RIANA'S POV
patuloy lang ako sa pag mamaniho kahit ang labo na ng paningin ko dahil sa luha ng mga mata ko
hanggang sa naka rinig ako ng malakas na busina na papalapit sa gawi ko kaya agad kong liniko ang sasakyan ko at bigla nalang
boggsssshhhhhhh!!!
tunog ng sasakyan ko na kong anung na banggaan hanggang sa dumilim ang paligid ko.
RHYLE'S POV:
umuwi kami sa tinitirahan namin nag babasakali na nandon na si rian pero wala at kinakabahan na ako ng subra hindi ko talaga matanggap pag may nangyaring masama sa kanya
"jusko rian!! san ka naba"umiiyak na sabi ni kyla
habang si kyle naman ay hinagud ang likod ni kyla
"riann sagutin mo plsss!!" sabi naman ni shantal sabang pa balik balik ng lakad.
"guyss tawagan kaya natin si chenny baka nandon sya!"sabi ni mark
"tama!" bulong ko at agad kinuha yung phone sa lamisa at kinontact si chenny
ring!!ring!!; naka dalawang ring palang sinagot nya na
"hello rhyle napatawag ka?"sabi sa kabilang linya
"chen si rian anjan ba?"tanung ko
"h-huh si rian? wala sya dito bakt anu bang nang yari?"kabado nyang sabi
"ahmm wala sgi tatawagan ka nalang namin mamaya"sabi ko at pinatay na ang tawag
"ano andun ba kapatid ko?"tanung ni kyle
wala mahinang sagut ko
ring!!!ringg!!!!
tunog ng cellphone hudyat na may tumawag
at agad namang hinugot ni kyle cp nya sa bulsa at tiningnan
"gyysss c rian!" sabi nya kaya naka hinga ako ng maluwag
"loudspeaker mo!"utos ko sa kanya
"hello sis asan kaba?"tanung ni kyle na nag aalala
ang dating saya ko nung tumawag sya aynapalitan ng lungkot nung narinig kong hindi sya yung sumagut.
"hello sir kayo po ba ang kamag anak ng pasinte? punta po kayo dito sa rizal hospital na aksedinte po sya nabangga sa isang poste!"sabi ng doctor ata yun na babae.
kaya di ko na napigilan kusang tumolu na luha ko
"noooooooo"sigaw ko habang umiiyak pati mga kasama ko umiiyak na din
kaya agad kaming pumonta sa hospital at nag tanung.
" nurse san dinala ang babaeng na aksedente?" tanung ko
"ahh yung car accident sir? nasa ER papo grabi kasi yung nangyari eh!"sagut ng nurse kaya dali dali kaming tumakbo dun..
at pag ka rating namin sa ER agad ko syang tinawag
"aannnaa" sigaw ko at umiiyak papasok sana kami pero hinrang kamo ng mga doctor
"sorry sir pero hindi pa kayu pwedeng pumasok gina gawa pa namin ang operasyun!" sabi ng doctor
"doc plss gawin nyu lahat gagaling lang yang kapatid ko pangako babayaran namin kayu kahit mag kano!" nag mamakaawang sabi ni kyle
pero tumango lang ang doctor at sinara ang pinto!
napa upo nalang ako sa sahig habng napa sabunot sa buhok ko.
"lorddd wag nyu po sana syang kunin sakin"bulong ko at ramdam kong may tumapik sa balikat ko at nag salita.
"gagaling pa sya okay wag kang ma wawalan ng pag asa pare" sabi ni mark kaya niyakap ko sya kahit nakakabaklang tingnan wala akong paki!!
maka lipas ang tatlong uras naming pag hihintay lumabas na ang doctor kaya nagsi tayuan agad kami!!;
"doc kumosta ang pasyente?"sabay naming tanung
"ahhm guyss dederetsuhin kona kayu hindi maayus ang lagay nya at swerte nalang kong magigising pa sya at kong ma gigising man siguro matagal pa at posebling mawalan sya ng alaala."yan ang sabi ng doctor kaya sa narinig ko para akong sinakloban ng langit at lupa ang bigat sa puso ko!!! at dito nag si lag lagan nanaman mga luha namin wala kaming paki pag lumiit mata namin kakaiyak..
"pwede na kayung pumasok!!" sabi ng doctor kaya agad kaming pumasok at nung nakita ko ang kalagayan ni ana sumikip ang puso ko.
may malaking bindahi sya sa ulo hanggang mukha at yung bibig nya may hose na yung braso nya may dalawang karayum sa dextros at isa sa daliri.
"ana!!gising na plss diba matapang ka?"sabi ko habang pinisil kamay nya
"riannn diba babalik pa tayo sa lolo mo?" sabi naman ni kyla
"at diba punta pa tayu ng london?" sabi naman ni shantal
"lil sis gising na plss diba sabi mo sakin noon gusto munang mag karoon ng pamangkin!"sabi naman ni kyle.
Kung buhay ko Ang kapalit sa buhay ni Rian handa Akong sumugal.
chapter 9.1 "hospital"
KYLE POV:
tinawagan kona si lolo tungkol sa nangyari kay lil sis kaya agad naman syang sumakay sa privet plain nya nd after 10 hours naka rating na sya sa ospital pero diko inaasahan na may kasama sya!! c mommy!!
"anung ginagawa mo dito? bat ka nandito? diba di mo sya anak at di mo sya tanggap na magiging anak mo?" tanung ko kay mommy na may galit na tuno.
"k-kyle ànak! im sorry!!"mahinang sabi ni mommy
"sorry? sa tingin mo mom mababalik natin ang uras na di pa sya na aksendente dahil sa sorry mo!?" tanung ko
"kylleee tinurin kong totoong anak si rian kahit pa anak sya ng daddy mo ni amanda!!"
"ahhh ganun ba? kaya pala kahit isang segundongpag mamahal ay hindi mo nabigay sa kañya dahil tanggap mo sya?"pambabara kong tanung sa kanya
"anoo amanda?? sinong amanda?' sunod sunod na tanung ni chenny na kakarating lang sa kwarto ni rian kaya napatingin kaming lahat sa kanya.
"amanda teves yan ang pangalan ng totoong nanay ni rian"sagut ni daddy at nakita kong tumulala c chenny at parang may malalim na iniisip.
"hija okay kalang?"tanung ni lolo kay chenny
"opo ayus lang"sagut nya at pilit na ngumiti.
"leo/andrea!!alam nyu ba sa ginawa nyung ito di lang ang apo ko ang nasasaktan pati ako kasi pati samin ninkyle hindi nyu sinabi samin ang totoo na di pala si andrea ang tonay nyang ina kaya pala ang dli lang sa inyu na paalagaan ang anak nyu na kong sino!!"sabi ni lolo at umiiyak
CHENNY POV:
hindi pa naalis sa isip ko ang sinabi sa daddy ni rian na si amanda teves ang totoo nyang ina.
pero hindi maari to hindi to pwede!!!
pero di pa naman ako naka sigurado eh ang mahalaga ngayun kong paano sya gumaling!!
naawa na ako sa kalagayan nya ang hirap lang tanggapin na yung rian na pala tawa dati at parang walang problima ay nakita namin ngayung naka higa na sa hospital bed at walang malay!!
tiningnan ko isa isa ang mga kasamahan kong nandito lahat sila umiiyak at habang ako nka tingin lang kay rian n walang emusyon.
TYRONE POV:
nasa school na ako ngayun at iniisip k ko padin kong bakit dalawang araw ng hindi pumapasok sila rian.
iniisip ko tuloy kong bakit
nag ka sakit ba sya? o may nag ka sakit sa kanila? inaamin ko namimis ko sya!!
habang nag iisip ako nahagip sa paningin ko si chenny na kakapasok lang room kaya dina alo nag dalawang isip na tanungin sya baka sakaling may alam sya.
"chen?!"panimula ko
"bakit!"walang emosyon nyang sabi
"ahhm alam mo ba kong nasaan si rian?"tanung ko at nakita ko ang lungkot ng mga mata at huminga sya ng malalim bago sumagot!!
"nasa rizal hospital nag aagaw buhay dahil na car accident!"nakayukong sabi nya at bahagyang napatawa ako ng mahina
"haha seryuso ako nasaan sya uy?"tanung ko uli; pero nakita kong may pumatak na isang butil ng luha sa mata nya at nag salita,
"sa tingin mo nag bibiro ako? bat di mo puntahan para makita mo!" sabi nya sakin at dahil sa narinig ko para akong sinak sak ng milyong milyong kotselyo dahil alam kong seryoso si chenny.
"fvck!!"yanlamangang lumabas sa bibig atnag ai labasan na ang mga luha ko
kaya agad akong tumakbo palabas ng campus at dali daling sumakay sa kotse ko at pinaharurut ito papuntang hospital.
after one our naka rating na ako kaya di na ako nagalin langang pumasok sa hospital at nagtanung sa nurse.
"nurse san po yong room ni riana sanchez;"tanung ko sa nurse habang nag si labasan padin yung mga luha ko
"ahhm room76 sir 6th floor"sabi ng nurse kaya agad akong tumakbo papuntang elevator at at pinindot ang 6.
pag ka rating ko sa floor nayun hinanap ko agad room nya at sa wakas nahanap ko din dina ako nag alinlangang komatuk kondi pumasok nalang ako ng deretso.
at nakita ko ang gulat nilang lahat maliban kay rhyle na hindi yata ako napapansinn dahil abala ito sa pag punasni rian.
"tyrone?!!!" sabay nilang sabi at halatang kakatigil lang sa pag iyak.
hindi kona ma pigilan ang sarili kong lapitan si rian kahit na nandon pa si rhyle.
si Rian Ang usapan kayà wala na Akong pakialam kong sino yung mag tangkang humarang sa dadaanan ko!