“Sayang, hindi imbitado ang media sa kasal ninyo. Gusto ko pa manding makapag-cover ng ethnic wedding,” sabi ni Jason. Iniiwasan kasi nilang magmukhang circus ang kasal nila. Mas gusto niya ang sagradong kasal na dinaluhan lang ng malalapit na kapamilya at kaibigan.
Pasimple siyang ninakawan ng halik sa labi ni Silang nang makaalis na ang reporter. “Masaya ka ba?”
Tumango siya. “Siyempre naman. Naibalik na sa tribo ninyo ang mga mummmies at tanggap na rin ako ng tribo ninyo.” Hindi na siya itinuturing ng mga ito na kakaiba ngayon. Hindi na siya estranghero. Ngayon ay taga-Gangan na rin siya. Subalit alam niyang marami pa siyang dapat na pag-aralan upang mapatunayang karapat-dapat nga siyang maging bahagi ng tribo.
“Naiinip na ako sa kasal natin,” anito at niyakap siya. Isang buwan pa ang kailangan nilang hintayin. Hindi man kasing garbo ng katulad ng dapat ay kasal nila ni Aldrich sa cathedral pero mas masaya naman siya.
Hindi na naging malaking isyu ang pagkakakuha ng mummies mula sa resthouse ng mga Dominicano at ang pagkaka-kidnap sa kanya. Pinalagpas na lang niya dahil ligtas naman sila ni Silang at alang-alang na rin kay Aldrich. Kahit gaano pa kasama si Donato ay mahal pa rin ni Aldrich ang ama.
Ngayon ay nasa Canada na ang pamilya nito kasama si Minerva. Nagbitiw na sa tungkulin sa gobyerno si Donato at kinalimutan na ang pagtakbo sa Senado. Tanggap na rin nito ang pagmamahalan nina Minerva at Aldrich.
“Mas lalo naman ako. Gusto ko nang makita ang itsura ko sa hinahabing pangkasal ni Inang Negay,” excited niyang sabi. Kahit ano pa pala ang itsura ng wedding dress, nakaka-excite na isuot.
Nagseryoso ang anyo nito. “Mukhang may hindi masaya sa magiging kasal natin, Aiesha,” anito at lumingon sa direksiyon kung nasaan ang mga magulang nila.
Magkakasalo ang mga ito sa iisang mesa at umiinom ng tradisyunal na alak ng tribo-ang tapey na gawa sa bigas at fayas na gawa sa tubo. Enjoy na enjoy habang nagkukwentuhan ang Mommy niya at si Inay Negay. Mukhang nagustuhan ng Mommy niya ang fayas. Habang hindi naman maipinta ang mukha ng Daddy niya habang tumutungga ng tappey at kasama si Amang Kabuguias.
Nilapitan niya ang Mommy niya at binulungan. “Mommy, anong problema ni Daddy? Masama ba ang loob niya dahil ayaw niya kay Silang?”
Noong una ay disappointed ang mga magulang niya nang malamang si Silang ang bago niyang boyfriend. Malayo nga naman ito sa dating nobyo na anak ng isang sikat na pulitiko sa bansa. Pero nang malaman ng mga ito ang katotohanan at sinabi niyang si Silang ang totoo niyang mahal ay walang nagawa ang mga ito kundi ibigay ang bendisyon sa kanila nang magdesisyon silang magpakasal.
“Ewan ko ba sa Daddy mo kung bakit nagdadrama. Tanungin mo kaya.”
Matapos magpaalam kay Amang Kabuguias ay binulungan niya ang Daddy niya. “Dad, ayaw pa rin ba ninyo kay Silang hanggang ngayon? Akala ko ba okay lang sa inyo para maipagmalaki ninyo sa mga kaibigan ninyo na nakapag-asawa ang anak ninyo ng may rice terraces?” aniya sa magaang boses. “Parang ayaw mong pumunta sa kasal ko.”
Kapag nakikita niya ang panghihinayang sa mukha nito at tinatanong siya kung bakit si Silang ang pakakasalan niya, isinasagot niyang bukod sa ito ang pinakaguwapong lalaki para sa kanya, may-ari pa ito ng rice terraces. Alam niyang may tampo rin ito kay Silang dahil ayaw nitong tumanggap ng anumang posisyon sa computer business nila. Subalit hindi naman inaalis ni Silang ang posibilidad na hawakan ang negosyo ng Daddy niya. Alam kasi nito kung gaano rin kaimportante sa pamilya nila ang computer company na itinayo pa ng lolo niya.
Pinunasan ni Ronnie ng likod ng palad ang naluluhang mata at tumungga ulit ng tappey. “Hindi naman ako tutol na si Silang ang pakasalan mo. Pero kailangan ba talagang magsuot ako ng bahag sa kasal ninyo?”
Tuluyang naglaho ang takot niya at nagkatawanan ang lahat ng nasa mesa kabilang na si Silang. “Ayaw mo sigurong makita ang bilbil mo kapag nakasuot ka na ng bahag,” biro ng Mommy niya. “Tamad ka kasing mag-workout.”
Nauwi sa masayang kwentuhan ang biruang iyon. Sa palagay niya ay hindi lang siya ang at home sa Gangan kundi maging magulang niya. Napatunayan kasi ng mga ito na mabubuting tao ang mga taga-tribo. Bukod pa sa napatunayan ng mga ito na mahal na mahal siya ni Silang nang hindi tumitingin sa pera ng pamilya niya.
“Wala bang makakapansin kung mawawala tayo kahit sandali?” pabulong niyang tanong kay Silang.
Nagsususpetsa siya nitong pinagmasdan. “Ano ang plano mo?”
Hindi niya maitago ang matamis na ngiti habang hinahaplos niya ang gilid ng labi nito. “Parang gusto ko yatang magsolo tayo. Maganda ang panahon kaya magandang pumunta sa lawa.”
Matagal na sandali siya nitong pinagmasdan at saka kinintalan nang mariing halik ang labi niya. “Laylayden sik a, Aiesha,” usal nito.
“I love you, too,” sabi niya at hinila ang kamay nito palayo sa kasiyahan.
Sa halip na tunog ng gong ang marinig nila ay ang malamyos na himig ng kalileng o noseflute ang narinig niya kasaliw ang isang malambing na boses ng babae na umaawit tungkol sa isang wagas na pag-iibigan. Tulad ng kung paano pinagbuklod ng pag-ibig ang puso nila ni Silang.
Wakas