Chapter 44: BEHEADED PT. II
As they are all sitting in the floor with the lights are off and the only light comes from the slightly open window that the moon can be only seen, the light that makes them believed that e is a life in darkness.
Andy, Kino and Krem formed a triangular shape and seriously staring on each other.
"What now? Bakit naging staring contest 'to?" tila naabusan nang pasensya na tanong ni Kino.
Hindi niya lang pinapahalata ngunit kanina pa niya napapansin ang mga tinginan nina Andy at Krem na mukhang nag-uusap gamit ang mga mata.
Hindi pa rin kasi makapaniwala si Andy na may ideya na sila upang hindi na siya masyadong mahirapan kapag may mga kaluluwa na malapit sa kan'ya. Gumaan ang pakiramdam niya, knowing that Krem is true to his words. Hindi siya nito papabayaan.
But on the other hand, there is someone who's bothering her. It is that girl with a purple hair named Lylia.
I'm pretty sure, she will take all the advantages she have to make fun on me. A hundred percent sure..
Krem closed his eyes for a few seconds before opening it and returning his gaze to the two infront of him.
"He is Eusebio Balero, he died in this house when he was only fifteen years old during Japanese Colonization. That was almost seventy-seven years today.." panimula ni Krem.
Parehong napuno nang gulat at pagkalito ang mukha nina Andy at Kino bago saglit na nagkatinginan.
"And what is the reason why he died at a young age?" puno ng kuryosidad na tanong ni Kino.
Lumalim ang mga guhit sa noo ni Krem at kita ang pag-aalangan sa mukha nito.
Ngumiti si Andy, "You don't need to tell us if you aren't comfortable."
Umiling si Kino, "No, he should! Kailangan nating malaman kung anong dahilan at naririto pa ang kaluluwang iyon." pagtutol nito.
Pinandilatan ni Andy si Kino, "But.. We don't need to force him. Maybe some other time, if he is ready to tell u—"
Kino cut him off.
"And when is that? After another seventy-seven years? Gosh! Andy, you're so brilliant." Kino said in a sarcastic tone.
Kumunot ang noo ni Andy at handa na para ambahan ng hampas si Kino ngunit pinigilan ni Krem.
"Please, stop.." Krem closed his eyes for a second before returning his gaze towards the two.
He silently watching their expressions for a moment.
Maya-maya pa ay muling bumuka ang bibig ni Krem at balak na magsalita ngunit humangin nang malakas sa loob ng kwarto kaya lahat sila ay naniningkit ang mga mata habang pilit tinatanaw ang isa't-isa.
"There is someone watching us right now.." mahinang bulong ni Kino habang nakatingin sa awang ng bintana kung saan nanggagaling ang tanging liwanag nila.
Sinundan ng dalawa kung saan nakatitig si Kino. Walang makita ang mga ito hindi katulad ng huli.
Mas lumakas ang hangin kaya ginamit ng tatlo ang kani-kaniyang kamay para hindi mapuwing sa mga alikabok at dahong nagliliparan.
"What is he doing now?" napapaatras na tanong ni Andy bago napakapit sa isang braso ni Kino.
Hindi alintana ni Kino ang mga nagsisiliparang mga dahon, ang ilan ay tumatama pa sa kan'yang mukha. Ang titigan ang kaluluwang nasa harapan niya ang tanging gusto niyang gawin.
Suot ang asul na long-sleeve na nababahiran na ng dugo at ang itim na pantalon na kupas na ang kulay. Ang paa nito'y walang saplot at nababalutan ng putik ngunit hindi iyon ang pinaka-nakakuha ng atensyon ni Kino.
D@mn, seventy-seven years. How he still manage to stay in this kind of situation?
"We need to go under the bed. Mahihirapan tayo kapag hindi pa tayo nagtago!" halos pasigaw na sabi ni Andy habang pilit hinaharangan ang mukha gamit likod ng kamay na tumatabing sa kan'yang mukha.
Kahit may pag-aalangan ay gumagapang na tinungo ni Andy ang ilalim ng kama.
Kasunod niya si Krem na walang ideya sa nangyayari. Ang alam niya lang ay dapat siyang magtago.
Nang nasa ilalim na ng kama ay tsaka lang napagtanto ni Andy na hindi sumunod sa kanila si Kino. Medyo inilabas niya ang ulo sa kama kung nasaan sila bago sinilip si Kino.
Naabutan niya ito na pagapang palang palapit sa kanila kaya wala siyang nagawa kundi umusog nang bahagya para magkaroon ng espasyo sa puwesto ng kaibigan.
"Ba't ba ang tagal mo na sumunod, ha?!" may gigil na tanong ni Andy habang pinapakiramdaman ang paligid.
Nilingon siya ni Kino, "May napansin lang ako.." tanging nasabi nito.
"And what is that? Care to tell us?" tumaas ng dalawang kilay ni Andy.
Umirap sa kawalan si Kino bago magsalita.
"He wears a golden ring... And for what I remember, I saw it... Hmm, I couldn't remember." nag-iisip na sagot ni Kino.
Mas lalong lumakas ang hangin kaya napahawak muli si Andy sa braso ngunit ngayon kay Krem na.
Mabilis ang kamay ni Andy na hinampas ang braso ni Kino.
"What are we going to do now? Should I confront him for me to turn into a ghost?" naguguluhang tanong ni Andy na ikinailing ni Kino.
"No.. Wala rin mangyayari dahil wala siyang ulo... Sandale!" nagtaas ng dalawang kamay si Kino para patigilin si Andy sa paghampas sa kan'ya.
Natigilan naman si Andy at hinayaan na mag-isip si Kino.
Binalingan ni Kino ang nananahimik na si Krem at mataman itong tiningnan.
"How can you heard his story? He is a beheaded man, right?" Kino asked confusingly.
Dahil sa narinig ay nagka-ideya rin si Andy patungkol sa tinutukoy ng kaibigan. Mabilis niyang nilingon si Krem na walang ekspresyon ang mukha.
"Kino is right? Ba't mo siya nakakausap? Kung.. wala ang ulo niya?" biglang naningkit ang mga mata ng dalawa habang nakatingin sa napapangiwing si Krem.
Ilang saglit pa ay sumilay ang nakakalokong ngiti rito.
"It's because... this is the place where he was killed, he thinks that his head is somewhere in this house. I heard his voices everywhere. Tila nakakonekta siya sa buong bahay." puno ng paghanga ang boses ni Krem na tila nakakita siya nang pambihirang bagay sa buhay niya.
Nangungunot ang mga noo na nagkatinginan ang dalawang nasa tabi niya. Umiling si Krem kina Andy at Kino.
"My grandmother, she doesn't have any idea about this.." dagdag ni Krem kaya mas naguluhan sina Andy at Kino.
"For how long did she lived here?" nang-uusisa na tanong ni Kino.
"Since when she was fourteen. The house is her life, ni isang segundo.. Hindi niya nilisan ang lugar na 'to." paglalahad ni Krem.
"I thought she is your grandmother?" mas naguluhan pa si Andy.
Krem nodded before raising his two fingers.
"She is, but she have another sibling and that's the mother of my father, but unfortunately, she died early. That's why Lola Belle is the one I am closed with."
"You mean she lived here for so many years without knowing that there is a soul wandering around?" halos pasigaw na tanong ni Andy bago muling pinaningkitan si Krem, "But why?"
Krem flastered a painful smile on his pinkish lips, "That was the man who saved her to those Japanese men who almost raped her. He was her boyfriend, her first love.." paglalahad nito.
"And who woul've told you about that?" pag-uusisa ni Andy.
"He was, that ghost.. He told me everything.."
Halos mahulog ang mga mata ng dalawang nakikinig sa inilahad ni Krem. Pareho silang hindi makapaniwala sa mga narinig.
Napatakip ng bibig si Kino nang biglang may sumagi sa isipan niya.
And I think she have an idea about this..
"I think we already found the reason why he is still here.." mahinang wika ni Kino, "He wants to take his head back."
Tumango si Andy, "I guess so, but, how can we find the head that is seventy-seven years ago? " tanong nito na nagpa-isip rin sa dalawa niyang kasama.
Akmang magsasalita na si Krem nang huminto ang malakas na hangin, gayundin ang pagbagsak ng mga tuyong dahon sa sahig.
"Does he still there?" nagmamatyag ang mga mata na tanong ni Andy sa mga kasama.
Kani-kaniyang gapang ang ginawa nilang tatlo upang makaalis sa ilalim ng kama. Natatapakan na nila ang mga dahon at mga kung anong dumi na nagkalat sa sahig.
Maririnig ang bawat tunog ng mga dahon habang palinga-linga silabg tatlo at inuusisa ang bawat sulok ng kwarto.
"Bakit niya tayo pupuntahan dito?" napapaisip na tanong ni Kino, "Nakita na niya tayo kanina sa labas. Bakit pa siya pupunta rito para manggulo?" dagdag pa nito.
Umiling si Krem, "Hindi siya nanggugulo... N-nangako kasi ako sa kan'ya na hindi ko basta-basta ikukwento ang mga narinig ko. M-mukhang nagalit siya." may kaba sa boses ng binata.
"Paano naman niya maririnig ang pinag-uusapan natin?" naguguluhang tanong ni Kino bago nagkibit-balikat.
Binalingan niya ng tingin si Andy, "Mukhang kailangan ikaw ang makipag-usap sa kan'ya.."
Pilit na ngumiti si Andy, "As if we have another option." then she turned to Krem while grinning, "Saan siya pwedeng pumunta?"
"At the garden. He really likes to go there.." sagot ni Krem.
Nagtanguan silang tatlo at patakbong tinungo ang garden sa labas ng bahay ng pamilya ni Krem.
Bumungad sa kanilang tatlo ang mga maliliit na ilaw mula sa mga alitaptap maging ang mga tunog mula sa mga ibon.
Hindi masyadong madilim kahit gabi na, salamat sa bilog na buwan na medyo natatakpan ng mga ulap.
Nilingon ni Andy si Kino.
"What are we going to do now? Wala man lang ba tayong plano?" puno ng pagkalito na tanong ni Andy.
Mariing pumikit si Kino bago hinawakan ang kaniyang noo habang ang isang kamay ay nasa beywang.
"Andy, we just want to ask him the reason why he still here.. At kung gusto niya ng tulong, then we can help him out." seryosong sagot ni Kino na may mas malalim pang iniisip.
Tumingala si Andy bago inikot ang paningin para tingnan kung may bakas kung nasaan ang hinahanap nila.
"He's here..." namimilog ang mga mata ni Kino at papaatrasin na si Krem nang mabilis na lumapit sa puwesto nila ang kaluluwang hinahanap.
Pumunta ito sa harap niya kung saan ilang hakbang lang ang layo kay Andy. Katulad ng inaasahan, mabilis na nakaramdam ng hilo si Andy. Napakapit siya sa braso ni Krem.
"A-andy.." mas lalapit pa sana si Krem para umalalay ngunit inilingan siya ng dalaga.
"Lumayo ka sa 'kin.." halos nahihirapang wika nito.
Mukhang naintindihan naman ni Krem kaya siya umatras nang umatras hanggang sa mahigit isang metro na ang layo niya sa dalaga.
Doon lang tuluyang humiwalay ang katawan ni Andy sa kaniyang kaluluwa at dire-diretsong bumagsak sa damuhan.
"Andy!" bakas ang pag-aalala sa mukha ni Krem.
Balak sana niyang lapitan upang alalayan ang dalaga ngunit mabilis ang mga kamay ni Kino na pumigil sa kan'ya. Hinawakan ng huli ang magkabilang braso niya.
"Stop... This is our only time to ask the ghost about what he need and we want to know. Alam na natin ang epekto mo kapag hindi pa kaluluwa si Andy, hindi pa tayo sigurado kung maganda kapag nakalapit ka ulit sa kan'ya ngayon na kaluluwa na siya." pagpipigil ni Kino.
Hindi naman na nagpapigil pa si Krem at siya na ang kusang huminto kaya binitawan na siya ni Kino.
"Good. Now, step back and watch on how we deal with a situation like this. Magrelax ka lang dahil normal na sa amin ang ganitong pangyayari." may pagmamayabang na sabi ni Kino bago hinayaan na humakbang paatras si Krem para mas lumayo pa kay Andy.
Umirap sa kawalan si Andy dahil hindi siya makapaniwala na hindi nagbago ang kadaldalan at kayabangan ni Kino lalo na sa mga ganitong oras.
Here we go again, our Paranormal leader and his talent boasting again 101. Mahilig magbuhat ng sariling bangko kaya nabibigatan.
Hinarap na ni Andy ang kaluluwa na nasa harapan niya. Medyo umatras siya nang bahagya dahil hindi niya inaasahan ang sitwasyon nito.
Literal na walang ulo.
Biglang nag-isip si Andy.
Paano ko siya kakausapin?
"Kumusta po? Ako po si Andy mula sa Paranormal Club, narito po ako bilang kaluluwa na tanging makakausap niyo. Narito po kami ng mga kasama ko para itanong ang dahilan kung bakit narito pa po kayo?" tanong ni Andy.
"My ring.."
Mabilis na luminga-linga sa paligid si Andy dahil sa hindi niya inaasahang marinig ang boses ng isang lalake. Mukhang ito ang boses na tinutukoy ni Krem.
Hindi niya mahanap kung saan nanggaling iyon dahil ume-echo iyon sa utak niya. Tila nakasuot siya ng headphone dahil sa lakas ng boses na iyon kahit hindi naman malapit sa kan'ya.
Itinuon niya ang atensyon sa nakatayong katawan ng kaluluwa.
"What about your ring? Alam mo ba kung nasaan iyon? Iyon ba ang dahilan kung bakit narito ka pa?" sunod-sunod ang tanong ni Andy at hindi na niya mapreno pa ang bibig dahil maging siya ang puno na ng kuryosidad.
Ilang segundo na nabalot sila ng katahimikan bago niya nakita na iniangat nito ang kaliwang kamay kung nasaan ang gintong singsing na tinutukoy ni Kino.
Pinaningkitan ni Andy ang singsing na ipinapakita sa kan'ya. Wala siyang ideya kung ano ang gagawin.
Nilingon niya si Kino na nanonood sa kanila, nasa likod si Krem na palinga-linga at walang ideya sa nangyayari.
"Ano na'ng nangyayari?" pabulong na tanong ni Krem kay Kino.
Diretso lang na nakatingin si Kino sa puwesto kung nasaan sina Andy at ang kaluluwa.
"Mukhang sasabihin na niya ang pinakadahilan kung bakit siya nandito." sagot ni Kino bago napamulsa.
Nang lumingon ang dalaga sa kan'ya ay bakas sa mukha nito na walang maintindihan sa nangyayari.
Tumango si Kino, "Ask him.. Huwag ka tumunganga diyan." sabi nito.
Tila natauhan si Andy kaya agad siyang tumalima at mas lumapit sa kaluluwang walang ulo.
"A-anong meron sa singsing mo?" halos mautal na tanong ni Andy dahil mas naawa siya sa sitwasyon ng kaluluwa nang makita niya ito ng malapitan.
"That ring. I need to take that back, so that we can heal each other's wound." may lungkot sa tono ng boses nito.
Kahit naguguluhan si Andy sa sinabi ng kaluluwa ay pinanatili niyang kalmado.
"From whom? Kanino namin kukuhain ang singsing?" pag-uusisa ni Andy.
"Mga hijo, bakit narito pa kayo? Gabi na— Anong nangyari? Diyos ko! Bakit wala siyang malay?!"
Bago pa makasagot ang kaluluwa ay nakarinig na sila ng isang boses na nakakuha ng kanilang mga atensyon. Nilingon ni Andy ang puwesto kung nasaan ang dalawang kaibigan.
Nakangiwi si Kino habang binubuhat ang walang malay na katawan ni Andy, samantalang si Krem naman ay pilit pinapakalma ang matanda na hindi nila alam kung paano nakarating dito.
"Lola, kumalma po kayo. Wala pong masamang nangyari kay Andy. Natutulog lang siya." pagpapakalma ni Krem habang hawak ang magkabilang braso ng matanda.
Mariing umiling ang matanda.
"Hindi! Kailangan dalhin niyo siya sa Hospital o kaya ay ipasok niyo na, baka mahamugan siya rito. Bakit ba kayo narito sa labas? Gabing-gabi na." mabilis na wika nito na mukhang nawawala na sa sarili.
Pilit na ngumiti si Kino, "Lola, ganito po talaga matulog si Andy. Kailangan dalhin muna siya sa labas." palusot nito na halatang hindi pinaniwalaan ng matanda.
"To her.." mabilis na itinuro ng kaluluwang walang-ulo ang matanda na patuloy pa rin sa panenermon sa dalawang binata.
Nahuli ni Andy ang singsing sa isang kamay nito na kaparehong-kapareho sa suot ng kaluluwa.
Muling ibinaling ni Andy ang tingin sa matanda bago kunot-noo na nilingon ang kaluluwa.
"Is she your girlfriend before you died right? Bakit mo hahabulin ang singsing sa kan'ya?" puno ng pagtatakhang tanong ni Andy.
"Because... That's our promise ring. That sealed our promises that needs to be broken." kahit hindi nakikita ni Andy ang mukha ng kausap ay ramdam niya ang lungkot na dinala nito sa loob ng pitumput-pitong taon matapos nitong mamatay.
Marahil, ang dahilan kaya hindi siya makaalis ay hindi dahil sa ulo at sa singsing niya, iyon ay sa mga pangako niyang hindi niya natupad.
That makes Andy upset. She now clearly understands what is the feeling when a person made a promise to anyone and didn't have the chance to do it because of a sudden death.
Grabe! Ang sakit, ramdam na ramdam ko kahit wala ako sa sitwasyon niya.
"Iyon lang po ba ang gusto niyong mangyari? Ang mabalik ang singsing?" pagkaklaro ni Andy.
Hindi sumagot ang kaluluwa. Dahil sa wala ang ulo nito, nahihirapan si Andy na kilalanin ang ekspresyon na mayroon sa mukha nito.
"Kung makuha po namin ang singsing, saan naman po namin iyon ibabalik?" pag-iiba niya ng usapan.
"O, ano? Tatayo na lang ba kayo diyan? Hindi pa rin ba kayo papasok?"
Parehong napapangiwi sina Krem at Kino dahil sa paulit-ulit na tanong ng matanda. Akala nila ay iiwan na sila nito matapos silang sermunan ngunit pabalik-balik lang ito at inuulit lang ang tanong sa kanila.
Mariiing pumikit si Kino at nag-iisip kung ano ang kanilang gagawin. Biglang nahagip ng kaniyang mga mata si Andy na nasa likod na pala ng matandang babae. May isinesenyas ito sa kan'ya.
Naniningkit ang mga mata niya na pinanood kung paano itinuro ni Andy ang singsing na nakasuot sa matanda. Mukhang naintindihan ni Kino ang tinutukoy ng dalaga dahil nakilala niya ang singsing na suot nito.
"That ring..." halos pabulong na wika ni Kino ngunit sapat na upang marinig ng matanda.
Pareho niyang nakuha ang atensyon nina Krem at ng Lola Belle nito. Itinuro ni Kino ang singsing na suot ng matandang babae bago pinakatitigan ito.
"Saan po nanggaling ang singsing na iyan?" biglaang tanong ni Kino.
Natutop naman sa kinatatayuan ang matanda at bakas sa mukha nito ang gulat at pagtataka sa tanong ng binata sa kaniyang harapan.
Dumapo ang kamay ng matanda sa kaliwang kamay at kinapa ang gintong singsing bago nag-angat ng tingin kay Kino.
"B-bakit mo naitanong?" imbes na sumagot ay tanong rin ang ibinalik nito.
Kinagat ni Kino ang pang-ibabang labi bago muling itinuro ang singsing.
"That ring.. Y-you.." hindi matuloy ni Kino ang sasabihin.
"That came frome someone whose name is Eusebio, right?"
Binalingan ng tingin nina Kino at ng matanda si Krem na nagdadalawang-isip pa sa sasabihin. Maging si Andy ay nagulat sa biglaang pagsasalita ng binata.
The old woman tilted her head to see Krem. Her brows furrowed as she stares blankly to Krem.
"Paano mo iyon nalaman?" puno ng pagkalito sa boses nito.
Mas humigpit ang kapit nito sa singsing kaya nagkatinginan sina Andy at Kino bago nagtanguan.