Homepage/Love At first Sight (Book-1)/
Epilogue: Faded Memories
Faded Memories
I open my eyes.. The ceiling is white even the wall. I scanned the place but my eyes are weak.. my whole body is unable to move. I hear some voices.. hysterics and unsure.. Pinilit ko pa ring imulat ang mga mata pero sobrang hirap talaga..
There were three men standing impatiently.. ang isa sa tatlo ay nakatingin sa pintuan ng silid while the other guy had this worried look on me.. Habang ang isa naman ay tila pa gustong lumapit ngunit pinigilan naman noong lalaking naka antabay sa pinto.
A guy with his white coat come rushing inside, kasunod ang isa pang lalaking may pag-aalala rin sa mukha..
What is happening? Bakit ako nakaratay sa kamang ito? May mga nakakabit pang aparato sa katawan ko.
"He's awake.." Sabi noong lalaking atubiling lumapit.
"I can see that.. but let me talk with him for a while.."
The guy with the white coat glanced at me. He then starts walking...
"I am your doctor. My name is Hector Llanzares a filipino doctor. It's been a while.. How was your feeling?"
I gulped. How was I'm feeling? I stared back at him. Hindi ko alam..
I sighed deeply. Purong pagod lang ang nararamdaman ko at ang pananakit ng likod.
"My.. back.."
Nilingon ng doctor ang apat na kalalakihan.. may ipinahihiwatig ang mga titig.
"Do you know them? Naalala mo ba sila?"
I don't know.. I don't have a clue..
Pinakatitigan ko silang apat. One of them nod.. the guy with an angst.. sunod kong tinitigan iyong seryosong-seryoso ang mukha.. next is the guy who had this mysterious look.. lastly the guy who had this gentleness on his face..
"I.. don't.. know.." Lito kaya pumikit na lang..
"Well.. it's just a normal reaction.. but I'm happy that you're awake now.. It's been what..? Two years? Let me correct myself more than two years.."
Dahil mabilis ang pagbangon dala ng gulat sa narinig.. kumirot ulit ang ulo at para pang umikot ang paningin ko.
"Hey.. relax.. dahan-dahan lang muna. Huwag mong bibiglain ang katawan mo.."
Nakinig na ako sa lalaking 'to. I don't know him pero mapagkakatiwalaan naman siguro.
Two years? I mean more than two years akong tulog?! Isinandal ko na ang likod sa headboard ng hospital bed. Nakaramdam na ng ginhawa kaya dumilat na. Ang apat na lalaki ay titig na titig pa rin sa akin, and the worried look are still there.
"Let me ask you some questions okay?"
Tumango ako at hindi na makikipagtalo.
"What's your name.?"
Nag-aapuhap ako sa isip. What is my name? Naramdaman kong tuyo ang labi ng dilaan ko ito.. ngayon lang din nakaramdam na nauuhaw ako. Blangko akong tumingin sa sumusuring doktor.
Umiling ako..
"Hindi mo rin alam ang edad mo?" Napatanga na lang ako sa doktor.. "And you don't remember your friends.."
"Dahil ba ito sa mahabang pagkakatulog-"
Umiling ang doktor. My heart raced..
"The operation is successful. Lahat ng vital signs mo maayos naman pagkatapos.. pero.. lumipas ang isang linggo na hindi ka pa rin nagigising.. they didn't give-up on you.." Nilingon ng doktor ang apat na lalaki. "Hindi ka kailanman iniwan ng mga kaibigan mo.. they even transferred here to attend thier class para salitan kang bantayan.."
"I can't remember.. I don't know even a single thing! What the hell happened?!"
Dahil wala akong makuhang sagot sa mga tanong at kahit pinipilipit na ang utak blangko pa rin ang memorya.. kumikirot lang ito kapag nag-iisip ng husto.
"Calm down.. it's normal.. pero hinihingi ko ang iyong pang-unawa.. huwag mong pipiliting maka-alala ka dahil sasakit lang ang ulo mo at baka magkaroon lang ito ng komplikasyon. Hayaan mong kusa na lang ito bumalik.."
"When? How?!!"
"Hey dude come down.. kagigising mo lang.." Sabi noong seryosong lalaki.
"Don't try your tricks on me man.. " Sabi naman ng may kaangasan na lalaki.
"I'm really am serious.. Hindi ko kayo kilala.. "
"Please calm down.. Isaac.. Normal lang ito sa may amnesia.."
Pumikit ako.. kumurap ulit. I don't have any idea what amnesia is?
"What's my real name?" I said gritting my teeth.
"Your name is Michael Isaac Santillan.."
"Michael Isaac Santillan.." Ulit ko sa pagbanggit ng pangalan.
Michael Isaac Santillan.. What a nice name, but damn it, I can't remember anything!
Sa naguguluhang diwa ay sinubukan kong igalaw ang mga paa. Walang makitang sapin sa paa kaya kaagad dumantay sa balat ang malamig na sementong tinapakan. Namamangha akong sinusundan ng tingin ng doktor at ng apat na kalalakihan. Sa unang hakbang ay may pag-aalinpangan pa ako. Pinapakiramdaman ang mga tuhod. Maayos kong narating ang bintana ng silid at hinawi ang makapal na kurtinang nakaharang. I don't know what time is it.. But then, after seeing the sun rays I felt relieved...
"Dude.." Atubiling saad ng lalaking may maangas na personalidad. Narinig ko ang pananaway ng doktor sa kanya.
Lahat ng nakikita ko mula sa labas ng bintana ay bago sa paningin. It was all foreign. Nakakapanibago at tila magsisimula ulit ako sa panibagong mundong ito.
I saw cars, buildings, and establishments. Matayog ang silid na kinaroroonan. Sa baba ng silid na ito ay hindi na malinaw sa paningin ang mga taong naglalakad sa labas ng building.
Nang magsawa kakatingin sa estrangherong lugar, nilingon ko na ang mga taong naghihintay na mabigyan ng pansin.
"I wanna go home." Hindi ko alam kung saan ko nakuha ang salitang iyon. Bigla na lamang iyon rumehistro sa utak ko dahil hindi komportable sa lugar na kinaroroonan.
"Yeah of course!" Gulat na saad noong tahimik na lalaki. Sabay-sabay silang kumilos at nababanaag ko ang katuwaan sa kanila...
I don't know what's happening. Wala akong ideya sa kung anong nangyayari sa akin. But I want to know everything. Hindi dapat ako makuntento na pangalan lang ang nalalaman sa buhay kong ito...
I will explore... And I will investigate..
I'll do everything just to brings back the faded memories...
End of Book-1
Thanks for reading!I-download Novelah App
Maaari kang magbasa ng higit pang mga kabanata. Makakahanap ka ng iba pang magagandang kwento sa Novelah.
Komento sa Aklat (37)
Share
Tapusin
Mga rekomendasyon para sa iyo
a lot of moral in this
25/04/2025
0I needed to get out of course and don't forget the best you too I hope it goes well with your breakfast and lunch babyyy ha no po ha ha wag na Miata na Miata na na end up in the future I'm going to try to go to the athroom AND YOU SO MUCHH NAA PUG PUPPIES FOR I MISS YOUUUU NAPOOOOO I WANT I WANT I WANT YOUR YOU DON'T LEAVE I WANT I WILL TRY KOhaab bebe mo Yung Bleu be mad na gagawin ko very happy birthday 5th by a lot baby ko btw papasok bf the best in 8 to the bathroom AND KUMAIN you so much fo
26/03/2025
0a obra é boa
17/03/2025
0Tingnan Lahat