You can hear the pouring rain outside. Malakas ito at madilim. No one can stand it if you're afraid of dark. Tanging pagtangis lang ang kaya kong gawin sa ngayon habang nakatali sa upuan. I've been trained how will I escape into this situation but I can't. I can't do anything but to cry.
Imbis na tubig na nanggagaling sa ulan ang makikita sa sahig ay puro dugo. The red liquid is on the chair too, and guess what? It's because of me. My blood ruin the clean floor and chair. Nanginginig man ay wala akong magawa. Alam kong walang magliligtas sa sitwasyon ko ngayon. I guess this is my karma sa dami kong nalalaman.
How I wish they have just killed me without a word. Just... just kill me, please. I wanted to beg until my eyes are out. But no one can hear my tears here.
"Hindi ka parin ba magsasalita, babae?" the rogue ask. Pinanliksikan ko siya ng mata at umiling iling.
"I told you, wala akong alam! I ain't stealing anything, please let me go!" I beg again. Isang malakas na sampal ang natamo ko.
"How about we cut your fingers? Sabagay ito naman ang dahilan bakit ka narito ngayon," the other man in black said. Agad akong umiling iling.
"No! Please! Please! Just let me die in peace! You can't do this to me. Parang awa niyo na!" I cried again kumuha sila ng kutsilyo at tinutok sa akin.
I can't die like this I have to do something! I'll expose them to the world! Hindi pala pwedeng mamatay ako nang hindi ko nakukuha ang hustisyang pinangarap ko!
Tinignan nila ang aking mga daliri at ngumisi. "You have a nice hands I guess." Tumingin ako sa kamay kong puno parin ng dugo. Ngunit nanlaki ang mata ko ng kumuha sila ng tools na parang gunting.
"A-anong gagawin niyo?" I trembly ask.
Iginalaw galaw ko ang kamay ko habang sumisigaw. Ngunit tumawa lang sila at ginawa ang nais nila. They plucked out my nails. Ramdam ko ang sakit no'n. Ang sakit… kulang ang pagiyak at sigaw ko para malabas ko ang sakit.
"Next are your fingers! How about it?"
Napamura nalang ako sa harap nila kahit hinang hina I face them.
"I heard you are a journalist, hindi ba't nakakaexcite makitang wala ng mga daliri ang ang isang journalist? Ano kayang headline nila sa'yo?" nagtawanan sila at kumuha ng itak. Takot ang nadarama ko para sa aking kinabukasan.
"You all are the demons in this society! "
Muli ay napaligiran ng tawa ang kwarto. I got flashback in my memories ganito ba kapag mamatay na?
Again isa isa nilang pinutol ang mga daliri ko. Tatlo ang pinutol nila sa akin. Wala akong ginawa kundi ang sumigaw sa labis na sakit na aking nadarama. Pati ang sakit mula sa aking puso ay naisigaw ko na.