CHAPTER FSN-77
KINABUKASAN
Chelsea stayed on park for two hours. Wala siyang ibang ginawa kung hindi ang tumitig sa kaUwalan. May ilang nag lalakad na mag kasintahan, nag lalarong mga bata at iba pa.
Sinubukan niyang mag isip para sa susunod na mga araw, kung itutuloy ba niya ang nasa isip niya o hindi na lang, pero hindi niya maintindihan kung bakit wala siyang mabuong desisyon sa isip niya.
Tipid na ngumiti si Chelsea "Ano ba talagang gusto mo bakit hindi ka makapag desisyon ng maayos" bulong niya sa sarili.
Naalala niya ang bawat pinag daanan nilang problema at saya ni Nathan, at ganun din yung saya at pag sama ni Calix sa hirap at sayang pinagdaanan niya. Madaming pag kakaiba ng dalawa pero iisa lang ang pag kakaparehas nito.
Mahal niya rin ata si Calix.
Chelsea had no direction. She need to choose another path, different decision and new actions in life. Hindi puwedeng nakakulong lang siya sa nakaraan, sa dating buhay. At Tama naman si manang betchay sa mga sinsabi
She just wanted to sleep and forget the world for the past years. She was once living in a toxic relationship, more like full of suffering and forgiveness. Everything like a mess.
Currently, she decision to settled again to second relationship. . To give chance to love again. She was still in a movie-like story. . A story with no possible ending, a story without substance, a story without any direction.
Tumingala si Chelsea sa kalangitan. Maaliwalas iyon at walang sign nag pag-ulan. Wala rin sa wisto ang sarili niyang mag trabaho ngayon, kaya sumaglit muna siya sa park kung saan palagi siyang tumatambay.
Inilabas ni Chelsea ang phone niya at nag scroll ng mga picture nilang dalawa ni Nathan, mula noong kolehiyo sila hanggang sa pictorial ng wedding nila dapat. "Kung hindi mo lang sana ako ginagago ng paulit-ulit, kung hindi mo lang sana ako paulit-ulit na niloko, Sana buo tayo, sana iisang pamilya tayo' bulong niya sa sarili.
"Nathan matagal na tayong tapos, matagal na tayong wala Pero sa tuwing nakikita ko siya, sa tuwing kasama ko siya, feeling ko nag tataksil ako sayo. . . Pakiramdam ko katulad mo rin ako. Nathan mahal ko siya" bulong niya sa sarili.
Pero katulad ng inaasahan, may pag agos nanaman ng mga luha sa kanya mata. Na akala niya hindi na masakit ngunit parang sumariwa parin ang lahat.
Nag maneho siya at pumunta sa condo nila noon. Hindi iyon binenta, at palagi ring pinalilinisan pero ganoon parin ang ayos ng lahat at hindi niya pinababago.
Bago pumasok ng condo. Halos hindi niya kayang lumakad papasok, halod hindi kayang humakbang ng mga paa niya. Gusto niyang harapin itong mag isa dahil pag katapos nito ay gagawin na niya ang matagal na dapat niyang ginawa.
Ang kumawala.
Ang bumuo ng bagong pahina.
Nilabasan niya ang loob niya. Ganon parin naman at walang nag bago sa loob ngunit ibang-iba na sa ngayon parang ang lungkot at puro malamig lang sa paligid ang nararamdaman niya sa loob ng silid.
"Kasalanan ko ba? O kasalanan nating dalawa?" Bulong niya sa sarili, tipid siyang ngumuti "Hindi. Kasalanan to ng tadhana. . Kase pinag tagpo lang niya tayo pero ending hindi naman pala tayo hanggang dulo" Pag kausap niya sa kanyang sarili.
Naupo siya sa baitang ng maliit na hagdan na malapit sa silid nila. Halos durugin ang isip at puso niya sa alalang bumabalik. Pumasok siya sa loob ng silid nila, pumaharap sa salamin.
"Kailan ulit tayo mag kikita? Puwede bang sa susunod na pag kakataon na mabubuhay muli tayo. . Hindi mo na ulit ako saktan at durugin ng todo. . Puwede bang ako lang ang mamahalin mo?" Umupo siya sa kama, hinimas-himas ang kama.
"Miss na miss na kita"
Nangmahimas-masahan ay huminga ng malalim si Chelsea. Umalis narin siya sa condo at iyon na ang huling pupunta siya doon.
***
Pumunta silang dalawa ni Calix sa grave ni Nathan. Death Anniversary kase neto ngayon, at etong araw na ito ang pinakamalungkot na araw na palaging dumadating sa kanila. Kanina kasama niya ang dalawang bata pero pinauna na niya ng uwi kasama si Lucia. At silang dalawa naman ni Calix ang naiwan.
Nag sindi ulit siya ng kandila. Inayos ang picture frame nito habang nasa likod ni Chelsea si Calix. Nag sasalita si Chelsea na parang kinakausap ang lapida at picture neto, ngunit bago iyon ay pinaupo ni Chelsea si Calix sa tabi niya.
Naka angel seat ang dalawa.
Tumingin si Chelsea kay Calix saka muling tumingin sa lapida ni Nathan.
"Dami na nating pinagdaanan, dami ng pag subok na hinarap tapos sa ganito lang pala tayo mag wawakas" huminga ito ng malalim "Alam kong masaya kana diyan, alam ko rin na masaya kasa desisyon na ginawa ko, kailangan narin natin wakasan yung bagay na tapos na di ba? Pero hindi ibig sabihin non ay makakalimutan na kita. . .kase habang buhay kang nasa puso ko"
Hinahaplos ni Calix ang likod ni Chelsea, hindi naman ito umiiyak. Tumingin ito sa kaliwa kung nasaan si Calix pinahinto niya ang ginagawa nito. Kinuha ang kamay ni ni Calix.
Nakayuko ang dalaga habang nakitingin sa kamay nitong hawak. "Calix thank you for being my friend, my brother and someone who loving me extraordinary, thank you for for taking care of Stella and Cydle. . Thank for everything Calix" iniangat ni Calix ang mukang nito.
"Ano ka ba. . Sobrang saya kong gawin lahat non, saka binubuo niyo yung araw ko" nakangiti wika nito.
"Calix sorry—sorry kung napag hintay kita ng mahabang panahon at thank you dahil hindi ka sumukong mahalin ako" Tumingin sa picture frame ni Nathan "Nathan I am so-sorry, I feel cheating on you. . Pero alam ko naman na masaya ka sa desisyon ko, sa gagawin ko" tumingin siya kay Calix. "Calix matagal na tong nararamdaman ko, Pero hindi ko magawang tanggapin, sabihin at gawin kase kumakapit parin ako sa pag-asang kami parin hanggang huli"
"Ayokong ikaw ang maging bagay para mabuo ako ulit. .Ayokong gamitin ka para maging masaya ulit, gusto ko kase kapag ginawa ko ito handa ako. Handa nakong mag mahal ulit, ng walang kahit anong pag dadalawang isip"
Hinaplos ni Chelsea ang muka ni Calix.
"Mahal kita"