Lacey's Pov
 I woke up late this morning kaya hindi ako nakapag-agahan. Kaya nang sumapit ang lunchtime niyaya ko si Shai na kumain sa canteen agad naman itong pumayag 
Pagkatapos naming mag-order at naghahanap ng bakanteng mauupuan,  kumaway si Sheena sa amin . Sumenyas ito na doon na kami umupo sa lamesa na inookupa nilang magkakaibigan. Isang napakalaking lamesa yun na kasya ata sampu katao.
Nang papalapit na kami sa kinaroroonan nila ay di mawala sa aking gunita kung gaano ko ninanais noon na makakain kasabay nila. Now this is really happening. It brings different joy to me.
Nang nilapag ko na ang pagkain di pa rin nakapaniwala na heto nga kasama ko na sila sa isang lamesa.  Di ko maitago ang humpay na ngiti sa aking mga labi dahil sa labis na galak. Daig ko pa ang nanalo ng lotto.  Nagkatinginan sa amin ang iilan sa mga estudyanteng naroroon. Manigas sila . Bakit? nakita naman nila na kinawayan kami ni Sheena , ah? Hindi na kami outsiders noh?
"Is that all your food?" muntik na ako mawalan ng balanse pagkarinig iyon. My thoughts hammered. Jusko naman Kurt, hinay hinay lang sa diskarte. Baka gusto mo tabihan pa kita dyan. Ang dami tuloy imahinasyon ang pumapasok sa isipan ko.
"Yeah, babe," nangingiting sagot ko na na akala mo girlfriend. Narinig kong tumikhim ang mga kaibigan nito. Nagtitinginan.
"Stop calling me that," may diin na saad nito.
"What do you want me to call you, then? hmmm maybe, let's see--- sabi ko na kunwari nag-iisip.
"Will you stop or else-"
"Or else what,?" putol ko agad sa sinabi nito.
"Ang aga ng Lq," si Omar.
"Pustahan tayo kung saan aabot to," si Jex.
"Ako sa kasalan agad," ani Leonard.
Isang malakas na tawanan ang pumuno sa paligid. Pero si Kurt , hindi nagpa-disturbo sa kanyang pagkain bagaman narinig nito ang sinabi ni Leonard.
"Ako sa pahatid-sundo muna, may thrill kumbaga," sabi ni Lester.
"Aba dapat sa kama agad, matinik 'tong manok ko sa usapang kama," marahas na sabi ni Omar. Nabilaukan tuloy sa kinain si Kurt pagkatapos sabihin ni Omar yun. 
Pulang pula ang pisngi ko nang marinig iyon. Ay, talaga ba? Sinulyapan ko naman ito. Nagpailing-iling ito sa sinabi ng mga kaibigan. Bwesit, ang pogi ng buang na 'to kahit kailan.
My brain suddenly staggered with the idea of Kurt bedding women. Marami na ba itong karanasan? I may be young to cling to the thought but there's excitement within me that aches to experience the idea with him.
I look at him, wishing that he will do the same. Di ko alam kung anong klaseng expression ang mababakas nila sa mukha ko but I feel heat all over. I can even feel the slight wetness underneath my underwear. At por Diyos por santo, nasa hapag-kainan kami. 
"Respect the food please, pwede?" supladong sabi nito na bakas sa mukha ang pagka asiwa sa pinag-uusapan.
"Kama agad?" di pwedeng magkikiss lang muna?" si Shai na nakisabat na sa biruan.
"Depende kung saan e-kiss," si Omar ulit.
"Sa cheeks muna?" sabat ni Sheena. Aliw na aliw ako sa usapan samantalang si Kurt ay gumuhit ang inis o di pag sang ayon sa mukha.
"I don't know what brings the topic here, pwede ba kumain na lang kayo, ma late na tayo sa next subject," seryosong sabi nito syempre para bigyang diin na rin ang paksa.
"Pwede ba, iwasan na din ang mag away sa harap ng pagkain,? si Sheena na doon tumingin kay Kurt.
"Were we fighting? " tanong nito kay Sheen.
"Maybe we were?" sagot ko naman mismo dito.
"Were we, really?" may himig sarcasm ang boses nito.
"Hirap 'nyo kausapin dalawa, panay kayo English," si Jex.
"Please don't spokening dollars, our English is very small," birong dagdag naman ni Omar. Tawanan naman ang kasunod ng mga salitang iyon.
"Hindi ko lubos maisip kung kailan kayo naging magkaibigang tatlo," sabi ni Lester sabay turo sa aming tatlo habang doon tumingin kay Sheena.
"Oo nga, Kasi itong si Sheena, ilag na ilag sa inyo dati eh," dagdag ni Leonard. Dati ko pa naman alam pero mas naging kuryuso tuloy akong malaman kung bakit.
"Bakit daw?" tanong ko at sumulyap kay Sheena na tinakpan ang mukha sa hiya.
"Ewan, lagi na lang 'di ko alam' ang isasagot  kung may itatanong kami tungkol kay Lacey," sabi ni Omar.
"At bakit naman magtatanong kayo tungkol sa kaibigan ko, aber?" matapang na tanong ni Shai.
"Syempre crush 'nya," bisto ni Jex. Hindi ko alam kung ano ang maging reaksyon. 
"Bakit, ako lang ba? " depensa ni Omar sa sarili." Parang si Kurt nga lang ata ang hindi nagkaka crush kay Lacey, ah," dagpag pa
"Di nga ba , tol?" tanong ni Jex kay Kurt na pilit tumahimik at di makisali sa usapan.
"Hindi ako kasali sa usapan nyo, so spare me with that question," anito.
Gulat na gulat ako sa nalalaman. So nagkakagusto pala sa akin itong mga damuhong 'to. Minsan kaya napag-usapan nila ako lalo na si Kurt? 
"Hmmm , may insidente lang kasing nangyayari kaya nagkaroon kami nag pagkakataong nagka-usap," paliwanag ko sa sinabi ni Lester kanina.
"Yeah, yung sinabi ko sa inyo. Yung ginawa ni Luke. Si Lacey ang tumulong sa akin nun." 
"Di ka na ba ulit nnilapitan ng lalaking yon?" Sabat ni Kurt sa usapan. 
"Pag ginulo ka uli huwag kang magdadalawang-isip na sabihin sa amin?" Sabi ni Leonard. 
Sa magkakaibigan si Leonard ang mas pormal at tahimik. Si Jex at Omar naman ay mga palabiro. Si Lester parang neutral lang. 
"Okay mga, Sirs!"  sagot ni Sheena. 
Nakita kong sumulyap si Kurt sa akin. Di ko mabasa kung ano ang nasa isipan 'nya. Pati nga pagkatao niya litong-lito pa rin ako.Hindi ko matiyak kung okay lang ba sa kanya na nagsimula na kaming nagkaroon ng tsansang makasalamuha ang isa't-isa. Syempre para sa akin napakalaking improvement na yun sa relasyon naming coming soon. 
Funny. I laugh at my own thoughts. 
"Guys, iimbitahin ko sana kayo sa bahay namin, 30th wedding anniversary ng parents ko, at nakaugalian ko nang imbitahin ang mga kaibigan ko sa selebrasyon na yon. Since tinuring ko na kayong kaibigan, baka may oras kayo para paunlakan ang invitation ko," mahabang sabi ko sa mga ito.
"Syempre, kung okay lang ba, bakit naman hindi," si Omar.
"At last, may pagkakataon na rin kaming makapasok sa mansion nyo," birong sabi ni Jex.
"Game ako, syempre," sabi ni Lester.
"Same here," pagsang-ayon din ni Leonard. "Ikaw, Kurt," baling nito sa lalaki.
"I cannot say yet," he simply said.
Di na lang ako umimik. I respect what his decisions might be. It's his choice but Di ko mapigilan ang makaramdam nang lungkot at sakit sa katotohanang ang layo  ng chances ko na maging parte ng buhay nya. 
Natapos rin ang pagkain at nagsimula na kaming tumayo para pumunta sa mga rooms namin. Tamang tama pagkalakad namin  palabas ay sinalubong agad si Kurt ni katarina sa may entrada ng canteen.
"Akala ko matatagalan kayo, malapit na magsimula ang next subject, eh" lambing na boses nito na pagkabigkas nito habang may kunwaring inayos sa collar ng polo shirt uniform nito na kulay blue.
"Yeah, kaya nga nagmamadali kami, thanks," Kurt answered back with an equal sweetness habang pinapatuloy na ang paglakad.
So ito ang sinasabi 'nyang di 'nya girlfriend ang babaeng yun? I compress my lips to stop saying a word. My heart literally feels the familiar pain again. Tumingin naman sa akin si Shai at Sheena.
"Let's go?" bulong ni Sheena sa akin na may pag-alala ang boses.
"Tara gurl," mabilis na sabi ni Shai sabay hila sa mga kamay ko.
*****
A visible shock instantly smeared throughout Sheena's face after seeing me approaching her in their small yard. I did not tell her that I will be coming here today. I just got bored in the house since Shai decided to assist her mother with the housework today.
"Andito ka," her lips curve in a thin smile.
"Yeah, okay lang ba? Wala akong magawa sa bahay, eh," sabi kong medyo nahihiya sa aking biglaang pagdating.
"Yeah, syempre, inaayos ko lang itong mga bulaklak medyo napabayaan ko na, eh," sabi nito na nahihimigan kong may pag-alinlangan sa boses.
I look around. Expecting a glimpse of a person I really wanted to see. In a split second, two tiny hands lightly circled around my hand. When I look back to discover who it was , Tanya stands there with a wide smile, overjoyed to see me again.
"Hi, baby." I kneel down to equal her height. She sweetly gives me a small hug that squeezes my heart in delight. She suddenly stands up and drags me inside the house.
"Tara pasok tayo sa room ko ate Lacey, may ipapakita ako sa'yo," excited na sabi nito na hila pa rin ako.
I look around to Sheena for approval to leave her for a while and she just slowly nodded. 
We step up along the aisle of the stairs heading to her room while her tiny hands still holding mine. Buti na lang I'm wearing shorts today so medyo komportable ako sa paglakad takbo sa hagdan.
Nang napadaan kami sa isang room na medyo nakaawang ang pintuan, I overheard two distant voices inside that room.
Nasa room na ako ni Tanya pero ang isip ko lumilipad sa kabilang room kung saan may naririnig akong mga boses. Kilalang-kilala ko ang mga boses na iyon. My mind is filled with sensible conclusions. What are they doing inside that room? Why would he allow that girl into her room when he told me she's not his girlfriend? 
"Look at this ate, I drew this," lapit ni Tanya sa akin habang pinapakita sa akin ang drawing niya.
"Wow, ganda nito baby at ang galing mo, manang mana ka talaga sa Kuya mo," sabi ko na hindi maitatago ang lungkot sa boses.
"Don't be sad, ate. I know you're sad because ate Kat is here," sabi nito . Ang daming nalalaman ng batang ito.
"No, I'm not sad baby," I smiled hoping it's convincing enough.
Nang pumanaog na kami sa ibaba, mukhang wala ng tao sa room. Then I see them sitting beside each other in the living room watching a movie together. 
Nang tuluyan na akong nakababa, kapwa napako ang tingin ng dalawa sa akin. I can clearly spot the unprepared reaction from Kurt. 
I don't have any smart idea how to move forward. I stood there perhaps waiting for an explanation like what every girl is looking for. But there aren't words that come out for a clear statement.
Then why would Kurt explain to me anyway? Di naman niya ako girlfriend. 
Di ko alam kung paano ko nadala ang sarili ko sa dining room palayo sa dalawa. Nasaan na ba si Sheena? I stay there sitting alone, shamefaced. In the first place, I should have not gotten myself here, I was not really thinking.
Tumayo ako at kumuha nang isang pitsel ng tubig sa refrigerator thinking na uuwi na pagkatapos nito.
"Nagpatulong lang siya sa thesisnya." Nagulat at napahinto ako sa boses na yon.
There. The explanation I needed.  Ayokong magsalita. Takot ako na baka bumigay ang boses ko at  maiyak. Those are the words I wanted to hear a while ago. 
'Okay," mahinang sabi ko pagkaharap ko para ilagay ang pitsel sa lamesa. 
He walks forward to the kitchen counter and in a while handed me a glass. Inabot ko naman iyon mula sa kamay nya at nilagay sa lamesa. Kinuha nya ang pitsel saka nilagyan ng tubig ang baso. Our movements may be simple but they somehow donate a feeling of calmness in the situation. 
"Balikan mo na siya, dun," sabi ko trying to sound fine.
He briskly closes his eyes and gapes a burning look of distrust in me. He's clenching his jaw unable to know what to do. And he even looks more dangerously attractive. 
Sheena entered in the midst of that uncomfortable scene.
"Just tell me kung uuwi ka na," dagling sabi nito saka umalis.
Nasa mukha ni Sheena ang kuryusidad, nginitian ko na lang ito to assure her I'm okay.
Kung sasabihin ko ba sa kanya na uuwi na ako, may magbabago ba?