CHAPTER 31

Forgiveness.
—
Agie's P.O.V
''Hello tita, papa.'' It is Breazy. Humalik ito sa pisngi ng mommy at yumakap naman kay daddy. She's gorgeous in her Halter black dress matching with red T-strap high heels.
''Have you eaten? Come, join us.'' Mommy said.
''Sorry I can't tita kahit nakakatakam iyang bicol express.''
''Why? On diet like your sister?''
''Oh no, actually aalis kami today ni Agie, Siblings bonding.'' She told mom then wink at me.
Sa sulok ng mata ko ay nakikita ko ang parehong pagtingin ng mommy at daddy sa akin. I looked at them one by one then smiled.
''Yes mom and dad, kaya di rin ako kumain ng kanin..''
''Okay then, enjoy the day ladies.''
''Thanks tita, lets go sis?''
Tumango ako dito at tumayo na. I am wearing a pink strapless dress matching my silver ankle strap high heels. A quilted pink shoulder bag hangs on my shoulder.
''So pretty sis, surely he will gonna like it.''
I'm about to ask her what she means but her next words got my attention.
''Tita, dad. Mama wants to visit, so when we go back. She is with us.''
Wala na akong oras lingunin pa ang mommy at daddy dahil hinila na ako ni Breazy palabas ng bahay. Paglabas namin ng gate ay nakita ko ang nakaparadang sasakyan, a familiar car. It could be...
Bumaba ang window sa bandang driver at doon bumungad ang laman ng isip ko. Wala itong kangiti-ngiti ng tingnan niya kami, hindi ko alam kung guni-guni ko lang pero nagtagal ang tingin nito sa akin.
Naramdaman ko ang napakabilis na pagtibok ng puso ko. Nahihirapan akong huminga kahit di naman ako pagod. Nagsisimula na ring mamawis ang kamay kong hawak ni Breazy. Hindi lang iyon napansin ng kapatid ko dahil abala ito ngayon sa pakikipag-usap kay Kyler.
''Let's go, Agie.'' Hinila ako ng kapatid ko sa loob ng sasakyan ni Kyler.
Habang nasa biyahe ay iniiwasan kong magkasalubong ang tingin namin ni Kyler sa review mirror. Daldal ng daldal si Breazy pero wala akong naiintindihan, matipid kong sumagot naman ang kausap.
Hindi ako makapaniwala sa kasalukuyang nangyayari. Nanaginip ba ako? Sampung taon ay paminsan-minsan napapanaginipan at iniisip ko siya. Hindi na ako muling umasa pa na magkikita kami, makakasama ko ng malapitan, makakasakay ulit sa kotse niya. Napakatagal na
Tunog ng cellphone ko ang dahilan ng pagbabalik ng diwa ko sa kasalukuyan. Nang tignan ko kung sino ay si Adwi. Anong oras pa lang ah? I am sure it is their practice time. I swipe my phone to answer his call.
''What is it Adwi?''
''I still love you, please go back to me.''
Nabitawan ko ang cellphone ko sa narinig. Napatitig ako sa nahulog kong cellphone at baka nagkamali lang ako ng pagkakabasa sa pangalan. Nothing changes, it is really him.
Pinulot ko ang cellphone ko at naririnig ko pa ring nagsasalita si Adwi. Is he drunk? Napabuntong hininga ako.
''Look Adwi, I guess you dial the wrong number.''
''Baby please, do not end this call yet. Just please.''
He is drunk. Confirmed from his voice. He didn't call me baby unless he wanted to tease me. Aside from that, I am sure that it is their practice time for their upcoming concert here in the Philippines. I ended his call then dial Kasha's number.
''Hello Kasha, I am sorry to bother but, is Adwin with you?''
''Do you know where he is Agie? He didn't come for today's practice.''
''He called me, then told me that he still loves me and wanted me to get back to him. I think, he's drunk Kasha.''
''I am sorry about that, Agie. Batang iyon, makakaltukan ko talaga kapag mahanap ko.''
''It is okay Kasha. I hang up now.''
Pagkababa ko ng cellphone ko ay saktong tumigil ang sasakyan sa harap ng isang mall kung saan kami magshoshopping ni Breazy.
''Thanks for the ride,'' I told Kyler. I don't know where I got the courage to tell it to him but I guess he deserved it.
Tango lang isinagot niya at di na nag-abalang tumingin pa sa akin. Si Breazy ay hinila na ako papasok ng mall.
He toured me around. We buy anything we want, from dresses, bags, accessories, make up and heels. When we get tired, we end up in a fast food chain to eat for lunch. She's the one who gets ordered.
''You know what sis, you are so insensitive.''
''Ha? What did I do?''
''Really sis? If you just saw Kyler's reaction earlier after you dropped the phone. His eyes are over jealousy.''
''Stop it Breazy, unless you forgot that he is Yansea's fiance.''
''Oh! So you believed it?''
''It is all over the media Breazy. Unless you forgot that I am a journalist too.''
''Okay, sabi mo eh. But what if, hindi talaga sila?''
''So?''
''You won't do anything to get Kyler's back to you?''
''What are you talking about Breazy?''
''Oh well, everyone knows that there was something between you and Kyler before. You won't denied that fact.''
''Come on Breazy, that was all in the past. Aside from that, fact or bluff, I don't mind. It is there lives.''
''But you still love him right?''
''Breazy, you know what, you should stop reading romantic novels, it isn't good for you.''
''What? Walang koneksiyon ang librong binabasa ko sa tanong ko. So, what is your answer Agie; Yes or no?''
''Not anymore. Happy?''
''Not in the choices, so I guess, it is still a yes.'' She teased.
Umiling-iling nalang ako rito. Funny. What is the matter if I still love him? Can that change the fact that he loves someone else now.
Mabuti na lang at dumating ang mga pagkain. Itinuon ko ang atensyon ko sa pagkain at ganun din si Breazy. Di naman na siya ulit nagtanong na ikanahinga ko ng maluwag.
Pagkatapos kumain ay niyaya niya akong magpamasahe. Hindi ko na tinutulan at talagang kailangan ko iyon. Pagkatapos ay sa salon naman kami, we did curled our hair then do some manicure and pedicure. Nang mapagod ay sa isang milk tea shop kami tumambay.
Alas tres pasado na ng sunduin namin ang tita Karmila sa kanila. Breazy's mom is really beautiful. Masuyong ngumiti ito sa amin ni Breazy, humalik naman kami sa pisngi nito.
Di naman kami nagtagal dahil kami lang din pala ang hinihintay ng tita Karmila. Kaninang alas dos pa pala ito handa. May dala nga siyang shanghai at pancit bihon. I kinda miss eating Filipino food.
Pagdating sa bahay ay nagsisimulang nagba-barbeque na sa may labas. Si nana soledad ang naglalagay ng mga marinated karne ng baboy sa stick, kasama ang isa pa naming katulong na si Adela, isang working student, samantalang si mang Dencio ay abala sa pagbabaga sa apoy na pag-iihawan. Sa tabi ni mang Dencio ay may bangus at tilapia, iihawin rin ata.
Pagpasok namin sa loob ng bahay ay abala naman ang mommy sa paghahanda ng lulutuing kare-kare, adobo at menudo. Si daddy ay abala sa pagtulong sa mommy. Mukhang di pa ata magkasundo ang dalawa, nag-offer ng tulong si tita Karmila at agad na tinanggap ng mommy. Ngayon ay pinapalayas na nito ang daddy dahil ginugulo lang dw nito ang ginagawa nila.
Pareho na lang kaming nailing ni Breazy. Dahil pareho naming ayaw tumunganga lang ay gumawa kami ng graham and macaroni.
''You know what Agie, alam ko na ang pakiramdam ng kuya Bazi noon tuwing magkasama kayo. I admit, I was jealous of you back then, all the attention was with you. I came to the point that I wanted to ruin your life but then gladly, I came back to my senses that we are siblings.''
''It is all in the past ate.'' Dahil nakatingin ako sa kanya ay kita ko ang gulat sa mukha nito pero napalitan ng ngiti. Abala ito sa ginagawang graham pa rin but her reactions makes my heart flutter a lots.
''Ate, napakasarap pakingan.''
Tumingin siya sa akin. Nagkasalubong ang tingin namin, ngumiti siya sa akin at ngumiti naman ako pabalik sa kanya. Ngayon ko lang napansin, kay papa niya namana ang ngiti niya.
'''Yeah, it is all in the past, a past that won't be easily forgotten but taught us a lesson.''
Tumingin ito ngayon sa direksyon kung nasaan ang mga magulang namin. Tumingin rin ako sa kanila. Mommy and tita Karmila are both having smiles on their lips, they are both busy in cooking but enjoying what they are doing.
Bakit nga ba ako umalis ng bansa? Tama, naalala ko na. Umalis ako dahil hindi ko matanggap ang katotohanan na ganun ang katotohanan sa likod ng masayang pamilyang kinalakihan ko. Hindi ko rin kayang tanggapin ang katotohanan na nagawa ng daddy kay mommy. Si Izalyn, biktima rin siya, biktima siya ng sakit na dulot ng pagkakamaling iyon.
''I wonder what Izalyn's doing right now?'' Ni hindi ko namalayang naisatinig ko pala.
''She died a week ago.''
''W-what?''
''It has been exactly eight days since he passed away. Agie.''
Naitulos ako sa kinauupuan ko. Totoo bang patay na siya? Pero wala namang dahilan para magsinungaling si Breazy sa akin. Teka, eight days? That should have been my flight but then it was canceled.
''Dinner is ready; Breazy, Agie.'' Dad told us.
Hanggang matapos kami sa pagkain ay hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. I don't know why I am affected this much. Gusto kong umiyak na hindi naman dapat kaya walang luhang nalabas.
Yes, Izalyn and I are not on good terms but at some point. I understand her pain. Maybe if I didn't know the truth from her, I would still hate her. I am not bothered that she passed away.
''Dad, why did you do that to mom? If it's not because of you, Izalyn wasn't be dead.''
''Agie! It is not...''
''Let her be Breazy, she's in pain for years because of it, it is not easy for her.'' Daddy told it. When I look at him, his reaction is undefined.''
''Dad, I'm sorry that I am like this tonight in front of everyone..,''
''At some at point, I am part of that pain, Agie.'' Tita Karmila said.
''Hayaan niyo na ako ang magsabi sa bata. Sisimulan natin sa katotohanang si Karmila ay anak namin ni Soledad, sa katotohanang isa akong retired pulis na isa sa mga humawak sa kaso ng mommy at daddy mo, kasama na ang kaso ng magkapatid na Regina and Roan Alvarez.''
Napapikit ako. Ano pa ba ang malalaman ko ngayong gabi? Kaya ko pa bang tanggapin ang lahat? O tama si Izalyn, gawa ako sa kasalanan na habang buhay kong dadalhin.
Pagkakamali ng isa na pinatungan pa ng isa, ng isa pa at ng marami pa. Matapos ng kwento ni mang Dencio ay di ko na alam ang sasabihin ko. Hinusgahan ko ang daddy, nasaktan ko marahil siya, I disappointed mom.
It is not what dad wanted to do, so do mom is, but they did they think what is right. They learned to forgive each other's faults rather than to live with their pain. Give me the world, give me a life. On the other hand, tita Karmila is just a victim of not a right love, Regina and Izalyn or should I say, Roan who died because they choose to end their pain that way.
''Is there anything that I need to know more?''
''Karmila is your surrogate mother, I can't be pregnant because of my illness back then, but you are my blood and flesh.'' Mom said.
So it was true. That afternoon when I heard Izalyn and Kyler's fight. Does everyone know it? Of course, they are.
''Kuya Bazi, is forgiveness the only way to move on and start a new life? Is that what you did to accept everything despite how painful your life is?'' I am asking my late brother in the air. When I am in my room, laying on my bed.
Too much revelation, oh well, I have the ideas about all of this yet my mind doesn't want to accept it. I don't know how did I fall asleep but one thing is for sure, I asked my late brother like a crazy one, again.

Komento sa Aklat (15)

  • avatar
    fuerteschie

    Love it!🫶🫶🫶

    10/12

      0
  • avatar
    Sarah Fernandes

    ❤️❤️

    01/10/2024

      0
  • avatar
    Faye Audrey

    Ganda ng story

    09/07/2024

      0
  • Tingnan Lahat

Mga Kaugnay na Kabanata

Mga Pinakabagong Kabanata