I am more than excited right now. Makakamit ko na talaga ang matagal ko nang pinapangarap. Ang maging designer. Isang buwan akong naging intern dito sa company ni Dad.
I can call myself now a designer. Simula pa naman no’ng bata ako ay hilig ko nang mag-drawing ng mga gowns, dresses.
Sinuot ko ang leather coat ko at inayos ang sarili ko. This will gonna be the first day as a designer at may ime-meet akong client. Si Keanna, she grew up too fast. Binabantayan siya ni Manang ngayon dahil may trabaho na ako.
I also hired an assistant to help me with schedule. It was the girl five years ago na nakilala ko sa Dahilayan. Si Scarlet, no’ng mag-sumbit siya ng resume ay agad ko siyang hinire. I know working here at our company is one of her dreams.
Pumunta agad ako sa company at pumasok sa office ko, I placed my things on my table. Nang makaupo ako ay pumasok na rin si Scarlet.
"We will be meeting yor first client later, ma'am." She checked the schedule on the pad as she informed me.
I nodded at her slightly. "I need coffee, please." I forgot to eat breakfast at home because of excitement. "Uh, ‘wag na lang."
I invited her to go out and eat breakfast. We ordered chicken skin dahil matagal na rin akong hindi nakakakain nito, we also ordered a rice.
"Kumakain ka pala ng ganito, ma'am?" tanong ni Scarlet sa akin kaya napatawa ako.
"Kung alam mo lang kung gaano ako ka-addict sa chicken skin, no’ng teenager days ko, me and my friends are always eating here," pagkukwento ko sa kaniya. I never regret hiring her as my assistant, because the both of us vibe.
Nang matapos kami ay lumabas na kami. Malapit lang naman dito ang company kaya naglakad na lang kami. She insisted to open up an umbrella, because the sun shines bright.
Nang makarating kami sa company ay ’tsaka siya nagsalita. "Ma'am, we will be meeting our first client now." She checked the schedule pad she's holding.
Tumango ako sa kaniya. She opened the car using the automatic remote, nauna akong sumakay at hinintay siyang magmaneho.
We headed to Black Scoop café dahil doon ang napagusapang meeting venue. While we are waiting for the red light turn to green, I checked my things. Fortunately, wala namang nakalimutan at mabuti na lang at dinala ko ’yon palabas no’ng kumain kami.
Lumabas kami sa kotse at pumasok sa café. Itinuro sa akin ni Scarlet ang client namin dahil siya lang naman ang nakakaalam.
"Hello, good morning. I am from Cuantros and Design," I introduced myself to my first client. He stand up and shaked hands with me.
"Nice meeting you. I am Kyross Azunta." He invited me to sit. Scarlet brought out the documents and gave it to me.
"Uh, before we discuss this, where's the fiancé?" pabiro kong tanong habang binubuksan ang folder.
Tumingin siya sa kanan at nagsalita. "Here she comes."
Tumayo ako at nilingon kung sino ’yon. Muntikan nang malaglag ang bibig ko nang mapagtanto kung sino ’yon.
"Ate. . . Kennedy," I run towards her and hugged her so tight. Sobrang na-miss ko si Ate, ilang taon ko na siyang hindi nakikita.
She realized after I hugged her kung sino ako. "Mau. . ." She faced me at napangiti.
"Magkakilala kayo?" tanong ni Mr. Kyross nang matapos kong yakapin si Ate Kennedy.
"She's. . ." Alam kong nagdadalawang isip si Ate Kennedy na ituloy ang isang salita na babanggitin niya.
"I am her brother's ex," I continued what Ate Kennedy's about to say. Napangiti siya nang mapait sa akin nang sabihin ko ’yon.
"Oh, let's get started then." I opened the folder at ipinakita ang mga designs sa kanila. I prepared ten sketches.
Some of my sketches was sketched years ago, including my first ever gown I draw back when I was still on grade two. It looks lame before, but I made some changes on it and sobrang nagandahan ako.
Lahat naman ng sketches ko ay physical gown na talaga, I've planned this already to prepare all the gowns for my clients. I know I will encounter some clients soon na rushed ang wedding.
After minutes of waiting, nakapagdesisyun na sila ng gown. Itinuro ni Ate ’yong gown na iginuhit ko no’ng bata ako.
"I love this gown, Maui. I want it so bad," tumawa si Ate sa akin habang itinuturo ’yong sketch.
I nodded at her. "This would perfectly fit on you, Ate." Hindi ko inaakala na noon ay sinabi niya lang na commitment is just a waste of time, pero ito ngayon ikakasal na.
"Kailan ba ang kasal, Ate?" tanong ko kay Ate Kennedy nang isara ko ang folder.
"Next week." Napanganga ako sa sagot niya. I am too lucky that the gown were sewed already. "You should be there, Mau!"
Tumango ako sa kaniya at ngumiti. I am more than happy seeing her wearing the gown I draw seventeen years ako.
Pero. . . siya ba? Makakaya ko na bang harapin siya. . . tamang panahon na ata para sabihin sa kaniya ang totoo.
Nagpaalam na kami kay Ate Kennedy at lumabas na ng hotel kasama si Scarlet. Inilagay ko sa second seat ang folder at sumakay.
Napangiti ako nang malawak dahil successful ang kauna-unahan kong client. Ngayon pa lang, proud na proud ako sa sarili ko.
"My god, ngayon ko lang naalala na you and Kuya Kester became lovers before!" Nagiba ang ekspresyon ng mukha ko at nanlaki ang mga mata ko nang sabihin ’yon ni Scarlet habang nagmamaneho.
"Before." Tama. Before. We once became lovers. Napangiti ako nang mapait.
Ano ’tong nararamdaman ko ngayon? Hindi ko alam.
"Do you still have feelings for him?" she confronted me. ’Yan din ang tanong ko sa sarili ko.
All I am thinking and focusing right now is my daughter Keanna at ang trabaho ko. Hindi ko alam ang isasagot ko.
"I. . . don't know," sagot ko. Napabuntong-hininga na lang ako at sumandal.
Handa na ba akong harapin siya sa kasal ni Ate Kennedy? Handa na ba akong makita siya pagkatapos ng ilang taon? Handa na ba akong sabihin sa kaniya ang tungkol kay Keanna?
Hindi ko alam ang sagot.
Napapikit na lang ako habang kinukwestyon ang sarili ko sa mga bagay na hindi ko alam ang isasagot.