Homepage/Don't Leave Me, Arianne/
CHAPTER 30
Reunion.
—
Agie's P.O.V
''Adwi, Ms. Agie, please be ready, the reporters are just waiting for the two of you outside. Remember wha...''
''Momshie Kash, you don't need to remind me what I am going to say at them, inihihiya mo ako kay Agie.''
''Shut up Adwi, kung nahihiya ka sa dalagang katabi mo ngayon ay dapat di mo hinayaang makuhanan kayo ng mga larawan sa London. It is all your fault why Agie's isn't in peace for years! Now boys, zip your mouth as far as you can, less words, less misunderstanding. Gotcha?!''
''Yes momshie,'' Sabay sabay na sabi ng boys except to the guy seated next to me. He just rolled his eyes. Maldito.
''You are always like that, you're so mean to Kasha.''
''Diba sabi mo ikaw mag tour sa akin dito, so saan tayo unang pupunta?'' Sagot niya at isinawalang bahala ang sinabi ng manager niya, palibhasa tito tita niya. Napailing nalang ako. Akala mo di dating taga rito.
''Agie pwede ka ba sa bahay bukas? Uuwi kasi si kuya, matagal na akong sinasabihan na ipakilala ko na raw sa kanya ang girlfriend ko. Kaso, hindi pala kita girlfriend, paano kaya iyon?''
''You are 25 years old Adwi, will you act properly? You were such a kid asking me to play with you just because your older brother got home, in the first place why would I care about it?''
''Oh no, no need because I am only like this every time I am with you Agie, baby.''
''Eww, baby? Kinikilabutan ako sa 'yo Adwi.''
''Your always mean to me too, I didn't do anything to you.''
''Ah really? You want me to believe you? May I remind you why I got suspended from my work in London is because of you!''
''But I told you I can make it up right? See, even though she suspended you, she still left you a work and that is me. Just make sure to put how handsome I am in person, okay?'' He said then wink at me, this time I am the one who rolled my eyes.
'' Hoy kayong dalawa diyan, tigilan niyo na paglalandian niyo, masyado kayong masakit sa mata!'' Si Zero, sa inis ko rito ay binato ko siya ng mineral bottled water.
''We're not flirting!''
''Really? Then why are you still here inside? Wanna live here for the rest of your life? You don't even hear what Kasha said. Tsk!''
Ang isang ito! Kung gaano kamaldito si Adwi, ito naman sobrang maiinis ka sa kasupladuhan. And come to think of it that he is the youngest of the group, ugh!
''Is that how you talk to someone who's older to you?! May I remind you that I am 4 years older than you Zero! If I were your sister, I wouldn't let you talk to me like that and I am going to punch you until you will learn how to use your manners!''
''Gladly you are not my sister because I don't want to have a romantic relationship with my sibling. Tsk! With those millions of girls who love and adored me why someone like you my heart chosen.''
Ha? W-What he just said?!
''Zero! What the hell man! She's mine, find another!''
Nakakatulala lang ako habang nakatingin kay Adwi na ngayon ay hinahabol si Zero, nakababa na sila at nasa labas na nag eroplano. Is that Zero reason why he hates me? Or does he really hate me? Napailing-iling nalang ako.
If it is not because of the stewardess who approached me, I will be still inside, standing like an idiot..
Pagbaba ko ay agad na lumapit sa akin si Kasha. Nagtatanong ang mga mata nito sa akin. I told him what just happened there and she just laughed.
''So that explain why the two boys isn't in good mood right now, I wonder if who's who to the two you're going to choose, Ms. Agie?'' She teases.
''Stop it Kasha, crush lang iyang nararamdaman nila, mawawala rin.'Zero is still a kid, about Adwi, we knew each other since then before your last party.'''
''Oh! Is that so? Well it just, it confused me about the photos you two have in that coffee shop, you two look like lovers and are very happy there.''
''I couldn't believe that Kasha Mantaharya, a well known manager of Zagi, believed that. You know how the media works.''
''Oh well, you got me there. I am just a kind of a shipper then.'' He said then giggled.
If they just know that me and Adwi are schoolmates and have hated each other before. Funny.
MINNOW COFFEE SHOP LONDON
''I can't still believe it, it was really you?''
''Yes and believe me or not, hindi ako makapaniwalang makikita kita dito sa london. I left the Philippines years ago to find myself here in London then after two years being lost I found myself at Zagi. It just brings back memories of when I saw you at Kasha's party.''
''Well, I was there because my boss is kind of a friend of Kasha.''
''I see. So what are you doing here in London? I wonder why you left the Philippines?''
''I work here as a journalist.''
''A journalist? Okay I accept that but your eyes won't lie at me, they're the same as mine before. But no worries, I respect your privacy.
Natahimik ako. My eyes are just the same as his eyes before? So I am really lost then?
''So how's London?''
''I haven't had the time to travel around since I came here but I guess, it's fine. I gotta love the weather here and how people work.''
''I can tour you around if you want.''
''Oh no it is okay, I don't want to disturb you.''
''It is okay, actually I am looking for a companion. I am here in London for vaca...''
''OH MY GOSH IS THAT ADWI?! OMG HE IS HERE!''
''WHAT, YOU'VE GOTTA KIDDING ME!''
''NO! IT IS REALLY HIM!''
''OMG, ADWI!''
''WHERE IS HE?! OH MY GOSHHHH!''
''AYKKKK!''
What is that noise? Nagpalinga-linga ako at nakita ko ang babaeng nasa labas ng coffee shop. May mga kumukuha ng pictures. Nagulat na lang ako ng bigla akong napatayo, pagkatapos ay may humila sa akin patakbo.
Takbo. Takbo. Takbo. Tila walang katapusang pagtakbo.
Hingal na hingal ako ng natigil pero di nagtagal ay tumakbo ulit kami hanggang sa sumakay kami sa isang sasakyan. Hindi sana ako sasakay kaso wala na akong nagawa dahil sa mga sunod sunod na flash at ingay.
Nang makapasok kami sa sasakyan ay doon ko pinaghahabol ang hininga ko. Nang bumalik na sa normal ay isang matalim na tingin ang ibinigay ko sa katabi ko.
''What did you do to them?! Are you a wanted criminal?! Why are they getting photos of you and why did you run?! Isinama mo pa ako.''
Tawanan ang sumunod kong narinig. Doon ko lang napansin na may kasama kami sa loob ng sasakyan. There are four boys but what gets my attention is Kasha Mantahara, who is sitting beside the driver. What the hell is going on?
''Napagkamalng kriminal ang isang Adwi. Nakakahiyang pangyayari. ''
Wait what? He just spoke Tagalog? Pero kung titignan mo ay parang hindi. He actually mostly looks like a Korean, y'know a kind of k-pop idol.
''Saan ka ba galing at di mo kami kilala. Nagawa mong makipag-date kay Adwi without knowing who he is? What a b...''
''Watch your words Zero,'' Kasha Mantahara said.
Naguguluhan sa nangyari. Ibinaling ko ang atensyon ko sa katabi ko para lang makitang sarap na sarap ito sa pagtulog. Sa inis ko ay kinurot ko ang dulo ng ilong niya!
''A-a-awwwwwwww! What the hell Arianne Glenil Ezrente!''
Sa inis ko lalo sa pagkakabanggit niya ng pangalan ko ay sinabunutan ko siya. Nakakainis talaga siya kahit kailan?! Kung di lang dahil pinapunta ako ng hilaw kong boss di ko talaga siya sisiputin sa coffee shop. Hindi man lang nagbago ang ugali!
''Oh! This is the first time Adwi remembered the name of a girl and worse, it is full name!'' A tease from one of the boys. Tinaliman ko ito ng tingin dahilan at nag-iwas ito ng tingin sa akin.
''You may be a special lady in Adwi's life. I am Hade, that is Teron, he's Azro, that is Mixy and the youngest, Zero. I'm sure you already know who Kasha is since I saw you at his last party.''
He saw me at Kasha's party? Nang titigan ko ay namumukhaan ko nga siyang katabi ni Kasha noon. So Zero ang name ng balasubas ang bunganga kanina, and Mixy naman iyong lalaking inasar ako kanina. The two other guys are, mukhang matitino, baka mukha lang.''
''I am the CEO of Zagi, Kasha is the manager and these five young boys are the members of the boy band. And you are my Fiance's employee, right?''
Enough for that embarrassment I felt that day. Bumuntong hininga ako pagkatapos ay di na sumagot pa kay Kasha.
Gaya ng sinabi ni Kasha madaming taga media ang nag-aabang sa labas. Hindi ako nag-abalang sumagot kahit pa kanina pa nila ako tinatanong. Mukhang sabik na sabik sila malaman kung ano ang meron sa amin ni Adwi. Mga marites.
Nang makita ko ang isang pamilyar na kotse ay nagmamadali akong lumapit doon. Sa tulong ng mga bodyguards nina Kasha ay narating ko agad. Walang lingon akong pumasok sa loob, sumalubong sa akin ang nakangiting si Breazy.
''Long time no see, Agie.''
''Yeah, I miss home.''
''Huwag kang mag-aalala at makakauwi ka na rin pagkalipas ng mahabang panahon,'' Mang Dencio said with his smiling face. I just smiled back at him.
Pagdating sa bahay ay sinalubong ako ng mommy ng isang napakahigpit na yakap. Katabi niya si daddy na ngayon ay nakaupo sa kanyang wheelchair. I kiss him on his cheeks.
''Welcome home Agie, daddy miss you so much.''
''And so am I dad.''
Kinagabihan ay isang napakahabang gabi. Pagkatapos ng masayang salo-salo ay nagkwentuhan pa kami sa sala. Mukhang namiss nila ako, kulang kasi ang isang gabi sa dami ng mga tanong nila.
The upcoming days made me busy. Bukod sa interview ng Zagi kung saan kailangan nandoon ako, di rin ako tinigilan ni Adwi hangga't hindi ako pumayag na sumama sa kanya sa bahay nila.
Meeting his brother and parents is a good thing. Maganda, mahinhin at napakaalaga ng mama nila. Ito rin ang nagluto ng dinner. Ang papa naman nila ay panay ang tanong sa panganay tungkol sa business, kinakausap rin nito si Adwi tungkol sa concert nito. Sa tingin ko, suportado ng papa nila kung ano ang gustong gawin ng mga anak niya. Ang kapatid naman ni Adwi na si Azer ay kilala pala niya ako, nakakahiya lang at di ko siya nakilala agad. Nagkasama pala kami sa isang seminar na inattendan ko sa London noon, ako ang dumalo bilang representative ng kompanyang pinagtatrabahuhan ko at siya bilang CEO.
Mga alas otso na rin ng ihatid ako ni Adwi sa bahay. Saktong may mga paalis na sasakyan ng dumating kami. Nakilala ko agad ang driver at nakita rin ako agad nito kaya bumaba ako agad at sinalubong siya ng yakap.
''Grabe, namiss kita sobra Agie!''
''Ako rin Krystel.''
Yumakap din sa akin sina Jasmine at Caroline. Isang tipid na ngiti naman ang iginawad ko kay Yansea, I wanna hug her but I don't know why I just can't.
Napako ang tingin ng mga ito sa likod ko. Nang lingunin ko ay nasa likod ko na pala si Adwi. Isang matamis na ngiti ang iginawad niya para sa lahat.
''Hello girls, long time no see. This kinda a reunion for y'all.''
''Ikaw nga iyon? Iyong pinaiwan si Agie sa classroom kasi tamad magsulat,'' Natatawang sabi ni Caroline. Nakitawa na rin ang iba pati si Adwi.
''Walang iba.''
Tumingin pa sa akin si Adwi na may kasamang pang-aasar. Tinaliman ko lang siya ng tingin. Ang sumunod niyang ginawa ang ikinagulat ko.
Hinalikan niya ako sa pisngi.
''Thanks for tonight Agie, my family loves you.''
Hindi ako makapagsalita, nakatingin lang ako kanya. Hinarap nito ang mga kaibigan ko at nag-paalam.
''It is good to see you again, Yansea.''I-download Novelah App
Maaari kang magbasa ng higit pang mga kabanata. Makakahanap ka ng iba pang magagandang kwento sa Novelah.
Komento sa Aklat (15)
Share
Mga Kaugnay na Kabanata
Mga Pinakabagong Kabanata
Love it!🫶🫶🫶
10/12
0❤️❤️
01/10/2024
0Ganda ng story
09/07/2024
0Tingnan Lahat