Chapter Eighteen
Pagkatapos naming kumain ay nanatili pa rin kami sa tabi ng dagat. Medyo makulimlim na ang kalangitan at ang nagsilbing ilaw namin ay ang mga maliliit na kandila na nakalagay sa kaniyang glass container. May mga lanterns rin na nakalagay sa buhangin at napakagandang tignan rito. Agad ko naman kinuhanan ng litrato at sobrang napaka ganda.
"You okay? I have coat here," bigla na tanong niya ng tumabi siya sa akin. Galing siya sa rest room kanina kaya ngayon palang siya tumabi sa akin. "Hmm thanks," sagot ko ng tinanggap ko ang inabot niya sa akin na coat.
"Do you want to go inside?" tanong niya ng hinahawakan niya ang kamay ko. Kaya binigyan ko siya na matamis na ngiti agad niya hinaplos ang buhok ko. "I love you darling," dagdag na sabi niya sa akin.
"Psh tumigil ka nakakahiya kaya," mahina na sagot ko kaya agad niya ako dinampian ng halik sa aking labi.
"Hala ba't mo ginawa yun?"
"Bakit hindi ba pwede?"
"Hindi kase ano......." mabagal na sagot ko sa kaniya at saka siya nagbuntong hininga at hinawakan niya ang kamay ko.
"Yeah I understand baby, it's getting dark shall we get inside?" tumango nalang ako kahit ayaw ko pang pumasok sa loob pero naalala ko na wala pala ako sa amin.
Magre-rest room sana ako para magbihis pero okay na siguro itong sinuot kong coat ni Adam.
Habang pabalik kami sa mansion nila Adam ay may iilan sa amin na tumingin. Lalong lalo na ang mga babae sobrang lagkit makatingin sa kaniya. Agad ko naman silang lahat iniirapan pero sa huli sobrang tawa ng tawa si Adam sa akin dahil napaka maldita ko daw.
"Bakit? Ngayon mo pa lang nalaman na ganito ugali ko?" agad na tanong ko sa kaniya pero nanatili pa rin siyang tumatawa habang umiling iling sa akin.
Tumahimik nalang ako kaysa makipagdaldalan ako sa kaniya. Magkahawak kamay kaming pumasok muli sa mansion nila at agad kaming sinalubong ng babae yung kaedad ni Vienna. Still I don't know her name, you know I don't entertain or mangialam sa iba kahit na yung pangalan man lang.
"Did you enjoy here po?" tanong nito at awtomatiko akong tumango sa kaniya.
"OMG that's great!" magiliw niyang sagot saka siya lumapit kay Adam at niyakap ang braso nito agad ko naman tinaas ang kaliwang kilay ko.
"Kuya I really missed you po..... When are you going back to Manila with ate?" malambing na tanong nito at ni hindi man lang inalis ang kaniyang pagkayakap niya kay Adam.
"Hmm tomorrow we will be back na because ate Farah will be working to her company as well as me also." sagot ni Adam at malungkot ang mukha ng babae.
"Ows I hope that you two guys should go back here huh? Or if we have sembreak I will be going to Manila to visit sa inyo po ate."
"Yeah of course see you soon dear," lumapit siya sa akin saka yumakap sa akin. Luh iba rin to ahh di pa kami close ganito na.
"Oh it's 6:30 pm na po we should eat dinner, let's go?" aya niya sa amin saka na una siyang naglakad sa amin. Sumunod naman kaming dalawa ni Adam na magkahawak ang aming kamay.
-----
Nakahanda na ang lahat saka hinila ang silya at pinaupo ako ni Adam. Tumabi naman siya sa akin.
Nabagohan ako kase sobrang tahimik nila kumain di kagaya kaninang lunch ang ingay nila.
"Before we start, I will congratulate my grandson that he's having a girlfriend! Cheers!" pangunguna ng kaniyang lola sa harapan. Nakikisabay naman ako saka bahagyang ngumiti dahil na feel ko naman na nagustohan nila ako.
Panay kain o konting usapan lang ang nagaganap namin habang kumakain ng haponan. Inisip ko kanina na maliit o sakto lang yung kakainin ko para hindi ako tumaba, pero anyare? Ang dami ko ng kinain ngayon. All foods that I've tasted right is really different. Sobrang napakasarap ng mga pagkain nila dagdagan pa ng mga masasarap na prutas, ugh I guess that kills me right now.
Pagkatapos naming kumain ay napagpasiyahan na namin na umuwi na pabalik sa isla nila lola. Habang nagmamaneho si Adam ay inopen ko ang cellphone ko and guess what? This is fucking my head aches! Ang daming missed calls at text! Umaabot hanggang 207 unread messages kasama na rito si Vienna, Freiya, Iya, Mommy at Daddy! This is really freaking out!
I dialed Freiya's number and thankfully she answered!
"Hey? Ang daming messages ang sinend niyo!" sigaw ko sa kabilang linya at nakita ko sa side mirror na lumingon si Adam sa gawi ko.
"Hoy ate potek ka talaga kanina pa kami tawag ng tawag sayo at katetext kang babae ka ba't di mo agad nakita ha? May nangyari ba sa inyo diyan ni Adam?" oh advance mag isip ahh taray.
"Mas potek ka hoy wala! Ano meron papunta na kami diyan." seryosong sabi ko sa kabilang linya.
"Meron na meron talaga ate at dapat babalik ka agad ngayon sa Manila diretso nalang kayo sa airport dahil nandito kami ni mommy at daddy sa airport."
"Huh? Bakit?"
"Something really urgent you should go back to Manila right now, Bilisan niyo diyan dahil malapit na flight mo."
"What?! Oh that's fucking hell Freiy! Shit," huling sabi ko ng pinatay na ang tawag ni Freiya sa akin matapos ko iyon sabihin. Tumingin rin sa akin si Adam na sobrang seryoso niya at agad niya pinaharorot ang kaniyang sasakyan.