"Why didn't you tell me that you're already here?" he asked in a low tone. Para siyang nagtatampong batang tinakasan ng Nanay papuntang palengke. However, I still find him cute tho.
Sumipsip muna ako sa kapeng nasa harap ko. Inaya niya kasi ako sa isang coffee shop dahil mahilig raw ako, I mean, si Shei sa kape. Well, maybe Shei loves coffee but me? I'm an average coffee drinker. A cup of coffee a day will do.
"Surprise!" I exclaimed giggling and cling on his well-sculpted arms.
Magkatabi lang kami sa iisang upuan kaya malaya akong nakakahawak sa kanya. I never like cuddling before, not until now that I'm with him. Kung pwede ko nga lang iposas ang sarili sa kaniya ay gagawin ko para hindi siya malayo sa katawan ko.
He laughed at me. "You really missed me that much, do you?" Hinawakan niya ang kamay kong nakahawak sa braso niya at nagbigay yun sa akin ng kakaibang pakiramdam. A weird yet unresistible and wanted feeling.
"And why is that? What's your basis Mister about your conclusion that I missed you? And how sure are you that I really am?" I teasingly asked.
"Well, aside from the fact that you love me from my head to my toe, you're also not this clingy before," he answered with confidence.
Napabitaw kaagad ako sa kaniya at saka ngumuso. "Ayaw mo?" Bumuntong hininga pa ako na para talagang nagtatampo habang nakahalukipkip. Yes, I'm not the real Shei, but from now and for next times of his life, he will feel the clingy side that I think Shei didn't have.
"Of course, I love it. Medyo nanibago lang ako," he wrapped his strong arms around my shoulder and got my chin up. "Sorry," he said with apologetical smile then kissed my forehead.
Now, I realized that when it comes to Kai, Shei is lucky but also unlucky at the same time. Swerte siya dahil may Kai na dumating sa buhay niya. Pero malas siya dahil pinaubaya niya ang pag-aalaga sa iba. And I'm happy that I am that person.
"Forgiven." I smiled at him as I rested my head on his hard chest. Naririnig ko ang pagtibok ng puso niya. What a great rhythm in my ears.
"Ubos mo na?" Inginuso niya ang kape ko.
Sa totoo lang, hindi ko pa ubos iyon dahil hindi ko na kaya, masyadong matapang para sa akin pero tumango pa rin ako sa kaniya. Hindi naman niya malalaman dahil may takip ang baso. "Ubos na."
Dinala niya ako sa isang amusement park. Para sa akin medyo pambata ang ganito pero sumunod nalang ako sa paghila niya sa akin papasok. Yung totoo, anong trip nila ng kambal ko? Lihim akong napairap sa isip ko dahil sa tanong na nabuo dito. If I were his girl, I will take him into more thrilling event, events that most man likely to be in.
"Anong gagawin natin dito?" tanong ko sa kaniya. Huminto ako sa paglalakad at pinahinto rin siya gamit ang pagpigil ko sa kamay niya na nakahawak sa akin.
"Basta, malalaman mo rin. I just wanna make you remember something..."
Medyo kinabahan ako sa sinabi niya dahil baka meron akong mga masabing hindi dapat. Ano ba kasi ang gusto niyang ipaalal sa akin? Baka mabuking ako ng 'di oras nito. Hindi pa pwede, kakasimula ko pa nga lang.
Pumila kami sa linya ng mga taong sasakay sa ferris wheel. Pinakita namin ang tatak sa kamay namin, na inilagay sa amin kanina sa entrance, bago kami pinapasok sa bakal na harang.
Pagsakay ay medyo nahuli pa ng kaunti si Kai sa akin, kinausap niya pa kasi iyong operator. Pagkaupo niya sa tabi ko ay hindi ko na inabalang tanungin pa siya kung ano iyon. Iniisip ko pa rin kung ano 'yong sinasabi niyang ipapaalala niya. I can't even appreciate the word 'amusement' in this park anymore.
"Are you nervous? You're so cold," tanong niya sa akin nang hawakan niya ang kamay kong namamawis at nanlalamig na dahil sa kaba.
Umiling ako saka ngumiti. "Medyo nilalamig lang kasi gabi na," palusot ko.
Tinanggal naman niya ang jacket niya at pinasuot sa akin saka inilagay sa ulo ko ang hood nito. While me, I'm just watching him do all those actions.
Kai, sino bang hindi mahuhulog sa iyo? Aminin ko man o hindi, 'di ko pa rin maitatanggi ang namumuong kung ano sa loob ko mula pa noong unang araw na makita ko ang litrato niya. Mali, mula pa nung araw na nabanggit ni Shei ang pangalan niya sa ospital. Since that day, with just his bare name, he already has an effect in my whole system.
Huminto ang sinasakyan namin saktong nasa pinaka tuktok kami. Ilang beses na rin akong nakasakay sa ferris wheel pero nalulula pa rin ako tuwing mapupunta si sa pinaka taas.
"Do you remember this scene? Same date, same time, you and I, stars above us?" he asked dreamingly.
Mula sa kaniya, tumingin ako sa kalangitang puno ng mga bituin. In my situation now, I can't find a way to appreaciate how stars are beautifuly scattered and sparkling in the night sky.
"O-of course..." Ngumiti ako sa kaniya, kunyari naalala ko kahit hindi. Inaalala ko kung may nasabi ba sa akin si Shei tungkol sa ganitong tagpo. Ferris wheel...ferris wheel...Hindi ko talaga maalala!
"This is where I confessed my feelings for you, and that's so cliche." He laughed swaying his head while looking on his feet.
Parang nagsilbing light bulb ang sinabi niya sa akin. Yeah, I remembered that scene now.
The universe luck is still on me!
"Yeah, I still remembered how my heart beats fast while waiting on what you will say. I got a hint that time so I'm already anticipating something. At oo, ang drama drama mo," Medyo pinasaya ko ang boses at tumawa matapos magsalita. Halos inulit ko lang ang mga sinabi sa akin ni Shei.
"I am so nervous that time but I am so happy at the same time because at last, I had a courage to confess to you."
"And I'm more than happy that you did confessed that night." Kung hindi ikaw ang naging kasintahan ng kapatid ko, hindi ko alam kung paanong paraan tayo magkakakilala. But somehow, I am also wishing that we met not in this situation. I hope that we met in the time when I can freely show you who I really am, in a place where no impossibilities can hinder our way to each other's arms.
"I'm nervous again right now," pag-amin niya na nakapagpakunot ng noo ko at dahilan para tignan ko siya mula sa pagkakatingin ko sa mga bituin.
"Because I wanted to confess again, Shei..." It's Sheen, I want to say but I know that I shouldn't. "I can't imagine living the rest of my life without you. And I am still waiting for you to confess the same thing on me. Just remember that I'm willing to wait." He held my hands and kissed them both. "I will wait until you're ready to marry me."
"Kai..." Can you please not say her name?
"Will you marry me in the near future?"
Jarred's POV
We are busy arranging our transactions with our clients when someone entered the room without knocking.
"What the hell, Crank?" I shouted as I saw the man who happens to be Crank, one of our men. "Entering without knocking? Really, do you wanna die?"
"Sorry, Boss. May ibinigay kasing impormasyon iyong tao nating nagbabantay kay Ms. Sheen." Agad nitong nakuha ang atensyon namin ng pinsan ko na kasama ko ngayon sa office.
"Spill", malamig ang tonong sabi ni Claw na matamang tinitingnan ang bagong dating. He didn't made any expression that make it hard for me to read what's going on in his mind.
"Isinugod daw ito sa isang ospital sa Pangasinan, limang araw na ang nakakalipas at mismong araw daw ay lumipad ito papuntang Russia. May brain tumour daw siya," salaysay ni Crank. Nakita ko ang dahan-dahang pagkuyom ng kamao ng pinsan ko.
"Five days ago, that long now? Going to the hospital and leaving at the same day? A brain tumour, since when?" He laughed like an evil. "Sino namang niloloko niya? Jarred," pagtawag niya sa akin kaya agad naman akong naging alerto at napadiretso ng upo. Iba talaga si insan, nakakatakot.
"Track her location now, as soon as possible. Know every single detail and get me a ticket. I will go to Russia tomorrow morning. Tomorrow before the sun rises, I want to be inside the plane!" nagtatagis ang bagang na sabi niya.
"Pero paano yung mga katransaksyon natin?" Hindi naman kalakihan ang mga taong kausap namin ngayon katulad ng iba, pero may pera pa rin kaming makukuha sa kanila.
"Forget it. I am still gaining money without them," pinal na sabi niya kaya tumango nalang ako. Mahirap salungatin ang gusto niya. He's a brat as hell.
"She thinks that she can escape from me? A promise is a promise. Now, I am willingly claim the interest and of course her payment," he deadly stated as he stares at the picture on the wall.
He smiles like a predator locking his target. "I am willingly to claim you, My Sheen..."