"Kurt, kinakabahan ako." sabi ko sa kanya habang hawak ang kamay niya.
"Why?"
"Bukas na graduation natin, hindi pa ako ready. Baka anong gawin nila!"
Baka kasi hindi naman ako paakyatin sa stage at baka ihulog ako ng mga tao doon.
WAAAH! Ayoko! Three months na kami ni Kurt,
Love na love ko kasi siya, yung nga lumalapit sa kanya tinatarayan ko na, kaya nga natatakot ako para bukas, wala pa ako sa stage patayin na ako ng mga fans niya. Huhuhu.
Yung iba naririnig kong gaganti daw sila sa akin. Lalo na si Grace!
Yung pang four months namin ni Kurt ay sa graduation, baka gumawa na sila ng mga paraan, para paghiwalayin kami.
NOOO! Hindi ako papayag!
"You don't need to be scared. I'm here, I'll be your hero and save you from them. Okay?"
Ang sweet naman! IHH!
"Hihihi, sabi mo yan." humagikgik ako. Ginulo niya ang buhok ko at hinalikan ang tungki ng ilong.
Namula ang pisngi ko sa ginawa niya.
"I love you, Hailey. Please don't be scared. Natatakot rin ako sa tuwing natatakot ka."
Halaaa! Natatakot daw siya! O sige na nga hindi na ako matatakot.
"H-hindi na ako matatakot! Lalabanan ko sila!" diterminadong sabi ko sa kanya.
Tumawa siya. Ang cute naman ng tawa niya, nakakainlove.
"That's my princess."
He smiled. Kaya ngumiti rin ako.
Napangiti rin ako kaya niyakap ko siya! Waah! Chansing ako! Kasi naman e, nakakagigil siya. Hihihi~
"Ako pa." pagyayabang ko.
Hindi ko aatrasan yang mga fans ni Kurt! Porke't ako yung love niya gaganti na agad?
Bakit ayaw nilag maging masaya kami?
Duuhh, bagay kaya kami!
--
Nangangatog ang mga paa ko habang inaayusan ako ni Ate Reann ng buhok.
Ito na ang araw ng pag-iisang dibdib namin ni Kurt at hindi pa ako handa.
Jowk! Feelingera lang! Okay serious mode na ako.
Ehem.
Dapat may dala akong sandata para ipanghahampas ko isa isa kanila yung hawak ko.
Hindi na sila makakalapit at makukuha ko na ang diploma ko! YEHEY!
Then Tadaaahh college student na ako. Wahahaha! Galing mo talaga Hailey, kaya mahal na mahal ka ni Kurt e! Your the man.
"Hailey? Hailey!" sigaw ni Ate Reann kaya mapatingin ako sa kanya.
"Ano po?" Napasimangot siya.
"Kanina pa kita tinatawag mukhang nag iisip ka na naman ng hindi maganda."
Paano niya nalaman?
"H-hindi ah, ate! Ikaw talaga. Pero sandali lang may kukunin lang ako pala sa likod ng bahay." yung pala namin, ihahapas ko sa kanila para matigok na.
Nagtatakang tinignan niya ako.
"Anong gagawin mo doon?" Ngumiti ako sa kanya.
"Panghahampas ko po sa mga fans ni Kurt." sabi ko sa kanya.
Binatukan ako ni Ate Reann.
"Waah! masakit yun ha!" sabi ko sa kanya.
Hindi porke't sa susunod na taon na sila magpapakasal ni Kuya gaganyanin na niya ako!
Ang bad niya!
"Hailey tumigil ka nga, yung papa nandyan na, mag-uumpisa na ang ceremony sa school."
Ay oo nga pala. Napanguso ako sa kanya.
"Pe-pero hahampasin ko pa sila..." malungkot na sabi ko sa kanya.
Tumawa si Ate Reann kaya napatingin siya sa akin. "Grabe ka Hailey. Sa susunod na lang natin hahampasin, but now, you need to go now." sabi niya at hinila na ako palabas ng bahay.
Paglabas namin ng bahay ay bumungad ang mukha ni Kurt habang nakangiti!
Akala ko si Daddy?
"Nauna na sila, come on, we need to go. Bye Ate." he said and held my hand.
Ngumiti ako kay Ate Reann bago umalis. Sumakay kami sa magarang sasakyan niya.
Yay, ito na po kami! Pero mas maganda kung kasal. Nyahaha~
WALANG KOKONTRA!
---
Tinawag na ang pangalan ni Kurt na valevictorian ng school namin.
"Waahh! Boyfriend ko yan! Boyfirend ko yan! Ang gwapo grabe! Woohh!" cheer ko sa kanya,
Tumingin sa akin ang ibang tao na masamang nakatingin sa akin, kaya napaupo ako bigla.
Pero napalingon si Kurt sa akin..
Kaya napangiti ako!
Ang gwapo niya sa suot niya. Pero kahit ano naman isuot niya ay bagay sa kanya, diba? Diba?
Pero syempre maganda rin naman ako.
Ako kaya pinaka maganda sa paningin ni Kurt.
Nagumpisa ng magsalita si Kurt.
Kaya nakinig na ako.
"My fellow students, we only arrived here four short years ago, and now it's already time to leave. How did it all go so fast? It seems like only yesterday that we were skinny little freshmen fighting with the locks on our lockers, trying to figure out where our next class was, and looking generally clueless to all the upper classmen now graduated as valedictorian of our school. Now I know we'll graduated today, I want you to know that this school year is the best year of all, not because I'm valedictorian or graduating now, but because I found my love in this place and this year. I don't know when I started to feel this way, but i want you to know, that Hailey Mendoza is my everything..." napatingin si Kurt sa akin, naluluhang tinignan ko siya.
"Kurt, I love you." natapakan ng I love you ko ang pagsigaw ng mga tao at tumayo silang lahat kaya naiwan akong nakaupo.
"I'm not sure how we will get to where we need to be, how we will achieve our dreams - but I do know that we know how to do it...and that's the important thing. We will be going out into the world, each of us on different paths, following different dreams. May you have every success, may you work hard and play straight, may you hold your head high, may our paths still cross from time to time and may you go with all your heart! Now, we're graduated so, congratuations all fellow students, and wait. I love you too, Hailey." nagulat ako sa narinig ko kaya napatayo ako bigla. Waahh!
Nakakakilig naman!
Lumapit ako kay Kurt na pinapalibutan na ng mga tao, kaya nahirapan ako makisiksik sa kanya, natumba ako bigla
"Kyaah!" sigaw ko pero nagulat ako ng may sumalo sa akin. Pagtingin ko ay si Bryan pala. Napatingin ako sa mata niya. Ang gwapo rin pala niya, pero mas gwapo pa rin ang loves ko.
"Get out your dirty hands to Hailey." tiim bagang sabi ni Kurt na ngayon ay wala ng tao nakapalibot sa kanya, nasa gilid na sila at natakot pa ata.
Tinayo ako ni Bryan at binitawan ko. "Sorry, pare. Natumba kasi." sabi ni Bryan.
Hinapit ni Kurt ang bewang ko palapit sa kanya. "I don't need your explaination." sabi ni Kurt.
Nagseselos ba siya?!
Galit kasi. May tumatawang palapit sa amin at si Ate Reann, Kuya Chris, si Papa at magulang ni Kurt at sina Gian, Kylie.
"Selos siya~" asar ni Gian.
"I'm not." nakabusangot na sabi ni Kurt.
Tumawa silang lahat.
"E bakit parang papatay ka na?" sabi pa ni Kylie.
"Because..."
"See? Selos ka. Ayaw pang umamin. Masyadong naman to. Si Hailey naman yan e. Kahit may pagkaewan."
"Ano sabi mo? Pakiulit?" sabi ko sa kanya.
"Wala." sabay tawa niya kaya tumawa rin silang lahat pareho kami ni Kurt napabusangot.
Pero napalingon kami kay Daddy na nagsalita.
"Ngayon naggraduate na kayo, at mag-uumpisa na ng bagong buhay bilang isang college student. Hinayaan ko na kayong magmahalan, but wait, wag mo lang paiiyakin ang anak ko, Mr,Cheung." seryosong sabi ni Daddy.
Napantingin ako kay Kurt na seryoso na rin ngayon.
"I will, Mr.Mendoza. Hindi ko hahayaan na umiyak siya ng dahil sa akin. I will protect her, from the people who will hurt her. I'll be her hero. Dahil mahal na mahal ko siya."
Napangiti ako sa sinabi niya kaya niyakap ko siya.
"I love you, Kurt." bulong ko sa kanya."I love you more, my princess. Your the best gift, that gave from me. Hindi hindi kita iiwan."