Darkness
I'm holding a glass with a brandy. Pinangalahatian ko na ito. Kanina pa ako nakatanaw sa malayo. Paulit-ulit na inaalala ang kagaguhang nagawa. Mas ramdam ko ang pag-iisa sa tahimik at madilim na langit. Mali siguro ang ginawa ko, but I just did it for her, upang kaagad niyang makalimutan at hindi na siya mahirapan.
My life isn't perfect. Pero, pinipilit kong maging normal ito. I have my friends, masaya akong nakikihalubilo sa kanila. Before her, kabilaan ang mga naging karelasyon, just to satisfy my needs.. na normal pa rin naman ang buhay ko. Nag-aaral ako.. na tulad ng mga kaibigan ko'y pareho lang din ang mundo..
Pumikit ako dahil ang lahat ng mayroon ako ay hindi totoo. Na nagpapanggap lang naman ako sa lahat ng mga kagagaguhan ko. I'm maybe happy in front of everyone... but not to myself.. Hindi ko kailanman maloloko ang sarili ko.
"Kanina pa kita hinahanap.." Mabigat na buntong-hininga ang pinakawalan ni Hilton. I ignored him. Patuloy lang na tinatanaw ang mga ilaw na natatanaw sa ibabang parte ng building.
Tinungga ko ang laman ng baso. Napapikit sa tapang nito.
"You're drinking again. Hindi mo na nga iniinom ang mga gamot mo--"
"Leave." Pambabalewala ko sa sermon niya. I needed it now. Para mamanhid na lang ang pakiramdam.
"Look dude, alam mong makakasama lang yan sa kalagayan mo. "
"I said leave Hilton!" Sumisigaw na.
"You know I can't leave you here!" Sigaw pabalik naman ni Hilton.
"Okay," tumango ako ngunit madilim ang mukha. "Ako na lang ang aalis.." Bitbit sa kamay ang baso. Tinatalikuran na siya.
"This is your unit, damn dude.. bakit ba napakatigas mo?"
Kahit saan ako magpunta nasusundan pa rin ako ni Hilton. Parang may tracking device na inilagay sa katawan ko.
Mas lalo pang nag-ngingitngit ng makita ang pagpasok nina Nick, sa likod niya ay si Luke at Alex. Oh the bastard is here.
"All of you leave!" Nahinto ang tatlo sa paglapit. Alexander stiffened. Umismid naman si Luke pero hindi nagpadala sa pananakot ko si Nick.
"I know you're broken hearted so.." Si Nick.
"Chill man." Si Alex naman. I don't hate him. I'm just a bit insecure dahil siya mahaba pa ang buhay niya.. mapapaligaya pa niya ng husto ang babaeng mamahalin niya.. Pero ako? I don't know.
"Totoong nag-date kayo?" Matalim ang titig hindi dahil galit. It's my insecurities.
Hindi lingid sa akin ang pagiging malapit nila ni Victoria kay Lily. Parating magkasama ang tatlo. Minsan, sabay na kumakain sa cafeteria, namamasyal sa mall.. at noong huli sa bar...
"Sinamahan ko sila sa spa ni Victoria. And then, hinatid ko silang dalawa pagkatapos." Nagkibit-balikat pa.
"Is she happy?" Mahigpit na ang hawak sa baso. Nag-aalangan sa naging tanong kaya mabilis na nag-iwas ng tingin sa kaibigan.
"After what you did?" Mabigat na bumuntong-hininga si Alex. "It's been months, pero ramdam ko pa rin ang lungkot niya... But don't worry.. hindi namin pinapapabayaan ni Victoria si Lily.."
I sighed heavily.. "Is she mad at me.?" Nahahapong umupo sa couch na malapit sa puwesto.
"After what you did? C'mon dude..."
Nag-aalab ang titig dahil hindi nagustuhan ang narinig. This few days, nagiging mainitin na ang ulo senyales ng paglala lalo ng kondisyon ko.
"I know what I did.. but it isn't your concern anymore asshole.."
"I don't like your tone.."
"Me either, I don't like you being with her.. I hate it.." Kuyom na ang kamao at naibaba na ang baso.
"O you hate me now? You dumped her remember?" May pang-uuyam pa sa kanyang tono. "Alam mo, tama naman siya e.. Pagkatapos paasahin.. iiwan mo na lang ng basta sa tabi na parang basahan..."
"Fuck you!" Dahil sa inis sa mga nangyari at sa sobrang galit na rin para sa sarili.. Napatayo ako sa upuan at kaagad na sinugod ang kaibigan. Without control I punched him, sobrang lakas pero natigil din dahil sa pagkirot ng sentido. I ignored it.. at susuntukin pa sana ulit si Alex but the pain is getting harder.. Nahinto sa ere ang kuyom na kamao at bumalik sa upuan habang sapo ang ulo. Halos pumikit sa sumisidhing sakit..
"Damn it.." Napaungol na ako sa sobrang sakit.. Mas lalo na itong sumasakit kumpara noong unang pag-atake..
"Where's the medicine?" Natatarantang wika ni Nick.. Naiinis ako sa tuwing nakikita ang mga kaibigang nag-uunahan mahanap lang ang aking gamot..
Sa sobrang pananakit ng ulo halos iuntog ko na ito. Mariin pang pumikit upang indahin ang sakit.. I think.. I think I can't take it anymore... nakita ko ang imahe niya ng mariing pumikit.. she's smiling at me.. nahihiya mang aminin, pero napamahal na siya ng sobra sa akin.. sa pagpikit.. ramdam ko ang luhang nakasungaw sa mga mata. Lakas-loob akong nagmulat ng mga mata kahit sobrang sakit.. but as I open my eyes I saw darkness.. binaha ako ng kaba sa dibdib.. I can't see anything.. mabubulag ba ako? Sa taranta ko nangangapa akong tumayo hinahanap ang mga kaibigan.. mga kaibigang abala sa paghahanap ng gamot ko.
"Hilton!" Malakas ang sigaw ko dahil wala talagang makita.. Humahangos itong nanggaling sa kung saan.
"Here.." May iniabot siya pero dahil walang makita nabitiwan niya ang bote ng medisina. Hindi ko man lang ito nakapa.
"I.. I can't see anything.." Dahil walang makita at patuloy pa ang pananakit ng ulo hindi ko na alam kung alin ang unang bibigyan ng pansin ng iniindang sakit sa katawan.
"Call Mama please.. if it's my last day.. please tell her that I'm sorry.." Hinayaan ko ang luhang pumatak sa mga mata.. Sa tindi ng takot na nadarama wala ng pakialam makita man ito ng kaibigan.
"Fuck you dude.." He's my closest friend. Naramdaman ko ang kanyang pagyuko may kinukuha mula sa baba.
"Luke.. get a glass of water, bilisan mo." Parang susuko na ako sa sobrang pananakit ng ulo. Inuuntog ko na rin ito sa upuan.
"Stop it!" Nag-aalalang boses naman ni Alex ang naririnig.
"Here.. open your mouth.. Isaac open it.. " Si Nick naman. Pero namamanhid na yata ang utak ayaw ng sumunod sa mga pakiusap.. narinig ko ang sigawan nila.. habang ako unti-unti nang nanghihina na kahit ang pagmulat ng mga mata'y nahihirapan na..
"Luke! Damt it faster..!" Pinipilit ni Nick na malulon ko ang gamot.. Sa pagpupumilit niya hindi pa rin ito makapasok lumalabas lamang ito ng kusa sa bibig. Gusto kong lumaban pero pinanghihinaan na ng katawan.
"Ihanda na ang sasakyan Alex.." Kahit anong pagpapakalma ni Nick sa mga kasama hindi nakatakas sa akin ang pagsinhgot ng isa sa kanila.
"Fuck you dude. Not this time!.." Si Hilton. My closest friend is crying in front of our jerk friends.. Pumikit pa lalo at pilit na nilalabanan ang pamamanhid ng buong katawan.
"Ahh.." Ang sigaw ko sa isipan ay ungol na lamang sa kanilang harapan.
"The car is ready.." Balisa at hingal ding saad ni Luke.
"I'll drive." Si Alex. Hindi totoo ang pakikipagsagutan sa kanya inilalabas ko lang ang namomuong selos sa sistema.
May umaalalay para ako makatayo. Hindi maka-angal dahil hinang-hina na. Sa nahihirapang boses ay may iminutawi pa..
"Please tell her how much I love her.." The pain is too much.. parang hindi na ako maisasalba ng mga iniinom na gamot.
Hanggang sa kadiliman na lang ang tuluyang sumakop..