhok. “A-Ano ulit ang sinasabi mo?” tanong niya.