“Sinong sila?” tanong ni Ashley. Nagtakbuhan na ang mga bata at napilitan na rin siyang lumabas. Ilang metro sa pinto ay pabalik na ang batalyon ng mga itik. Ang pinaka-lider ng mga ito na pinakamalaki sa lahat ay ibinuka ang pakpak at parang nanlisik ang mga mata. Tumili siya nang bigla siya nitong sugurin. Mukhang nagalit ito dahil sa pagkuha niya sa itlog nito. Di niya alam kung saan susuling. Ayaw niyang matuka dahil tiyak na masakit iyon.
“Takbo na, Tita!” sigaw ng dalawang bata na nasa loob na ng bahay at nakatayo sa pinto.
Nagtatakbo siya habang nararamdaman niya ang ingay ng mga itik sa likuran niya na tinatangka siyang abutan. It was like a bad movie. Under attack siya ng mga itik. Imagine that? Itik! And she had no choice but to run.
Malakas na malakas ang kabog ng dibdib niya nang sa wakas ay isara ang pinto at sinandalan iyon. Habol ang hininga niyang sinandalan ang pinto. “O! Among nangyari sa iyo? Bakit isinara mo ang pinto? Palabas ako at...”
Umiling siya. “Huwag kang lalabas. Inaatake tayo ng mga itik.”
“Tayo? Ano iyan? May itik invasion?”
Huminga siya ng malalim. “Hinabol nila ako. Galit na galit sila. Baka akong gawin nila sa atin.”
Tumawa lang si Robinson. “Ano ba kasing ginawa mo at nagalit?”
“Kinuha po niya ang itlog ng itik,” sabi ni Aleli.
Binalingan nito si Duncan. “Akala ko kayo ang kukuha? Di pa kilala si Ashley ng mga itik. Susugurin talaga siya ng mga iyan.”
“Huwag mong pagalitan ang mga bata. Ako ang namilit sa kanila. Gusto ko kasing masubukan. Akala ko madali,” paliwanag niya.
“Hindi ko naman sinabing gumawa ka dito. Paano kung masaktan ka? Mapipingot pa ako ni Nanay kapag may nangyaring di maganda sa iyo. Saka si Sir Ron, baka sabihin di kita maalagaan,” sermon ng binata.
“Alam mo naman na ayokong tinatratong prinsesa. I am not one. Gusto ko pong makatulong dito. Gusto kong maging parte ng pamilyang ito. I want to do my part,” sagot niya dito.
“Tama na ‘yang pagtatalo ninyo, Robinson. Hayaan mong si Ashley ang maggayat ng sibuyas at magbati ng itlog. Ituturo ko sa kanya kung ano ang gusto mong luto ng itlog,” nakangiting sabi ni Nanay Talia. Pero bakas pa rin ang pag-aalala sa mga mata ng binata nang sundan sila ng tingin.
“Salamat po dahil pinayagan ninyo akong tumulong,” sabi niya habang naggagayat ng sibuyas.
“Kasi itong si Robinson akala niya kaya niyang alagaan lahat ng mga babaeng mahalaga sa kanya. Kulang na lang siya ang gumawa ng lahat dito. Kaya naman natin. Kaya nauunawaan kita kung bakit gumagawa ka pa rin kahit ayaw niya.”
Nalaman niya na ginising itlog pala na may patatas ang paborito ng binata. Sa instruction ni Nanay Talia ay nailuto niya iyon. Nakadama ng sense of fulfillment si Ashley nang masarapan ang mga nakatikim kasama na si Robinson. Worth it ang paghabol sa kanya ng mga itik.
“O! Naubusan na si Tito Robinson ninyo,” sita ni Nanay Talia sa dalawang apo. Di naman kumikibo ang binata.
“Ito na lang sa akin ang sa iyo,” sabi ni Ashley at ibinigay kay Robinson ang parte niya na di pa nagagalaw. Okay na ako sa saging na prito at gatas na kalabaw. Diet. Mahalaga makakain ka ng paborito mo dahil niluto iyan para sa iyo. Bawal kumontra.”
Sumilay ang ngiti sa labi ng lalaki. “Salamat. Kahit na hinabol ka pa ng itik ginawa mo pa rin para sa amin.”
“You know that I will do anything for you.” Hindi alam ni Ashley kung bakit niya sinabi iyon pero naramdaman niya na parang hinugot ang salita sa puso niya. Kahit habulin ulit siya ng mga itik sa susunod.
“Sa wakas naman may nag-aalaga na kay Kuya,” sabi ni Jonnelyn.
“Paano kapag bumalik ka na sa Amerika? Hindi na rin kayo bumabata,” paalala ni Nanay Talia. “Malalaki na rin ang mga apo ko. Kailangan na ng bagong apo. ‘Yung amoy baby naman at di araw at dayami.”
“Tito, kailangan po ng dayami para sa Christmas presentation namin mamaya,” sabi ni Duncan.
“Dayami? Bakit di mo sinabi agad?” tanong ng binata.
“Nakalimutan ko po.”
Pumalatak ang binata. “Inuuna kasi ang laro. Nagbibinata ka na,” paalala nito.
“Sige na. Kumuha na lang tayo,” sabi niya at tinapik sa braso ang binata.
Binalingan siya ni Robinson. “Tayo?”
“Sasama ako sa iyo.”
“Sa bukid?”
Tumango siya. “Di mo pa ako naipapasyal sa bukid,” paalala niya.