Paakyat ang elevator at nasa loob ang bawat koponan habang dinadala sila sa venue ng susunod na laro. Twisting her wrist in a circular motion, Minerva can hear the soft cracking sounds of her joint. She must have strained it. She looked up and glance at Zayden when from her peripheral vision, she can clearly tell he is staring at her curiously.
Napabuntong-hininga, tumingin siya sa kanya ng diretso at sinabi, “We may be your new group but we will protect you as much as we protect each other.”
“I know. I would have never joined your group if I had doubts.”
Saglit siyang nag-isip sa sagot nito, tumagilid ang ulo niya. "Then bakit ka nakatitig?"
He shook his head once as if to say he wasn’t staring at her then glances down at her hand.
“Is your wrist okay?”
Naramdaman ni Minerva ang biglang init na bumabalot sa kanya sa pag-aakalang nag-aalala ito sa kanya. Ngunit agad na nawala iyon nang idinagdag ni Zayden, “I’m just worried that your injury might cause a disadvantage.”
Umasim ang ekspresyon niya at umiwas siya ng tingin, naiirita. “Okay lang ako. Huwag kang mag-alala, hinding-hindi mangyayari iyon. I won’t cause inconvenience for the team.”
“That’s a relief. Remember that you’re holding our lives.”
'Jerk', bulong niya sa kaloob-looban at nagpasya na huwag na siyang sagutin pa. Mas lalo lang siya nitong iniinis.
The elevator stopped and the roof of the elevator parted open, then continued to lift up and stop fully, bringing them standing into a smaller platform. In front of them were another bigger platform in the middle. Next to it is another smaller platform similar to where they were standing and there’s another team there.
Ang tatlong platform ay may distansiya sa isa't isa. Lumakad papunta sa gilid si Zayden at tumingin sa ibaba; halos manghina ang mga tuhod niya nang makita niya ang nasa ibaba. Hundreds and hundreds of huge snakes slithering and hissing.Umatras agad siya. Sinundan siya ng mga BGN upang suriin at pagkatapos ay iulat kay Minerva ang tungkol sa mga ahas.
Napansin din nila na ang platform na kanilang kinatatayuan ay asul habang ang kabilang platform kung saan naroroon ang kabilang team, ay pula. Ang mas malaking plataporma sa gitna ay puti.
Biglang, isang tulay ang dahan-dahang umangat mula sa ibaba, na nagdudugtong sa tatlong plataporma. Isang robotic voice pagkatapos ang nag-utos, “Players, cross the bridge and stand on the white platform.”
Both teams did as per the instruction. Soon, they were gathered in the white platform, the two teams facing each other. The connecting bridge bended down, preventing them from going back.
Minerva met the daring stare of the five-member opponent team standing across them. At the back of her head, she had a faint idea what the game will be.
“Game rule: The last team standing on the platform wins.” The robotic voiced announcement resounded. “Game begins in three...two... one.”
Lahat sila ay hindi nakahanda nang ang platform ay nagsimulang yumanig nang bahagya. Minerva fixed her standing position in a wide-spread to balance herself better. Ang tatlong BGN, sa matipuno nilang sukat ng katawan ay hindi man lang gaanong naramdaman ang pagyanig.
“Push all of them off.” Utos niya. Wala pang isang minuto ay nawala sa paningin ang lahat ng limang miyembro ng kalaban na koponan, screaming as they fell down into the snake pit underneath.
She smirked, thinking na tapos na at napakadali naman pala para sa kanila. Naghintay sila ng ilang sandali, iniisip na malapit nang matigil ang pagyanig. Ngunit nataranta sila nang sa halip na huminto, ang plataporma ay yumanig nang mas malakas.
Nagsisimula nang maging lubhang mahirap na panatilihin ang kanilang mga sarili sa itaas at hindi mawalan ng kanilang balanse, matumba at mahulog. Nataranta silang lahat dahil akala nila kailangan lang nilang itulak ang kalaban sa platform at matapos ang laro para panalo na sila. Ngunit mukhang hindi ganun iyon.
They struggled for balance as the platform kept on shaking with the only intention of throwing them off. The intensity increasing by the minute until they couldn’t help but lose their footing and be thrown into other areas of the platform or even closer to the edge.
Narinig nila ang lagaslas sa hangin at napaungol si BGN2 sa gulat nang may kutsilyong dumampi sa kanyang braso, na naghiwa ng medyo malalim na sugat dito.
“Look out!” Hinawakan ni Zayden si Minerva at hinila papunta sa kanya, tumalikod upang protektahan siya laban sa mga kutsilyong lumilipad patungo sa kanyang direksyon, na halos tamaan siya. Halos madurog siya sa yakap nito habang nakasubsob ang mukha sa dibdib nito. Bumaba ang tingin nito sa kanya at binitawan siya pagkatapos kahit na hawak pa rin ang pulso niya para may makapitan siya.
“What should we do?” sigaw ni BGN1. Siya ay may mga hiwa sa ilang bahagi ng kanyang katawan. Kahit sina BGN2 at BGN3 din. Dahil sa malalaking frame ng katawan nila, mas nahihirapan silang makaiwas sa mga lumilipad na kutsilyo.
Hindi makapag-concentrate si Minerva para malaman kung ano ang na-miss nila. Mahirap magkaroon ng malinaw na game plan kapag ang paligid ay patuloy na yumayanig nang husto at may mga patalim na lumilipad sa paligid na maaaring mabaon o lalaslas sa kanilang mga katawan kung hindi sila mag-iingat.
Samantala, ang koponan ni Yekaterina ay kalaban ang koponan ni Olga. Naka-recruit silang dalawa ng bagong miyembro kahit papaano noong regrouping. The moment the game started, Draco instantly began attacking Tradd, sending a front kick towards him. His foot connected with his stomach and Tradd staggered back a few steps closer to the edge of the platform.
Sinundan niya ito ng suntok sa mukha ngunit nagawang umilag ni Tradd. Draco attempted to do a roundhouse kick but Tradd blocked it with his arm raised on the side of his head.. Gamit ang kanyang libreng kamay, hinawakan niya ang nakataas na paa ni Draco at pagkatapos ay sinipa niya ang kneecaps ng isang binti nito na nanatiling nakatayo. He then slides his leg under onto his to make him trip. Nadapa si Draco, nawalan ng balanse at bumagsak sa lupa.