Pinapapak ni Laila ang isang bowl ng nuts habang pinapanood ang nagaganap sa monitor screen ng computer ni Lira. Isang malakas na tawa ang kumawala sa bibig ni Jorie nang makita nito paano sinuntok si Kyle sa mukha ng kambal ni Laila. "That's a pretty bad punch!" hagalpak na tawa ni Jorie. "Alam mo naman gaano kamahal ng brotha mo ang face niya," bulalas ni Lira na natatawa. "Panigurado akong pupunta iyon sa dermatologist para tingnan ang damage sa mukha. What a man!" Pinapanood ng tatlo ang nangyayari sa cctv ng resort building. Tahimik lang na nonood si Laila. Kilala niya ang mga kaibigan ng kapatid, at kilala ang tatlo sa lilacs na tawag ng pamilya nila. Pumunta sila sa kabilang cctv sa hallway papuntang confort room. Sabay silang napahawak sa bibig sa nakita. Jandelle slammed the garbage can to Dylan and Zayen knocking down the two in the floor for the first hit. "Totoo ba ito? Hindi mo sinabi sa amin na ganyan sila ka figgter," untag ni Lira. "I should have given them a warn, right," aniya at kumuha ng mani sa bowl. Nudging it with her teeth. "Dapat, akala nila they're just a lady in distress need a prince to save them," sabi ni Jorie sa likuran niya. Ngumisi siya, it was her planned to kick the ass of the three. "Huwag mong sabihin na ninais mo ito, Lai? That's bad," marahang tawa ni Lira na naiiling sa kanya. Huminto siya sa pagkuha ng nuts. "They became shitty at me, tyaka nagawa naman nila ang nais ni boss. Teka, nasaan na naman si Boss?" Hinanap niya sa paligid ngunit hindi niya nakita ang lalaki. "Hah! Alam mong galit iyon sa iyo. Ayaw ni boss sa nais mo but you shit out of him," wika ni Jorie. Pinatong niya sa ibabaw ng mesa ang glass bowl. Naamoy niya ang bibig na peanut greased. She loved nuts. "Hindi ko gagawin iyon kung Rising Hawk lang ang naghahabol sa kanila pero pati ang Green Viper, it's more dangerous than the first one. Gusto ko rin malaman anong dahilan bakit." "Baka hindi sinadayang may nagawa sila na ikinagalit ng nag-utos sa dalawang grupo. Sort of, knowing something they shouldn't know," mahinang sabi ni Lira na nakatingin ang mga mata sa monitor. "Pwede!" sabat ni Jorie. Lumakad ito papunta sa pinto. "Iaayos ko lang ang room ng mga prinsesa," pabiro nitong sabi sabay kumindat sa dalawa. Mahina nitong sinirado ang pinto. She shrugged, she didn't know the answer now but too soon. Kilala niya ang lilacs, they are a clumsy messy trouble teenager. They're tough even looking like a kitten inside a tiger. Pero wala siyang balak na manganib ang kapatid. Losing someone will never happened again. "Problem, Lai? Kanina ka pa tahimik diyan?" untag ni Lira sa pananahimik ko. Kanina pa ako naka-upo sa ibabaw ng metal drawer sa wall, limang hakbang ang layo sa desk nito. "Nothing," iling niya. Napatingin siya sa bintana, staring at the van that stopped in front the old house. Lumabas ang tatlong babae, nakaposas, a duct tape in their mouth, sunod ang tatlong lalaki. "They're here," aniya. "Handa ka ba sa magiging reaksiyon ng kambal mo, Lai? Malaman kung ano ang pinagagawa mo sa buhay?" Tiningnan niya sa Lira. That's the reason why a twisting knots where in her stomach, wanting her to vomit. Anong iisipin ng kapatid niya? Ang sagot na malalaman niya mamaya. Bumukas ang pinto at pumasok si Lira na bagong ligo. Her citrus scent mixes in the air conditioned place. She's wearing a pajama and a shirt. Her mega watt smile plastered in their face. "I'm excited to meet them. Lalo na ang anak ng sikat na actress, ayeee," kinikilig na boses ni Jorie na nakasaklop ang kamay sa tapat ng dibdib. Parang isang talang kumikislap ang mata nito. "Bakit? Hihingi ka ng autograph sa mama ni Celestia?" "Oo, Lira. Maraming autograph na ibebenta ko online," tuwang anito. "Iba ka rin, makapera lang," naiiling niyang ani at tumayo sa kina-uupuan. Bumukas ang pinto, iniluwa niyon ang tatlong babae, barefoot. Seryoso ba ang mga lalaki na pinalakad ang tatlo na naka-paa lang? aniya sa isipan, hindi makapaniwala. Marahang tinulak ni Kyle ang mga ito. Huminto ang tingin niya sa kapatid, nakatulos sa kina-tatayuan. Staring at her with a baffled look. "Hi princesses!" malaking ngiting bati ni Jorie at hinila sila papunta sa couch at pina-upo. Lalaine eyes not leaving her. Bumukas uli ang pinto at pumasok si Zayen na may cotton sa kanang ilong, may pasa sa ilong bahagi. She can feel how pissed he is. Sinamaan siya nito ng tingin na binigyan niya ng matamis na ngiti. Galit na lumapit si Zayen sa kanya. "What the fuck! Bakit hindi mo sinabi?" Lumabas ang ugat sa leeg niya, jaw clenching and teeth grinding wanted to crush her. His iris intensing how pissed he is. Tinaas niya ang kamay sa may dibdib niya. "Chillax, Zay, huwag mong lalong takutin ang mga bisita natin." Binaling nito ang tatlo at masama ang tingin sa isa doon. She glanced who he staring at. It's Jandelle, siguro sa ginawa nito sa paghampas sa iniingatan nitong mukha. Zayen was a model, and his face was his big asset. Binalik nito ang tingin sa kanya. "That's enough, Zay, iinum mo na lang iyan, ayaw natin magkagulo dito," interrupt ni Dylan, hinawakan ng mariin sa braso si Zayen. Huminga ng malalim si Zayen at padabog na umalis sa room, slamming the door hard. "Kilala mo naman si Zayen, Lai," meaningful eyes of Dylan at her. "I know, kasalanan ko. Anyway," suko niyang sabi at linapitan ang tatlo. "Jorei, help me get this manacle. Pakibigay ng susi, Kyle." Baling niya kay Kyle na nakasandig sa wall malapit sa couch. Kyle thrown the keys at her, sinalo niya iyon. Inabot niya ang isang susi kay Jorie, andoon pa rin ang sayang ngiti sa mukha ng babae. Tinanggal nila ang duct tape sa labi ng tatlo. She's uncomfortable how her sister look at her. "Laila..." unang salitang sanabi ni Lalaine sa kanya. Tumayo siya sa pagkakayukod. Mukhang hindi mahanap ang boses nina Jandelle at Celestia, pati sila ay hindi makahuma sa gulat. Umupo siya sa kabilang couch kaharap ang dalawa. Diretso ang tingin sa kapatid niya. Eyes full of questions and doubt. "I'm one of them, Laine, I'm a Vigilantes. Naalala mo bang iyong nagbiro ako kung saan ako galing, I told you, doing a Vigilantes do. Then you laughed like it's a damn joke," simula ko. "Biro lang ito, hindi ba, Lai?" pilit na tumawa si Lalaine ngunit hindi nito magawa. "It's our first time to talk like this, Laine. It's been what? Eleven years," may bahid ng lungkot ang boses niya. Sa totoo'y miss na miss na niya ang noon. Umiwas ng tingin si Lalaine sa kanya. "Kasalanan mo iyon," anito na puno ng sama ang loob. "Alam ko, the burden was inside me don't worry," nginitian ko siya. "I've been part of them for Six years, Laine. Since our family collided, wala na rin ang pangako sa isa't isa na hindi tayo magtatago ng sekreto." Nagitla siya nang makita ang luha sa mukha ng kapatid. "Alam mo, I hate you. Kambal kita pero kailangan magbago sa pagitan natin? Hindi kita sinisisi noon, Lai. Walang may kasalanan noon," hikbi nito sa gitna ng salita. Mahigpit na hinawakan nito ang nasirang front cover ng libro, binalik niya ang tingin sa kapatid. In such things, changes is the only constant in this big world. There came an endless silence she loved, like she don't want to get rid of it. It's safer that way. Isa sa ayaw niya ay maging emotional, galit siya sa sarili kapag nagiging emotional siya. Kinamumuhian niya ang sariling iyon. Looking at her sister, pakiramdam niya sinasaksak ng ilang beses ang wasak niyang puso. Love, love is the only thing that can break the heart. "You are being a weak, Laine. Isa pa, dapat handa ka sa pagbabago. Lahat ng bagay nagbabago, if you hate change, then stuck at it. Be vulnerable and be naive," marahas niyang ani sa kapatid. Pinahid nito ang luha sa mukha at yumuko. "Kahit kailan, hindi kita maintindihan." It hurt when no one understands you. It hurt when no one look at you. It hurt when no one cares. It hurt so much. Nasanay siya na mag-isa pagkatapos nang nangyari noon. She blamed and hated herself. Ang magulang niya? They didn't look at her if she's fine, Lalaine did but she pushes her away because she hated herself. Her parents didn't care after that day. Winasak niya ang puso ng magulang niya. Kasalanan niya iyon. Kumuyom ang palad niya. Her jaw clenched. "Hindi ko kailangan na intindihin mo ako Lalaine, I don't need it. Anyway, sabihin niyo sa akin anong dahilan. Bakit nais kayong makuha ng dalawang grupo na iyon," seryosong wika niya. Sumandal siya sa kina-uupuan, crossing her legs infront of them. Pinasidhan niya ng tingin ang dalawa. Ngayon niya lang napansin na wala ni isa sa kasamahan niya ang nasa loob ng room. They leave her with the three. "Dahil sa black pouch," sagot ni Jandelle, looking directly at her eyes. "Black pouch?" hindi niya inaasahan ang sinabi nito. "Noong nasa Russia pa kami, the day after our graduation, may nabangga kaming isang lalaki. Papunta kami sa museum that time. The guy had a fear expression. Tumakabo siyang iniwan kami na natumba. Not knowing na nahulog ang dala nitong black pouch, na akala namin ay may lamang pera," kwento niya. "Ibibigay sana namin pabalik ang black pouch, pero nakarinig kami ng gunshot sa eskinita kung saan dumaan ang lalaki. Nalaman na lang namin sa news na patay na ito," dagdag nito. Sumalubong bahagya ang kilay niya. "Nasaan ang black pouch?" "Tinago namin iyon sa safe place,"si Celestia ang sumagot. "Alam niyo ba anong laman niyon?" tanong uli niya. Tahimik lang si Lalaine, nasa dingding nakapukos ang mga mata. "No, hindi pa namin binubuksan iyon. Akala namin pera. Pero mukhang hindi lang pera ang andoon," naiwika ni Jandelle. "Noong pauwi kami dito, may humarang na sasakyan sa amin at pinutukan kami, I thought we will die," kuwento ni Celestia. Masusi niyang iniisip ang mga sinasabi ng mga ito. Sa nalaman nila, may isang tao ang gustong kunin ang tatlo ngunit hindi nalaman ng kasama niya kung ano ang nais nito. Ngunit ngayon alam na niya. "Sorry," napatingin siya kay Jandelle. "Saan?" takang tanong niya. Iniisip ang dahilan upang humingi ito ng sorry. "Sa pag-abala sa inyo at sa paghampas ko sa kasamahan mo. Akala ko masama silang tao," nahihiyang anito. "Don't mind them, it's just their ego that ruined." "Pero galit na galit iyong Zay sa akin. Gusto niya akong patayin," puno ng pangamba ang boses nito na ikinangiti niya. "Alam ko." Nawalan ng kulay ang mukha ng tatlo. "Hindi kami papayag na paoatayin ng lalaking iyon ang kaibigan namin!" sabat ni Celestia. "Ako ang unang papatay sa kanya, oh! That's bad, ikukulong na lang natin ang lalaki Sissies," suhistiyon ni Lalaine na lalong ikinalaki ng ngiti sa labi niya. She knows them, palaban talaga. "Don't do anything, Zayen is a pro. Just don't mind him. Isa pa, he's not the boss here, and hindi niya kayang gumawa ng masama sa iyo," tingin niya kay Jandelle. "It's just his ego, mabuti si Zayen, problema lang temper niya. Hayaan niyo siya. He can't handle a women anyway," dagdag niya at marahang tumawa. Hindi nila alam ang lalaki so they can judge him. **** Bumaba siya pagkatapos maka-usap ang tatlo. Si Jorie na ang naghatid sa tatlo papunta sa kwarto kung saan ang tatlo matutulog. Palapit pa lang siya sa bar room ay amoy na amoy na niya ang alak sa ire kasama ng usok ng sigarilyo. Naka-upo si Kyle at Zayen sa stool, nilalaguk ang alak. They're talking about a man who name Tarin. "So what's up guys, anong may kinalaman kay Tarin?" usisa niya nang makalapit. Umupo siya sa bakanteng stool katabi ni Kyle. Nahagilap ng mata niya ang limang bote ng beer sa counter. Sa tantiya niya ay kabago lang uminum ang dalawa. May kadiliman sa loob, ang light blue sa ibabaw ng counter ang nagbibigay ilaw sa loob. "Paedophile, ilang bata na ang minolesta ng lalaking iyon, hindi kasala ang ilang nirape niya. Kilala sa black underground," tugon ni Kyle, bumuga ito ng usok sa sigarilyo. Kinuha niya iyon at nilagay sa bibig. Bumuga rin siya ng usok. The menthol feel in her lungs make her feel fine, just for a seconds. Sa pag-uusap niya sa kapatid, pakiramdam niya ay hindi na siya ang nais na maging siya. Now, she's getting vulnerable like her. Kumuha ng isang stick ng sigarilyo sa inabot ni Zayen kay Kyle, sinindi nito iyon. "Kumusta ang pag-uusap mo sa tatlo?" tanong ni Kyle na kinuha ang bote ng rhum at sinalin sa glass. "Fine, nalaman ko na kung bakit, that uknown person want the black pouch they have," nilalaro niya ang usok sa bibig, matamlay niyang sinulyapan si Zayen na tahimik na nagngitngit. "That girl who hit your face with silver trashcan, Zay. She said sorry. Man! Bakit hindi niyo sinabi na mabuti ang intensiyon niyo. It will be easy," aniya. "I'm the one hurt here," inis na turan nito. "Just drink up, Zay. Magiging ayos ka rin. Sabay tayong magpatingin sa doctor bukas." Hinimas ni Kyle ang bahagi ng mukhang may pasa. "Shit!" "Fuck!" sabi lang ni Zayen. "Alam niyo, just keep your mouth stop cursing in front of them. You know, they got this hate thing about cursing, they became a shitty lynx. Kaya nga, walang nagmumura sa pamilya nila," sabi niya at nilagay ang upos ng sigarilyo sa ashtray sa ibabaw bg counter sa harap niya. "Seryoso?" "I'm always serious here, Kyle. Kapag andito sila, just don't. As I remember, it's one of lilacs code, don't curse." "Mukhang kilala mo sila, yeah... Your twin friends," tatangong wika ni Kyle at lumagok ng alak sa baso. "Not that so," Pinatong niya ang dalawang braso sa counter. "Naging kaklase ko sila, grade school. We're not that closed, pero siga sila sa school noon." Remembering the past, hindi niya maisip kung paano naging magkaibigan ang tatlo. Isang bula at ayown, bestfriends na hindi kayang paghiwalayin. "Talaga? Mga batang siga?" tawang turan ni Kyle. "The three are damn smart. Kainggit nga eh. Trouble was part of them. Kaya nga pinag-aral sila sa Russia, thinking they'll be changed a little. Kahit saang bansa mo ilagay, trouble is part of them. Palagi kong nakikita si papa na panay ang hilot sa sintido. They look like an innocent bright colorful flowers, like lilacs. Ang ama ni Jandelle ang nagtawag sa kanila noon, kaya naging signature na tawag sa kanila," 'mahabang kwento niya. Hindi impossible na maging kaibigan niya ang mga iyon kung walang pagbabago. "I see," tatangong ani ni Kyle. "Stubborn ladies," muntani ni Zayen na ikinapilig niya ng ulo. Both men hated stubborn ladies. They can't handle them. "But they're damn good. Akala ko uuwi sila dito na walang problema, they never know, they where chasing by the criminals, just to get them. Kapag hindi nakuha ng uknown person ang nais, for sure, all the faces of three will be in the black underground along with the price in their head," naikuyom niya ang palad. Giving the damn thing won't give a possibility that they won't kill her sister and her sister's friend. It works the other way, if you know something or have it, even you gave it, they'll shut you out forever. She need to plan, ayaw niyang mapahamak ang pamilya niya. Ayaw niyang masaktan ang kapatid niya. Siguro, kailangan niya mag-isip ngayon.
I-download Novelah App
Maaari kang magbasa ng higit pang mga kabanata. Makakahanap ka ng iba pang magagandang kwento sa Novelah.
good idea 👍💡
18/12/2024
0Wow ganda
22/09/2024
0it's so nice
23/03/2024
0Tingnan Lahat