Homepage/Blood Is Thicker Than Water/
CHAPTER 45
Gabie’s POV
“Hey! I’m serious. For the record, I like you a lot! I don’t know when and I don’t how it start, just as long I feel that I can’t go on a day without you. And the best thing was, I can sleep comfortably with you by my side which I never had for a long time before you came into my life. You changed my perception about woman and relationship. I thought I’m not gonna feel happiness ever again but because of you I woke up in the morning happy and contented with my life. But that’s different from the happiness I have for my grandparents of course and my sister Wednesday. And I’m looking forward to be with you in the near future, I hope you believe me. Coz this is not easy for me to confess to you right now. I’ve been preparing for days now on how am I gonna tell you. I even plan to do it over a dinner tomorrow evening but things happen so, might as well I’ll grab the opportunity. I don’t care now if the place isn’t romantic at all just as long as I am truly serious with my words and specially with what I feel for you. You don’t have to answer me right away, no pressure. What’s important for me now is that I already clear things between us.”
Hindi ako makahinga at lalong hindi ako makapagsalita sa mga narinig ko. Para akong hihimatayin ano mang oras, mabuti na lang hawak niya ang magkabilang balikat ko kaya sigurado akong hindi ako basta-basta matutumba.
“Hey! It’s okay. I’m sorry if I stun you. But believe me I’m true to my words,” parang ang laki ng kasalanan niya para magmakaawa siyang paniwalaan ko siya.
Pero dahil nahihirapan akong ma-absorb ang lahat ng mga sinabi niya at gulat na gulat dahil hindi ko inakala na sasabihin niya sa akin ang mga ‘yon, kaya hindi pa rin ako nakagalaw pero hindi ko mai-aalis ang tingin ko sa kan’ya. Baka kasi nananaginip lang pala ako at baka kapag kumurap ako o lumingon ako baka mawala siya bigla o ‘di naman kaya magising ako sa katotohanan na hindi pala totoo ang lahat.
Biglang nag-init ang gilid sa mga mata ko, dahil siguro na pinipilit kong ‘wag kumurap.
“Why are you crying sweetheart?” doon ko lang nalaman na umiiyak na pala ako dahil naramdaman kong marahan niyang pinupunasan ang kan’yang hinlalaki ang luhang tumulo sa mata ko.
“Hush, what did I do to make you cry, hm?” hindi ko na napigilan ang emosyon ko basta na lang itong bumuhos na hindi ko naman sinadya. Ewan ko ba kung naging ganito bigla. Akmang magsasalita siya pero pinigilan ko.
“Tama na! ‘Wag ka nang magsalita p’wede ba? Kasi mas lalo lang akong maiiyak dahil nasasaktan ako, at natatakot ako sa posibleng mangyari,” humihikbi kong sabi matapos ang ilang minutong pagkapipi ko.
“Alam mo bang dahil sa mga ginagawa mong sweet gesture sa akin hindi ko napigil ang sarili kong magkagusto sa’yo ha! Pati ‘yong mga matatamis mong salita pinapalala ang feelings ko sa’yo, pero pilit kong binabalewala kasi natatakot akong baka nagkakamali lang ako, na baka ako lang pala ang nag-iisip ng ganoon, na pinapaasa ko lang pala ang sarili ko! Dahil alam kong naawa o naiintindihan mo ako kaya mo ako tinutulungan. Dahil alam kong hindi ka naman talaga magkakagusto sa akin kasi kailangan mo lang ng makatulong sa’yo na ma-overcome mo ang mga masasakit na pinagdadaanan mo,” dire-diretso kong sabi, kaya hiningal ako ng husto pagkatapos kong masabi ang lahat ng ‘yon.
Napahilamos siya sa sarili kasi alam kong nagulat siya sa sinabi ko tapos binitiwan niya ako at nameywang saka tumingala saka ipinikit ang kan’yang mga mata. Parang hirap na hirap siya sa mga nangyayari. Nagbuntong hininga siya bago nagsalita.
“As I’ve said, I’m true to my words. I’m not joking and definitely I’m very much serious with what I’m showing you and what I’ve told you a while ago. Didn’t you realized that I was goddam seriously confessing my feelings for you? I really like you a lot! No liking you is just an understatement. I’m falling for you that’s the right word! Yeah, I’m certainly falling in love you with you Gabriella Therese Alonzo. So, stop overthinking! And I wanna correct your wrong perception, because here I am falling to you harder each day, harder that I could ever thought sweetheart. I hope I make it clear now to you hm? Gabriella Therese Alonzo, stop worrying and you don’t have to be afraid because before you even ask me to catch you, I am the one falling harder for you, I’m already drowning actually. So, are you willing to catch me huh?”
Hindi ako nakapagsalita basta ko na lang hinila ang uniform niya saka I tiptoed para mahalikan siya. Agad naman niyang tinugon ang halik ko saka nilagay niya ang isang kamay niya sa likod ko para maalalayan ako saka ‘yong isang kamay niya ang ginamit niya para maiangat ng konti ang mukha to give him better access to deepen our kisses.
We ended that night inside in my bedroom naked giving each other the pleasure and expressing our love in a physical way.
“Sweetheart, wake up! We need to get ready so we can leave early to avoid traffic,” bulong niya sa akin na inaantok pa at gusto ko pang namnamin ang mga nangyari sa amin.
“Antok pa ‘ko saka…” hindi ko naituloy ang sasabihin ko kasi naramdaman ko ang sakit ng katawan ko lalo na ang babang bahagi ng katawan ko. Kaya hindi ko maiwasang mapangiwi sa sakit.
“I’m sorry, I know that hurts but we have to go. Anyway, you can sleep while we’re on our way,” malambing niyang sabi saka hinalikan ako sa noo ko, saka nauna siyang bumangon at walang anu-ano’y binuhat niya ako na parang bagong kasal saka maingat na pinaupo sa sink ng banyo niya. Iniwan niya ako saglit saka binuksan ang gripo para malagyan ng tubig ang tub sabay tinimpla niya ang tubig. Maya-maya…
“Let’s go we’ll take a bath together so I can help you,” bago pa ako makapagprotesta tinanggal niya ang kumot na nakalupupot sa katawan ko saka binuhat niya akong muli at maingat na inilapag sa tub niya.
“Here, you need this it helps you ease the sore you’re feeling right now,” saka kinuha niya ang shampoo at binuksan ito saka naglagay siya ng konti sa kan’yang palad saka nilagay sa basa kong buhok.
“Ako na, masakit lang ang katawan ko at saka ‘yong ano pero may kamay naman ako, kaya ko naman shampoohin ang sarili ko, salamat. Maligo ka na lang din para matapos tayo agad.”
Natawa siya ng mahina saka pinatakan ng halik ang labi ko bago niya pinaliguan ang kan’yang sarili. Nang matapos kaming maligo tinulungan niya akong magpatuyo saka walang kahirap-hirap niya akon binuhat pabalik sa kwarto ko para makapagbihis na ‘ko.
“Grabe naman ‘to! Hindi naman ako lumpo kaya ko namang maglakad kaya hindi mo ‘ko kailangan na buhatin palagi,” reklamo ko.
“Yeah, I know but I want to do it for you because it’s my fault why you’re having sore now.”
“Sige na, kaya ko na magbihis. Kaya magbihis ka na rin,” tulak ko sa kan’ya palabas ng kwarto ko.
Sabay na kaming bumaba pagkatapos naming makapagbihis, bitbit niya ang mga bag naming dalawa saka dahan-dahan naman akong naglakad kasi masakit pa siya talaga.
“Here drink this it will help you lessen the pain,” binigyan niya ako ng pain reliver kaya ininom ko agad.
“Salamat,” saka nginitian ko siya.
“No, I should be the one to thank you coz you made my day today extra special,” he kisses on my lips and wink at me.
Tahimik lang ako sa tabi niya habang seryoso siya habang nagmamaneho, may mahinang tugtog sa speaker ng kotse niya na paminsan-minsan sinasabayan niya ito sa pagkanta. Ngayon ko lang nalaman na mahilig pala siya sa music ng coldplay.
Medyo mahaba ang naging byahe kasi nakatulog ako saka ko na lang nalaman na dumating na pala kami ng naramdaman kong mahina niya akong niyugyog para magising.
“Wake up sleepy head, we’re here,” bulong niya sa akin.
“Sorry napasarap ang tulog ko, dahil siguro sa ininom kong gamot kanina,” nahihiya kong sabi kasi hindi ko naman plenanong tulugan talaga siya.
“It’s okay sweetheart, you don’t have to say sorry. Let’s go?”
“Teka lang, ayusin ko muna ang sarili ko. Baka lalabas ako bigla tapos ‘yon pala ang gulo-gulo ng buhok ko,” sabay tiningnan ko ang sarili sa salamin baka may muta pa ako at saka magulo ang buhok ko.
“Okay, take your time. I’ll get our bags from the compartment,” he kiss me on my forehead bago siya tuluyang bumaba.
“Wow! Hindi ko mapigilan ang mamangha nang naglalakad na kami papunta sa reception area sa ganda ng lugar. Ito ‘yong unang punta ko sa lugar na’to.
“Did you like it?” nakangiting tanong niya.
“Oo, ang ganda nga eh, saang lugar ba ‘to?” nagtataka kong tanong kasi ang akala ko within Manila lang ang punta namin.
“We’re in Cavite and we’re here particularly in Torres Farm and Resort.”
“Nakapunta ka na dito dati?”
“No. It’s my first time here.”
“Paano mo nalaman ang lugar na ‘to?”
“From my colleague, he brought his family here last month during his birthday. Actually, he invited me that time but I don’t want to joined them coz I know for sure it’s a family time for him.”
“So bakit mo pala naisipan na pumunta tayo dito ngayon? Ang alam ko uuwi tayo dapat sa Laguna ngayon kasi ‘yon ang sabi sa akin ni Wednesday, pero pumunta tayo rito baka magtampo ang lolo at lola mo.”
“Of course not, coz they’ll arrive any minute now. I ask Wed to drive for them.”
“Ha? Ang sabi niya tinatamad nga siya mag-drive.”
“Not anymore when I talk to her last night, she’s even excited for today.”
“Oh? Talaga?”
“Yeah, she told me to tell you that she’s happy for us.”
“Bakit? Tayo na ba?” naguguluhan kong tanong.
“Why aren’t we? After we both confessed to each other last night and we made love?” nakakunot noo niyang tanong.
“Ay sorry, kasi…teka, ‘di ba dapat tanungin mo muna ako kung gusto ba akong maging girlfriend? Nakakalito,” reklamo ko, tapos tinawanan niya lang ako.
“You’re such an innocent sweetheart. Anyway, do you wanna be my girlfriend?” biglang pomormal niyang boses.
“Loko ka! Ngayon mo lang ako tinanong kung kailan naisuko ko na sa’yo ang Bataan,” pagsusungit ko.
“I just wanna make sure because you we’re confuse a while ago right. So, I just make it clear again to you right here, right now.”
“Oo na, tama na okay na ‘yong kagabi tayo na!” tapos sabay kaming napatawa.
Nag-check na kami pagkatapos ng pag-uusap naming ‘yon. Natatawa ako sa sarili kong katangahan. Mabuti na lang para sa kan’ya eh, cute ang pagiging tanga ko.
Lumabas din kami agad kasi nakatanggap siya ng tawag mula kay Wednesday na nasa reception area na raw sila kaya niyaya niya akong salubungin namin sila.
“Happy Birthday kuya!” sigaw ni Wednesday nang makita kami naglalakas papunta sa kanila.
“Luh! Bakit hindi ko alam na birthday pala niya ngayon? Bakit wala siyang sinabi sa akin?” bulong ko sa sarili pero naputol din ‘yon agad dahil nakita ko sila lolo at lola na malaki ang mga ngiti kaya lumapit agad ako sa kanilang dalawa para magmano.
Sila namang maglolo at maglola ang nagyakapan matapos kong nakapagmano sa dalawang matanda. Tapos biglang hinila ako ni Wednesday para yakapin.
“Bilib talaga ako sa pagiging hyper ng babaeng ‘t!”
“Congratulations! I’m so happy for you! I knew it!” malakas niyang sabi kaya nahihiya tuloy ako sa mga nakarinig sa lakas ng boses niya.
Pagkatapos ng mahabang batian sabay tawanan, pumunta na kami sa restaurant para kumain. Nagpatuloy ang masayang usapan habang kumakain.
Saka nagkayayaan na maligo pagkatapos ng naming kumain samantalang magpapahinga raw muna ang dalawang matanda.
“Bakit wala kang nabanggit sa akin na birthday mo pala ngayon? Nagulat tuloy ako, ako lang pala ang walang kaalam-alam kung bakit tayo narito ngayon. At saka nakakahiya kasi wala man lang akong regalo para sa’yo,” nagtatampo kong sabi.
“Nah! I already received last night from you the most precious and even priceless gift I ever received in my entire life. That makes me so happy and contended,” masayang sabi niya tapos kumikinang pa ang kan’yang mga mata.
“Ha?”
“Ha?” panggagaya na naman niya.
“Ibig mong sabihin, ‘yong nangyari sa atin kagabi?” bulong ko para hindi marinig ni Wednesday nakaupo sa gilid ng pool na abala sa pagpipindot sa cellphone niya, kami naman ay nakalublob sa tubig.
“I mean the confession that we made for each other and yeah, that one also. I’m so lucky that you entrusted that to me,” malambing niyang sabi saka hinalikan niya ako sa lips.
“What the hell? Get a room brother!” biglang sigaw ni Wednesday na ngayo’y nakatingin na pala sa aming dalawa.
“Bitter!” bwelta naman sa kan’ya ni August.
“I’m not! I’m not just a fan of PDA!”
“Yeah, that’s why you two broke up!”
“Whatever!” napikon niyang sabi sabay tayo at nalakad palayo sa aming dalawa.
“Don’t mind her, she’s just jealous that I have you now while she’s still single,” biro niya.
“Ikaw, ang hilig mo talagang mang-asar ‘no!”
Time flies so fast, mahigit anim na buwan na pala kaming in a relationship ni August. Naging maganda naman ang takbo ng relasyon namin. Walang naging problema sa kan’yang pamilya kasi tanggap nila ang relasyon namin at suportado nila kami.
‘Yon nga lang madalas nilang hilingin na magpakasal na kami kasi alam nilang nagsasama kami sa isang bahay. Pero s’yempre hindi ko p’wedeng pangunahan si August sa bagay na ‘yon, babae ako kaya hihintayin ko kung kailan siya handa. Kasi ako para sa sarili ko okay naman na sa akin kasi para na din naman kaming mag-asawa talaga kulang na lang talaga sa amin ang seremonyas ng kasal.
Madalas na naming napapag-usapan ang tungkol sa kasal kaya madalas na din niyang mabanggit sa akin ang tungkol kay mama. Dahil ang gusto niya raw na kapag ikasal kami kasama namin si mama sa araw na ‘yon. Kasi alam daw niyang isa ‘yon sa pinakamahalagang araw para sa aming dalawa. Kaya pinag-iisipan kong mabuti kung paano ko haharapin at kakausapin si mama kapag nakapag-decide na akong puntahan siya. Lagi niyang pinapaunawa sa akin na may dahilan kung bakit nangyari ang lahat ng ‘yon. Tama naman siya kasi kung hindi nangyari ‘yon hindi ko sana siya makikilala.
Nagkasakit si lola kaya biglaan kaming napaiwi sa Laguna. Gaya na dati narinig ko na naman na kinausap siya ng lola niya tungkol sa kasal.
“Kung sigurado ka na pala sa kan’ya apo bakit hindi mo pa siya papakasalan?”
“Grandma, honestly I’m ready to get married anytime but I just want to talk to her mom first and ask her hand in marriage. As much as possible I want her mom to be present during that special day of ours.”
“So, what’s your plan now?”
“I’m planning of asking her that we’ll going to meet her mom. Coz I’ll definitely go insane if I lose her. I already foresee my future with her grandma, together we will make our own happy family.”
“I know. I know apo I can see and feel that from you. And I can also see that she’s in love with you and with the way she cares for you a lot. But what if she still not ready to see her mother?”
“Well, I probably marry her without her mom. What do you think grandma?”
“That would be fine. We all know that we can’t force her to see her mom when she doesn’t feel it yet. So, just try to understand her situation more. I understand that it was really so difficult for her all what she been through in her past.”
“Yes grandma.”
Alam kong hindi maganda ang makikinig sa usapan ng iba pero hindi ko mapigilang makinig sa kanilang dalawa sa puntong ‘yon. Mabuti na lang walang ibang tao nakakita sa akin. Tahimik at maingat kong nilisan ang lugar na ‘yon saka tinungo ang kwarto ni August. Nahiga ako sa kama niya at pinag-isipan ko ang mga narinig ko sa pag-uusap nilang maglola.
Natatakot kasi ako na kung kailan maayos na ang buhay ko biglang gugulo na naman kapag nagpakita ako sa kanila mama. Ayaw kong madamay si August sa gulo ng pamilyang iniwan ko. Masaya at kontento ako kung nasaan at kung anong mayroon sa akin ngayon. Handa na rin ako sa buhay may asawa, sapat na sa akin na tinanggap nila ako at minahal ako na parang kapamilya na rin nila.
Kaya kinagabihan…
“Can we talk?” nag-aalangan kong tanong sa kan’ya habang nagpapatuyo siya ng buhok kakatapos niya lang maligo.
“Yeah, of course sweetheart. What is it?” umupo siya sa tabi ko saka hinawakan niya ang kamay ko saka pinaglalaruan niya mga ito.
“Uhm, una sa lahat sorry kung narinig ko ang pag-uusap n’yo ni lola kanina. Pupuntahan ko sana si lola sa kwarto niya kanina para kumustahin kaso nandoon ka pala kaya narinig ko ang pinag-usapan n’yo. Ang totoo, okay lang naman sa akin na ikasal tayo na wala ang pamilya ko. Kasi ang totoo natatakot ako na kung kailan nag-umpisa nang maging maayos ang buhay ko kasama ka at ang pamilya mo baka magkakagulo lang kapag nariyan ang pamilya ko. Ayaw kong madamay ka sa gulo ng pamilya na mayroon ako. Baka hindi ko na kayanin kung iiwan mo ‘ko dahil doon. Hindi ko na kaya na mawawala ka sa buhay ko August,” hindi ko na napigilang maiyak dahil natatakot talaga ako sa p’wedeng mangyari.
“Shhh, stop crying. I’m here and I won’t leave you, okay? Nothing will happen like that sweetheart. I’ll go crazy if I’m gonna loss you. I love you so… so much sweetheart,” malambing niyang sabi habang hawak ng dalawang kamay ang mukha ko at pagkatitigan ako sa aking mukha ng kan’yang nangungusap na mga mata. I hug him and buried my face in his chest while sobbing.
“Hush now sweetheart don’t stress yourself, everything’s gonna be alright. What if we’ll talk about your dream wedding hm?” pag-iba niya sa usapan habang pinapatahan niya ako. Ako ang kusang kumalas sa pagkakayakap sa kan’ya saka pinatakan ko ng halik ang labi niya.
“Mahal na mahal na mahal din kita August!” siya naman ang yumakap sa akin sa pagkakataong ito.
We cuddled that night and talk about our plans for the wedding.
The following morning, I woke up without August by my side. Kaya nagmamadali akong mag-ayos para bumaba kasi tinanghali na naman ako ng gising, nakakahiya kina lola at lolo. Pero nagtataka ako at naguguluhan kasi ang sabi ng katulong na kumain na daw ako kasi tapos na raw sila kumain lahat. In fact, lolo and lola where out for check-up tapos sinamahan ni August para ipagmaneho niya ang dalawang matanda.
“Bakit naman kaya hindi n’ya ako ginising? This is the first time he didn’t wake me up before he left. He didn’t even mention to me last night na aalis pala sila ngayon para sa check-up ni lola,” bulong ko sa sarili habang nasa mesa kumakain mag-isa.
“Ma’am, nagbilin po pala si sir August na kung gusto n’yo po raw pumunta sa talon sasamahan ka raw po namin tapos magdadala po tayo ng pagkain kasi doon daw kayo kakain ng tanghalian. Susunod lang daw siya sa inyo doon kapag nakauwi na sila,” sabi ng isa sa mga katulong habang nililigpit ang pinagkainan ko.
“Sige po, magbibihis lang po ako. Bababa din po ako agad.”I-download Novelah App
Maaari kang magbasa ng higit pang mga kabanata. Makakahanap ka ng iba pang magagandang kwento sa Novelah.
Komento sa Aklat (21)
Share
Mga Kaugnay na Kabanata
Mga Pinakabagong Kabanata
please diyas lang lang iskin lang po
16/08/2024
0i like it's
27/08/2023
0thank you
16/08/2023
0Tingnan Lahat