How can a person be so perfect?
Yan ata Ang paulit ulit na naging tanong ko SA sarili ko.As I stalk him for a few days.
 
Hindi nyo Rin ako masisisi kailangan ko Ng impormasyon.
 
Tumango tango pa ko habang kinukumbinse Ang sarili ko.
" Lucas, you will surely win the math competition. Just the way you work hard will be worth it."
" I will work harder, professor , to not disappoint you."
Gosh! How can he be that perfect Yan ata Ang tumatakbo sa isip ko pati na din Ang ibang stalker sa tabi ko..
 
Oo Tama Kayo Hindi ako nagiisa napakadami nyang stalker. Hindi ko nga Alam pano di kami nahuhuli.
I watch Lucas habang naglalakad ito kasabay Ng sa Tingin ko ay professor. 
 
Since the day I found out that he met all the requirements that extremely impossible I stalk everything that he do and I only find out an obvious reality it's He's perfect!
Inayos ko Ang suot na facemask, glasses at sumbrero saka umalis sa kumpulan na Yun. Nakahinga ako Ng maluwag Ng makaalis ako. Napatigil ako sa may garden Ng may maisip.
 
School is not starting yet, the opening will start 3days from now and I only have 10 days left to make that oh so damn perfect my boyfriend.
Nakaisip na ko Ng mga planong impossible..
Katulad Ng kidnapin sya pero baka sa dami Ng fans non minuto pa Lang nasa kulungan na ko.
 
Ang gayumahin sya Kaya nga Lang walang nagtitinda Ng gayuma luma na daw kase Yun.
At Ang huli Ang akitin sya Kaya Lang Ng tingnan ko Ang sarili ko sa salamin kusang napailing Ang buong pagkatao ko pagkakita ko sa napakagwapo nitong mukha..
" Yanna! Anong plano ba Ang gagawin mo!!" frustrated Kong sigaw. Wala na Akong pakialam Kung may makarinig dahil frustrated na talaga ko.
" Baka matulungan kita.."
Nakaangat Ang Tingin ko sa pamilyar na tinig na Yun at di nga ako nagkamali. 
Ang taong nasa harapan ko ay ilang araw ko Ng iniistalk at pinagmamasdan walang iba kundi si Lucas.
 
"Lucas the school prince." Wala sa sariling nasabi ko. Ngumiti Lang ito sakin na nagpabilis ulit Ng tibok Ng puso ko at gusto Kong pangalanan Ang ngiti na Yun from now on I will call that smile his signature "prince smile".
 
"May maitutulong ba ko?" tanong nito sakin.
He's kind, maybe if I ask him. He will agree.
Napiling iling ako sa naisip.
 
How could I be bad to take advantage of that kindness but I don't have a choice. If I don't do that I will surely suffer the consequences.
 Just thinking of it makes me shiver in fear.
" Can you help me then?" tanong ko dito. Tumango ito sakin na ipagpasalamat ko saka mulling ngumiti sakin that prince smile of him again that make my heart beat more faster.
 
" Then Can you be my boyfriend?!" kinakabahan Kong Saad at iniyuko Ang ulo ko.
 
Nahihiya ako sobra. Ilang araw ko pa Lang nakilala Ang binata pero ito agad Ang hinihingi ko. I think in his eyes I'm a shameless crazy one and I think I really am.
 
"Why?" tanong nya sakin. Sinagot ko Ang Tanong nya na nakayuko pa din. Nahihiya pa din kase ako. Ipinaliwanag ko sa kanya Ang dahilan gamit Ang pinaka mahinahon at malambing Kong bosses.
"Pero Alam ko namang di sya papayag. Kasalanan talaga ito Ng Pamilya ko. Ano na Lang ang—
 
" Sure I will be your boyfriend."
Ha? Ha? Yan ata Ang sinisigaw Ng utak ko. Did he just agree or am I imagining things?
 
Inangat ko Ang Tingin ko sa kanya at muntik na Kong masilaw dahil para siyang naging angel na iniligtas Ang buhay ko..
"Did you really agree?" naninigurado ko. He nod at me and give me that prince smile of him.
 
" If only..."
" Kahit ano!" mabilis na tugon. I'm so happy I never expected it.
 
"Kahit ano?" naninigurado nya sakin. 
Tumango tango dito kahit ano pang gusto pa nito gagawin ko. Ang imposible na Yun na option na Yun Kaya ko pa Lang gawin.
 
Siguradong magugulat sila mom at dad at bonus pa sa napaka gwapo Kong boyfriend.
 
Sandali…
 
Napatitig ako Kay Lucas Ng mag iba Ang aura nito gayun din Ang ngiti sa labi nito. 
His white vibe like a prince disappears and his smile it's creepy. It's not his prince's smile.
 That smile that make you shiver in complete fear it's like a *devil's smile*.
 
" In exchange I want you to be my servant who only followed his master word." malamig na Saad Ni Lucas sakin.
 
Tila naestatwa ako sa kinatatayuan ko sa Sinasabi nito. He want me to be what? Is this still the prince na nakausap ko kanina bakit nagbago sya...
" You want me to be what?"
 
" A servant.. Who will follow any word I say for example if I say kneel you should kneel to me." tugon nito nagpataas Ng lahat balahibo ko sa katawan. 
The new smile that he showing me makes me scared and what did he mean a servant? SA ganda Kung ito.
 
Lucas is not a prince, he is a psycho..
 
" Are you crazy Hindi ko gagawin Yun!!" sigaw ko sa kanya but he just smile na para bang Wala akong magagawa kundi sundin sya.
 
Ang ngiti Yun papangalanan ko talagang *devil smile* and this guy in front of me he is not a prince he is a monster..
 
" Ooh then I can't be your boyfriend. The consequences that you fear you will surely face it." malamig nitong Saad sakin.
Ayaw ko I can't be this monster servant but the consequences I fear more than this monster..
I really hate my parents. It's their fault why I met this guy. Who says his perfect crazy inside!!!
 
Wala akong nagawa kundi ngumiti dito. Isang matamis na ngiti ng pagsuko at katotohanan.
 
" I agree."
 
" Is that it? Should you agree in a servant mode?" utos nito sa akin with that devil smile pero kesa matakot sa tingin at ngiti na Yun..
Inis Ang naramdaman ko.. Sobrang inis
 
Yumuko ako dito at lambingan Ang Boses ko.
" From now on I am your servant Lucas."
" Ohh it's wrong, it should be master Lucas."
This psycho monster.. Kung pwede ko Lang batukan o masampal man Lang Ang mukha Nito baka umuwi pa akong masaya pero SA ngayon Wala akong choice kundi sundin ito.
 
" From now on I am your servant master Lucas." Mahinahon Kong Saad.
Naramdaman ko Ang kamay nito SA may baba ko at inangat Ang mukha ko. Kaya nagkakatitigan Ang mga namin. That mesmerizing blue eyes of him is so beautiful. 
 
" From now on you're my girlfriend Yanna. Let's treat  each other well." malambing nitong Saad at ngumiti sakin that prince smile again.
That prince smile na kahit Alam ko Ang pagkatao Ng lalaki sa harapan ko di ko maiwasan na bumilis Ang tibok Ng puso ko sa mga ngiting tila Kay saya ngunit ngayon na pagmasdan ko Ng sobra ay punong puno Ng lungkot at kawalan.