CHAPTER G OF Y-47
Nakailang patay na siya ng tawag nito ngunit ayaw parin siyang tantanan. Nakatingin lang sa kanyang ang sekretarya niyang si Rose naalis na sana ngunit napahinto sa haba ng pinto at naka ekis ang mga kamay nito at nakasandal sa may pinto at nakatingin kay Chelsea.
"Ma'am Chels talagang ayaw kayo tigilan" natatawang ani Rose na pinag mamasdan naman ni Chelsea ang pag ring ng phone nito. "Alam Rose hindi ko papatulan yung ganitong klaseng tao. Sobrang immature niya at walang magawa sa buhay pati relasyon namin ay ginugulo" nakatitig ito sa cellphone.
"Parang kilalang-kilala niya na kayo ma'am. Ex-boy friend niyo siguro kaya ganoon nalang si Sir Nathan siraan sa inyo or he likes you ma'am" may pag iisip na wika nito kay Chelsea. Tumayo si Chelsea sa kinauupuan at umupo sa sofa na nasa opisina niya. "I don't have Ex-boy friend, Rose" gulat na emosyong na patingin si Rose sa Ma'am Chelsea niya na lumapit sa harap nito.
"Talaga ma'am?" Naka hawak pa ito sa mga labi at nanlaki pa ang mata "Bukod kay sir Nathan, wala na kayong minahal na iba?" Umiling-iling ito at tumingala "Wow Ma'am Edi ibig sabihin siya lang ang natatanging First Love mo? Tapos ngayon siya rin ang True love mo. Sana all talaga tayo diyan ma'am"
Tumango-tango naman si Chelsea kay Rose. "Yes si Nathan lang ang lalaki minahal ko bukod sa Daddy ko. At siya lang din ang nag iisang lalaking mamahalin ang huli. Ewan ko ba 'kong anong reason ni Mr. Miller para gawin niya sakin 'yon. . Para sabihin niya sakin ang bagay na'yon ni hindi ko nga siya ka close" Matagal na nakatitig sa kanya si Rose. "Kung wala sa first choice na Ex- Boyfriend niyo siya. . I Think——" Kuno't noong tinignan nito si Rose na tumayo sa kinauupuan at pumunta sa table at may kinuha sa estante nito na tsokolate.
"I think he likes you ma'am" Ngiting nakakalokong tugon nito.
Napangiti si Chelsea habang binubuksan ang isang bar na tsokolate "Malabo yon Rose baka talagang may galit siya sa amin or kilala rin siya ni Nathan" Naramdaman ni Chelsea nasa pag-uusap nila ay ni- hindi na muling nag ring ang phone niya.
Inabutan ni Chelsea si Rose ng kalahiti. Kumagat naman si Rose bago mag salita. "Ano ma'am Malabo? Na ano na mag kagusto yung tao sa inyo?" Tinignan ni Rose so Chelsea mula ulo hanggang paa "Ma'am sa ganda niyo nayan, maraming nag kakandarapa sa inyo at talagang suwerte lang si Sir Nathan na siya ang pinili niyong mahalin" palakad-lakad si Rose at todo nguya naman. Minsan ay humihinto pag nag sasalita.
"At isa pa ma'am siguro naman walang galit sa Inyo yung tao. . . Malay niyo ma'am may magandang motibo sa inyo si Mr. Miller, ilang beses narin nag set na meetings sa inyo 'yong tao kaso laging field sa mga nangyayari sa life niyo" Umirap naman sa Chelsea at bumuga ng marahas na hangin.
"Sana na nga hindi na natuloy 'yung meeting halos 1% sa company share's partner at 99% about personal love life ko ang pinag-uusapan namin na lagi niyang ino-open up." Tumitig lang si Rose habang nag sasalita ito na tinignan naman ni Chelsea. "What?"
"May plano ako ma'am if gusto niyo lang naman"
"Ano yon?" Sabay tayo sa sofa at kinuha ang tumbler na nasa mesa nito at uminom. Nag isip muna ng matagal si Rose kung tama ba ang sasabihin niya dito. Nag sa-suggest lang naman siya. Siya naman ang pumalit sa pag kaka-upo nito sa sofa at umupo naman si Chelsea sa swivel chair. "Maging mag kaibigan nalang kayo ni Sir——" ngunit na hinto ang sasabihin nito dahil nag ring nanaman ang phone.
Nag-angat si Chelsea ng tingin kay Rose. Tumango naman si Rose dito at ngumiti "Ma'am sagutin niyo na baka may importante lang sasabihin" tumayo ito sa kinauupuan "Lalabas lang ho ako para kausapin yung ibang empleyado" sabay alis at sarado ng pinto. Nakailang minuto ang nakakalipas at nakatitig lang si Chelsea sa cellphone niya.
Sasagutin ko ba ito?
Ano naman kaya ang sasabihin nito sa akin?
Hindi ko alam kung kukunin ko ba ang cellphone o papatayin ang tawag nito. Kaso nag a-alangan ako, hindi ko alam ang gagawin. Napatingala nalang ako at napatingin sa kisame.
Nag-iisip pa ako ng magandang sasabihin dahil kanina ay bigla nalang uminit ang ulo ko sa mga sinabi nito. Hindi ko naman ugali iyon dahil tinuruan naman ako ng magulang kong rumespeto lalo na sa mga taong may pangalan sa industrya na tumutulong sa amin para maging maganda ang negosyo ng pamilya ko.
Napatingin ako ng mamatay na ang pag -ring nito at ilang saglit lang ay muli itong tumawag. Huminga ako ng malalim para at kinuha ang cellphone inikot ko ang swivel chair para tumapat sa may bintana at tumingin sa sinag ng araw na tumatama sa loob ng opisina ko na kitang-kita ang Manila bay na sobrang ganda na ngayon.
Gusto ko pakalmahin ang sarili ko para maiibsan ang inis na nararamdaman ko at na-a-alala ko lang ang mga sinasabi nito sa akin.
"Hey beautiful" Wika nito sa kabilang linya. Gusto kong mag timpi nalang at intindihin ang lalaking eto at huwag ng patulan. Hindi ko na pinansin ang sinabi nito at pormal kong nalang itong kinausap.
"Hello sir how may I help you?" Ani'ko dito na rinig na rinig ko ang halinghing ng tawa saka umubo-ubo. Napairap nalang ako mag isa habang nag-aaksaya ng oras. "How are you Miss Chels. . Are you free?"
"I'm good and I'm busy right now" Isang sagot sa Isang tanong ng lalaking ginugulo ang buong araw ko ngayon. Hindi ito nag sasalita ngunit alam ko na Nandito pa ito. "Mawalang Galang na po, May sasabihin po ba kayo o aablahin niyo lang ako?"
"No. No. No. Give me Three —— to talk to you" Biglang putol ng salita nito.
"Three minutes. Go" Napabuntong hininga nalang ako ngunit biglang nag salita ito. "Three minutes?" Na parang nagtatanong ang salita nito sa kanya.
"Yeah. You said" Tugon niya dito.
"No. I say give me Three hours to talk to you" Ani'to na parang niloloko siya at pinag lalaruan.
"What? Are you Crazy Mr. Miller? Three hours to talk to you. . . You wasting my time" Sabay patay ng cellphone. Nag turn-off na siya ng phone para ni-ring nito ay hindi na niya marinig o kahit anong kulit nito ay hindi na niya alam.
Ngayon palang uuwi si Chelsea sa condo na tinitirahan nila.
Halos madilim siyang pumasok sa silid at ramdam na ramdam niyang mag-isa siya dahil wala si Nathan. Halos dalawang araw na siyang natutulog na hindi ito kasama. Wala rin itong masyadong message sa kanya. Pero ang buti nag a-update naman ito sa kanya kahit papaano.
Pumunta siya sa favorite spot niya sa loob ng condo kung saan siya tumatambay pag pagod siya o stress sa buhay. Hindi niya magawang buksan ang cellphone niya dahil ayaw niyang makitang o marinig ang pag-ring ng phone niya.
Gusto niyang mag relax at huwag magisip ng kahit anong nakakagulo sa isip niya. Kaso kapag mag isa ka iyon pala ang mas mahirap, dahil hindi mo matakasan mag isip ng kahit ano. Parang ang kausap mo nalang ay ang sarili mo.
Pumasok na siya sa loob at nag shower muna bago matulog, pag katapos mag ayos ng sarili ay humiga na siya. Alas-otso palang ng gabi at ang isip niya ay maaga nalang siyang matutulog para sa ganon ay hindi na siya makapag isip-isip ka kahit ano.
Nakahiga na siya at ipinikit na niya ang mga mata para makatulog ngunit kahit anong pikit ng mata niya ay hindi siya madapuan ng antok. Umupo siya at hinilamos ang palad sa muka. Muli-ulit siyang nahiga at pabiling-biling sa kama. Hindi alam kung paano ang gagawin. Hindi mapakali.
'Chelsea please sleep' kausap niya sa sarili.
Bumiling ulit siya at tumitig lang sa kisame.
Nag iisip nanaman siya nang kung ano-ano.
Flashback.
"Give me some of résumé of your employees who is finishing engineering Miss. Chelsea at kukuha ako ng sampong employedo mo na mag tratrabaho sa Miller Company"
She nodded about Mr. Miller suggestions. Una maganda ang mag sinasabi nito pero bigla nalang napunta sa kanila ni Nathan.
"You're relationship with Nathan Eleonore. Right" Ngumiti siya dito at tumango. "Yes. I'm his fiancé. Mr Miller" Ang akala ko iyon lang ang sasabihin nito kaso hindi pala. Ngumiti ito "Yes, yes I know, I see in social media"
"Kamusta naman 'yong relationship niyo ni Nathan. All goods ba?" Dagdag nito.
"Yes all good sir. Miller. Our relationship is healthy" Halos sila lang dalawa ang nasa meeting room at sobrang akward at hindi siya sanay ng ganito dahil ngayon lang siya naka experience ng private meeting lalong-lalo na sa lalaki pa.
She's not yet ready.
But she face it all even she is scared. Kaya sinasabi niya na dito nalang sa building ng VWC mag meet at hindi sa kahit saan para safe.
"My secretary will give you all documents needed." Tumayo na siya dahil tapos na ang meeting nila at sinarado na ang usapan tungkol sa kanila ni Nathan. "Umupo ka muna Miss. Chelsea" itinuro nito ang upuan.
Nakatingin lang siya sa muka nito. "How old are you Mr. Miller?" Tanong niya dito habang nakatayo. Naka palumbaba ang lalaki at nilalaro ang hawak nitong ballpen. "I'm Twenty- eight years old. How about you Miss. Chelsea how old are now"
"Same with you" saka umupo si Chelsea. Tinignan niya ang oras at ilang oras na silang dalawa dito sa silid.
"Can I ask question Chelsea" Ani'to.
"Yes sure." Kahit napipilitan lang siya.
"Gaano mo kakilala si Nathan?" Nabigla siya sa tanong nito ang akala niya ay tungkol sa Kompanya, Yon pala ay tungkol sa fiancé niya. "Nathan is my childhood friend and I know everything to him. That's it" maikling wika niya. Hindi naman siya ganon ka tanga para mag kwento sa hindi naman niya kilala. "Are you with that Ms. Chelsea?" Tanong nito.
Tumango siya.
Tumawa ito ng nakakainsulto. Inis na inis na siya.
"Can I ask question on you?" Tanong ni Chelsea na halos wala ng emosyon ang muka.
"Kilala mo ba ang fiancé ko? Para kaseng kilalang-kilala mo siya. May nagawa ba siya sayo na hindi mo nagustuhan." Tanong niya rito. Gusto lang niyang maging malinaw ang lahat para sa ganon wala ng problema.
"Before. But I already moved forward. . . I forgive him because he deserved it. But now I want to punch his face . . Hindi na ako yung sinasaktan niya ngayon" kumamot siya ng ulo.
"Nag sinungaling siya nga siya sayo e. Siguro akala mo ngayon nasa trabaho siya. He's not busy for a work" mariin na wika nito. At muling ngumiti sa kanya "He's busy to fuck."

Tumayo si Chelsea. "Shut up. How there you to say it" pagalit na boses nito ngunit dahil sa maamong muka at mahinhin ito ay akala mo ay hindi galit.. hindi nakakatakot ang muka.
"Because it is the truth. Wake up Chelsea. Wake up. . . Nag sinungaling lang siya sayo. Niloloko ka lang at pinag lalaruan, I'm here for no reason" nanggagalaiti na siya sa inis. "Hindi mo siya masisiraan sakin Mr. Miller."
Tumayo ang lalaki at nag palakad-lakad sa harapan niya.
"Talaga? Hulaan ko." Umubo-ubo ito at huminto. "Nakita mo na siyang may kasiping na iba. Right? So nag bulag-bulagan ka? You gave a new chance for Nathan oh my god dear. You deserve better"
"Nathan his my Fiancé. It's not your business Mr. Miller" Mahinahon naman ako mag salita ngunit napipikon na ako sa mga sinasabi nito tungkol sa kay Nathan at ayokong mag pa-apekto, lalong-lalo na ayokong masira ang relasyon naming dalawa dahil sa naniwala ako.
Napalingon nalang si Chelsea sa likod kung nasaan nakatayo ang secretary niya na pumasok. Na tinanguan naman niya para umalis muna. Ang unang pinag uusapan nila ay tungkol sa kumpanya ngunit hindi ata iyon ang pakay sa kanya kundi ang relasyon nila ni Nathan.
"Can you stop talking about our relationship. . . Hindi naman 'yon kasali sa partnership ng companies. So I'm begging you stop destroying our relationship" mahinahon na wika ni Chelsea ngunit may diin ang bawat salita nito. Nakangiti lang sa kanya ang lalaki. "Oh? No. . . I'm not destroying your relationship Ma'am, I want you to a away from pain he gives to you. . . You deserve better ma'am." Paliwanag nito na medyo maangas.
Natawa si Chelsea sa wika nito "Mawalang galang na pero ano po bang pakialam niyo sa akin?" Naiiritang wika nito ngunit pinipilit parin na pakalmahin ang sarili at huwag magalit dahil isa sa patakaran ay mahabang pasensya.
Present.

Habang nakatingala at naisip niya lahat ng nangyari ay isa ang nag highlights doon "He's not busy for a work" "He's busy to fuck." Natawa siya. Kahit anong gawin niya replay parin ng replay sa isipan niya lahat ng yon.
Bumangon siya sa pag nakahiga at kinuha ang bag. Gusto niyang makausap si Nathan para mawala ang nasa isipan niya.
Nakadalawang tawag siya ngunit hindi ito sumasagot at sa pangatlong pag tawag agad siyang napangiti ng sumagot ito.
(Hon) "Hello" wika ni Nathan sa kanya kasabay ng boses na narinig "Hello Love? May kasama ka ba diyan" tanong niya dito.
"Ako lang. Bakit? How are you this day?" Tanong nito sakanya sa kabilang linya.
Parang may narinig siya boses ng babae. Kumamot siya ng ulo at tinapik-tapik ang muka. 'Nag iilusyon lang siguro ako at epekto ito ng mga sinasabi sa akin ni Mr. Miller. I hate him so much.'
"Hey love. Are you okay? Sorry I'm so busy in my work here. Bukas or next day uuwi nako. Don't pressure your self in work love ha" Ngumiti siya. "Yeah. Yeah you too. I hope you do your promise on me Nathan. Don't waste the second chance i giving on you" Aniya. Matagal na bago mag salita si Nathan kaya kinuha niya ang pag kakataon para sabihin ang nararamdaman niya.
"Kase hindi ko alam kung paano kita mapapatawad. Hindi ko Alam kung anong magagawa ko. Please Nathan be faithful"
"Yes love. I will. Hindi ko sasayangin yung binigay mong pag kakataon sakin para mahalin ka. Pangako ko sayo na kahit malayo ako sayo magiging tapat parin ako. Patawarin mo ko sa nagawa ko noon sayo. Patawarin mo"
"I'm Sorry" pinunasan niya ang luhang namumuo sa mata niya. "Sorry nag o-overthink ako. Namimiss kase kita tapusin mo na yung work mo diyan para makauwi ka na dito."
"Oo naman. Hayaan mo after two. Kakasal na tayo at mag focus muna ako sa ating dalawa. Wag ka ng mag overthink love. I'm yours"
Napangiti siya "Okay-okay. I love you Nathan and I miss you so much"
"I love you and I miss you too" sagot nito sa kanya. Bago nito patayin.
Huminga siya ng malalim at muling ngumiti. Ngayon na nakausap na niya si Nathan ay siguro naman ay makakatulog na siya ng maayos. Wala ng kahit anong iisipin tungkol sa mga sinasabi ni Miller sa kanya. Si Nathan na mismo ang nag sabi sa kanya na hindi nito sasayangin ang pangalawang pag kakataon na ibinigay niya para sa relasyon nila.
Alas-tres ng umaga ay muli siyang magising dahil sa masamang panaginip. Halos hinihingal pa siya kaya pumunta siya sa kusina para uminom ng tubig.
'Hindi ko alam kung panaginip ba iyon o isang bangungot. Buti nalang panaginip lang, buti nalang ay hindi totoo. Akala ko totoong namatay si Nathan akala ko tinakasan na niya ang kasal naming dalawa, akala ko pinag layo na kami ng tadhana para sa isa't Isa, Pag gising ko umiiyak na ako dahil nakikita ko na siya sa coffin iyon ang last hanggang sa magising ako'
Pumuta si Chelsea sa balkonahe. Nakatingala sa langit.
'God please protect Nathan. I need him so much. Wag mo naman hayaan na mangyari iyon, Gusto ko makasama siya sa pag buo ng pangarap namin na mag karoon ng pamilya. To exist the name of our daughter Stella in this world. Please god huwag mo hayaan na mangyari ang panaginip ko. Please I'm begging you. Protect our relationship'
Ilang sandali ay muli siya pumasok sa loob para muling matulog ngunit nakita niya sa dami ng lamp ang cellphone niya. Hindi na niya tatawagan si Nathan dahil ayaw niya naman maistorbo pa ito sa pag kakatulog. Kaya tinignan nalang niya ang mga litratong nasa cellphone niya para maging lakas niya at makalimutan ang nasa isipan niya.
Kanina tungkol sa panloloko ngayon naman sa ganoong klaseng bagay. Kailan magiging peaceful ang isipan niya.
Nag online siya para tignan ang Facebook account ng fiancé kaso mukang naka deactivated naman. Mag out na sana siya ng biglang may nag notify sa kanya.
Friend request galing kay "Blaze Miller" pinindot niya ito at tinignan ang Facebook account nito. Tinignan niya ang Display photo nito. At ilang sandali ay nag isip siya kung icacancel ba niya kaya pinanindigan na niya.
She click "cancel" ayaw niyang mag karoon sila ng connection in social media platforms. Ayaw niyang kahit sa social media hindi siya nito tinitigilan. Unang araw palang ay grabe na ang inis niya dito.
Ilang sandali ay nakatanggap siya ng message naman.
(Accept me Ms. Beautiful) ani'to sa kanya sa message request.
Sunod na type nito ay ( Be single and save yourself for a relationship that motivates you to become the best version of yourself. Be single until you find a love that resembles the type of love you’ve been fighting for.”—r.h. Sin 😉😉😉)
Napairap nalang siya. Halos kanina pa itong Umaga at halos napakadaming sinasabi. Eto siguro yung time na hindi na niya sinasagot ang mga tawag nito at naisipan niyang i-block. Nag scroll lang siya sa mga message nito sa kanya. At kahit nababasa at nabubuksan naman niya ang message nito ay hindi naman malalaman na na-seen niya. Binasa niya yung iba na halos puro quotes at patama sa kanya ang mga sinasabi.
Kahit anong gawin niya ay hindi siya maka ilag.
“A liar deceives himself more than anyone, for he believes he can remain a person of good character when he cannot.” — Richelle E. Goodrich
Masyadong bitter ang lalaking ito sa relasyon nilang dalawa.
Iw😌