Chapter 15
Jenny's Point of View
"Andito na tayo honey" medyo naiilang pa ako sa tawagan namin pero okay narin iyon...
"Talaga?" Tanong ko dahil sa cellphone ang atensiyon ko at hindi sa lugar kung nasaan kami...
"Honey, your making me jelous" nagulat nalang ako dahil nasa harapan ko na ang mukha nito sabay kuha ng cellphone ko...
"Ed—" hindi ko natuloy ang sasabihin ko dahil pinigilan niya ang bibig ko gamit ang isang daliri niya...
"Honey" sambit nito ulit kaya himinga muna ako ng malalim at maka ilang ulit na himinga...
"Okay honey, I'm very sorry" sabi ko naman kaya ngumiti ito sabay labas ng sasakyan...
Hindi ako mapaniwala na dito niya ako dadalhin... Isa sa mga paborito kong lugar...
"Honey, let's go" sabi nito kaya napatingin ako sakanya...
Inilahad niya ang kamay ko kaya inabot ko naman...
"Sure ka na pwede ako rito Honey?" Okay Jenny kailangan mo ng masanay sa endearment niyong dalawa...
"Why not? I realized na this past month ay masyado akong naging overprotective saiyo and hindi ko namamalayan na inilalayo na pala kita sa dati mong mundo" He even realized it? Pero may punto rin siya dahil talagang marami siyang ipinagbabawal saakin pero hindi naman saakin masama iyon, in fact ay nagustuhan ko ang pagiging protective niya saakin...
"Wala iyon honey, I'm very happy about that nga eh kase alam kong ayaw mo talaga kaming mapahamak na anak natin" I'm very happy that I managed to say those words...
"Kaya love kita kase napaka understanding mo" did I just hear 'love' from him...
"Anong sabi mo?".
"I mean, mahal kita as a friend" sabay kamit sa ulo niya kaya sabay kaming tumawa...
I really missed the smell of street foods...
"Basta honey huwag kang masyadong maraming kakainin ah" naglalakad na kami papunta ng stall na may nagtitinda ng fish balls...
"Yep honey, and hindi lang naman ako ang kakain eh" sabay wink at siya naman ay binigyan ako ng stop-it -jenny-look...
"What! I don't eat street foods".
"Arte mo naman Honey" sabay tawa ng mahina. "Parang bakla ka naman niyan" sumungit ang tingin nito saakin.
"Hindi lang kumakain ng street foods bakla na agad?".
"Yep!" Kaagad ko namang savi sabay punta sa nagtitinda at nag order...
"Uubusin ko po iyang fishballs, kikiam, squid balls tsaka fries po. Pakisamahan narin po ng shake" halatang nagulat ang tindera sa mga sinabi ko at mas lalo naman si Edward.
"Honey, di'ba sabi ko kaunti lang"  nakasimangot ito habang nakatingin saakin at nag wink lang ako sakanya...
"Syempre kakain karin noh!" Tinaasan ko siya ng kilay tapos ay namaywang...
"Hindi nga kase ako kumakain niyan".
"Wow, ganyan ba kapag mayayaman?".
"Uy hindi naman, kaya lang ay—"
Linapitan ko siya at hinawakan ang braso niya sabay hila sakanya papunta sa isang bakanteng lamesa...
"Honey naman, Anong trip ba 'to?" Seryoso niyang tanong pero dedma lang syempre...
"Umupo ka diyan" sabi ko sabay turo sakanya ng silya...
"Bakit?".
"Huwag ng madaming tanong kase" nagkunyare akong naiirita kaya umupo naman ito.
"Honey naman, I told you that —"
"Kakain ka o friendship is over na tayo?".
"Ang daya mo naman" simangot nitong reklamo at tumalikod saakin...
Iniwan ko na muna siya dahil pinuntahan ko si ateng tindera...
"Pwede ko bang makuha yung dalawang shake na inoreder ko?".
"Opo naman ma'am, teka lang po" sabi nito. Habang nanghihinatay ay palihim kong tinitigan si Edward na hanggang ngayon ay halatang galit parin.
Pasensiya ka na honey ah, wala na kase akong maisip na ibang paraan para iparanas saiyo kung paano maging isang ordinaryong tao malayo sa kung anong kinalakihan mo noon...
Inayos ko na ang sarili ko ng makitang matatapos na si ate sa ginagawa niya...
"Heto na po ma'am".
"Salamat" dinala ko na ang shakes naming dalawa sa table... Hindi parin siya tumitingin saakin kaya lumapit ako sakanya...
Yinakap ko siya mula sa likod at halatang nagulat ito. Ilinapit ko ang bibig ko sa tenga niya sabay bulong...
"Sorry na Honey, I just want to help" saka kumalas sa pagkakayakap at bumalik na sa upuan ko...
Hindi parin ito tumitingin kaya nagpakawala ako ng isang malalim na bunting hininga...
"I'm really sorry Edward. Tell me bakit ayaw mo ng street foods" talagang binago ko talaga ang boses ko para pansinin na niya ako.
Humarap ito saakin at tumingin ng diretso sa mga mata ko. Nakailang ulit akong lumunok bago ito nagsalita at sinabi kunf bakit ayaw niyang kumain ng street foods...
"Trust me honey, hindi ka magkakasakit nito" nalaman ko na minsan narin siyang kumain ng street foods kaso sumakit raw ang tiyan niya at nagkasakit pa siya. And nalaman ko rin na kasama niya ng mga nangbubully sakanya that time. "Malay natin kung pinaglaruan lang pala ng mga walang hiya mong mga kaibigan ang ibinigay saiying street foods kaya sumakit ang tiyan mo".
"Paano pala kung hindi?".
"Huwag ka ng kabahan dahil kasama mo naman ako eh" I assured him na okay lang talaga ang lahat.
Sinimulan na naming uminom ng dumating ang mga inorder kong pagkain at hinati ko ito saamingg dalawa ni Edward...
"Are you really sure honey? Tanong niya ulit.
"Oo naman honey" sabay kain ng saakin at ganun narin ang ginawa niya and I can't stop smiling seeing him eating.
Natatawa nalang ako habang pinagmamasdan siya dahil ang rami niyang kalat sa mukha. Halatang hindi nga talaga siya marunnong kumain ng street foods...
"May mabmdumi ba sa mukha ko?" Natauhan ako ng tanungin niya ako dahil busy talaga ako sa panonood sakanya...
"Ang kalat mo kumain eh" sabay tawa kaya kumunot naman ang noo niya at pinunasan ang mukha niya ng tissues dahil ang daming sauce na nakakalat...
And after that ay pumunta naman kami ng laguna sa may Mt. Makiling para magpahangin ng sariwa habang kapwa kami nakahiga sa damuhan...
After that ay umuwi kami na ang daming dala dahil nag mall pa kami pagkatapos...
Pagod na pagod kaming dumating ng bahay at ibinagsak namin ang aming maga katawan sa couch habang magtatawanan...
That's the smile I want to treasure...
End of #TNWMLC -Chapter 15-