CHAPTER 101

Ikatlong Persona
LUMIPAS ang tatlong araw at ngayon ay mangyayari na ang huling laban. The ultimate fight will determine who will stand firm. The fittest survive. Walang nakakaalam kung ano ang maaring mangyari, kung sino ba ang magwawagi at matatalo ngunit ang lahat ng Santuarians ay may tiwala sa isa't-isa na magagawa nilang manalo laban sa Goddess of Destruction.
"Ngayon na!" Matapos iyon isigaw ng mga punong heneral ng bawat kaharian ay tumungo sa kaniya-kaniyang puwesto ang lahat ng mamamayan.
Kasalukuyan na silang nasa pagdarausan ng gyera, the center of Santuaria, in desert of Firero Kingdom. Sa lugar na ito, na ro'n ang lahat ng mamamayan ng Santuaria liban sa mga bata't matatanda na wala ng kakayahang lumaban pa. Naiwan ang mga ito sa kampo kasama ang Headmistress at ang dalagang si Arianne.
"Take your positions now!" Matapos iyong sabihin ng mga Hari ay nag bigay pugay ang mga kawal at mamamayan. Everyone arranged themselves in a pyramid form, with one hundred and fifty troops of soldiers from the Firero Kingdom on the first tier. The army of troops from the Icy Kingdom totaled over a thousand in the second stratum; of all the kingdoms, the Icy Kingdom possessed the most soldiers ngunit hindi pa kasama rito ang mga kawal na napaslang nang sumugod ang Goddess sa kaharian ng Icy.
The knights of the Lighty Kingdom joined the soldiers of the Evergreen, Windy, and Wateria Kingdoms on the third stratum. While the fourth layer has all of the male people of each Kingdom, the fifth layer contains all of the female citizens. Sa loob ng pyramid ay naroon ang mga Hari't Reyna ng anim na kaharian habang suot ang matitibay nilang baluti at hawak ang kanilang mga armas.
On the other hand, ang hukbo ng mga demons na alagad ng Goddess ay mga nakahanay, lahat ng suot ng mga ito ay ang mahabang tela na kulay itim, napakarami ng mga ito na halos hindi na mabilang. Nagulat ang lahat sa bilang ng mga demons na nasa kanilang harapan at napansin iyon ng magkapatid na Laurentuz at Ariel.
"H'wag kayong panghinaan ng loob. Yes, there are a lot of them, but those demons are just dead bodies, so we can easily defeat them with our strength and intellect." Nakahinga ng maluwag ang lahat ng mamamayan ng sabihin iyon ni Ariel at Laurentuz.
Taas-noong tumingin sila sa mga kalaban ngunit nabaling ang mga tingin nila nang biglang sumulpot ang Guardians, ang dalawang Mystical Lion at si Yvvo't Solis sa labas ng Pyramid. Nahuli ang mga ito dahil siniguro pa nila na walang mangyayaring masama sa mga matatanda't bata.
Ngunit sabay-sabay namang naningkit ang mga mata ng Guardians nang biglang sumulpot sa harap ng mga demons ang pamilyar na mga nilalang.
"What the fuck?! Are those the same people we battled before?!" Gulat na gulat na tanong ni Scarlet sa mga kasama niya.
Tumango ang Guardians at mariin na tumingin sa mga ito. "The ones we came across while seeking for Hierra." Kalmadong turan ni Ashlohr. Humigpit ang hawak ni Emaya sa kaniyang espada nang makita ang anino na naging dahilan ng muntikan niyang pagkamatay noon.
"Marahil binuhay sila ng dyosa," Komento naman ni Austencia.
"Hindi na malabo 'yan," Kumunot ang noo ng lahat nang bigla nakita nila ang grupo ng mga bandido na naglalakad palapit sa kanilang pwesto.
"Tutulong din kami." Ngumiti si Goryo matapos bitiwan ang mga katagang iyon. Laglag panga naman ang mga mamamayan ng Santuaria dahil hindi nila inaasahan na tutulong ang mga ito, kilala nila ang mga bandido bilang walang pakialam sa paligid at tanging pera lamang ang mahalaga para sa kanila.
"Paano kami nakakasigurong hindi ka kakampi ng dyosa?" Tanong ng isa sa mga Santuarians.
"Kung mamatay ang mga Santuarians, wala na kaming pagkukuhanan ng pera." Tipikal na tugon ni Goryo kaya napasinghap ang mga kababaihan habang ang mga Hari naman ay umiling-iling lang sa inasta ng mga bandido.
"ANO PANG PINUPUTAK NIYO! UMPISAHAN NA ANG LABAN!" Natigil lang ang usapan nila nang sumigaw si Akasya. Itinaas nito ang isang kamay at nag umpisa nang sumugod ang mga demons ngunit napangisi ang mga Guardians ng itinaas ng mga Firereros ang kani-kanilang pana at sa isang iglap ay nagkaroon iyon ng apoy saka nila pinakawalan sa ere at tila ulan ito na lumipad sa ere at bumagsak saka mabilis na tumarak sa mga Demons.
Natigilan sa pag takbo ang pangalawang hukbo ng mga demons dahil hindi nila inaasahan ang ganoong tagpo bagay na ipinag-diwang ng mga Santuarians.
Nang makabawi sa atakeng iyon ang mga kalaban ay umatake rin ang mga ito gamit ang pinagsama-sama nilang kapangyarihan kaya naman mabilis na nakipag palit ang mga kawal ng Firero Kingdom sa mga kawal ng Icy Kingdom saka mabilis na pinagsama nila ang kanilang mga kapangyarihan para makalikha ng yelong kalasag na siyang sumangga sa mga atake ng kalaban.
Natuwa si Solis habang nakatingin sa mga kalaban habang nasa loob sila ng kalasag, umaayon ang lahat sa kanilang plano. Inilibot naman niya ang paningin upang hanapin ang Dyosa ngunit bigo siyang makita ito.
Sino ka ba talaga?
Tanong niya sa kaniyang isipan. Everyone took their positions, and the Kings of each Kingdom marched to the front, raising their swords.
"IBIGAY NATIN ANG LAHAT NG ATING MAKAKAYA PARA SA KINABUKSAN NG SANTUARIA!" Matapos iyon isigaw ng Hari ng Lighty Kingdom ay nag umpisa na silang tumakbo para sugudin ang mga kalaban.
Napuno ng sigawan ang buong Desert of Firero Kingdom. The Guardians also invaded, and they encountered those they had previously battled, Kasher, Shaye, and Solis, who had dark magic.
It confronted a hair string manipulator as Aw made her way. Naningkit ang mga mata niya at naging seryoso.
"Haliya," Ngumisi si Haliya matapos bigkasin ni Aw ang kaniyang pangalan.
"I'm glad to see you again, dear princess." Umatake si Aw, she immediately lifted her sword, but Haliya deflected it. Bahagya itong lumayo at tumitig kay Aw, natigilan si Aw at agad na nahulaan ang balak ng babae. She meant to take her hair without approaching her, but Aw turned around to prevent her from carrying out her plan.
"I will not let you use me again, never." Haliya rolled her eyes and unleashed millions of hair threads since she couldn't carry out the plan. Aw was perplexed because she couldn't see it, but she only turned to her side when the wind blew so strong that it blew the hair strings at ang may gawa no'n ay si Alvinno. Ngumiti si Aw at tumango naman si Alvinno saka bigla'y napalibutan ng hangin si Aw kaya makikita na niya ang anumang atake ni Haliya.
Napapadyak sa inis si Haliya dahil sa ginawa ni Alvinno.
While Emaya is being confronted with the shadow Cyruz. With a sweep of his hands, Cyruz and Emaya were transported to another location. When a chunk of rock dropped down the cliff on a high mountain, the girl was taken aback. Her pulse rate increased and sweat gathered on her forehead, yet it was terribly chilly. She closed her eyes and recalled that the man in front of her was capable of creating an illusion. She nearly wanted to punish herself for having forgotten.
Nang mag mulat ng mga mata ay bumungad sa kaniya ang malawak na ngisi sa labi ng anino habang nakalutang ito sa ere. Gayunman ay wala itong mukha.
"Nagawa mo na akong linlangin noon, hindi ko na hahayaang maulit pa iyon," Umiling ang si Emaya at kasabay no'n ay bumalik na sila sa reyalidad.
"Hindi ko na uulitin pa ang pagkakamali ko noon." Nagkatitigan sila ni Cyruz at nag tagis ang bagang nito nang makita sa mukha ng dalaga na hindi na niya ito kailanman malilinlang.
Habang si Scarlet naman ay kaharap si Akasya. Tumaas ang kilay ni Scarlet nang titigan siya nito mula ulo hanggang paa at masasabi niya sa kaniyang isipan na maganda nga ang babae, malayong-malayo sa mga kasama nito.
"I can't quite imagine why you've been so mean-oh! It's because of love." Kumuyum ang kamao ni Akasya sa mapanuyang tingin ni Scarlet. Idinikit nito ang kamay sa lupa na naging dahilan upang mahati ito, hindi naman 'yon inaasahan ng dalaga mabuti na nga lang ay naging mabilis ang galaw niya't nagawanh makatalon sa kabilang bahagi kaya hindi siya nahulog sa ilalim ng lupa.
"Easy, easy. Masyado namang mainit ang ulo mo Akasya. Where is the mocking Akasya, anyway?" Dahil sa tanong ni Scarlet ay mas lalong nag-init ang ulo ni Akasya. Sunod-sunod nitong pinalipad sa ere ang mga buhangin at nang makita iyon ni Scarlet ay agad siyang gumulong hanggang sa makarating siya sa pwesto ni Akasya at mabilis niya itong sinipa sa tuhod kaya natumba ito.
Dinaganan niya ang babae at hinila ang kanang kamay nito saka sinakal gamit ang kaniyang braso.
"I don't intend to use power for the moment, so things will remain how they are." Tumawa ito, napailing-iling naman si Almond nang makita 'yon saka bumaling nang tingin kay Emaya at nakahinga ng maluwag dahil walang nangyayaring masama dito.
Napaatras naman siya bigla nang mayroong Ice shield na biglang sumulpot sa kaniyang harapan at napag-alaman niyang mula iyon kay Ashlohr dahil mayroong maliliit na oceanic parasite ang sumugod sa kaniya.
"Woah! Salamat, pre." Laki ng ngiti niya sa binata ngunit wala itong naging emosyon sa kaniya kaya napangiwi siya at hindi na lang binigyang atensyon si Ashlohr sa halip ay humarap siya sa kalaban na gumawa no'n.
"Yael, ang traydor sa Wateria Kingdom." When Almond said that, Yael's jaw clenched.
"Hindi ako traydor! Naging in demand lamang ako-"
"At anong pagiging in demand do'n? To desire too much power? Tsk!" Nakangiwi niyang tanong.
"It is preferable to be powerful than a loser like you." It emitted tremendous amounts of water sparks na madali namang na-iilagan ng binata.
"What would you do with such strength if you are alone and no one will stand with you?" aatake pa sana si Yael ngunit mabilis siyang natigilan sa sinabi ni Almond. Kumunot ang noo ni Almond nang mapansin ang pag tigil nito.
What the?!
"T-tama ka...all this time mag-isa lamang ako at...at walang sino man ang sumubok na mahalin ako pero," naguluhan si Almond sa inaasta ng kaharap niya. Naisip niya bigla na baka natatauhan na ito pero tila malabong mangyari 'yon dahil ang kaluluwa't pagkatao nito ay nakasangla na sa panginoon ng kadiliman. "Pero huli na para sa akin ang pagbabago!" Kasabay ng binitiwan nitong kataga ay gumawa ito ng malaking water spark at mabilis na inasinta sa binata ngunit hindi iyon napaghandaan ni Almond kaya tumalsik siya nang tuluyang tamaan n'on.
While Ashlohr is now fighting Crystal, the ice woman.
"Nag-kita tayong muli, Ashlohr," Inilibot nito ang paningin sa kabuoan ng lugar at nakangising ibinalik ang tingin sa binata. "It seems that you are all alone; where is the girl you are protecting? Nauna na ba sa 'yo?" Hindi pinansin ng binata ang tanong nito sa halip ay gumawa ito ng ice sword at mariing hinawakan.
"Nararapat lamang iyon sa kaniya dahil mahina siya-" Ashlohr lunged at Crystal before she could complete her sentence.
"That is not true; Luna is still stronger than you. You are nothing to the two of you." Bakas ang inis sa mukha ng dalaga nang sabihin 'yon ng binata. Marahas nitong sinasalag ang bawat atake ng binata at gano'n din naman si Ashlohr.
"Kung gano'n, na sa'n siya? Hindi ba't patay na?" natigilan si Ashlohr nang marinig 'yon, napakurap-kurap siya't muling na nariwa nang tapusin ni Katana ang sariling buhay mismo sa kaniyang tabi.
Ashlohr took a step back and promptly dropped his weapon. He thought it was gone, that he had recovered, but the fact was that he kept seeing in his mind how the girl he loved would die.
Despite the uproar, Crystal chuckled since she didn't have to work hard to get rid of Ashlorh because the words she uttered would make it easy for her to finish him.
The entire desert of the Firero Kingdom was filled with the clanking of swords, yet in the midst of it all, Solis turned behind her as her name was called.
Matapos humarap ay namilog ang kaniyang mga mata at hindi makapaniwala sa kaniyang nakita.
"I-inay? B-buhay ka? Paano?" Mabilis na lumapit si Solis nang makitang mayroong sasaksak sa kaniyang ina mula sa likod nito.
Hinila niya si Vionna at sinipa ang isang demon na sasaksak sana rito saka agad na sinaksak gamit ang dalawa niyang espada.
"Maraming salamat, anak ko." Kunot-noo na bumaling si Solis sa ina-inahan.
"Ina...paanong? Paanong buhay ka?" Sinalubong ni Vionna ang mga tingin ni Solis at ngumiti saka agad na niyakap ito.
"Hindi na mahalaga iyon, anak, ang mahalaga magkasama na tayo." Nagtataka man ay gumanti si Solis sa yakap ni Vionna.
"Nay..." Napanganga si Solis nang maramdaman ang punyal na tumarak sa kaniyang tagiliran. Tumingin siya sa mukha ni Vionna at nakita niya ang malawak na ngisi sa labi nito.
"Susunod ka na kay Katana." Umiling-iling si Solis habang umaatras palayo kay Vionna.
"B-bakit? Bakit mo 'to ginagawa, Inay?"
"Hindi ko alam kung bulag ka ba o sadyang tanga ka lang talaga," Napaluhod si Solis dahil sa hapdi ng sugat na natamo niya, masyadong malalim ang pagkakabaon ng punyal sa kaniyang tagiliran kaya wala siyang ibang magawa kun'di damhin ang sakit nito.
Naglakad paikot-ikot si Vionna sa nakaluhod na si Solis. "Tsk tsk tsk, Solis my dear. Ikaw ang tunay na kahulugan ng hangal. All this time nabuhay ka na puno ng kasinungalingan."
"A-anong...anong ibig mong sabihin? Who are you?! Where is my mother?!" Sa tanong na iyon ni Solis ay humalakhak nang walang humpay si Vionna habang umiiling-iling.
"Isa ka talagang hangal! Hindi pa rin ba malinaw sa 'yo ang lahat?" Yumuko si Vionna at mariin na hinawakan ang panga ni Solis. "I am the Goddess of Destruction," Tumalikod ang dyosa bago mag salita.
"Labinsiyam na taon na ang nakakalipas simula nang mamatay si Vionna, ang totoong may ari ng katawang ito. Laurentuz and Isabella, two Santuarians, married before the twins were born at nang mga panahong iyon, lihim na may pag tingin si Vionna kay Laurentuz kaya naman nang malaman niya ang pagpapakasal ni Laurentuz sa ibang babae napuno siya ng kalungkutan, sakit at matinding galit at ang galit na 'yon ang dahilan kung bakit ako nakalaya sa Underground world."
Nasundan 'yon ng halakhak saka bigla itong tumigil at naging seryoso ang mukha.
"Kung gano'n, inangkin mo ang katawan niya?!"
"Oo! At umaayon ang lahat sa akin dahil sa 'kin ka ipinaubaya ni Laurentuz at Isabella—" Pinutol ni Solis ang sasabihin ni Vionna.
"Pero bakit hindi mo ako pinatay?" nakakuyom ang kamay na tanong nito.
"Do you believe I didn't try? I attempted to kill you, but you didn't die because there was protection encircling you every time I tried to kill you, and all of this is due of your bond with your twin pero dahil nasira na ang bond niyong magkapatid, namatay si Katana at ngayon..." binitin nito ang sasabihin at agad na sinummon ang espada saka mariin na hinawakan ito. "At ngayon ay susunod ka na sa kaniya!" kasabay nang pag sigaw nito ay ang pag harap at balak nang saksakin ng dyosa ang dalaga.
It was too late for Solis to evade the Goddess's onslaught, so all she could do was close her eyes, but from the sky, an extremely light circle fell to the ground, causing everyone to gaze up.
Sa sobrang lakas ng liwanag ay napapikit ang lahat at ang ilang demons ay dumugo ang mga mata dahilan para mag laho na parang bula ang ilan sa mga 'to. Natigilan ang mga Guardians sa nakita lalo na nang mapansing patungo sa pwesto nila Solis ang liwanag na iyon.
Sa kabilang dako, malapit nang dumikit ang espada sa dibdib ni Solis ngunit sa isang kisap mata ay isang gintong espada ang humarang sa atake ng Goddess. Napapikit si Solis at si Vionna dahil sa napakalakas na liwanag.
"That will never happen, Vionna—or should I say Aloja." The light gradually faded away as that phrase was spoken, and everyone gasped when they saw the woman behind that light.

Komento sa Aklat (99)

  • avatar
    Souza VianaLuiz Fernando

    gostei muito deste livro

    16/08/2025

      0
  • avatar
    DemoreJellybie

    thank you novelah

    20/05/2025

      0
  • avatar
    BaliliAngel Rhaine

    hi thank for this app I like it very much thank I can't help my family

    12/04/2025

      0
  • Tingnan Lahat

Mga Kaugnay na Kabanata

Mga Pinakabagong Kabanata