--------
Nanginginig ang kamay ko kinakabahan sa resulta ng pregnancy test. It's been a week since our last met and I feel nauseous, hindi ako sigurado pero ang sabi ng sekretarya ko ay subukan ko dahil up to six or weeks of sex maaring may mabuo.
“ Oh God... ”
I'm happy and worried at the same time cause I don't know how would Luke react after he knew that I was pregnant.
We're both young, and this is unexpected.
Bumilang ako mula lima hanggang isa...
“ One... ”
Dahan dahan kong sinilip ang pregnancy test at tama nga ang hinala ko.
“ Positive... ”
I can't handle my emotion there's emotions that is happy and there's nothing but pain. I'm sure this is not a good for Luke, matutuwa kaya sya o baka itulak nya lang rin ako palayo.
Dali akong nagtungo sa condo na tinutuluyan ni Luke, actually hindi naman nya sinasabi saakin kung saan pero sa tulong ng sekretarya ko nakuha ko ang tamang lugar at numero ng condong tinitirahan nya.
Pagdating ko sa reception tinanong ko kung related ba ako kay Luke, and I say yes.
“ I'm his girlfriend nandyan ba sya? ”
Nakangiti ako sa hangin habang umaakyat ang elavator paakayat sa floor ni Luke.
Nang taon bumukas ito tumambad saakin si Luke. I get so much excited kaya nakayakap ko sya ng itulak naman nya ako palayo nakangiti parin ako sa kanya, I have a good news kaya itulak man nya ako ayos lang.
“ What are you doing here? ”
“ I h-have to tell you s-something... ” I attempted ko hold his hand but he put it away.
I gulped.
Kinakabahan ako sa kung ano mang pwede nyang sabihin saakin. Pero isa lang ang gusto ko, kung hindi man nya ako tanggapin atleast accept the baby.
“ I-I am...I am pregnant, Xavier. ” I was expecting he would be in shock but he just laugh at me then walk away..
“ Leave me alone, ilang beses mo ng ginawa yan Veronica. You keep pn saying that you are pregnant but after days makikita kita may kasamang iba. If buntis ka man don't blame it on me...”
“ Yes, I admit but hindi naman ako nakikipag sex sa kanila. ”
“ Really? ”
“ Sorry but I'm not gonna accept that kid. Kung meron man sa dami ng lalaki mo malabong akin yan, excuse me. ”
“ No... ” pipindutin na nya ang button ng elavator ng halikan ko sya sa labi.
“ Please, I'm telling the truth. This is our child, Xavier please. ”
“ Moon is my surname not Luke or Xavier. ”
* * * * *
After that month past inalagaan ko ang bata kahit pa wala syang ama. Inalagaan ko sya sa tyan ko ng maayos, araw araw kong iniisip na balang araw maiisip rin ng ama nya na sa kanya rin ito at hindi sa iba.
Lumipas ang maraming buwan hanggang sa manganak ako sa bata, ang sekretarya ko lang ang nasa tabi ko.
Matapos kong manganak tinanong ko agad aa kanya kung nahanap na ba nya si Luke.
“ Here's you child, Maam. ”
“ I said where is Luke?! ” sigaw ko sa sekretarya ko.
Hindi ko hinawakan ang bata.
Sa sobrang galit ko dahil wala si Luke ngayon araw na nanganank na ako.
“ Sinubukan mo ba talaga na hanapin sya? Idiot. ”
“ I do ma'am. But he move to other condominium at mataas po ang sekyuridad doon hindi sila basta basta nag bibigay ng impormasyon sa mga tao na hindi related— ”
“ I'm his girlfriend, I am the fucking mother of his son, bitch. Huh?! ”
Sa twing tinititigan ko ang bata si Luke ang nakikita ko. Mula sa mga mata nya, ilong at labi kuhang kuha nya ang bawat detalye ng ama nya.
Kaya wala ng dahilan pa para hindi ito paniwalaan ni Luke.
Isang taon na ang lumipas, isang—hindi magandang desisyon ang nagawa ko sa anak ko.
“ Buhusan nyo ng gaas ang paligid. Iwan ang bata sa loob, tandaan nyo 'to kapag nalaman ko na nagsumbong o nag kwento kayo sa kahit sino isa isa ko kayong hahanapin at papatayin tulad ng ginawa ko sa kanya. ”
Hindi ko na mabanggit pa ang pangalan nya. Hindi ko na nararamdaman ang saya sa bata sakit lang, dahil hanggang ngayon hindi parin sumasagot si Luke para akuin ang anak nya.
“ Ma'am kawawa naman po ang bata. ”
“ Edi sumama ka. ” natahimik ang katulong.
Tinitigan ako ng sekretarya ko tila ba sinasabi nito na mali ang ginagawa ko pero para saakin hindi.
Mas masakit ang nararamdaman ko kaysa sa nararamdaman ng bata.
He's always crying, kapag ipinapakita ko ang litrato ng ama nya tumatahimik sya. Kapag ako ang nakikita nya hindi man lang sya matigil umiyak, kapag karga sya ng sekretarya ko tumatahimik sya.
May gabi na sinusubukan kong patahanin sya gamit ng pagtakip ng unan sa mukha nya pero na kokonsensya ako kaya hindi ko itinutuloy.
“ May nahanap ka nabang lead kay Luke? Saan sya nag aaral ngayon? ”
Mula sa labas maririnig ang iyak ng bata madilim pa sa paligid at walang tao kaya mabilis naming pinatakbo ang mga kotse palayo.
I don't need a kid, I need Luke.
I need Luke more than that baby...
Isang taon na ang lumipas, nahanap ko na rin si Luke. I applied to college again to their Univeristy hindi ko gusto ang eskwelahan pero para kay Luke gagawin ko ang lahat para lang makuha sya.
Isang taon na rin akong hinahabol ng konsensya ko gabi gabi akong dinadalaw ni Xavier hinihiling na sumama ako sa kanya pero tumatanggi ako.
“ Ma...ma... ”
May isang gabi na nakadagan ang bata sa dibdib ko natutulog ng mahimbing hindi ako natatakot pero nakokonsensya, yinakap ko ito pabalik ng magsalita ang bata.
“ I need you here, Mama. It was nice if you will be here with me. ” kinalabutan ako mula ulo hanggang paa naihagis ko ang bata ng hindi oras tulad ng nangayari araw-araw nawala ito na parang bula.
Habang naglalakad ako papunta sa section nila nakarinig ako ng isang hagikgik ng bata, napahinto agad ako at hinahanap kung saan ito nanggaling.
“ Are you alright Ms. Madrigal? ”
“ May bata ba dito? ” umiling ang babae.
Nagpatuloy lang ako sa maglalakas ng may isang stoller na lumapit saamin, napahawak ako sa babae.
“ Bakit po? ”
“ Why there's a stroller here? ” tinitigan ko ito ng makita ko ang nakaburdang pangalan sa beanie.
Xavier M.
“ Xavier? ”
“ Ma'am okay lang po ba kayo? ” napaluhod ako sa harapan nya.
“ Baby? ”
Lumapit ako sa kanya oara yakapin sya ng bigla na lamang itong maglaho na barang bula.
“ Ma'am?! ”
“ Where's my baby? ”
********
“ Kill me now...my can't you just fucking kill me?! ”
“ He needs me?! ”
“ Pero ma'am hindi po ito ang tama. ”
“ Ano bang alam mo? Hindi mo alam kung gaano ako nasasaktan sa gabi gabi. Nakokonsensya ako sa ginawa ko sa bata and there's one solution to end this in a good way and that is to kill me. ”
“ Pero ma'am? ” basta ko na lang itinusok ang kutsilyong pinahawak sa kanya.
Hanggang sa sinama ako ni Xavier sa rooftop tuwang tuwa ako dahil kaya na nyang maglakad ng mag-isa nakangiti sya saakin habang hinahatid ako sa lugar kung saan sya nakatira ngayon.
“ MA'AM ANO PONG GINAGAWA NYO JUSKO PO?! ”
‘ Mama? ’
Naawa ako sa mukha ni Xavier gusto nya na akong sumama sa kanya.
“ Ma'am please? ”
“ Hayaan mo na lang ako, itulak mo ako para matapos na lahat ng 'to. Makalaya kana rin saakin, kinukuha na nya ako. ”
“ Maam huwag naman po kayong ganyan? Maayos ka pa all you just need is a psychiatrist— ”
“ I'm not crazy... ”
“ I'm very sorry for what I did, gusto ko na ring sumama sa kanya para makabawi ako. Please? Just once push. ” utos ko habang suot ang huli kong ngiti.
After that?
We met again, now I understand who is my greatest love, it's him.
Our baby...
Xavier...
---------