Closer
After breakfast, mamita Celestina invited me to her study.
Nagpatianod ako sa kaniya. Gusto pa kaming sundan ni Clyde kung hindi lang siya sinipat ng kaniyang lola.
He told me to find him in his room kapag tapos na ako. Kaya um-oo na lang ako.
Nang nasa loob kami ng study niya, may mga tinuro siyang litrato. Their family picture. Ang kanilang buong pamilya mula sa panganay niya hanggang sa bunso niya.
May tatlo lamang siyang anak. Dalawang babae na magka sunod at lalaki ang bunso. Pangalawa si tita Claire sa mag kakapatid. While her eldest daughter already passed away.
Ang isang malaking kwadradong picture frame na nakasabit sa malaking dingding ay naroon ang kanilang litrato. Mamita sitting at the center with her husband who was a retired General from US Navy who already passed away. Sa likod ng mag-asawa ay ang dalawang anak na may-roon nang mga asawa, na sina Yella at Patrick Ortiguez, kasunod ay si Kelvin at Jenny Almario-Riguera. Ang mag-asawa naman na si tita Claire at tito Xian Jimenez. Sa tabi pa nila mamita sa kabilang gilid ay ang tatlong lalaki na anak nila tita Yella at tito Kier na sina Paulo, Phier, at Kenjie. Sa harap naman nila ay ang tatlong magkakapatid na naka-indian sit, si Kuya Clinton, Claudia, at Clyde.
Sa mga ngiti nila ay halatang masaya talaga sila. We have a big family too, but I barely know who they are.
Staring at the baby Claudia and baby Clyde with their matching clothes, I found my self smiling. Na hindi ko namalayan na may butil na ng luha na dumaloy sa pisngi ko.
Kung pagbibigyan ako ng panginoon na si Clyde na panghabang buhay, at kapag nagkataon at bibiyaan kaming magkapamilya, I would like to name our daughter after his twin sister.
Because I was told... he really love her.
Hinawakan ko ang dibdib ko nang unti-unting nanikip iyon. His trauma over the accident... wala na. He told me that. We spent our time together for him to recover with his trauma. Kakalimutan niya ang sakit na dulot ng trauma na binigay sa kaniya ng pagkawala ng kapatid, pero hindi niya kakalimutan na minsan ay nagkaroon siya ng babaeng kapatid na minahal niya ng sobra.
Kung noon ay madalas siyang nanaginip tungkol kay Claudia, ngayon ay minsanan na lang. Maybe because, Clyde freed her. Maybe Claudia can't leave because Clyde was still mourning.
I bit my lower lip. Kahit siguro sa akin mangyari iyon, hindi ako makaka pag move-on.
Having a twin brother or sister is like having a partner in life. Na kahit siguro may-asawa ka na at lahat, hindi ka iiwan. At ang iwan ka ng biglaan, parang mas doble ang sakit. Your other half is gone. Forever.
Mamita hugged me from the side. When I looked at her, she smiled wearily. But didn't tried to talk. Sa halip ay hinagod niya ang braso ko at tiningnan ang malaking litrato ng kambal.
After a couple of seconds... I heard her heavy sigh.
Pinunasan ko ang namamasang mata ko gamit ang panyong dala ko.
"I have never seen him so happy now, even when he came home to the Philippines. And now that he's back again, I know you're the reason for his smiles."
Dahan-dahan akong lumingon sa kaniya. She was smiling at me. Like she was very proud of something...
"P-po?" utal na tugon ko. I felt my cheeks burning already but I still managed to looked at her.
Mas lalo lang siyang ngumiti na siyang mas lalong nakapag pa bilis ng puso ko.
"If you're not going to be his partner until I'm breathing... I won't accept any woman unless it's you." she said.
I was speechless hearing that from her. Nakakakaba na nakakatuwa na nakakalambot ng puso.
I can't utter a word. Not even a single letter. I just stared at her.
She chuckled and tapped my shoulder.
"You're really cute just like what he said." aniya.
My lips parted.
Does Clyde really talking about me??? with his lola????
Nahihiya akong ngumiti sa kaniya. Hindi nag si-sink in sa akin iyong mga sinabi niya. Sobra na, na tanggap ako ng lola ni Clyde. But knowing that he talk about me with his lola really makes my heart melt.
Marami pa siyang kinuwento sa akin. She shared a lot of memories with her grandchildren. She looked genuinely happy.
We just got interrupted when we heard a knock on the door. Parehas kaming lumingon ni mamita roon.
The door opened and Clyde entered the room. He looked bored.
Nang makalapit siya sa amin, kaagad siyang nag tungo sa likod ko at hinawakan sa balikat. He talked to mamita.
"Mamita, can we leave now? We still need to go to Manhattan."
Mamita smiled and nodded at what he said. Pero halata ang lungkot sa kaniyag mga mata.
"Sure, apo. But please comeback here when you have time. Hm?" tumingin siya sa akin.
Ngumiti ako at tumango. "Yes, mamita." saad ko at tumayo para yakapin siya.
Ganoon din ang ginawa ni Clyde. Hinatid kami ni mamita hanggang sa labas ng bahay. The shuttle van of our hotel is already there.
Mamita waved at us. Kumaway ako sa kaniya at nag flying kiss.
"Bye, mamita! I'll comeback here for sure!" I shouted. Nasa gate na kami.
Nakita ko ang malawak na ngiti niya. Pero nang makita ang unti-unting pagpawi ng kaniyang ngiti habang pinapanood kaming umalis ay bigla akong nakaramdam ng lungkot.
Tumalikod ako at tuloyan nang lumabas ng gate. I was about to get inside the van when I stopped.
"Why? What's wrong?" kaagad na tanong ni Clyde at hinawakan ako sa likod.
Nag-angat ako ng tingin sa kaniya. "Can we stay here for the night" I asked him.
Kinagat ko ang pang ibabang labi ko. He stared at me confusedly. But then suddenly he smiled softly.
"Sure... If that's what you want."
Napangiti ako at kaagad siyang niyakap. "Thank you!" I said happily. Mahina siyang tumawa at niyakap ako pabalik.
"You're welcome, my love." he said. Mas lalo akong napangiti. Iniwan ko siya doon at pumasok muli sa gate at tumakbo papasok sa loob ng bahay nila mamita.
"Mamita! We're going to sleep here tonight." excited na sabi ko bago pa ako makalapit sa kaniya.
Mamita's eyes widened. Malawak ang ngiti niyang sinalubong ako ng yakap. "Oh my... really, darling?" she asked. Hindi yata makapaniwala.
Naku mamita... maliit na bagay.
Tumango ako at ngumiti sa kaniya. " Yes, mamita. I think I will be sad if I'm not going to spend a little more time with you." saad ko.
Tinawanan niya ako sa sinabi ko at niyakap ulit.
"The shuttle van will be back tomorrow at exactly 8 am." I heard Clyde.
Nilingon namin siya ni mamita.
"Hm. Sige." tipid na tugon ko sa kaniya at bumaling ulit kay mamita.
"Come on, darling.. I am going to show you his room. You're going to sleep there tonight and he will sleep on the guest room." mukhang excited pa na aniya at masuyo akong hinila.
Nagpatianod ako sa hila niya. Iniwan namin si Clyde sa baba na kanina lang ay nakatingin sa aming dalawa.
Nagtungo kami sa ikalawang palapag ng bahay. Hindi namalayan na nakasunod pala sa amin si Clyde.
Sinundan niya kami hanggang sa sarili niyag kwarto. Mamita proudly showed me the room. Mabango at malinis. It was gray themed.
Tiningnan ko si Clyde. My forehead creased when I saw how he twitched his lips. Napailing ako at lihim na napangiti.
Hindi man lang siya umangal nang sabihin ni mamita na sa kwarto niya ako matutulog at siya sa guest room?
"How is it, darling? Isn't it look comfortable?" tanong ni mamita.
I looked at her and smiled. Tumango ako. " Yes, mamita. And it smell like Clyde." saad ko.
I roamed my eyes around the room. It was a bit huge for me. Halos ganito din kalawak ang kwarto ko. May sariling banyo at walk-in closet. Mayroon din siyang study area. His bed was King sized.
Lihim akong napangiti. Pati ang mga beddings niya ay kulay abo. Samantalang ang akin, kulay pink at purple.
Ibahin ko kaya ang interior ng room ko? How about gray and white? It looks cool.
Above his headboard was a painting. Nag tagal ang titig ko roon. A charcoal painting. Tatlong baby na nasa edad na four. Magkakatabi at nakangiti. A two girl and one boy. Clyde...Claudia... and... me.
Kinagat ko ang labi ko. Stopping my self to get emotional. Nag-init ang gilid ng mata ko.
"Uh... that's my sister... and—"
"That's Aira, Clyde." si mamita.
Gulat akong lumingon sa kaniya.
"What?" parang gulat na tanong naman ni Clyde. Tumingin siya sa akin. And then to the painting.
Taranta siyang umakyat sa kama niya at nilapitan ang painting. He stared at the painting. Lalo na sa baby na ako.
Pinakiramdaman ko ang puso ko. Hindi ko alam kung ano ba ang dapat na maramdaman ko. Kinikilig ako sa kadahilanang naka display ang painting naming tatlo. Pero nadidismaya ako sa kadahilanang hindi niya alam kung sino ang kasama nila sa painting. Mariin kong kinagat ang labi. I faked a smile.
"Oh shit... it's really you!" malapad ang ngiti niyang bumaba ng kama.
And I got startled when he suddenly cupped my face! Tinitigan niya ako sa mata. And he looked at the painting again.
"I knew it... Your eyes were really familiar to me." mahinang aniya at saka ako niyakap dahilan ng pag singhap ko.
I hugged him back. Hindi namalayan ang pag ngiti. Then suddenly, a tear escaped from my eyes.
I heard mamita chuckled. Lumapit siya sa amin. "Is that a tears of joy?" mamita teased me. Dahilan para humiwalay ng yakap si Clyde sa akin.
Mahina rin siyang tumawa. Pinunasan ang pisngi ko.
Tinakpan ko ang mukha ko gamit ang palad ko at mahinang tumawa. "It's embarrassing.." I uttered.
Tinawanan ako ng mag lola.
"I knew it's really you, iha." ani mamita.
Clyde pulled me closer to him. Niyakap niya ako at mahinang tumawa.
Mamita tapped my back. “Got to go for a while. I think you two need a word.” she said and giggled.
Nag-angat ako ng tingin. She winked at me first and left the room.
Nang kami na lang ni Clyde ang naiwan sa kwarto, pinaupo niya ako sa gilid ng kaniyang kama. He pulled the swivel chair in his study table and faced me.
“ I’m sorry if I didn’t realize that it was you.” aniya sa mababang boses. Nakahawak siya sa dalawang kamay ko at nakapatong iyon sa magkadikit na tuhod ko.
Bahagya akong ngumiti. I am still a little bit emotional. I am now sure that I’m happy. Kinikilig ako. Mas lalo akong nahuhulog dito sa lalaking kaharap ko.
Umiling ako sa sinabi niya. “You don’t need to apologize.” I said. He is staring at me. Gently rubbing his thumb on the back of my hand.
“When you went closer to the painting just to make sure it’s me.... I felt loved.” dagdag ko sa kaniya.
“H-how did you realize it was me?” tanong ko.
The side of his lips rosed up. And now, he is staring at my eyes closely. “Your eyes... It was always your eyes... Those eyes has a gentle way to looked at me or with any one who are close to your heart. I already memorized how gentle you looked at your friends, family, and me.”
My heart started beating loudly again.
Clyde.... you’re making me fall deeper!
“But there’s one more...”
Bahagyang kumunot ang noo ko. Bahagyang siyang ngumisi at itinagilid ang ulo.
“It’s more attractive than before.” he muttered.
“Ha?” tanong ko.
It didn’t sinked on my mind. He chuckled lightly.
“I’m saying... You’re eyes is the most beautiful I’ve ever ssen.”
Nanatiling nakatitig sa akin, my eyes drifted on his wet lips. Binaliwala ang sinabi niya.
Bigla kong naalala ang pick-up line ko sa kaniya kagabi. Nang maramdaman ang pag-init ng pisngi, nag-angat ako ng tingin sa mga mata niya.
Nagkatitigan kaming dalawa. I swallowed hard. I licked my lower lip as my eyes drifted on his lips again.
Why the hell they looked soft?!
When I saw his adams apple moved, ibinalik ko ang tingin sa kaniyang mga mata. There I saw a glimpse of desire.
Napalunok muli ako. Nag simulang mag harumentado ang puso ko sa gustong gawin.
While my heart was beating so fast... I slowly closed the distance between our faces. I closed my eyes.
Nang lumapat ang labi ko sa labi niya, bahagyang humigpit ang hawak ko sa kamay niya.
His lips was really soft.... and sweet.
“Clyde—“
Nanlaki ang mata ko at kaagad na pinutol ang halik at hinipan ang mata ni Clyde.
“O-okay na ba?” tanong ko kay Clyde.
He was shocked, staring at me. Kumurap kurap siya.
“O-okay na. Okay na.” pagsakay niya sa pag papanggap ko. Nagkunwari pa siyang hinilot ang mata bago tumingin sa pinto.
Lumingon rin ako doon.
“What are you two doing?” tanong ni Charissa. Nakataas ang kilay, tumingin siya sa akin.
“How about you? What are you doing here? I thought you already went home?” masungit na sabat ni Clyde.
Her lips parted. Inis niya akong tiningnan. Inirapan ko siya.
Ano? Akala niya mag papanggap akong mabait?
“I.. I’m going to stay here for tonight.” she stated.
Ano?
“What?”
Nilingon ako ni Clyde. He look back at Charissa.
“You house just three blocks away from here. Why don’t you just go home?” halata ang inis sa boses ni Clyde.
Mas lalong nag salubong ang dalawang kilay ni Charissa.
“Bakit ba ang sama ng pakikitungo mo sa akin? You’re not like that to me before! Is that because of her?!” duro niya sa akin.
Nagulat ako sa sinabi niya. At nainis ako sa pag duro niya sa akin.
Hindi pa ako pinapakain ng impaktitang ‘to para iduro niya ako.
I was about to fire back when Clyde did first.
“ She’s one of the reason, yes. But the main reason is your attitude. You never change. Katulad ka pa rin ng dati. Sobrang taas pa rin ng tingin mo sa sarili mo. And to tell you the truth, I was just kind to you because no one wants to be friends with you.” mariing sani ni Clyde.
Napasinghap ako sa sinabi niya.
Si Charissa na nakatayo lang sa pintoan ay nangingiyak ngiyak na nakatitig kay Clyde. She clenched her fist. She glared at me.
“Y-You are lying, Clyde.” garalgal ang boses niya.
Umiling si Clyde. He squeezed my hand. “I’m not a liar, Charissa. So please, leave. I don’t want to tell you a word anymore.” aniya at humarap sa akin ng tuloyan.
Ako naman ay hindi inalis ang tingin kay Charissa na ngayon ay humihikbi na at matalim na nakatingin sa akin.
My lips slightly parted when I understand what she just mouthed.... ‘You b*tch’
Oh my god! Bakit parang kasalanan ko pa?! Are you dumb? Or you’re just being pathetic?