"Yeah, susunduin ko si Lauren. He called me and asked me if I can fetch him but he fell asleep." I uttered.
Tumango tango siya saka pumasok sa loob ng kwarto. He unbotton his Polo and it reveal his chest. Napaiwas tuloy ako ng tingin dahil doon. Umupo siya sa kama kaharap ko at pinag masdan naming sabay si Lauren.
"He want's to spend christmas in New York, pero ayaw mo daw?"
I let out a sigh "Alam mo ang dahilan kung bakit hindi ako sumangayon Rence, ayoko lang siyang mag karoon ng maling intindi sa sitwasyon."
"Do you want to ruin his christmas wish? I mean for me, it's okay if you are not agree with it but think wisely about our son's feeling AB." He uttered.
At kapag pinag bigyan ko siya parang hinahayaan ko nanaman ang sarili kong masaktan. Mahihirapan lang akong ipasok sa kokote kona matatapos ang araw na yon, ang araw na kompleto kaming tatlo. Hindi ko kayang malagay sa ganoong sitwasyon muli ngunit ang awa ko para kay Lauren ang nangingibabaw. Ito ang unang beses niyang humiling o mag sabinng sloobin sapasko tapos puputukin ko pa ang bula ng kaniyang isipan.
I ended up thinking that I should agree with Lauren's plan. Isasama kona lang si Dasha para kahit papaano ay alam kong may sasalo sa akin sa oras na mawala nanaman ako sa balanse. Doon ako natulog ng gabing yun ngunit sa kwarto ni Nanang dahil ayoko naman na sa kwarto ni Lauren dahil alam ko ang takbo ng utak ni Rence. Nanang handed me some of her clothes. Tabi kami natulog noong gabing yon at iyon na ulit ang pag kakataon na may yumakap sakin ng ganoon. Sabik na sabik at halatang sobra niya akong namiss, ganon din naman ang naramdama ko. She give a lot of impact on my life.
"Thank you Nanang ha? I will message na lang po para madalas na tayo ulit mag kita. "
She smiled "Mag iingat kayo nak ha? At yoong bilin ko sayo ha?"
Tumango ako sa kaniya, I caressed Laurens hand and he smiled at me. Ihahatid ko siya ngayon sa school niya bago ako umuwi sa bahay para mag palit ng damit. Tulog pa si Rence at hindi kona siya pinagising kay Nanang dahil alm kong pagod din ang lalaki sa trabaho. He is a psychologist and businessman at the same time. Lauren kissed me when he was about to enter the school. Hanggang sa may gatr lang ako dahil hindi namn allowed ang parents sa loob. May angel naman siya, yung junior high na laging nag babantay sa kaniya. Ang ganda ngang bata eh tapos napaka bait niya pa.
"Francine ikaw na ang bahala kay Lauren ha?"
She smiled sweetly "Yes Tita, good boy naman to lagi"
Ginulo niya pa ang buhok ni Lauren. Mag kasundo nga sila kaya kung may kapatid lang siguro si Lauren ay sobrang mag kasundo silang dalawa ngunit hindi kona nakikitang mag kaanak muli bukod sa kaniya. I waved my hands before turning my back. Naka ngiti akong nag drive papunta sa bahay and I was about to enter the house when I saw unfamiliar car parked on my porch.
"Manag kaninong- Nesha?" I was taken aback when I saw her.
Lumapit siya sakin, sobrang kinabahan ako dahil akala ko ay sasaktan niya ako ngunit sobra akong nag taka sa sinabi at ikinilos niya.
"Be careful on your actions, don't tell somebody kung saan ang address niya."
~~~~~~~~~~~~~~~~~
"Ay teh diko masasagot yan! Tsaka bakit naman ayaw niya ipasabi address nila? Private?" halos lahat ng sinabi ni kira ay hindi ko masyadong maintindihan.
Paano ba naman eh puno ang bibig niya ng pagkain. Nakipag kita kasi ako sa kaniya ngayong saturday dahil yon lamng ang free day namin. We are on our favorite japanese resto, na crave kasi kami sa japanes foods ngayon.
"Wag mona pakaisipan yon.." kalmadong wika ko "Samahan mo pala ako sa Airport bibili ako ng ticket namin nila Lauren and aasikasuhin ko rin ang visa niya."
Kumunoot ang noo niya "Huh? Airport? San punta niyo?"
Natigilan ako, alam ko ang itatakbo ng isip niya. She is against on what happening right now, ayaw niya n makilala ni Lauren si Rence dahil ayaw niyang masaktan ang inaanak niya. Si Lauren din kasi ang unang pamangkin nila sa group of friendship nila, they treated Lauren like their own child kaya natatakot sila na baka umalis nanaman si Rence tapos hindi rin kayanin ni Lauren. Noon pa man ay ayaw na ni Kira si Rence para sakin ngunit dahil mahal ko ang lalaki ay sinuportahan niya na lang ako dahil doon raw ako masaya. Ngunit sobra siyang nagwala noong time na ako ang nahirapan.
Siya ang masungid na naghanap kay Terrence para daw panagutan ako. Galit na galit siya noong panahong lunod na lunod ako kasi hindi ko daw yon deserve. Naalala kopa nga ang sinab niya noon sakin 'Hindi ka namin sinamahan mag grow para lang saktan ng ganiyan at hindi namin pinataas ang confidence para lang muling lumagapak!'. Sobrang clingy at bait niyang tao ngunit kapag nagalit siya wala talagang makakapigil sa kaniya. Parehas kaming broken hearted ngunit parang hindi sita nasaktan noong mga panahong yon dahil mas nagalit siya dahil sa kalagayan ko.
"Ah kasi..." I was thinking on how I can tell it to Kira "Lauren, Rence and I planning to celebrate christmas on New York"
Natigilan siya sa pagkain at sinamaan ako ng tingin. I knew it, she was going to scold me
"Adik kaba o tanga lang talaga?" iritang usal niya "Kakasabi mo lang na pinuntahan ka ng mapapangasawa ni Rence tapos ngayon..." napasapo siya sa ulo niya "Tigilan mo yang kahibangan mo!"
"Sa totoo ayoko namn talaga kaso si Lauren yung may gust-"
"Pwede mong sabihin kay Lauren na hindi, maiintindihan naman niya yon AB. Sinabi kona sayo na wag mo ng ipakilala kay Lauren si Rence eh pero anong ginawa mo?" his furious eyes met mine " Dahil naisip mo ba na, baka bumalik siya dahil lang may anak kayo? Ganon ba? AB ang tagal tagal na non-"
"Yon na nga Kira eh, ang tagal na pero ang sakit pa rin. Antagal na pero ang hirap hirap pa rin. Akala mo ba madali lang yung sitwasyon ko?" I cried "Sa tingin moba na dahil oo lang ako ng oo ay nauuto niya nanaman ako? Pagod na nga ako sa sitwasyon, papaloko pa ba ulit ako?"