Chapter Fourteen
Hindi ko alam kung bakit nag e-explain siya sa akin. Tinanong ko ang sarili ko kung ano kami sa isa't isa pero hindi eh. Hindi iyon kadali alam kong ako lang yung may gusto sa kaniya paulit ulit ko iyon iniisip pero parang anggulo talaga.
"Hey darling I'm really sorry," aniya at bumaling ako sa kaniya.
"Can you just stop calling me that damn 'darling' Adam!" sigaw ko sa kaniya at nagulat sa aking sinasabi.
"Alam mo sobrang naiinis na ako sa mga pinanggagawa mo. Hindi ko alam kung totoo ba o hindi parang wala lang eh wala kase ako lang yung may gusto sayo Adam! Alam mo ba yun?!" nanggaralgal na boses ko pero pinigilan kong hindi umiyak sa kaniyang harapan pero di ko matiis na may luhang lumabas sa mata ko.
Agad ko siyang tinalikoran at pinahiran ang luhang lumabas na dumadaloy sa pisngi ko. Dumiretso ako sa kwarto ko at pabagsak lumundag sa kama. Iyak ako ng iyak habang iniisip ko ang nangyari kanina. Hindi man lang niya ako pinigilan pero wala hindi naman iyon importante dahil wala ngang kami. Hanggang sa kakaiyak ko ay wala ng luhang lumabas at nakatulog ako.
Narinig ko nalang na may kumatok sa aking kwarto at bumukas ito.
"Ate Farah it's already time for dinner, everyone is waiting for you." aniya habang kinalabit ako sa balikat, si Vienna pala.
Agad akong bumangon saka umupo sa kama. "Why they wait?" I asked her while inayos ko ang buhok ko into messy bun.
"I don't know po. Sige po ate mauna na po ako sa inyo at sumunod kayo dun ha? Naghihintay talaga po sila." tumango ako sa kaniya at lumabas na siya sa aking kwarto at isinara ito.
Dumiretso naman ako sa banyo para mag shower sandali. Pagkatapos ay dali dali akong nagbihis. Pinili ko ang backless sleeveless top, may dalawang strap ito pero backless bale half lang yon. Dinampot ko naman ang white jeans short ko.
Pagkatapos kong magbihis ay dali dali ko rin sinuklayan ang buhok ko at lumabas na ako sa kwarto at pumunta sa beach house nila lola dun kase kami mag dinner. Ang beach house ni lola ay simple lang tignan sa labas pero kapag pumasok ka na, well I definitely said it's really pretty!
Natanaw ko sila habang ako naman papalapit sa kanila. Talagang naghihintay sila sa akin at hindi man lang nagsimulang kumain.
"Ate! Ba't ang tagal mo? We're so hungry na talaga because we're waiting for you." sigaw ni Freiya na nagmamaktol sa kaniyang upuan. Natawa naman ang lahat sa inaasta niya dahil hindi pa rin umiba ang kaniyang ugali kahit na may nobyo na ito.
Napangisi naman ako at sinagot ko siya, "Is that my problem why y'all so hungry? I didn't bring the kaldero." matapos kong sabihin iyon humahagalpak silang tumawa habang nakatingin sa akin.
Nakita ko sa peripheral vision si Adam nakatutok sa akin na hindi man lang inalis ang pagkatutok niya sa akin. Hinila ko ang silya saka umupo ako. Sinenyasan ko silang lahat na pwede ng kumain at napangiti ako dahil gutom na gutom na sila pero hinihintay talaga nila ako.
Matapos kaming kumain ay lumabas na kami. Sila mama, daddy at ang lahat naming pamilya at kaibigan ay pumunta sila sa rooftop at may konting inuman rin doon. Sila Iya, Freiya, Vienna ay dumiretso sa tabi ng dagat. May pinagawa silang maliit na tent kanina at ngayon dun sila pumunta at nagbo-bonfire.
Napalingon naman ako at nagulat dahil dumating sila Melissa, Mikee at ang daddy't mommy nila. Agad naman itong sinalubong nila mama at daddy para patuloyin dito. Nakita ako ni Melissa at ngumiti ito papalapit sa akin at tumabi sa couch.
"Long time no see girl, kumusta?" tanong nito at ngumiti sa akin. Sobrang ang laki ng kaibahan niya ngayon kesa noon she really grown up.
"Yeah it's been a long time we didn't see each other. Well, you know as always busy-----" sagot ko pero inunahan niya ako.
"Lovelife?" tinaasan niya ako ng kilay at bahagyang tumawa saka muli nagsalita. "You're still kinda denial, hard, and the same time cool Farah." dagdag nito saka tumawa.
"Psh tumahimik ka kundi palabasin kita dito." humahagalpak na naman siyang tumawa pero agad itong napawi at sumimangot.
"Oh ikaw ano na nangyari sayo? Ba't ang arte arte mo na ngayon daig mo pa ako." tanong ko at napangiwi siya sa akin.
"Ikaw kaya ang mas maarte kesa sa akin Farah duhh. Yeah me? Well naghiwalay na kami ng nobyo ko last year. Natapos ko na rin ang kursong kinuha ko bilang isang flight attendant. Agad ako nag apply sa mga airline companies and the same time nag mamanage din ako sa kompanya ko pero isa lang kompanya ko." natatawang sagot niya.
Matapos niyang sumagot ay hindi na kami nag uusap pa. Mabuti nalang ilang minuto ay tinawag siya ni mama para kumain muna sila. Naglalakad na sana siya ng nagkasalubong sila Adam. Kitang kita ko sa dalawang mata ko kung paano sila magkatinginan. Pero agad naman itong napawi ng tumingin sa gawi ko si Adam saka ngumiti sa akin. Hindi ko sinuklian ang kaniyang pag ngiti sa akin dahil wala ako sa mood pero hindi na ako galit sa kaniya.
Hindi ko pa rin inalis ang paningin ko kay Melissa. Nanatili siyang tumingin kay Adam habang nasa harapan ko na ito. Nabaling ang paningin ko ng magsalita si Adam.
"Hey," aniya habang nakatingin sa akin.
Agad ko namang inangat ang paningin ko sa kaniya. "Are you okay?" tinanong niya ako kung okay ba ako. Hindi ko rin alam kung bakit nagkatinginan sila. Gusto ko sanang itanong sa kaniya pero walang lumabas sa aking bibig at awtomatiko akong tumayo at lumabas papunta sa tabi ng dagat.
Wala akong ka arte arteng dumiretsong umupo sa buhangin habang dinamdam ko ang sobrang napaka lamig na hangin. Nagbuntong hininga ako at niyakap ko ang aking sarili. Naramdaman ko nalang na may naglagay sa akin ng coat. Agad ko naman inangat ang paningin ko at si Adam pala naglagay nito sa akin.
"Why are you wearing that? You know it's cold outside baka magkakasakit ka." He said while tumabi siya sa akin.
"Hey do you still mad at----" hindi ko pinatapos yung sasabihin niya ng inunahan ko agad siya.
"Hindi na!" sigaw ko at nagulat naman siya saka tumitig sa akin.
"Then why are you shouting at me? So it means you're still mad." napanguso itong tumingin sa ibang direksyon.
"What should I do para mapatawad mo ako?" tanong nito at bumaling ako sa kaniya.
"Nothing Adam," I answered.
Lumingon ako sa gawi nila Freiya at nagkantahan sila. Sobrang saya nila samantalang ako ay wala sa mood at binabagabag sa isipan ko si Adam kahit na nandito lang siya sa tabi.
He automatically hold my hand kaya napatingin ako. "I'm really sorry darling it's all my fault." sabi nito pero nakinig lang ako sa kaniya. Pinisil pisil niya ang aking kamay habang unti unti siyang dumikit sa akin. "I really fucking missed you darling," sabi niya at napangiwi ako.
"Totoo kaya nga pumunta ako dito para makita ka. My day was really a mess and not complete it was really a bad for the past two days." dagdag pa niya at bigla niya akong hinila at yumakap sa akin. Para akong bata dahil hindi man lang umiimik sa ginagawa niya.
Isinubsob niya ang kaniyang mukha sa leeg ko at inamoy amoy niya ako. Nagsitaasan naman balahibo ko kaloka talaga. Napansin kong parang nabangohan siya sa akin kaya hindi na ito umalis sa pagkakayakap sa akin.
"Hoy ano ba baka makita tayo nila mama at daddy dito. Nakakahiya ano nalang sasabihin nila sa atin?" sabi ko at kumalas siya sa aking pagkakayakap. Bigla siyang tumayo at inaabot niya ang kaniyang kamay.
Napataas ko naman ang kilay ko saka nagsalita, "And where are we fucking going?" tanong ko sa kaniya.
"Kailan ka pa marunong yan Farah? Sino nag turo sayo yan ha? Dali sabihin ni dahil yari ko talaga." napairap ako sa kawalan at tinanggap ko ang pag abot ng kaniyang kamay sa akin.
Hindi man lang niya ako sinasagot sa tinatanong ko. Naglalakad kami papunta sa beach house ni lola dahil magpapaalam na sana akong matutulog na sa kwarto ko sa hotel ng huminto kami.
"Are you going to sleep right now?" hindi ko alam kung bakit alam niyang matutulog na ako. Kaya tama nga ako na doctor pala siya na isang psychiatrist. Nung una inaakala ko lang iyon na doctor siya pero naalala ko na at narinig kong may nagpapacounsel sa kaniyang clinic.
"Uhm of course n-no," pagsisinungaling ko sa kaniya at tumango tango naman ito.
"Ipagpaalam muna kita kila tito't tita na lalabas tayo at pupunta sa bar ko." tama ba narinig ko? O nabingi lang ako. Matanda na ako at alam ko ang tama't mali sa ginagawa ko.
"Why? Is there any problem?" tanong niya at napailing iling ako. "And also ipagpaalam kita para bukas din dahil pupunta tayo sa isla na pinagmamay-arian ko." dagdag pa nito at ngumiti sa akin saka dumiretsong pumasok sa loob para puntahan niya sila mama.
Naghintay ako sa kaniya habang ako naman palingon lingon sa kinatatayoan ko. After 5 minutes lumabas na si Adam at sobrang napaka lapad ng kaniyang ngiti papalapit sa akin. He hold my hand and tumingin ako dun sa kamay namin.
"Oh thanks God papayag sila tita na lalabas tayo bukas. Natawa pa sila kung bakit pinagpaalam kita sa kanila. Of course I'll do that it's because of the girl I like."
Hindi na ako sumagot pa at inalalayan niya akong makapasok sa kotse niya. Agad ko rin inayos ang seatbelt ko. Pinaandar na niya ang engine saka nagmamaneho na siya. Tahimik lang kaming dalawa pero alam kong tinignan niya ako. Nasa bintana lang ang paningin ko. Hindi ko masabi kung maganda ba ang dinadaanan namin dahil gabi na at tanging makikita ko ang mga sobrang layo ng distansya sa poste.
---
Hindi ko napansin na nakaidlip pala ako at nakasandal dito sa bintana ng kaniyang kotse. Saktong sakto dahil dumating na kami. Baka ito na yung sinabi niyang bar na pinagmamay-arian niya dahil marami rami ding taong nasa labas. Awtomatiko akong tinanggal ang seatbelt at tumingin ni Adam. Sakto ring tumingin siya sa akin at kinuha niya ang kamay ko saka pinisil itong hinawakan.
"I really missed you so much darling," aniya at bumuga ako ng hangin. Kanina pa siya panay sabi sa akin na namimiss niya ako. "Why are you still ignoring me? Yeah fine..... You're still mad at me." sabi niya at parang feeling ko na gui-guilty ako bwisit.
Lumabas na kami sa kaniyang kotse at inalalayan niya akong makapasok sa bar.  I can say he's very well taste of those wines or whatsoever. Pagkapasok mo lang sa bar na to kitang kita agad sa harapan ang inuukit na malaking pangalan sa nito. Leigh Molina,
Napangiwi ako at sobrang ate talaga tong lalaking to. He's having his taste about wines but kitang kita ko kung gaano ka arte ang nandito.
"It's all for the rich people who can visit here. Maybe sounds unfair but I kinda also a bar for those people can afford." aniya habang ngumiti ngiti ito sa kung sino mang makasalubong sa amin. Hanggang sa tumigil kami sa counter at sumenyas si Adam sa isang bartender.
The bartender automatically serves us mild cocktail and beer. Natawa ako dahil ito lang? it's a such boring ew.
Sinenyasan niya akong uminom na sa mild cocktail na sinerve at tinaasan ko siya ng kilay. "Ew that's for young serve me a hard please," sabi ko habang inirapan ko siya.
Mahinang tumawa si Adam at napailing, "You should taste that because I'm the one who did that. That is my latest cocktail." He said at nagulat ako pero tumawa siya sa akin. Kinuha ko ito saka diretsong ininom. I can say that isn't a typical mild cocktail but damn it I want more! Sumenyas ako sa bartender na dagdagan pa niya dahil nagustohan ko ang lasa. Diretso ko na naman linagok lagok.
"Hey calm down," natatawang sabi niya sa akin at huminga ako ng malalim. "You're really good at drinking aren't I?" he asked at ngumiti ako sa kaniya.
"Do you think I'm weak? Hell no!" sagot ko. Tumango tango naman siya saka nagsalita, "You want to dance?" tanong niya at umiling ako.
"Are we good now?" dagdag niya pang tanong. Walang akong magawa kundi tumango. Totoo naman kase at hindi na ako galit sa kaniya maybe sometimes I really mad at him when I didn't see him gosh I really hate myself.
Kinuha niya na naman ang kamay ko saka nagsalita, "Darling, did you missed me?"
"Y-yes," nauutal kong sagot pero nag iwas ako ng tingin. "Let's go?" he asked at tinaasan ko siya ng kilay. And where the fuck are we going right now? Tsss darn it.
Hinila niya ako papalabas sa bar nagulat ako dahil pumasok kami sa hotel. Actually the bar is beside the hotel it's because parang resort siya but I don't know di ko talaga alam o mahulaan kung ano dito kase gabi na.
Panay bati naman ang staffs dito kay Adam at nag bow sa kaniya. He's still holding my hand while me parang asong nakabuntot sa kaniya na animo'y sumunod talaga sa amo niya.
We ended up at the lobby. We're using the stairs I asked him a while ago na mag elevator kami but then he refused psh mabuti nalang naka flat sandals lang ako. I watched my phone and it's 8:45 in the evening. So all this time akala ko gabi na but maaga pa pala.
May kausap sandali si Adam sa kabilang linya kaya lumayo ito sa akin. I turned my gaze to him he's still damn hot ugh. Hindi ko maiwasan makagat ko ang aking ibabang labi. He's wearing a sky blue long sleeve at nakatupi ito hanggang sa may braso. Nakabukas rin ang butones nito pero hindi lahat panghinala ko rito ay tatlong butones ang nakabukas nito. He's also wearing a jeans color white na hanggang sa may tuhod lang ito. It's just a simple outfit for tonight but damn it suits him------ so hot.
"Let's go?" aniya habang mahinang tumakbo patungo sa akin. Agad niya naman inangkla sa akin ang kaniyang braso para ipasok ko dun ang kamay ko.
"Saan tayo pupunta malapit na ba?" I asked him while naglalakad kami. Tumango ito sa akin at diretso pa rin kaming naglalakad. Wala akong ka malay malay na sobrang habang ng lobby nakakaloka. For the first time ngayon palang ako nakaka encounter ng ganito.
"Here we are," aniya at tumigil kami. Bumungad sa amin ang isang mesa na may dalawang silya. May mga pagkain ito at mga rose petals sa sahig. Tanging mga lantern lights ang nagsilbing ilaw dito sa lugar dahil pinalibotan ito.
Hindi ko maiwasan na mapahanga sa disenyo dito dahil made of glass ang sahig nito. Kaya kitang kita talaga sa baba lalong lalo na kapag umaga. Pero ang pinagkaiba lang sa sahig nato ay hindi yung tipong as in klarong klaro kaya  baka hindi ito kitang kita ang pang ibaba natin. At nakakasiguro ako na walang makakakita sa baba dahil alam kong napaka arte ni Adam he's very sensitive.
"Anong ginawa natin dito? If we eat dinner we already had, right?" sabi ko sa kaniya pero ngumiti lang siya at umayos siya tumayo.
"Farah...... All this time I can't keep myself thinking of you. Hindi ko maiwasan kung bakit palagi kitang iniisip. Kaya nga for the past two days binuhos ko lahat ang mga trabaho ko sa sarili para makalimutan ka but in the end I was wrong, I'll chase you everyday." aniya at hindi ako makapaniwala.
"Will you be my girlfriend, Farah Marie Smith?" tanong niya at namilog ang mata ko ng tanongin niya ako.