Ilang linggo ang lumipas ...
Wala pa rin silang impormasyon tungkol sa babaeng nagbigay ng regalo sa kaarawan ni Charmine. Hanggang ngayon hindi pa rin alam kung sino ang babaeng iyon.
Samantala, sa opisina...
Napansin ni Kent na bumababa ang kanilang benta.
Habang binabasa ang buwanang ulat ay tinawag niya si Willy. Agad siyang pumasok sa silid.
"Sir?" Sabi ni Willy.
"Nakita mo na ba itong report? Bakit bumababa ang ating sales?" Tanong sa kanya ni Kent.
"Opo Sir, dahan-dahang bumababa. Dahil nabalitaan nila ang tungkol sa banta ng bomba sa iyong pamilya, ang ibang mga namumuhunan ay lumipat sa karibal nating kumpanya na ICM." Iniulat ni Willy.
"Ano?! Bakit hindi ko alam ito?!" Galit na sabi ni Kent.
"Pasensya na po Sir, nagulat din ako na nagsilipatan lang sila. Ang sabi ng iba, kung mawala ka bigala, saan pupunta ang kumpanya?" Paliwanag ni Willy.
"Hindi ko hahayaang bumagsak ang kumpanya!" Sabi ni Kent.
"Siguro kailangan kong ipaliwanag sa ating mga investor na matatag ang ating kompanya." Sabi ni Willy.
"Sige, ikuha mo ako ng appointment sa kanila." Sabi ni Kent.
"Opo, Sir!" Sabi ni Willy.
"Mangyaring maghanda ka ng isang pagpupulong para sa lahat ng mga kagawaran ng departamento sa loob ng 30 minuto. Ngayon na!" Utos ni Kent.
"Opo Boss!" at agad na lumabas ng silid si Willy.
Naiwan si Kent na nagtataka kung paano biglang nagka-problema sa kumpanya.
Di nagtagal ay may kumatok sa kanyang pintuan. Nakita niya si Lucy, muling nakasuot ng damit na seksi. Lumapit siya sa kanya at umupo sa desk niya.
"Ano ang kailangan mo?" Tanong ni Kent.
"Oh babe, wala ka sa mood ah… Gusto mo muna magpahinga?" Mahinang sabi ni Lucy habang hinihimas ang kamay ni Kent.
"Sabihin mo kung ano ang kailangan mo, may meeting ako." Sabi ni Kent.
"Sa magaganap na awarding sa susunod na buwan, gusto kong sumama ka sa akin." Sabi ni Lucy habang nakangiti.
"Wala akong oras Lucy, marami akong problema ngayon." Prangkang sagot ni Kent.
"Alam ko na! Yun ang sasabihin mo. Okay, sige alis na ako." Tapos ay tumayo si Lucy at naglakad palabas.
Nagtataka si Kent, at hindi na nangulit ni Lucy. Sinara ni Lucy ang pinto at ngumiti at sinabing...
"Sa susunod, ikaw na ang lalapit sa akin Kent, hmmp!" Bulong ni Lucy at umalis na ito.
Sa kinagabihan, makikita ni Kent ang iba pang mga investor. Dumating si Kent sa isang hotel na may isang pribadong bar, pupunta siya sa VIP room. Nakita niya silang nag-iinuman at may kasamang ilang mga kababaihan.
"Ay, nandito na si Mr.Wilson!" Sinabi ng isa.
Lumapit sa kanila si Kent at umupo sa sofa. Pagkatapos ay pinainom siya ng isang waitress.
"Sir, bago ang anupaman, nais kong pag-usapan ang tungkol sa ating negosyo. Nakita ko na ang ating mga benta, bumaba at ang iba nating mga kasosyo ay lumilipat sa ICM." Sabi ni Kent.
"Sa aking palagay, kung tatanungin mo kami kung lilipat ba kami, ang sagot ko ay magtatagal kami sa kumpanya. Marahil ay kailangan mo lamang humanap ng ibang isyu ang banta ng bomba ng iyong pamilya." Sinabi ng isang partner.
"Tama yan! Ang malaking isyu ay magkakaroon ka lamang ng isa pang malaking isyu, upang mas gumanda ang imahe mo sa bagong isyu. Maraming natakot sa narinig na pagbomba sa iyong pamilya. Siyempre, iniisip lang nila kung ano ang mangyayari sa hinaharap." sabi nung isa.
"Oo, tama kayo. Siguro, kailangan ko ng bagong diskarte para sa ating kumpanya." Sabi ni Kent.
"Oo, huwag kang mag-alala, nandito lang kami upang manatili sa iyo. May kumpiyansa pa rin kami sa iyo, sa pagpapatakbo mo ng kumpanya. Malalagpasan rin natin ito!"
"Opo, salamat!" Sabi ni Kent.
"Ok, cheers tayo para diyan!" sabi ng kasosyo sa negosyo.
Tapos nag-inuman na sila.
Hindi namalayan ni Kent kung anong oras na.
Nahiga siya sa sofa at nakainom na, napansin niyang walang laman ang silid, siya lang ang natira sa silid.
Nang bumangon siya bigla siyang nahilo.
Bigla nalang syang napahiga at bumalik sa sofa, umiikot ang mata at mahina ang katawan.
Bumigat ang mga mata niya at unti-unti siyang nakatulog ulit.
Bukas ang pinto ng VIP room, at may dahan-dahang lumapit na babaeng seksi kay Kent.
"Kent, Kent..." Ginising niya si Kent ngunit tulog parin ito.
Matamis na ngiti ang lumitaw sa kanyang pisngi at inuutos niya sa isang waiter na dalhin si Kent sa pribadong kwarto.
Dinala nito si Kent sa pribadong silid ng hotel at inihiga siya sa kama.
"Salamat!" Sinabi ni Lucy sa waiter at binigyan niya ito ng pera.
Ni-lock ni Lucy ang pinto at dahan-dahang lumapit sa kama. Humarap siya kay Kent at tiningnan ito. Marahan niyang hinaplos ang mukha ni Kent at sinabing...
"Simula ngayong gabi, akin ka na!" Bulong ni Lucy habang nakangiti.
Hinubad ni Lucy ang damit ni Kent at saka naghubad din ng damit. At nahiga si Lucy sa kama. Marahan niyang hinalikan si Kent sa mga labi at ngumiti.
Tuwang-tuwa si Lucy sa ginagawa nya.
"Simula ngayon, susundin mo na ako! Hahaha!"
Samantala, hindi mapakali si Ada sa bahay. Tinawagan niya si Kent nang maraming beses at hindi sumasagot. Halos umaga na ng oras na iyon, ngunit wala pa rin. Nag-alala na si Ada na baka kung anong nangyari kay Kent.
Samantala, napansin ni Lucy na may tumatawag sa cellphone ni Kent, kinuha niya ito at nakita kung sino ang tumatawag - "Love".
Naisip ni Lucy na sagutin agad ito.
Tumawag pa rin si Ada kay Kent, ng biglang may sumagot.
"Hello, Kent, nasaan ka na? Bakit hindi ka pa umuuwi?" Tanong ni Ada.
"Hindi siya makakauwi." Sagot ni Lucy.
Nagulat si Ada sa boses ng babae.
"Sino ito? Nasaan si Kent?" Agad na tanong ni Ada.
"Aba, antok na antok siya ngayon, pagod na pagod siya. Kaya, huwag mo na kaming istorbohin! Huwag ka nang tumawag!" Sabi ni Lucy.
"Ha?! pero -" Hindi natapos ang sasabihin ni Ada dahil binaba ang telepono.
Tinawag niya ulit siya, ngunit pinatay nito ang telepono.
"Hahaha!" Masayang tumatawa si Lucy.
"Kent, girlfriend mo ba yun? Aba, sigurado ako, magiging girlfriend mo na ako ngayon! Hahaha!" Sabi ni Lucy habang tumatawa at naisipang picturan si Kent habang natutulog at kasama siya na walang saplot sa pang-itaas.
Samantala, sa Villa, nagtataka si Ada kung sino ang babaeng sumagot sa telepono.
"Niloloko ako ni Kent?" Iniisip ni Ada.
Naupo siya sa kanyang kama at naramdaman niya ang pagtulo ng luha sa kanyang mga mata.
Tumingin siya sa orasan 2 am na ng umaga...
"Kent... asan ka? Umuwi ka na please..." desperadong sabi ni Ada habang umiiyak.
Ngunit hanggang sa makatulog si Ada, hindi dumating si Kent, hanggang umaga.
Samantala, bago pa magising si Kent ay nagbihis na si Lucy at umalis ng hotel.
Kinaumagahan…
Dahan-dahan niyang iminulat ang kanyang mga mata. At laking gulat niya nang tumingin siya sa paligid hindi iyon ang silid nila.
"Oh Shit!" Nasabi na lang ni Kent.
Pilit nyang iniisip ang nangyari nung gabi, ngunit wala siyang maalala. Sumasakit pa rin ang ulo niya.
Agad niyang dinampot ang kanyang cell phone at pagtingin sa kanyang cellphone, binuksan niya ito at nalaman na maraming mga tawag at text ang hindi nasagot mula kay Ada.
Agad siyang nagbihis at lumabas ng silid. Tinawagan niya si Willy, at iniutos niya dito na tingnan ang cctv ng hotel upang makita kung sino ang nagdala sa kanya sa kwarto.
Nang makauwi na siya ay pumasok sa kanilang silid at nakita niya si Ada na nakatayo sa dingding.
"Saan ka galing? Bakit hindi ka umuwi?" Tanong kaagad ni Ada sa kanya.
"Ah, napasobra ang inom ko, hindi ko namalayam ang oras." Sinabi ni Kent habang hahalikan niya si Ada ngunit tumanggi ito at naglalakad sa gilid ng kama.
Nagulat si Kent, sa kasunod na tingin ni Ada na nasa gilid ng kama.
"Bakit hindi mo sinagot ang mga tawag ko? Sinong kasama mo?" Tanong ni Ada.
"Mga namumuhunan at kasosyo sa negosyo." Sabi ni Kent.
Lumapit sa kanya si Kent at lumuhod at hinawakan ang kamay niya.
"Pasensya na, kung hindi ako tumawag at hindi ko sinagot ang tawag mo. Nahihilo ako at masakit ang ulo ko, nang magising ako… umaga na." Sabi ni Kent.
Ngunit walang sinabi si Ada at inirapan lang siya. Alam ni Kent kung ano ang iniisip ni Ada, ngunit hindi niya rin alam kung paano sasabihin ang totoo.
Hindi niya alam kung paano siya nakarating sa silid na iyon at nakahubad na siya nang magising. Ayaw niyang maghinala si Ada, kaya nagsinungaling lang siya sa kanya.
"Galit ka ba? Pasensya na, huwag ka ng magalit. Pangako, hindi na ako iinom pa!" Tapos niyakap niya ng mahigpit si Ada.
"May kasama ka bang babae kagabi ?" Tanong ni Ada, natigil si Kent na hindi alam ang sasabihin.
"Hindi, kasama ko ang mga kasosyo sa negosyo kagabi. Lahat sila lalaki." Sabi ni Kent.
"Oh sige, pupuntahan ko muna si Charmaine, baka magising na siya." Sabi ni Ada at tumayo na at lumabas ng kwarto.
Pagkalabas ng silid, tumutulo ang luha ni Ada.
"Sinungaling ka Kent!" Ito ang nasa isip ni Ada.
Labis siyang nasaktan, dahil alam niya, kasama niya ang babaeng sumagot sa tawag niya kagabi.
Hanggang sa makarating siya sa kwarto ni Charmaine at umiiyak pa rin si Ada, umupo siya sa isang sulok at tumulo ang luha niya.
"Kent bakit nagsisinungaling ka? Sino ang babaeng iyon?"
Nag-iisip si Ada na patuloy na umiiyak.