September 17, ang araw na nais ko siyang makasama. Ang araw na matagal kong pinaghandaan kasi akala ko makakasama ko siya at maisasayaw.
The day I always imagined the two of us were in the middle of people and staring into each other’s eyes.
Siguro nga tama sila, pag palagi mong iniisip, hindi magkakatotoo. Expect the unexpected. I expect that he is with me that day but.... the unexpectedly happen, he is with her not with me.
Of all date and month, why september 17? Pinaglalaroan ba ako ng tadhana at ganito na lang? Kong totoong may kupido, ang tanga niya... ang tanga tanga niya dahil ako lang yung pinana niya.
At kong totoong may tadhana, bakit hindi ako? 
"Masisira make up mo niyan. Smile, dear." Sabi sa akin ng baklang make up artist. Inirapan ko siya.
"Can you just do your job? Mind your own business!" 
Naiinis ako, birthday ko ngayon pero ibang birthday ang iniisip ko. Magkasama na ba sila? Mas bongga ba ang birthday niya? 
Madaming tanong sa isip ko pero alam kong walang ibang makakasagot kundi siya.
Napatikhim lang ang make up artist na bakla at tumahimik na. Good, nakakaintindi naman pala. Wala silang pake kong sumimangot ako buong gabi!
"Hoi! Kahit ngayon lang maging mabait ka naman!" Mula sa salamin ay nakita ko ang naka tuxedo na si Dino.
Kumunot ang noo ko. Maaga pa naman at ang makita siyang subrang aga ay talaga namang nakakamangha. Tinaas ko ang kamay ko para senyasan ang mga nag aayos sa akin para patigilin muna at lumabas.
"Ang aga mo." Irap ko sa kanya.
Natawa siya at sumandal siya sa lamesa ng salamin sa harap ko para maharap ako.
"Naawa kasi ako sayo. You don't have a so called girl friends para samahan ka sa pag aayos. Let's just say... nagmamagandang loob ako." Sabay kindat niya.
Umirap ulit ako at inapakan ang paa niya. I know that I don't have friend at ilang beses na niyang pinaalala yon, no need to say it again. Nang aasar lang naman siya, tsk.
"I don't want and need girl friend if they are plastic naman no." sambit ko at tumingin sa salamin para tignan ang sarili.
"So.... I am not plastic? Wow, I'm so touch... ako lang ang kaibigan mo at kaibigan mo ako dahil di ako plastic. I love you, sis." Ngumiti pa siya saka kinurap kurap ang mata na para pang nagpapacute, natawa na lang ako ng nilagay pa niya ang dalawang palad sa panga niya. Parang bakla, myghad.
"Yes, Dino. You are not a plastic kasi papel ka.... mapapel." Sabay tawa ko.
Sinimangotan naman niya ko at tinignan ako ng masama. 
"Haist! Kung di mo lang birthday pinitik ko nanaman yang noo mo para maalog yang utak mo! Napakasama mo talaga!" Sambit niya pero tumawa lang ako. Nagulat nalang ako ng ilapit niya ang mukha sa akin habang ang dalawang kamay ay nasa bulsa.
"H-hoi!" Nauutal kong sabi.
Hindi ko inaasahan ang paglapit ng mukha niya kaya nagulat talaga ako at kitang kita yun sa mukha ko.
"Ayos lang masabihan ng mapapel, atleast you laugh. Wag mo na siyang isipin, enjoy your day princess." Sabi niya at lumayo sa akin. 
Pinanood ko lang siyang lumabas at di nagtagal ay pumasok muli ang mag aayos sakin.
Ok? What was that? Umiling na lang ako at tumingin na sa salamin.
5 mins nalang at bababa na ako sa transparent na hagdan namin. My Mom want to celebrate my 18 birthday in no. 1 hotel in the philippines but I refuse. Kung andito sana si Wesley papayag pa ako... pero wala siya. 
Kahit hindi natuloy sa isang sikat na hotel ang selebrasyon ng birthday ko, maganda naman ang kinalabasan. Our house is the Ideal house. Walang masabi ang ibang hotel sa bahay namin. Wala rin masabi ang mga tao sa transparent na hagdan namin.
Kaya kahit ayaw ni mom, napapayag ko siya dahil maayos at maganda naman ang bahay para sa mga ganitong okasyon. I look like a princess in a palace.
"Let's all welcome the debut girl, Sunny Miles Enriquez." Sa paghakbang ko palang ay kitang kita na ang garbo ng damit ko. I am wearing a Golden yellow gown na nakapalibot sa taas ng damit ang totoong gold na maliliit, It's an off sholder kaya kitang kita ang kinang nito.
Habang pababa ay kita ko ang mangha sa mga mata nila. Kahit hindi marinig ang sinasabi ay alam kong puno iyon ng papuri. Maraming dumalo at karamihan ay mga business partner nila lolo at dad kasama ang kanilang mga anak. 
Kaya, ayoko sanang ituloy ang magarbong selebrasyong ito. Parang hindi akin ang party na 'to. Parang ginamit lang para ipakita ang karangyaan ng pamilya at makakuha pa ng mga deals tungkol sa negosyo. 
Ang nag iisang nagpasabik sa akin sa araw na yun ay wala ngayon sa mga taong 'to. Ang pag sayaw ko kasama siya ang nagpasabik sa akin sa araw na yun at kaya ako pumayag sa malaking selebrasyong ito pero wala siya, nandon siya sa selebrasyon ng taong mahal niya.
Nang malapit na ako sa huling baitang ay nilahad ni Dino ang kamay niya para alalayan ako. Hinawakan ko ang kamay ko at pilit na ngumiti sa mga taong nandoon ngayon.
How funny, ako ang may birthday pero ilan lang ang kilala ko doon. Nilahad sa akin ang isang microphone kaya kinuha ko yun.
"Thank you for coming. I appreciate your all effort to come here tonight. Please enjoy the day."   Yun lang ang sinabi ko. Ayokong makipag plastikan pa ng matagal. 
My brother, Grayson come close to me. He smile so I smile back. 
"Happy birthday, My princess." He kiss my forehead and hug me. 
"Thanks, kuya." I said. Tumango siya at tumingin kay Dino.
"Take care for my princess, for now." He said to Dino.
"Of course, Kuya. Don't worry." Dino said.
Tumalikod si Kuya at handa na sanang umalis nang bigla siyang humarap.
"Btw, Wait my gift, on the way na." Sabay kindat sa akin. 
Napanguso ako. Ano kaya yung gift ni Kuya at hindi pa nakakarating? Last time Kuya gave me a resthouse in palawan. Nagulat nga ako ng bigla siyang nagbigay ng susi. I know that Kuya is rich in his young age but... I didn't expect that he is going to allow me having a resthouse on that age.
Ano kaya yun? Is that a car? Oh my gosh! Wait, did he buy me a car already? Ghad I'm excited.
Because of that... yun na yung nasa isip ko. Well, I don't know how to drive a car.. pero kong yun ang regalo niya, paghihirapan ko talagang mag aral. I want to drive para hindi na ako tawag nang tawag kay manong kong pupuntahan at uuwi.
But...
The image of Wesley driving a car..... stop my mind thinking my self learning how to drive. Paano kong marunong na ako... ano na ang magiging excuse para makasama si Wes? 
If I already learn how to drive... baka titigil na si Kuya Grayson na utusan si Wesley na ihatid ako.
Yun lang ang panahon para makasama ko ng matagal si Wesley at pag iniisip kong ako na ang mag dadrive at hindi ko na siya makakasama, nanghihinayang ako.
Hindi ko namalayan na tapos na pala ang 18 candles at sunod na ang 18 roses. Wala akong gana. I want him here.
Sa bawat pagsayaw ko sa harap kasama ang kasayaw ay lumilipad ang isip ko. Hindi ko din maintindihan ang ibang sinasabi nila, nakikinig lang ako pag ang mga pinsan, si Kuya at si Dino na ang kasayaw ko.
"Happy birthday, pinsan. Hindi ko alam kong ako lang... hindi ka ata masaya sa Dedut mo. Ang tagal mo tong pinaghandaan ah! saka ilang beses kang nag papalit palit ng photographer." Sabay tawa nito.
 It's Racey, pinsan ko. Close ko siya dahil siya ang ka edad ko sa kanila.. pero, like Dino lagi niya akong inaasar, Kagaya ngayon.
"It's my birthday! Maging mabait ka naman sa akin." Sabay irap ko. Tumawa siya at umiling.
"Saka na pag mas gwapo na si Kenzo sa akin." Sabay tawa niya. Natawa na rin ako.  Kuya Kenzo is also my cousin, kapatid ni Racey. 
Kahit hindi magkaedad si Kuya Kenzo at Racey palagi parin silang nag aasaran. Ang palagi nilang pinag aawayan ay kong sino ang mas gwapo sa kanila. Natatawa nalang kami pag ganon sila, para silang mga bata.
"Happy birthday, Princesa ng mga masusungit." Sambit ni Kuya Kenzo ng siya na ang kasayaw ko.
"You know what? Parehong pareho talaga kayo ni Racey! Nang aasar kayo eh birthday na birthday ko." Sambit ko at sumimangot pa, but... like what Racey do, tumawa lang siya.
"No way! Hindi kami pareho ni Racey. I am more that gwapo than him. Bawiin mo yun kung hindi hahanapin ko ang regalo ko don sayo at wag ng ibigay sayo." Sabay turo pa niya sa mga regalong nasa gilid. Umirap nalang ako. Napakachildish nila! Hindi ko tuloy maiwasan isipin na... paano kong magka gusto sila sa iisang babae.
Let's see what Love will do to them.
"Kuya, nakarating na ba yung regalo ko?" I ask kuya while dancing with him. Ngumiti siya at nagkibit balikat.
"I don't know---" Unti unting humina ang boses niya ng mapatingin siya sa likuran ko. Ngumiti siya muli sa akin at bumulong. "I will support you in everything." Kumunot ang noo ko. What did he mean about that?
"Kuy--" pinutol niya nag sasabihin ko.
"My gift is here, he is now staring at you." Bulong lang yun pero ewan ko kong bakit bumilis ang tibok ng puso ko.
Sinundan ko ng tingin ang tinitignan niya sa likuran ko. Sa pag harap ko sa likuran ko ay ang pagtama ng mga mata ko sa taong kanina ko pa hinihintay at inaasam na makasama.