Homepage/The Choice He Made/
Forty Five
I don’t know how long I had slept. Naalimpungatan lang ako nang marinig ko ang tunog ng keyboard sa tabi ko. Someone must have been typing then. Gusto ko sanang imulat ang mata pero ng medyo gumising na talaga ang diwa ko ay bigla kong naalala ang kagabi. Shit! Shit! Shit!
Pinamulhan ako nang maramdaman kong mahapdi ang pagitan ng hita ko. Pasimple kong kinapa ang katawan ko sa ilalim ng kumot at nakahinga ng maluwag ng may makapa akong damit sa akin. At least he has the decency to dress me up when he exhausted me to the highest level. Tinipon ata lahat ng stamina at saka sa akin inilabas. I had never been involved in sexual intercourse after our second kaya kahit hindi ako virgin ay ramdam ko pa rin ang sakit nito. Paano? We just did it trice?
I could still remember how lust immediately engulfed us the moment he started kissing every inch of me. Sabihin na nating marupok ako. Pero mas marupok siya. Nagagawa ko pa siyang pigilan nong halik pa ang nangyayari pero siya ay hindi. Nalunod na lang din ako sa tension and maybe I was excited too dahil sa tagal kong hindi nadiligan. But it would take a force para aminin kong nag enjoy nga ako. Na gusto ko nga ang nangyari.
Nakapilkit parin ako when I heard him chuckled. “I know you're awake.” nanunuya niyang sabi.
I immediately opened my eyes and glared at him. I know I was red kaya nga gusto na lang maglaho pero bakit ako mahihiya? Siya ang dapat mahiya. Agaran ang pag upo ko kaya nahulog sa bandang tiyan ko ang kumot. I then saw his white polo shirt on me. Malaki sa akin. I wanted to ask him about what happened last night pero nahihiya pala ako. I hid my shyness through my glares para lang magawa kong harapin siya.
“Anong oras na?” inis kong tanong kunwari. Nakasandal siya sa kabilang kama at nakalapag ang laptop nito sa hita niya. He was wearing his black t-shirt at a black short. I gulped when I saw his firm legs. It reminds me of the night. Dammit! Ngayon pa ako mahihiya? Nangyari na. And as if namang first time naming gawin to, when it’s our third, fourth and fifth.
Inalis niya ang mata sa monitor at saka ngumisi sa akin. His smirk irritates me. Parang may pinapahiwatig siya na hindi ko mapangalanan. “It’s already one in the afternoon. Ganon talaga kita napagod.” Tumawa siya.
I have the urge to glared at him pero hindi ko na lang ginawa. I couldn’t afford to look at him now. Dali dali na lang akong pumasok sa bathroom niya and I swear I felt the pang of pain between my thighs. Mas lalo pang nagpaalala sa akin ng nangyari. It didn’t help that while I’m walking inside his bathroom ay naririnig ko ang tawa niya.
Agad din akong natapos at lumabas ng naka-bathrobe lang. Iniwan ko siyang nagla- laptop at ganon din ng balikan ko siya. Pero ang pag kaibahan lang ay may pagkain na sa side table ng kama. Siya kaya ang kumuha non?
He momentarily glanced at me saka din ibinalik agad ang mata sa monitor with this smirk on his face. “Anong isusuot ko?” reklamo ko ng makitang masaya siya ng naka bathrobe lang ako.
“There are women clothes inside my closet. Mamili ka lang.” I raised a brow at agad nairita. I expect him to say borrow one of my clothes pero ang marinig na may pambabae siyang damit dito, nakakairita.
“Bakit may pambabae kang damit? May dinadala kang babae dito?” sunod sunod kong paratang. Para namang gatilyo yon at natawa siya bigla. Hindi sineseryoso ang pagkairita ko.
Pero hindi rin yon nagtagal. Matapos niyang tumawa ng nakakaloko ay bigla siyang nagseryoso.
“I bought them…sinama ko ang kabal natin.” He said with his authoritative voice. Natamimi ako dahil don. Now that he reminds me of Azrelle, galit pala dapat siya. At kaya nangyari ang kagabi ay dahil galit siya. Nag-iwas ako ng tingin. Agad akong pumasok sa closet ng makita kong nagtagal ang mata niya sa katawan ko.
I took my time choosing from different dress he just bought. May mga tags pa lahat. I admit that the moment he told me he has women’s clothes ay nagselos ako. Mabuti na lang at nilinaw niya. I mean yeah, I thought we were over five years ago, pero those five years ay wala akong in-entertain na iba. He would always come in my mind kapag may pomoporma sa akin.
“Kumain kana. We still need to talk.” Bungad niya sa akin paglabas ko ng closet niya. Dahil gutom na rin naman ako ay agad akong lumapit sa side table at kumain. Sa gilid ng kama ako nakaupo habang nakaharap sa side table ng kama.
I was happily munching my food ng bigla ko na lang naramdaman ang kamay niyang gumapang sa bewang ko papunta sa tyan ko. Agad nahulog ang tingin ko doon.
I glared at him. “What are you doing?” gulat at inis kong tanong. He just chuckled. Hindi rin nagtagal ay lumapit siya sa akin at ikinulong niya ang katawan ko sa hita niiya. My back against his chest. Naramdaman ko din ang ulo niya na nilagay na naman sa balikat ko. He then licked my exposed skin. I was wearing a off shoulder silk dress kaya malaya niya itong nagagawa.
“Leo, ano ba? Kumakain ako!” irita kong sabi. I’m starting to feel heat all over my body and its not good.
“So, kumakain din ako,” pilosopo niyang sabi. Tumatawa pa.
Kahit anong layo ko sa katawan ko ay pilit niya akong ibinabalik sa kanya kaya binilisan ko na lang ang pagkain. Hindi pa umabot ng fifteen minutes ay tapos na ako. Hinarap ko siya ng nakataas ang kilay pagkatapos.
“Now, let's talk...” seryoso na niyang sabi. Hinayaan niya akong umalis sa kanya. Bumalik siya sa dating pwesto sa kama at saka sumandal ulit sa headboard. He motioned the empty bed beside him at alam ko na agad ang gusto niyang ipahiwatig. He wanted me to sit next to him. I rolled my eyes. Pwede namang mag-usap ng malayo ako pero iwan ko at napaka clingy niya lately. Wala rin naman akong nagawa ng naging matigas siya kaya umupo ako sa tabing kama kung nasaan siya.
He smirked. “Explain.”
I have the urge to roll my eyes again pero pinigilan ko.
Sinimulan ko ang kwento kung anong nangyari sa hospital nong nanganak ako. Lahat ng sinabi sa akin ni Mama ay sinabi ko din sa kanya. He was just intently listening and would sigh every time may nasasabi ata akong hindi niya gusto. Kagaya ng hindi ko alam ang gender ng baby ko dahil never akong nakapag checkup. Of course, I have to include that para maniwala siyang hindi ko alam na twin ang dinadala ko. Sinabi ko rin kung bakit akala ko hindi ko anak si Azrael dahil yon ang sinabi sa akin ni mama.
“Does Azrelle knows about me?” paos niyang tanong matapos kong mag explain.
I shook my head. “H-Hindi. I told her you’re dead. That her dad is d-dead,” medyo kabado kong sabi.
I saw him clenched his jaw. I expected him to lash out again pero buti na lang at hindi nangyari.
“Bakit?” mahinahon niyang tanong pero alam kong nagpipigil lang siya. Hindi ko alam pero may sakit na dumaan sa puso ko dahil sa tanong niya. His voice has something in it na ikinalungkot ko. I feel like he is claiming that he deserved what I did. Pero hindi niya deserve. Ako na ang magsasabi na hindi niya deserve.
I bit my lower lip. “I was mad at you. Kung alam ko lang na hindi mo pala kasalanan ang lahat ng nagawa mo sasabihin ko naman. Kaya lang hindi ko alam. I was mad at you kaya sinabi kong patay na ang dad niya.” Huminga ako ng malalim saka siya pinagmasdan. He didn’t say things and just remain staring at me. “Hindi mo ba sinabi sa kanya kahapon? Nang malaman mo ang DNA result?”
“I didn’t. She was so happy to ruin it.”
I sighed. It’s my fault this happened kaya I have to at least do things that would solve this. “I’ll tell her, don’t worry. Azrelle doesn't hold grudges. Alam kong maiintindihan niya.”
Hindi na siya nakasagot ng biglang narinig ko ang boses ni Azrelle sa labas ng kwarto. Hindi rin nagtagal ay binuksan niya ang pinto just like what she’s doing noong nasa State kami. Bigla bigla na lang papasok sa kwarto ko at magtatalon talon sa kama. At guess what? Ganon nga ang ginawa niya.
“Mommy, you did not come with us kanina. We went to a mall and I bought clothes.” Tumatawa niyang sabi habang nagtatalon talon. I saw Leo smiled at her. Umalis ako sa tabi niya at gumilid sa paanan ng kama.
“Did you like the clothes we buy?” tanong ni Leo dito with gentle on his voice. Azrelle stop jumping at tumango dito. Hindi ko na nasundan ang usapan nila ng makita kong nasa labas si Azrael. I smiled at him and motioned him to come inside. He smiled at immediately went to bed with us. Agad ko siyang niyakap at sabay kaming nahiga sa paanan. Si Azrelle at Leo sa headboard ng kama nag-uusap din.
Azrael let out a cute laugh ng mahiga kami. “Mommy, can’t you just live with us? I like that you are here…” nakangiting niyang sabi. Magkaharap kami habang yakap ko siya. Hindi ko alam ang dapat kong isagot sa kanya kaya ngumiti lang ako dito at hinalikan sa pisngi. Everything is still uncertain. Hindi ko alam ang susunod na mangyayari sa amin. Are we going to live again now that everything seems to put in place? Hindi ko alam. I may still have feeling for Leo pero matagal ko ng nawala sa isip kong magsasama pa kami. For five years I busy myself of living just for Azrelle and me kaya this kind of question from Azrael scared me. Kasi hindi ako sigurado.
Buti at hindi ko na kailangang sumagot dahil naramdaman naming sumiksik si Azrelle sa likod ni Azrael. Tumawa ako dahil naiipit si Azrael sa pagitan namin.
“Azrelle usog ka. Naiipit si Azrael.” Suway ko pero tumawa lang ito at saka mas lalong isiniksik ang katawan sa amin. I hugged Azrael to shield him from Azrelle na mas lalo pang sumiksik. Tumawa kaming tatlo. I momentarily got glace at Leo, and he was looking at us lovingly or kay Azrael at Azrelle lang.
Tatlong araw kaming hindi pinauwi ni Leo sa mansion. I only text dad that we were going to have a trip ni Azrelle at saka kinuha din ni Leo ang cellphone ko. He said distraction daw yon dahil dapat full ang attention ko kay Azrael.
Nagsasalubong ang kilay ko habang nakatingin sa kanya. “Why would my phone be distraction? What if may emergency then? Hindi ako maco-contact?” irita kong sabi nang kunin niya nga ang phone ko. I thought he was just joking.
Tumawa siya. “Baby, it's only temporary. I just want you to spend time with us, hmm?” paglalambing niya habang nakangisi. Pero hindi ako pumayag. Nag agawan kami ng phone ko. It when I saw how happy Azrael about us, staying, when I finally give in. Pati si Azrelle ay nag eenjoy na din. Ako, hindi ko alam. Sleeping with Leo in his room means I have to really prevent myself from playing with fire. Ang kaso konting halik lang niya, nagliliyab na ako.
First day namin ni Azrelle sa penthouse ay nag movie marathon lang kami sa movie room sa penthouse. Hindi rin nag work si Leo dahil Sunday naman. He ordered food at doon na kami kumain sa movie room. It was a child movie kaya hindi ako maka-relate. Pati si Leo kaya ayun, panay ang nakaw niya ng halik sa akin while our children were watching.
I glared at him kahit yong liwanag lang sa monitor ang umiilaw sa kwarto. “Ano ba? Stop stealing kisses. Kita mong nanonood ako," bulong ko dito. Pero dahil pilyo siya, hindi siya nakinig. He even made me sit on his lap. Buti at walang pakialam ang mga bata.
Second day, nag out of town kami. We went to the near beach in the city at doon nag bonding. Parang hindi ko nga lang na enjoy dahil panay ang tutok ko kina Azrelle at Azrael habang naliligo sila. Si Leo naman ay may katawagan sa cellphone habang nakatanaw sa amin. Dapat sana ay may trabaho siya pero nagliban siya. Kaya ayon at panay din ang sagot niya sa mga tawag at hindi rin nagawang mag enjoy.
“Mommy, swim with us, please!” si Azrelle nang makitang hindi ako naliligo at nakatanaw lang sa kanila. Tumawa ako at nag decision na maligo na lang din. Naisip kong mas mababantayan ko sila kapag kasama akong naliligo. Kaya lang ay may pakialamero palagi. Maghuhubad na sana ako when I saw Leo clenched his jaw. He immediately ended the call at dali daling lumapit sa amin.
“Damn, can’t you swim wearing your t-shirt?” reklamo niya. Nahulog ang mata ko sa suot kong one-piece swimsuit. It’s not even too revealing compared to two piece. Anong problema niya?
I arched a brow at him. “Why? Hindi naman to revealing.” Reklamo ko din. he licked his lip. He didn’t say a thing pero he snaked his hands on my waist at saka ako hinigit. Sumobsob tuloy ako sa dibdib niya. He found my ears immediately then.
“No matter what you wear, Reany. It all looks revealing to me.” He whispered huskily.
Tumawa ako. “Malakas lang ang imagination mo Leo. Baka nga kahit nakabalot pa ako nakikita mo paring naked ako.” It was intended for joke pero nang ngumisi siya at nairita tuloy ako. Para kasing totoo ang joke ko the way he smirked.
Umuwi din kami sa araw na yon. The third day, Leo needed in the company for emergency meeting. Mabuti at ibinalik din niya sa akin ang cellphone ko matapos ang kasunduang three days lang niya kukunin. Dahil malapit na ang pasukan sa Harden Academy ay namili kami nina Azrelle at Azrael ng mga gamit nila. I told Leo na sa Harden din papasok si Azrelle kaya ayun at siya na daw ang aasikaso ng mga papeles niya. Lahat ng kailangan for schooling ay binili ko para sa kanila. I would say those three days na nag bonding kami ay lahat memorable. I would hope this happened again.
Kaya rin ako pumayag na manatili sa penthouse niya for three days ay dahil sa gusto ko ding itama ang nasabi ko kay Azrelle na patay na ang dad niya. Hinay hinay kong sinabi na si Leo ang dad niya and just like when I told her that her dad is dead. Ganon din ang reaction niya. She didn’t mind the information. Hindi ko tuloy alam kong seryoso siya nang tumango siya ng sabihin kong si Leo ang dad niya o hindi. For three days, I expected her to call Leo dad pero hindi nangyari. It made me scared if she really accepted the news.
I was preparing milk for Azrelle at Azrael when my phone rang. Kakauwi lang namin kanina galing sa mall para sa mga biniling school materials kaya pagod sila.
“Mama?” gulat kong tanong. Ever since we had fought, I never called her, and she too never called me. Si Papa na lang ang tinatawagan ko.
She sighed. “Rea. Nasabi ng Papa mo sa akin na may trip kayo ni Azrelle. Kailan kayo uuwi? I miss her,” malungkot na sabi nito sa linya. It's not like I want Azrelle away from her. Pinagbigyan ko lang si Leo dahil may Karapatan din naman siyang makasama ito.
“Nasa Manila kami Mama. Baka bukas umuwi din kami.”
“Please do. I miss you and Azrelle. Your Lolo Lucas and your Papa was out of country. Si Mama ay lumalala lang ang condition. Wala na sa atin ang Grande Realty, anak. Please come back home. Mababaliw ako sa mansion,” mesirable niyang sabi. Napaawang ang labi ko dahil sa narinig. So, wala na nga ang Grande sa amin? Thus that mean, nakuha na ni Leo ito?
"May iniwan ding trabaho ang Papa mo sayo. Bukas ng umaga, dapat nandito na kayo. Or kahit ngayon na. Asan ba kayo?" sunod sunod niyang tanong.
I rolled my eyes. Kasalanan naman niya kung bakit ito nangyayari pero maka-demand.
"Bukas na, Mama. At anong trabaho ba yan? Baka naman pwedeng ikaw na lang gumawa?"
Hindi sinabi ni Mama anong trabaho. Hindi rin niya gustong siya ang umako ng trabaho dahil hindi daw maganda ang pakiramdam nila ni Lola dahil sa nawalang company. Hindi ko na lang inusisa hanggang sa matapos na lang ang tawag. I badly wanted to go home tuloy pero wala pa si Leo kaya hindi ako makauwi. Maiiwang mag-isa si Azrael kong ngayon kami uuwi.
…I-download Novelah App
Maaari kang magbasa ng higit pang mga kabanata. Makakahanap ka ng iba pang magagandang kwento sa Novelah.
Komento sa Aklat (180)
Share
Mga Kaugnay na Kabanata
Mga Pinakabagong Kabanata
ang ganda ng blurbbb, macucurious ka talaga about sa story. a must read, agos author!!
06/05/2022
0ang ganda
16/05/2025
0thanks
16/04/2025
0Tingnan Lahat