Chapter Forty Nine
Kinabukasan, inalalayan ako ni Adam hanggang sa makaupo ako. Medyo nahihiya pa rin ako kay Adam dahil sa nangyari namin kahapon. Hindi ko na rin tinanong si Adam kung anong ibig sabihin sa text kay Melissa.
Nakapag reserved na si Adam kahapon kaya naghintay lang kami sa order namin. Nagpaalam si Adam na mag c-cr muna siya sandali habang wala pa naman ang mga pagkain.
Nagulat ako dahil di sa kalayuan ay nahagip ko ang pagmumukha ni Enzo!
Bakit pa siya nandito?!
May kausap siya na mga lalaki na naka-suit kaya paniguradong business matters na naman ito.
Agad ko naman binawi ang paningin ko sa kaniya ng bigla itong lumingon sa akin. Ginulo ko ang buhok ko sa direksyon niya para hindi niya ako mapansin.
Kinabahan ako ng may papalapit sa aking pwesto kaya itinuon ko ang mukha ko sa cellphone.
"Uh- excuse me maam ito na po 'yung pagkain niyo," aniya ng waitress kaya dali naman akong inangat ang paningin ko.
"Thanks," sabi ko at saka tumalikod na ang waitress at naglakad papunta sa counter nila.
Tiningnan ko naman ang gawi ni Enzo kung nandyan pa ba sila at paniguradong patapos na ata sila dahil nagsitayuan naman ang kausap niya with shaking hands.
Inisip ko na ano kaya ang gagawin ko kapag lumapit sa akin si Enzo ngayon. Napamura ako habang nag o-over think sa mangyayari.
Mabuti nalang at dumating na si Adam kaya nabawasan ang kaba ko. Mas mabuti na hindi na kami magkikita pa at magkausap pa.
"I'm sorry darling natagalan ako, let's eat na." si Adam habang inaayos 'yung table napkin sa akin kahit kaya ko pa naman itong gawin.
Tahimik kumain hanggang sa matapos ay kinain ko ang dessert na sliced cake saka may ice cream sa isang bowl.
Nagtaka ako kung bakit biglang tumayo si Adam at papunta sa harapan kasama ang banda.
One of the members of band nagsimulang e-check ang microphone kung okay na ba.
Nakita ko si Adam na inayos ang guitara niya kaya nagtaka ako kung ano na naman ang kakantahin niya.
May iilang guests sumisigaw habang pumalakpak, "Go Kevin!" sigaw ng isang babae na mahabang buhok na naka fitted dress habang kasama ang mga kaibigan nito na umiinom ng alak.
"We're here because Mr. Lofranco invited the team to sing for you guys and also to his soon to be wife Ms. Farah Smith, Congratulations to both of you!" sa tingin ko siya ang vocalist sa banda nila at sa tingin ko siya ang nag nga-ngalang 'Kevin' na sinigaw ng babae.
Ningitian ko naman silang lahat at senyas na nagpapasalamat ako sa kanilang lahat.
Hindi ko na magawang tumingin sa gawi ni Enzo dahil nakatutok na ako kay Adam kaya paniguradong wala na ata siya dito.
Nagsimula ng tinugtog ang drum kaya medyo maingay na sa loob. 
"This song dedicated to everyone, depende na yan sa matamaan ka o hindi." natatawang sabi ng vocalist nila kaya natawa naman ang lahat.
When you were here before
Couldn't look you in the eye
You're just like an angel
Your skin makes me cry
You float like a feather
In a beautiful world
I wish I was special
You're so fuckin' special
Expected na si Adam ang kumanta kaya biglang tumahimik ang lahat na sumasabay sa pagkanta. Ikatlo na niya itong kumanta sa harap ng madla at ang masasabi ko bakit ngayon niya lang pinakita sa akin na ang galing niyang kumanta?
Marami na rin silang nakanta at medyo busog na ako dahil marami na rin akong nakain habang pinanuod ko si Adam kumanta.
Sumipot muna ako sandali sa banyo parang medyo naiihi na ako kaya dali dali ko rin hinanap.
Nang matapos na ako mag banyo, agad rin akong bumalik sa lamesa ko. Kaya lang bago pa ako makabalik sa pwesto ay nakita ko si Enzo na nakatingin sa akin habang tinatapakan ang kaniyang sigarilyo.
"You engaged already," walang ganang panimulang salita niya kaya yumuko ako.
"If I don't come here in the Philippines, I didn't fucking know that you're engaged last night." kitang kita sa mukha niya galit na galit siya sa akin.
Hindi ako makatingin ng diretso sa kaniya, "W-why would I inform you that I already engaged?" walang gana 'kong sagot sa kaniya. Totoo naman bakit ko pa sasabihin sa kaniya na engaged na ako kay Adam.
"I t-told you before were you're in Italy that I have feelings for you, Farah. Why y-you rejected me? Ganito na lang ba ako na patay na patay sayo?" sabi ni Enzo na hindi mn lang nakatingin sa akin. Tinititigan ko naman ang mga mata niya at parang naiiyak na siya pero pinigilan niya lang ito.
"Makikita mo naman ang para sayo Enzo, hindi pa ngayon dahil nandito ka sa akin nakatingin. Ilang weeks mo lang ako nakikila pero ganiyan na ang nararamdaman mo sa akin."
"I knowned you before, after a year ng umalis ka na sa Italy noong bata ka pa lamang. That's why I learned how to speak filipino language, I insisted mom to keep seeing you everyday here in the Philippines." tumaas ang kaliwang kilay ko ng matapos niyang sabihin.
"Kaya pala may nagpapadala sa akin ng pagkain at bulaklak kapag birthday ko? Ikaw pala 'yun?! Akala ko pa naman si mama." napangiwi 'kong sagot hindi ko na lang sinabi pa na nagtaka ako kung baka kaaway ko ba yun o ano.
"I loved you Farah, all of my heart. I can prove to you that."
"Shut up," mariin 'kong sagot sa kaniya dahil ayaw 'kong makita o marinig kami ni Adam.
"You should go back and forget me, Enzo that's the best only thing you can do. I don't loved you Enzo, I really don't." sabi ko at tuloyan na akong umalis sa harapan niya.
Nakita ko naman si Adam na tapos na siya at pabalik na sa pwesto namin kaya nilapitan ko siya para pagsabihan na uuwi na kami dahil medyo pagod na ako.