Lacey's Pov
I had never likely presumed to what happened to us during the School Foundation. Well, deep inside I was fortunate enough to have such a close encounter with him. It's one of my wildest dreams. Although it didn't turn out as I what I have anticipated, at least he acknowledged the truth that I like him a lot. I am already contented with it. I may be shallow but totoo yun.
Araw ng sabado ngayon. Walang pasok. Nandito lang ako sa bahay as usual, maya't maya ay darating si Shai at wala kami ibang gagawin kundi mag chikahan. I look around my room. It is painted with a lavender paint. My mom told me I was named after it because she loves anything that goes with that color. I don't know but I started to like it since I was a kid, probably when I was in the fourth grade. Its light purple color creates magic in my eyes. So everything I have now including clothes, shoes and some accessories also go along with that color.
Biglang pumasok si Shai sa room ko at sumalampak agad sa malambot kong kama. Parang excited ito kasi may gustong tanungin.
"Anong nangyari, girl? Did you two kiss?" baliw na tanong nito.
"Baliw, ano akala mo sa akin, ganun ka desperada,?" hinampas ko ito sa balikat.
"Actually, oo!" she rolled herself in the bed while laughing. Biglang may tinawagan ito sa cellphone nya. Then I see Sheena on the screen. They are having a video call, really? Sumilip ako sa excitement at nag wave kay Sheena. She is just at home at narinig ko ang ingay sa paligid. Ano kayang meron? 
"Buti napatawag kayo, birthday ko kasi ngayon eh, may kunting kasiyahan, di kasi ako makauwi sa amin medyo malayo kasi," sabi nito sa pamamagitan ng video call.
"Happy birthday," sabay na bati naming dalawa ni Shai.
"Thank you," sambit nito at lumingon dun sa kasamahan nya, itinoun naman nya ang camera nya sa mga ito, then I see him. May hinahanap agad ang mga mata ko.
"Hmm, she's not here," Sheena suddenly assumed. Am I that obvious?
Tumawa ng malakas si Shai "Wala daw siya, girl," biro nito.
Mga baliw. 
"Di ba nakakahiya kung biglaan ko kayong imbitahin? Medyo malayo at ma traffic din papunta dito eh," malungkot nitong sabi.
"For the love life of Lacey, why not?" birong sagot ng sira-ulo kong kaibigan.
"Shut up, Shai," binato ko ito ng unan, "Of course not, pupunta kami, mag taxi na lang kami kasi umalis ang driver ngayon eh," paliwanag ko na may ngit sa mga labi.
"We'll be there right away," si Shai.
"Okay, hintayin ko kayo," masayang sabi ni Sheena at saka nagpaalam na kami sa isa't-isa.
Nagpaalam ako kay Mom saglit sa room niya. Pinayagan naman ako syempre. Basta huwag lang masyadong magpagabi.
Mabilis kaming nagbihis ni Shai. I decided to wear a lavender dress. I choose the simple but classy one at pinarisan ko ito ng flat sandal. Si Shai naman ay naka jeans at pink t-shirt. Sumakay agad kami ng taxi but we stopover to a mall to buy some cake for Sheena. Wala na yata kaming oras para mamili pa ng regalo so yun na lang ang dadalhin namin sa kanya.
Pagdating namin doon mga bandang alas 5 ng hapon ay nadatnan naming naghihintay si Sheena sa labas ng gate. Masayang masaya naman kaming sinalubong nito.
"Happy birthday!!!!" sabay naming sabi at niyayakap ang isa't isa.
"Salamat, 'ambilis nyo , ah" sabi nito sabay tanggap sa cake na binigay ni Shai.
Nagtawanan na lang kami at tuluyan nang pumasok sa loob. Nadatnan naming nag-inuman sina Kurt at mga kaibigan nito sa terrace.
Hindi naman nasorpresa ang mga ito sa pagdating namin. Probably they realized that we have made friends with Sheena recently.
I am so conscious nung papadaan na kami sa harap nila para pumasok sa loob when Sheena invited us to eat.
I simply take a look at him. At bakas sa mukha nya ang medyo nakainom. His look today is different. His gaze even looks darker when he looks back at me but dagli ring binawi agad ang tingin. Gosh! He's making me the craziest.
Pumasok na kami sa kusina. "Sige , kain na muna kayo 'dyan. Si kuya Kurt ang nagluto ng mga foods. Hindi ako masyadong masarap magluto, eh," tawang sambit ni Sheena nang pumasok na kami sa dining room.
"Wow,  di lang pala future engineer ang mapapangasawa mo, future chef na rin," biro ni Shai sa akin.
Namumula ako sa tinuran ni Shai. Marahil kasi andoon si Sheena nakikinig. Pero mukha namang natutuwa din si Sheena sa mga naririnig.
"Hoy, may makarinig sa'yo," saway ko sa kaibigan ko.
"Wala naman yata 'atang ibang tao rito, ah!" ani Shai at lumingon-lingon sa paligid.
Bigla ang pagpasok ni Kurt na nakapagtigagal naming tatlo. Mukha tuloy kaming may nagawang kasalanan sa biglaang naganap na katahimikan. 
Lumapit ito sa ref at kumuha ng ice cubes. Nanonood lang ko sa bawat kilos niya. I was merely watching how his muscles moved as he opened the refrigerator, the way his muscles grip while he was taking the ice cubes inside.
Naiinggit ako kay Katarina bigla. Ano kaya ang pakiramdam mahawakan ang mga bisig na 'yon? He looks so incredibly more handsome every time I see him. This time, he is wearing a gray t-shirt in blue maong shorts. The simple rugged way. 
Tahimik lang si Kurt hanggang sa pag-alis nito. Ni lingon ay walang ibinigay sa amin.
"May bonggang LQ ba kayo?" bagsak ni Shai sa katahimikan.
Tawang-tawa na lang kami sa nangyayari. Pasalamat ako laging to the rescue itong kaibigan ko sa mga ganitong nakakailang na sitwasyon.
"Yaan mo na yun, masasanay rin kayo sa ugali 'non," kumbinsi ni Sheena sa amin.
"Ay ako, wala akong paki, ewan ko na lang itong isa dito, baka sisigaw na itong Darna sa sobrang sama ng loob," sabi ni Shai na nakuha pang gayahin si Darna.
"Anyways, I haven't seen Kurt's dad yet?" Kuryuso kong tanong kay sheena kasi last time matagal akong nauwi di ko ito nasilayan.
Hindi agad nakasagot si Sheena.
"Matagal nang di nakatira ang tatay nila dito. 2nd year high school pa lang si Kurt. Let's not about it, ok?" 
Hindi na ako nagsalita pa. Bakit kaya? Peru wala ako sa tamang posisyon para mag usisa pa. Kaya Iniisip ko na lang na sana magbabago pa ang pakikitungo ni Kurt sa akin. 
After dinner ay doon kami sa sala tumambay. Nakakahiya din kasi pag makihalubilo kami dun sa mga boys sa labas . Ang iingay nila. Ang saya puro tawanan ang nangyari. Pero Hindi ko man lang naririnig ang mga tawa ni Kurt. Hindi ba nito nagustuhan ang pagdating ko? May kunting kirot akong naramdaman sa puso ko. Does he really hate me this much?
"Sheena, sali kayo dali, naglaro kami ng truth or dare," bungad ni Omar sa may pinto.
"Bagong-bago ha,?" sagot ni Sheena. "Tara sali tayo, masaya 'to," baling ni Sheena sa amin.
Kaya tumayo na kami at pinuntahan ang mga boys sa labas. Ang bilis ng takbo ng oras madilim na nang lumabas kami. Umupo kaming tatlo sa isang malaking upuan na kahoy na mukha yatang nilalaan talaga nila para sa amin. Hindi ko nakita si Kurt doon. Simple akong luminga linga sa paligid habang nagsimula na silang maglaro.
I see a reflection of a shadow from a far near the gate. Medyo madilim sa bahaging iyon, Peru kahit madilim ay kilalang-kilala ko kung sino iyon. 
He was there maybe for some few minutes I think. Napansin kong nanigarilyo siya kasi kitang kita ko ang usok mula sa sigarilyo. So kurt smokes. Hindi sa ayaw ko sa mga lalaking nanigarilyo pero hindi ko alam na isa siya dun. Naisip ko sa mga sandaling iyon na marami pa pala akong di alam tungkol sa kanya. 
Pagkalingon 'nya sa banda ko ay biglang nawala ang usok. Binawi ko na lang ang tingin ko sa banda roon at maki enjoy na lang muna sa larong kasisimula lang.
Maya't maya ay lumapit na si Kurt at bumalik sa upuan 'nya kanina. Hindi ako makatingin ng derecho sa kanya.
"So, the usual truth or dare, huh? di pa ba kayo nagsasawa sa larong 'yan?" walang emosyong sabi nito sa mga kaibigan.
"Mas okay na to kaysa magtagu-taguan hah, tagu-taguan ng feelings" si Jex.
Tawang tawa ang boung barkada. Hindi ko alam kung makisali sa tawanan lalo nang hindi pa rin nagbabago ang expression ni Kurt sa mukha habang binato ng isang ice cube 'ata yun si Jex.
"Tagu-taguan na lang tayo ng feelings mas masaya yun" tawang dagdag ni Lester.
"Game," si Leonard.
Puno ng halakhakan ang pumapainlang sa boung paligid habang si Kurt ay nanatiling nakaupo at pinako ang ulo kanyang upuan habang ang mata'y nakapikit.
"Ahhmm, siguro ay mauuna na kami, baka hinahanap na kami sa amin,eh" putol ko sa tawanan. I feel like I don't belong here. Ayaw ko namang masira ang mood ni kurt nang dahil lang siguro sa presensya ko.
Natahimik ang lahat pagkasabi ko 'non.
My eyes meet his. Sa kanya ay nang-uungkat ang sa akin naman ay naguguluhan.
"Mamaya na, Lacey, kasisimula lang natin oh at saka kararating 'nyo lang kaya," ani Omar.
Tumingin si Shai at Sheena sa akin na tila naiintindihan din nila kung ano ang nararamdaman ko sa mga oras na iyon.
"Yeah, maybe we should go," sang-ayon naman ni Shai.
"Ang daya ng mga to, oh" si Omar ulit. Medyo siya kasi itong komportable na sa amin.
"Huwag pilitin, pag gusto nang umuwi." Blanko ang ekspresyon na sabi ni Kurt. Natahimik din naman sa pangungulit ang mga kaibigan nito.
Tiningnan ko siya nang may namumuong galit sa mukha. 
"Okay, tara na, hatid ko na kayo sa labas, mahirap pa naman ang paghanap ng taxi ngayon kasi kailangan mo itong puntahan sa labas kasi di na yun aabot hanggang dito sa loob," paliwanag ni Sheena.
"Hatid ko na lang kayo hanggang sa labas ng kalsada," Jex suddenly offered.
"Sigurado ka? nakainom ka pa naman," saad ni Sheena.
"Ako pa, alam mo naman na hindi ako nainom masyado," explain naman ni Jex.
Lumakad na kami papunta dun sa kung saan naka park ang motor nito.May mga spare helmets naman 'ata na pwde naming magamit.
Laking gulat ko na nakita ko si Kurt na humakbang patungo sa motorbike nya, nakasunod pala ito sa amin nang hindi ko nalalaman.
Nagkatinginan kaming tatlo. May balak ba siyang ihatid ako?
Ito pa naman talaga ang isa sa mga baliw na pangarap ko. Ang maranasang makasakay sa likod ng motorbike nito?
Hindi ko talaga siya maintindihan. Ang hirap niyang basahin. Litong-lito ako. I don't want to assume. Baka may pupuntahan lang ito. Sa ganitong oras? 
"Kayo ba'y sanay sumakay sa motorbike?" tanong ni Jex habang hinahanda ang sarili sa pag drive.
I nodded no. 
"Hop in," Kurt said looking at me.
Oh! Ihatid pala talaga ako. 
My heart is filled with so many mixed emotions. I cannot narrate how I feel at this moment. Kanina lang ay naiinis ako konti sa kanya. Ngayon naman ay bigla na lang nawala ang galit ko. Kahit ano-ano na lang ang damdaming idinulot nya para sa akin.
Alanganin akong humakbang patungong motorbike nito. Hindi ko lubos maisip ang kaligayang nadarama. Sobrang babaw marahil sa iba pero para sa akin ay langit na.
Before I could try to get on the motorbike, my phone beeps. I quickly check on it and somehow changed my mind and abruptly hide it. I see him smirking and hiding a smile.
Did he see it? The screen image of him flashed on my phone? 
Baka wala naman. Malamang magtatanong ito kung nakita man. 
Dahan- dahan akong sumampa sa likod nya. Nakita kong nasa likod na rin si Shai kay Jex. Nerbyos at excitement ang nararamdaman ko sa mga oras na iyon.
"Put your hands around my waist and move closer para di ka mahulog," mahinang sabi nito na hindi ako nilingon.
Mabilis ko namang sinunod. Amoy na amoy ko ang natural scent ni Kurt.
Is this for real? 
"Ganito?" hindi ko nakilala ang sarili kong boses. Ramdam ko ang init ng baywang at likod nya. Heat flushes all over my face. Mukhang kinikilig naman si Sheena na nakamasid sa amin.
"Better," tugon nito habang yumukod para paandarin na ang motor.
"Sige ingat kayo, ha. Kuya, Jex , ingat sa pag drive." bilin ni Sheena.
At tuluyan nang umandar ang motorbike paalis.
This is gonna be the best ride of my life.