JEROME'S POV:
nabalitaan ko ang nangyari kay rian kaya napa tulala ako hindi dahil naawa àko kondi dahil pag namatay sya wala na akong alas para magamit sa pag ganti ko kay rhyle kaya hindi sya pwedeng mamatay..hindii
kaya dali dali kong dial ang kapatid kong si martha para pabantayan c rian dahil hindi pa ito ang araw ng kamtayan nya at gusto ko ako ang pumatay sa kanya!!
ring!!ring!!; naka dalawang ring palang sinagut na agad sa kabilang linya.
"hello kuya?" panimula nya
"sis bantayan mong mabuti c rian hindi pa ngayun ang araw ng kamatayan nya! " panimula ko
"kuya??*sob* ayaw kona*sniff* po ayaw ko na syang gulohin naawa na ako sa kanya!" sagut ng kapatid ko habang umiiyak
"damnnn it martha na duduwag kana ba tandaan mo hindi pa tayo naka pag higanti sa ate mo ilagay mo yan sa kokote mong babae ka!!" sigaw ko
sa kanya
"kuyaaa pagud na ako bat ba kailangan nating mandamay ng tao? diba c rhyle yung may kasalanan? bat di tayo sa kanya gumanti? kuya pagud na akong mag panggap sa harap nilang lahat"sagut nya at pinatay ang tawag
kaya sa inis ko binato ko ang cp ko sa sahig kaya na basag
tama syaa walang kinalaman si rian sa pag ka matay ng ate ni martha pero ayaw kong umabut ang punto na sya ang mag lag lag sakin dahil ang ate ni martha ay best friend nya pero di nya alam na kapatid pala yun ni martha..
CHENNY POV:
nandito ako ngayun sa kwarto ko umiiyak dahil sa sinabi ni kuya oo dati sinubokan kong ti natrydor cla rian pero putaa hindi ko kaya bakit kailangan na man damay ni kuya ng ibang tao? kong si rhyle naman ang pumatay kay ate
pagud na akong mag panggap bilang chenny na isang nerd gusto konang i sigaw sa buong mundo na ako c martha teves
at napapagud na akong sumonud sa utos ng kinikilala kong kuya dahil hindi ko naman sya kapatid.
sya ang boyfriend ni ate at tinurin ko nalang syang kapatid dahil naalala ko c ate pag nakita ko sya
pero nag iba sya ngayun hindi na sya to ibang jerome na ang nakikita ko ngayun..
SHANTAL POV
habang binabantayan namin si rian dito biglang dumating ang lolo at papa nya at may sinabi sila samin
"hijo/hija umuwi muna kayu kami muna mag babantay sa apo ko"sabi ng lolo ni rian
"hindi!! hindi ko iiwan c ana dito!" mabilis na sabi ni rhyle habang ang mata ay namamaga na dahil sa antok at kakaiyak
"hijo kailangan nyung mag pa hinga dahil pagud na pagud na kayu at sigurado ako di ito gusto ng anak ko ang nakikita kayung ganyan.. at gusto mobang mag ka sakit ka at pag gising ng anak ko ikaw nanaman ang naka higa jan?"sabi ng daddy ni rian
"pero tito!"hindi na natapus ang sasabihin nya ng nag salita si kyle
"pare taraa na babalik naman tayo mamayang gabi eh at kailangan natin ng lakasbaka kong sakaling may mag tangka kay rian may pan laban tayo!"sabi ni kyle kaya pumayag sya
pero bago paman kami lumabas sa hospital lumapit muna si rhyle kay rian at hinalikan nya ito sa noo sabay sabi na babalik agad kami.
nakarating na kami sa bahay kaya naligo muna kami kasi sa totoo lang dalawang araw na kaming hindi naligo
at pag ka tapus naming maligo ay natulog na
pipikit na sana ako ng biglang tumonug ang cellphone ko
kaya tiningnan ko kong sino ang tumatawag c chenny lang pala.
"hello chen?" paniluma ko
"shan? asan kayu?"tanung nya
"nasa bahay kami nag papahinga pa" sagut ko
"h_huh? iniwan nyu c ate ay c rian pala?"tanung nya
"hindi nandun naman daddy at lolo nya pinauwi nila muna kami!"sagut ko
"ahh sge pupunta lang ako dun ako muna mag babantay sa kanya!"sabi nya at binaba ang tawag
at dahil sa pinakita nyang pag alala napa isip ako kong bakit ganun na sya ky rian e dati c chenny parang wala namang paki samin
at sabi nya ate? di kaya si rian ang kapatid nya? pero di pa ako sure kailangan ko munang alamin kong anu ang connection ni chenny kay rian..
Chapter 10.1 "miracle"
MARK POV:
4months past!!!!
nandito kami sa hospital ngayun naka upo sa may pinto sa kwarto ni rian habang ai rhyle nanlilisik na ang mata habang nag pipigil ng galit na nakatingin kay tyrone na pinunasan ito si rian sa noo hanggang braso.
"pare kalma!!"sabi ko at tinapik ang balikat nya
"pare pano ako kakalma sa nakikita ko sumikip yung dib dib ko eh!" sagut nya
"naiintindihan ka namin dahil may pinag daan sila pero alam kong hindi na babalik si rian kay tyrone" paliwanag ko
"pano kong babalik sya? at pano kong mawala alaala nya at makalimotan ako? tayo? at babàlik ang dating nararamdaman nya kay tyrone?!" malongkot nyang tanung
"wag naman sana dahil umaasa ako na hindi mabubura ang alaala ng kapatid ko"singit naman ni kyle
habang nag uusap kami bigla nalang sumigaw si tyrone
"doc!!docc!tulongggg!!" sigaw nya kasabay ng pag tunong ng machine
tot!!tot!!tot!!
kaya napa tayo at napa tingin sa machie at ito na nakita namin
_________________/\\\__________
_______________________________
"noooooooooooooooooo!!!!!" sigaw ni rhyle at kyle
"hayup ka anung ginawa mo kay ana!" sigaw ni rhyle saby suntok kay tyrone at ganun din ang ginawa ni kyle
"heyyy anaaaaa wakeeee uuupppp!!!!" sigaw ni rhyle habang yinuyugyug ang balikat ni ana
"sisss pls laban!!" sabi ni kyle habang c kyla at shantal ay iyàk lang ng iyak
"sir/ maam labas muna kayu!!"utos ng doctor at sabay takip nung green na tila kaya lumabas nalang kami at dun nalang kami nanuod sa glass wall
123pump!!
pump
pump
tatlong bisis nilang pinapump si rian pero hindi gumana hanggang sa nakita namin ang lungkot sa mukha ng doctor at umiling iling itooo..
at dahil dun nag iyakan kaming lahat.
"nooo, hindi hindi yan pwedeng mangyari gawan nyu nang paraan!"sigaw ni rhyle at humagulhul sa pag iyak habang c kyle naman ay pinag susuntok ang pader.
at si tyrone ay napa sabunot sa buhok
"time of death: 5:38pm"ika ng doctor
tatabunan na sana si rian ng puting tila ng mga nurse ng bigla nalang mag salita ang isa sa kasahaman nito
"doccc her heàrt beat is backkk!!" sigaw ng isang nurse.
kaya naman agad na lumapit ang doctor at nilagyan ng oxygen c rian.
"lumabann syaa"sigaw ni shantal at kyla habang umiiyak sa tuwa
"shes alive" sabi ni kyle
"ana is alive"; natutuwa nasabi ni rhyle
habang c tyrone ay nakangiti lang ganun din sina chenny at pamilya ni rian
RIANA'S POV:
nagising ako sa puting lugar na may puting liwanag at nahagip ng mata ko si lola ismeralda.
"lola!?" tawag ko dito
"apo halikana sumama ka sakin dun ay wala kang sakit na mararamdaman sa pupuntahan natin" sabi nya
"po? pupuntahan?" sunod sunod na tanung ko at naisip ko na matagal ng pataysi lola ismeralda imposibli kayang patayna din ako?; sabi ko sa isip ko
"l-lola? pa- patay n-naba ako?" utal na tanung ko
"apo hali kana maraming nag hihintay sayu sa popontahan natin!"sabi ni lola sabay abut ng kamay nya sakin kaya tinanggap ko ito.
habang nag lalakad kami patungo sa puting liwanag bigla kong na alala na hindi kopa nakilala ang totoo kong ina at kailangan kopa syang hanapin.
"lola ismeralda hindi po ako pwedeng sumama sa inyu patawad!!"sabi ko at tumigil sa pag lalakad
"apo tapus na ang pag hihirap mo sa mundo ng mga tao"sagut nya at hinaplos ang mukha ko
"lola patawad pero kailangan kopang malaman kong sino ang totoo kong ina at pangako pag ka tapus nun pwede muna akong konin!!" sabi ko at binitawan ang kamay ni lola tapus tumakbo ako palayo dun..
hanggang sa narinig ko ang sigaw ng isang nurse
"doccc her heart beat is backkk!"sigaw nya sa doctor
at marami pa silang pinag usapan na narinig ko pero diko maibuka ang mga mata ko para tingnan sila at tingnan ang mga taong gusto kong makita!!