Nagising ako na namamaga ang mata ko. Maybe because I was crying so hard last night.
Hey! Mau! Wtf is happening to you? Bakit apektado ka masyado eh magkaibigan lang naman kayo Mau!
Friends just it. Friend. Friend. Friend. Friend.
Tatak mo sa braincells mo. Hays. It's Monday now, and I'm fixing my self now, acting like something didn't happen.
I have a crush on her.
ZENEITH! WTF IS HAPPENING TO ME???!
"Honey, why do you look so serious?" Mom asked. Na kanina pa pala nasa pinto.
"N-nothing, Mom." I answered. I don't want her to worry about me. I'm adult now!
"You say so." Sabi niya at isinara ang pinto. Nagayos na ako sa susuotin ko at lumabas na sa bahay.
"You're not going to eat breakfast?" Mom asked staring directly to my eyes. This is it. She's smelling something to me. A problem. Doubts and thoughts.
"It's getting late. Monday pa naman ngayon." I reasoned and smiled widely. In short, fake smile.
I go out and ride to my car. I opened my phone because it beeped.
Mirane_Z: hey. sabay tayo.
I started the engine first before replying her.
Cuantros_Maurine: yes. basta nasa labas ka na pagdating ko.
After I replied I put my phone on my bag and start driving. I arrived at her house and she's on the gate already, she opened the front door and sat there.
"Lezzgo!" She said happily.
I didn't speak but start driving.
"H-hey. W-what's your problem?" She asked seriously. "Is that about Kester?"
I went silent for a minute before speaking.
"Manghuhula ka?" I faked a laugh. "Y-yes."
"So how it went?" She asked.
"Pumunta siya sa bahay, he asked me if I have problems." I look at her. "H-he also confess."
Her jaw dropped after ahe heard it. "REALLY?!?! OMG! Kayo na ba?!?"
Tanga. Iba pagkaintindi niya.
"Y-you get it wrong." Both of us went silent. "He confess that..."
A tear fell from my eye.
"He confess that, he likes—." She cut me off while laughing.
Tanga talaga.
"HE LIKES YOU?!?!? FOR REAL?!?! BAKIT KA UMIYAK?!?!? DI KA BA MASAYA?!?!?" She asked so loud.
"He likes..... someone else." Her jaw dropped again. Ayan Mirane. Assume pa.
"HALA!!!! SORRRYYYY!!! SINO YANG BABAENG YAN?!? SASABUNOTAN NAT—." I cut her off.
"He likes........ Syndie." Nang marinig niya ang pangalang iyon nasamid niya ang iniinom niyang juice. Halatang hindi nag-agahan. Ako din.
"Syndie?" Ilang beses ba itanong ha?!
"Paulit-ulit?" Inis kong tanong.
"I'm just shocked. Like how long?" She asked in confused voice.
I don't know when he did start liking Syndie. What if noon pa? Hindi lang niya nagugustohan si Syndie, baka mahal na niya.
Umiling nalang ako at nagpatuloy sa pagmamaneho. Ngayon ko lang natandaan.
Hindi siya sumabay sa'kin pumunta sa school ngayon.
"Hey! Lagpas na tayo sa school." Sigaw ni Mirane. Tumingin ako sa likod at tama nga, malayo na kami sa school. "Friendly tip. Wag ka munang focus kay Kester wala naman kayong label."
Sinamaan ko siya ng tingin. Nag-backing ako para makabalik sa school.
"Again. Focus on where you should to. Wag puro kay Kester." She reminded me at bumaba. "Let's go."
Nagpark ako sa ilalim ng puno para hindi masyadong masikatan ng araw. Kinuha ko ang bag ko at bumaba sa kotse.
Sabay kami ni Mirane pumasok sa classroom at umupo, seatmate kami ni Mirane at ni Kester...
Saktong paglabas ko sa aklat ko, dumating naman si Sir.
"Good Morning Class." He greeted. He's Xedric Lontejo. A student-teacher here. As of now, siya ang adviser namin dahil yung original talaga may sakit so yeah. "Attendance."
Xedric Lontejo. Kapatid siya ni Franchis.
"I'll call each one of you randomly. First. Angeline Cruz." He called.
"Present." Angeline raised her hand.
"Sendi Martin."
"Present." Naalala ko tuloy yung Syndie. Wait— bakit wala pa siya? As if I ca—wala din si Kester?
"Again! Zeneith Maurine Cuantros." Naputol ang iniisip ko. Haizt! Diba sinabi ni Mirane!! Focus muna! FOCUS!
"S-sorry, Kuy—. I mean present sir." Kuya naman talaga tawag ko sa kanya, magkakilala na kami.
"Don't be out of your mind because of love." He stared at me na para bang alam niya ang pinagdadaraanan ko. Kuya Xed is also a man who's acting mature. He's the payo-neer sa amin. He gave advices to us.
"Franchis Lontejo." Tawag niya.
"Kuy—." Kuya Xed cut him off.
"We're at school Franchis." Sita niya. "Again. Franchis Lontejo."
"Present. Pero Kuy—." He cut him off again.
"Let's talk about that when recess. It's study time now." He said. "Syndie Aruanja."
Tumingin ako mula sa kaliwa papuntang kanan pero wala parin siya.
"Absen—." Someone cut me off.
"Sorry I'm—we're late." Hingal niyang sabi.
"Sorry Sir—Kuya?" He—Kester asked in shocked tone.
"Just get in." Sita niya sa dalawa. "Next time, sabihin niyo kung ayaw niyo pumasok at uunahin niyo ang something."
All of us laughed except the two. Na para bang nairita. Hahaha. Thanks Kuya Xed!
"I guess kompleto na kayong lahat. By the way. I'm Xedric Lontejo." He introduce.
"I hear my other classmates whispering na dinig na dinig.
"Kapatid niya si Franchis?" Tanong ni Angeline kay Myca.
"Baka nga." Sagot naman ni Myca.
"Yes. I'm Franchis brother." He cleared. "But that doesn't mean that I will consider him to give him high grade."
Lumingon ako kay Franchis na nakakunot ang noo.
"No need to worry a lot. I will treat you all fair and square." He added.
The class went well. But I can't stop thinking about those two.
Saan sila galing? Anong ginawa nila?
Focus on where you should to.
Yes I will focus, kaya nga eh. Sa kanila ako nakafocus! Tama naman 'diba?
Nalinawan ako ng marinig ko ang lakas ng ring na recess na.
Parang ayaw ko lumabas.
Nakita ko ang mga kaklase ko na lumalabas even those two. Parang hindi na ako pinapansin ni Kes. Or, hindi na niya talaga ako papansinin dahil gusto niya si Syndie.
AAAHHH! Naiirita ako sa Syndie'ng yon!
Lahat sila lumabas except Mirane, Franchis, Kuya Xed and Me.
"Mau." Tawag sakin ni Kuya Xed habang lumalapit.
Tiningala ko siya dahil matangkad siya. "Po?"
"Is there a problem?" Seryoso niyang tanong. Sasagot na sana ako ng may nauna.
"Yes Kuya! May ka-love triangle. Nageemote ngayon." Sabat ni Mirane. Sinabi niya! Idedeny ko pa naman sana! Aist!!
"Who?" Tanong ni Kuya.
"Walang iba ku—." Tinakpan ko ang bibig ni Mirane.
"Shut up!" Sabi ko habang sakal parin siya.
"Mau!" Sita ni Kuya Xed. "You can speak it up to me. I'm the payo-neer right?"
"B-but my problem is about something you can't relate to." I reasoned. Alam ko namang hindi pa siya nagmahal.
"I can relate to." Naging seryoso ang titig ko sa kanya. "Is that about love?"
I nodded at him. Hindi na ako makakadeny iba na titig niya sakin eh. Si Mirane naman at Franchis umusog palapit sakin. Daig pa mags'story telling.
"Here's my advice. Baka may reason siya kung bakit niya nagawa yon." Sabi niya sabay tayo. "My point here is why don't you ask him? Baka may pinagdaraanan siya at iba ang napagsasabihan niya."
All of us went silent for a while.
"Ayon na nga. M-may gusto siya sa b-babae. Ano yun comflirt?" Sarcastic kong tanong. Na mas ikinaseryoso ng titig niya samin lahat.
"Let him realize what he lost. Never mong isumbat sa kanya ang mga ipinadama mo sa kanya. Na mahal mo siya. Dahil marerealize lang niya 'yon kapag wala ka na. He'll chase you like how you did." Tumingin siya kay Franchis. "But also Mau. Don't take all things just a joke. Lumingon ka din minsan. You deserve to be loved because you're lovable. Maybe there's a guy right there who's always there for you to love you, you're just blind loving someone who can't see you." Hugot na hugot.
Ganyan ba talaga ako ka-manhid? Hindi ko nakikita ang pagmamahal ng ibang tao dahil bulag na ako sa kanya. Isa din siyang MANHID.
Tumayo si Franchis.
"That's all for today." Sabi niya na kunwari'y may dalang mic. "Thank you for listening Maurine Drama 2.0."
Tumayo ako para ambahan siya ng sapak ngunit pumasok na pala ang ibang estudyante. Hindi ako nakapagsnack.
"Talk to you later Mau." Sabi ni Kuya Xed habang hawak ang kanyang mga aklat at lumabas sa room namin para pumunta sa next subject niya.
Sumasaklolo na ang tiyan ko. Gutom na. Hindi pa naman ako nagalmusal kanina. Siniko ko si Mirane.
"May foods ka diyan?" Bulong ko.
Umiling siya. Dahil wala! Lumingon-lingon ako, pag tingin ko sa table desk ko may pagkain! Waaaah!
"Mirane. Sabi mo wala kang pagkain?" Taka kong sabi habang pinapakita sa kanya ang dalawang burger at lemon juice.
"An—? Wow pagkain. Ay! Di sakin galing 'yan." Sagot niya at lumingon-lingon para isipin sino nagbigay. At bakit napaka-big deal sa'kin? Nakita ko si Franchis na nakayuko. AHA! Siya!
"Franchis." Tawag ko sa kanyahabang kinakalbit ang balikat niya.
"Oh?" Lumingon siya.
"Sa'yo ba galing 'to?" Ipinakita ko sa kanya ang pagkain.
"Kung ayaw mo akin na." Akmang aagawin niya ang pagkain.
"Di ko naman sinabing ayoko. Nagtanong lang. Tanga." Tawa kong sabi. Inalok ko si Mirane at binigyan siya ng isang burger. May juice na siya 'tea'. Pampababa daw ng fats. Hahaha.
Dumating na ang next teacher namin at nagdiscuss. Patago akong lumalamon dahil bawal kumain habang nagk'klase. Eh kasi naman! Aiiist! Gutom ako.
"Class dismissed." Haizt! Salamat!!! Makakakain ako ng maayos. Inilabas ko sa notebook ko yung burger at kumain. Ngayon ko lang napansin. Magkatabi sila ng upuan. Kaya pala si Franchis na ang katabi ko.
Edi wow! Focus on where you should to.
Pumasok na dito si Kuya Xed.
"Class. There's a entertainment looking for aspirant singers." He announced at ipinakita ang isang flyer. Binigyan niya kami ng tigi'isa.
Musico Entertainment is looking for aspirants singers. It should be in a group with 5-7 members. We're looking for high school students.
"Raised the hand of those willing to join." Anunsiyo niya. Marunong ako kumanta. Nagsasama pa nga kami sa isang karaoke bar. Gusto ng puso ko na sumali pero parang ayaw ng utak ko.
Nagulat ako ng itinaas ni Mirane ang kamay ko.
"Kuy— Sir! Si Zeneith Maurine marunong kumanta." Sigaw niya at tumingin sa'kin lahat ng kaklase ko.
"Lahat pwede sumali. Ipakita niyo lang ang kakayahan niyo." Sabi niya. "And form a group sa magkakasama."
5-7 members. Tiningnan ko si Franchis. Marunong siya mag-guitar. Duo pa nga kami. Si Kester din. Si Mirane marunong mag-piano. Ako naman vocals. Eh apat lang kami.
"Sa willing na sumali. Come here in front and introduce your talent." Sabi ni Kuy—Sir Xed.
Hinila ni Franchis at Mirane ang magkabilang kamay ko. Haizt! Napagtulungan.
"Audition pa lang ito. Isang grupo lang sa buong campus ang matatanggap." He cleared.
Nakita ko si Syndie at Kester na palapit. Sa pwesto namin.
"Kester! Samin kayo sumali." Aya ni Mirane.
"Kung may choice ako hinding-hindi ako sasali sa inyo." Sabat ni Syndie.
"Di naman sinabing sumali ka." Irita kong sabi. Sinita kami ni Sir.
Nakahilera na kami sa gitna at nagsimulang magpakilala.
Si Syndie, Kester, Franchis,Mirane at ako ang magkagrupo.
Ako ang leader. Si Kester dapat eh.
"Maang-maangan kapa diyan. Gusto mo naman maging leader." Kamot buhok na sabi ni Syndie.
"Pake ko sa opinion mo?" Sarcastic kong sagot. Tumahimik na kami at nagsimula.
"Hello everyone. We're The Guild. Syndie and I are standing to be the vocals. Franchis And Kester are going to be our guitarists. And Mirane as piano player." I introduced. Kailangan daw magkaroon ng stage-name. Pero mukhang wala pa kaming naiisip. Umupo kami at nagform into circle. Parang bumalik yung dating pagsasama namin, si Michelle nalang wala. Pero malabong mabuo ulit.
"Stage name nalang ang kulang natin." Sabi ko.