Homepage/September Cross The Line/
Epilogue 6 Last Chapter
Author's Note
Hi everyone! Gusto ko lamang ipabatid sa inyo na ito na ang huling kabanata ng kwentong ito sa totoo lamang ay malaki ang pagpapasalamat ko sa lahat ng nagbigay ng pahayag o komentaryo sa istoryang ito. Hindi ko lubos akalain na sa loob ng isang buwan ay nagkaroon ako ng tsansa na ibahagi ang istoryang pinag interesan ng bawat isang nagbabasa nito ngayon. Maraming Salamat sa paghihintay ng bawat kabanata. Hindi naging madali sa akin na wakasan na agad ang kwentong ito ngunit kinakailangan ko ng isarado ang istorya na ito para sa huling kabanata. Huwag kayong malungkot sapagkat asahan niyong ito pa lamang ang simula at may istorya muli kayong kababaliwan sa susunod na mga librong aking ilalathala sa platapormang ito. Maaari lamang sana pong mag comment sa huling pagkakataon at magbigay po kayo ng saloobin sa pagtatapos ng istoryang ito.
-----------
"Don't you want to ask me about her? I think, marami akong masasabi tungkol sa kaniya."
If we are in a video game, my character might have a full of energy now because of pressure and anger starting to bloom on my system.
"Your Mom? She's... Probably like you. She can have a gun, practice self-defense, and martial arts. She can defend herself without letting her man do it for her. She's independent.-"
"Shut up!"
"Why? You don't want to hear it? I am telling you about her past. Well, I don't know why she changes after she became with your dad. Hindi ko nga rin lubos akalain na malaki ang magiging pagbabago niya. I mean your dad is a bastard asshole. Lastly, I don't understand why she dies so fast? Did I stab her organ right? She can't be killed too fast!"
Nanatili ang paningin ko sa kanilang tatlo habang iniisip at ipiniproseso ang sinasabi niya.
"He's right. If I were your Mom, I'm going to survive. Your Dad was in a big shock. He doesn't know what happened. He was getting caught in the act. This two are still scared to be caught. They might be going away after stabbing her. Why don't you ask the man in your back?"
Lilingon pa lamang sana ako ng makaramdam ng isang bagay sa likod ng ulo ko. Dahan dahan kong ibinaba ang sariling baril bago unti unting nilingon iyon.
'It was Director Park.'
"You didn't have a chance to see her wounds? I stab her too on the spot of her original wound. She thought I would help her. Yeah, I help her by calling Rogen after I stab her. I'm sure he won't know a thing about it. Poison with another stab killed her."
Humigpit ang paghawak ko sa sariling baril dahil sa sinasabi niya. Nag umpisang magbadya ang luha ko dahil sa galit.
"If you are going to tell me why? Because of her past. You don't only have the same features but, you already act like her. Because of an accident, I lost my wife. Accident only? You were there. She does know about medicine but, she chooses you than help my wife."
"You were only three years old when that car accident happened. We knew each other for too long but, I don't get it how she managed to survive the years acting innocent doesn't know what she has done."
"Are you saying that your wife is more than important than me?"
I have the urge to talk too. I don't remember what happened, but I was sure my Mom has reasons.
The reason Director said is unreasonable! Why would my, Mom choose her over me? I am her daughter, for heaven's sake!
"If she only tries harder, she can survive helping you two! Look at you! You were doing revenge because she died! We have the same reasons-"
Napahinga ako ng malalim at seryosong tinitigan siya.
"We don't have! My Mom killed directly! Your wife, she got killed because of the accident!"
Diniinan niya pa ang baril na nakatutok sa ulo ko.
"For years, I haven't known you that much. I am very disappointed. I don't know you have wrong thoughts of humanness like you always brought in class, professor Park."
"Stop acting like you know the pain!"
Mabilis na nanlaki ang mga mata ko ng biglang sumulpot si Hector. He is about to go after me ng ng biglang may baril na biglanh pumutok.
Nagugulat ako ng magkaroon siya ng tama sa paa.
'My half-sister did it!'
"Sorry for the late response. Kindly appreciated."
Mabilis na papaputukan sana ni Director ang tatlo sa likod ko ngunit mabilis kong ipinusisyon ang sarili at mabilis na tumama ang paa ko sa tagiliran niya at nakipag agawan pa ng baril.
Sa puntong iyon ay mabilis na nagkagulo habang ang dalawa naman ay pinipilit pang tumakas sa eksena. Mabilis kong napatumba ang Director at pinilit na pigilan sa pagtakas ang dalawa. Nalingat lang ako saglit nang may pumutok na baril na naging hudyat ng biglang pagtumba ko. I have a gunshot on my shoulder.
"You haven't really thinking. Don't you know na wala ka namang kakampi ni maski isa sa amin? You only have you. Any second, maaaring magbago ang isip nila at maging dahilan iyon ng pagtapos sa buhay mo!"
Ramdam ko ang di mapangalanang sakit dahil sa tama ng baril sa balikat.
Because of what he said, I made a snap to everyone. I know. No one has gained my trust except Rogen. He is the first and last person I should trust from all these happenings.
Hawak ang dumudugong sugat ay seryoso kong pinatitigan sila.
"Bakit hindi mo na lang sabihin sa sarili mo na walang saysay lahat ng ginagawa mo! You are not doing this because of what happened to your Mom! You are doing this to yourself only.-"
Without any hesitation I pulled my gun. Hindi ko alam kung saan iyon tumama ngunit matapos siyang paputukan ay isa isa ko pa silang pinagmasdan.
"I waited for many years to have justice I wanted. Do you all even know me? Do you all realize how a 22-year-old lady can manage to stop my dream, stop my priorities, to take care of my brother and all? I am not a saint to wait and see what's going to happen to an injustice law while all of you around having a good life? Is she important? Why? Ilang taon ka noong oras na iyon Hector? You have an asshole Dad here! What about my brother and me? You all killed my Mom and, you pointed the claim that my father did that to her. Maybe I don't know anything but, you aren't there cursing out of anger because I don't know anything!"
Out of nowhere I cried. Hindi ako bato gaya ng iniisip nila. I've been living as I am dead.
"Do you know what is important to me right now? To kill you all here but, when I am thinking about all the good sides you do to help me go on with this life, I couldn't think anymore."
Matapos tumulo ng mga luha ko ay nakarinig ako ng magkakasunod na baril di kalayuan sa amin. Hindi na ako nagpaligoy ligoy pa at pinaputukan din ang Vise Presidente. Nagkakagulo na ang ibang mga tauhan hanggang makatanggap ako muli ng putok mula kay Director. Nagpalitan kame ng putok ng baril sa isa't isa. Wala akong planong magtago. Wala akong planong iwasan ang mga balang binibitawan niya.
"Amber!"
I heard my half sister calling my name pero tuloy lang ako sa pagbaril sa isa't isa hanggang may tumamang magkakasunod na bala sa kaniya mula kay kleanna. Dahil sa sunod sunod n baril sa kaniya ay natumba siya
"Dad!"
Hector was trying to go on his dad. Habang ako ah may isang bala na lang ang mayroon ako.
"I hope you found peace in your other life."
Sa huling pagkakataon ng parehas naming ipinutok ang baril na kapwa tumama sa amin.
"Amber!"
Unti unting humina ang paningin ko. It looks like a dream.
"Amber!"
I found myself full of tears.
'I am sorry Roge. I can't make it anymore. I am sorry sa hindi pagtupad sa pinangako ko. I will always love you kahit hindi mo na marinig sa akin ang mga salitang iyon.'
"Amber!"
'Don't trust anyone. Even my sister, don't trust her even she should be. Take care of my brother as you take care of me.'
The End.I-download Novelah App
Maaari kang magbasa ng higit pang mga kabanata. Makakahanap ka ng iba pang magagandang kwento sa Novelah.
Komento sa Aklat (18)
Share
Tapusin
Mga rekomendasyon para sa iyo
ssue3
09/08/2022
0Thank you😘Nice story!
08/07/2022
0good
15/04/2022
0Tingnan Lahat