Kabanata 37
Riana's POV
"S-she was your fiancée, r-right?" nanginig ang boses ko.
"No." simpleng sagot niya.
"Look at me, Carlisle." kalmado kong sabi.
When he looked at me, tears immediately dripped down my cheeks. "You had a fiancée, Carlisle?"
"None, she's not my fiancée.." matigas niyang sabi.
"She is! Stop lying please.." nagsisimula na muli akong manghina.
"She's not, Riana! She's my sister for god's sake!"
"Mom and Arlene told me about it!" i shouted.
"I planned it all, Riana! I want you to be jealous! I know you love me! You cared for me, you missed me when i'm gone! You told me that you love me last night!" his eyes were bloodshot.
"I loved you all these years, i jailed my love.. because i was scared, i'm scared. Because you only treat me as your younger sister, i'm scared to feel pain again."
"Did i said that? I didn't, Riana! Pinaramdam ko sa'yo ang lahat ng pagmamahal ko, pinasaya kita, minahal kita ng higit pa sa iniisip mo! I longed my patience for you, not to be hurt!" he shouted, lumandas ang luha sa kanyang pisngi. "I did all my best, Riana. Minahal kita ng higit pa sa buhay ko! I'm always there for you, but you still chosed to love Carlo who hurt so many times!"
"Carlisle, seven years! Seven years, passed already-"
"I know, i can't move on because its still in your heart! Past is your home, Riana! Everytime that i'm with you, bukambibig mo lagi ang nakaraan! Lagi kang nananaginip sa nakaraan tuwing nasa bahay mo ako! Lahat ginawa ko para makalimutan mo ang lahat ng iyon! Unti-unti ko muling susubukan, hindi ako gumalaw noon, Riana. I gave Carlo a chance to be with you! He promised me, pinangako niya sa'king hinding hindi ka niya sasaktan pero nagkamali ako! I trusted him, because he was my bestfriend! Pero, hindi sapat ang pagkakaibigan naming iyon para tuparin niya ang kanyang pangako."
I was stunned. "I can't understand."
"I liked you first, Riana." his voice broke. "I liked you before.. but i love you, today."
Hindi ako nakapagsalita. Napuno ng kaba, takot at saya ang puso ko sa simpleng mga salitang binitawan niya.
"I've never loved someone like this, parang nagpakatorpe ako para hayaan siyang saktan ka." nagbaba siya ng tingin. "Sorry for letting him hurt you, hindi sapat ang lakas at pagmamahal ko no'n sa'yo kaya hindi ako nakalaban."
"S-so, it means.. you liked me first before i met you?"
"Yes, Riana. Kilala na kita, noon pa."
"H-how-" naputol ang sasabihin ko ng may kumatok sa pinto. Napatingin kaming dalawa doon ng sabay.
"Kuya! Mom is here." isa pa muling katok ang narinig namin bago bumukas ang pinto. Iniluwal noon 'yung inakala kong fiancée ni Carlisle.
Her mom, and the girl walk towards the bed. Umayos ako ng pagkakaupo, mas lalong kumabog ang nagwawala kong puso. Hindi ako makahinga ng maayos, ngunit ng hawakan ni Carlisle ang kamay ko't pinisil iyon ay nawala ng kaunti.
"Cielonia Athana Montenegro," anang akala kong fiancée ni Carlisle. Inilahad niya ang kanyang kamay sa harap ko, inabot ko 'yon at nagkamay kami. Nagngitian kaming dalawa bago ako nagsalita.
"Riana Marshae Pendleton." humarap naman ako sa nanay niya. "Good morning po, Riana Marshae Pendleton po." pormal kong sabi sa harap niya.
"Fiona Carless Montenegro, you can call me Tita Less for short." she smiled genuinely.
"Tita Less." yumukod ako ng kaunti.
"So, Ariana Pendleton is your mother?"
"Yes, tita." i nodded.
"Wow, she was my childhood bestfriend but we separated when her mother chooses to stay in America. But, of course she's still my bestfriend. Me, Carlene, and Ariana. We both had the same tho, Cristorey, Laurent, and my husband Cymon were bestfriends too. Just like the seven boys, and you three girls."
Their 'past' topic went on and on. Hindi ko alam 'yon, hindi ikinwento ni mommy sa'kin ang tungkol doon. Maybe later, i'll call her to prove. We're eating our breakfast on their long table with their family. Their complete, happily. I didn't know na Tito Monmon, was a bit joker tho. Sa tingin ko'y namana ni Carlisle iyon sa kanya.
"Good morning, mom, dad, kuya, ate.. and uhm." i was shocked when a teenage boy showed up in front of us.
"Riana Marshae Pendleton, you can call me Riana for short." pormal kong pagpapakilala sa sarili. Tumayo ako saglit para ilahad ang kamay sa kanya.
"Carlvie Xinx Montenegro, third born." he accepted my hand. Pagkatapos no'n ay hinila na agad ako ni Carlisle paupo, iritado akong nagpatuloy sa pagkain. Wag niyang sabihing nagseselos siya sa kapatid niya?
They're topic became serious when he came.
"How's batangas, Carlvie?" tito mon, asked his third born. His features were the same with Carlisle and Tito, his porcelain skin too. Buhok, at mapupulang labi lang ata ang namana niya kay tita less.
"Hmm, its fine.. like before actually. There's no new." sagot niya ng hindi tumitingin sa ama.
"Then, how's your study? You too, Cielonia." nakisingit si Carlisle. His serious tone of voice sent shivers down my spine.
"Well, this upcoming friday will be the distributing of our cards, that's why we need to go back philippines early." Cielonia.
"Carlvie?"
"Same. There's no new." maikling sagot ng bunso.
"There's no new? So, it means hindi ka pa rin tumitigil sa pangungulit, pagpapalit ng mga babae araw araw? Huh? Carlvie, you never learned? Why are you doing this? What does it feel when a girl cry because of you?" Carlisle's voice raised! I panicked, i already held his arm to stop him.
"Baby, please sit down." i whispered.
"No, Riana. I wont, this man right here never learned from his mistakes!"
"Carlisle, calm down-" his Mom begged.
"How can i calm down, mom? Every day, there's a woman coming on our house, crying while begging for Carlvie's precense? How, mom? He never learned! And he will never learn." galit na talaga siya ngayon. "After Cirrie's death he became like that! Being a playboy, whore or something, wont make you a Man, Carlvie." after saying those, he left us there. Hindi niya pa tapos ang kanyang kinakain.
"Kuya." mahinang tawag ni Nia sa kanya. Tatayo pa sana siya, ngunit nanguna na'ko.
"I can handle him, thanks for the breakfast Tita, Tito, Cielonia, and Carlvie! Sorry again, i need to go." yumukod ako bago sila iniwan doon, hindi na hinintay ang sagot dere-deretso akong lumabas hanggang sa naabutan ko si Carlisle doon sa kanyang sasakyan.
I wonder who's that Cirrie? A weird name, but i think that person is important to Carlvie or maybe to their family.
"You need to go home?" malamig niyang tanong ng makalapit ako.
"I think so.." tanging nasagot ko.
Pinatunog niya ang mustang, kaagad siyang pumasok sa driver's seat. Hindi na inabalang pagbuksan pa 'ko ng pinto sa kabila. I sighed, i understand him.
Buong byahe kaming tahimik, nagsalita lamang siya ng papalabas na'ko. "I'm sorry for what happened, Riana."
"Its okay, i understand. Take care, thanks! Bye!" tanging nasabi ko't tinalikuran na siya.
Natatakot akong magsalita sa kotse kanina dahil baka masigawan niya na naman ako't mauwi na naman ako sa kakaiyak. He's my weakness.
Carlisle Felix Montenegro is the weakness of Riana Marshae Pendleton.
Tinawagan ko agad sila Mommy nang makarating sa kwarto, they laughed at me. Lalong lalo na si Arlene, she's with mom ng naka video call ko. Maybe, Carlisle or Tita Less told them earlier.
"Naniwala ka naman agad?" and then, Arlene laugh so loud!
"Oo, kasi dalawa kayong nagsabi sa'kin! I trust you kaya, napapunta pa tuloy ako dito sa US."
"Sabihin mo nalang kasi na nagseselos ka."
"Tsk," inirapan ko sila't hindi sinagot.
Nagpatuloy pa rin sila sa pagtawa kaya ganoon na lang ang pagsibol ng inis ko. Pinatay ko ng walang sabi ang tawag at sinarado ang laptop.
I slept peacefully that night, kahit na medyo cold pa rin si Carlisle ay inintindi ko pa rin. He's mad at Carlvie for being a playboy, tama nga naman si Carlisle. Hurting a girl won't make you a man.
Days passed, pumupunta dito si Carlisle everyday. We bond everytime, Lolo's bonding with us sometimes kaya sobrang saya ko na. Last night, we swam on our swimming pool. He taught me how to swim in any techniques. May mga nalalaman pa siyang butterfly butterfly ata 'yon. Natatawa nalang ako habang naaalala lahat ng katangahan niya.
"'Yan! Bakit ka kasi natakbo? Alam mo namang madulas eh, tapos lampa ka pa." tumawa ako ng nadulas siya at ang bagsak ay sa pool.
"Because, i want to run!"
"Walang kwentang dahilan mo na naman, Carlisle!"
"That freaking floors fault it!"
"Sahig pa ang sinisi mo? Aba, galing mo pre!"
Hindi niya na'ko sinagot, basta nalang siya muling lumangoy papalayo. Napailing nalang ako, habang nagsusulat sa lesson plan. Ilang beses siyang nadulas ng araw na 'yon.
"Aww." he groaned. Nakahawak siya sa kanyang balakang, ang isa naman ay nasa mga braso.
"Ayan napapala ng masyadong pinapagod ang sarili! Masyado kang magaslaw!"
Inalalayan ko siya patungo sa kwarto ko.
"Tatanga tanga kasi." bulong ko.
"What?"
"Watawat, bilisan mo na. Bagal, bagal." inirapan ko siya.
"You're so masungit ah. I'm not doing masama sa'yo."
Conyo? Psh.
"You were just tanga, kaya ako naiinis at nagsusungit sa'yo."
"Okay, i'm sorry." aniya ng makarating na kami sa kwarto.
"Can i get a kiss before i shower?" ngumuso siya.
"Nakakailan ka na ngayong araw ah!" pagbabanta ko.
Padabog siyang nagtungo sa banyo, i stayed in my balcony. Hinihintay siya, maraming kabataan na naman ang naglalaro sa labas ng bahay namin. I watched them play and dance. Natatawa pa'ko ng makitang hindi sumasabay ang isa sa kanila, kung ano anong steps lang ang ginagawa.
"Baby, can you get my towel please?" panirang sigaw ni Carlisle mula sa banyo.
Umirap ako sa kawalan bago sinunod ang gusto niya. Kinuha ko ang kanyang towel sa upuan, naglakad ako patungo sa pinto. Kumatok ako ng ilang beses bago narinig ang pagpatay ng shower, ilang segundo pa ang lumipas ay bumukas na agad ang pinto. Iaabot ko na sana ang towel sa kaniya ngunit kamay ko ang hinila niya papasok! Hindi ako nakapumiglas! Kaagad niya akong inatake ng mapupusok na halik. I gave up early! Omg.
We ended fucking inside that bathroom! Siya ang nagpaligo sa'kin. Hinayaan ko siya, ngunit hindi ko ginawa sa kanya iyon pabalik. I'm mad at myself.
"You're my girlfriend, right?" tanong niya isang araw ng makarating kami sa pilipinas.
"Oo, swerte mo nga eh. Hindi ka na dumaan sa paghihirap, tayo na agad tapos naka-score ka na! Gagi, sobrang swerte mo pre! Grabe, idol kita!" sarkastiko kong sabi.
"We loved each other, baby. Wala na rin namang patutunguhan ito kundi sa ganito rin naman, right? Magsasayang lang tayo ng oras." he smirked. Hinila niya ang maleta ko, inunahan na'ko sa paglalakad dahil sa pagkakaestatwa ko doon ng ilang minuto.
I really can't believe this man!
Ang susundo sa'min na sila Mommy at ang mga tropa namin ay nadoon na agad! Akala ko si Mommy at Arlene lang, nandoon din si Blix! Wearing her Flight Attendant uniform, mukhang kakagaling lang din sa byahe dahil sa ayos.
Sinalubong nila kami ng yakap. Oh my god! I really missed them!
"Lets bond in my house, guys please!" nagpuppy eyes ako.
"Sure! Minsan lang naman eh, tara na!"
All of our friends were wearing casual clothes. They teased us ng makasakay kami sa van. Carlisle is holding my hand the whole time na kausap ko sila. Hindi niya ito binitawan hanggang sa makarating kami sa batangas, nakahanda na ang tutulugan nilang kwarto sa bahay ko.
"Its nice to be back! Omg, i miss you baby!" sigaw ko habang papalapit kay Carnie.
"Baby who? I'm only your baby, Riana." emosyonal na sabi ni Carlisle sa gilid namin. Pinapanood ang pagyakap ko kay Carnie.
"No, you're not my baby. You're already a man, Carlisle! You're my man!"
"I knew it!" mabilis siyang naglakad papalapit sa'kin, inalis sa kandong ko si Carnie at siya ang pumalit doon. Isiniksik niyang mabuti ang sarili sa'kin, his arms were resting on my neck. Covering the whole of me.
"Ang bigat mo, palit tayo!" reklamo ko.
"Your wish is my command, baby."
Tumayo ako ng umalis siya sa kandungan ko. Ngayon ay siya naman ang pumalit sa pwesto ko, ngunit imbes na doon umupo ay doon ako sa tabi niya.
"Baby.." nalulungkot niyang sabi. Nagmamakaawa sa tabi ko, nagpuppy eyes pa!
"No, Carlisle. May binabalak ka na naman."
"What binabalak ko huh?"
"You're gonna seduce me!"
Nanlaki ang mata niya't namilog ang bibig, pero imbes na magsalita siya binuhat niya ako't pilit iniupo sa kandungan niya.
"I'm addicted to you." bulong niya sa aking tenga. "Your smell, and sweet taste is driving me crazy again, baby."
"Kahit naman na hindi mo 'ko maamoy ay baliw ka na." paninira ko sa moment niya.
"You're ruining the moment, Riana!"
"I don't care." humalukipkip ako.
Mas lalo niyang idiniin ang sarili sa'kin. Its time for me to love again, i opened my heart for him. And i'll never closing it again.
"I love you." malambing niyang sabi, pinapaulanan ng halik ang leeg ko.
"I love you, too." bulong ko. I hugged him tight, he was the reason why am i like this.
"Hey guys! Tama na harutan dyan, lets swim!" Aeron shouted from the beach.
"Yeah! We will come, wait for us!" umalis ako sa pagkakakandong kay Carlisle. Nakanguso niyang pinasadahan ng tingin ang suot ko.
"Oops, wag mo akong pagpapalitin ng damit!" pangunguna ko sa kanya.
"But, baby-"
"Look, Carlisle. Were on the beach, natural lang na magsuot ako ng ganito!" i'm wearing a two piece bikini, and a cover up dress. "Anong gusto mong suotin ko habang naliligo ha? Leggings tsaka long sleeves?!"
"Mas maganda pa 'yon! Kesa dyan, konting galaw mo lang makikita na 'yang kaluluwa mo." itinuro niya ang katawan ko.
"So what? Kung naiinggit ka, wear like this din." naglakad ko patungong pintuan. "Don't you dare stop me from what i like, my body my rules, baby." i winked before i closed the door.