Chapter 17
NAG tama ang tingin nila ni Nathan at nginitian niya ito pabalik. Gusto daw ng mga ito na personal na makausap silang pamilya, tinignan niya ang mga muka nito at parang seryosong-seryoso. Napayuko nalang si Chelsea at kaharap ni si Nathan.
Nakapikit sila ngayon sa lamesa, mahabang katahimikan ang namutawi at binasag niya iyon at tumingin sa mga magulang niya.
"Mom, Dad may problema po ba?" Pero ngumiti naman ito sa kanya kaya alam niyang wala. Kilala niya ang magulang niya, alam niya kapag may problema pero ngayon ay iba ang matang pinahihiwatig nito.
Kinuha niya ang isang tubig na nasa baso at ininom. Nag salita narin ang mommy ni Nathan.
"Anak. Chelsea pormal ko sanang hihingin na makausap ka personal" saka nakita niyang umalis ang lahat pati ang mommy at daddy niya, sila Nathan at and daddy nito. Hindi niya maintindihan ang nangyayari.
Mag kaharap silang dalawa pero umupo ito sa upuan kanina ni Nathan. Mahabang katahimikan pero agad nitong tinawag ang daddy ni Nathan.

Umupo ito sa tabi ni tita natalie. May tunog ang ngiti niya saka parang nag ka question mark ang ulo niya sa nangyayari. "Tita may sasabihin po ba kayo. Hindi ko po kase maintindihan kung bakit po kayo ganyan ngayon" lumunok siya at muling nag salita. "May dapat po ba akong malaman?"
"Hija nakausap na namin ang mommy at daddy mo. Nahingi narin namin sa kanila ang opinion nila tungkol sa inyo ni Nathan" napa kuno't noo siya sa sinasabi nito sa kanya. "Tungkol po samin ni Nathan? " Huminga siya ng malalim at ngumiti sa mga magulang niyo. "Tita about sa nangyari last three months. Wala na po iyon, hindi po ako galit sa kanya actually we're friends now" Pero hindi niya naramdaman ang gulat nito sa muka kaya naisip niyang nasabi na ito ni Nathan sa kanila.
Pero pinag patuloy parin niya ang pag sasalita "Nag kaayos na kami ni Nathan. Tita and sorry po kung iniwasan ko siya dati, ayoko lang po talaga na may taong nagagalit sakin" Saad niya.
Pinag mamasdan niya ang mga magulang nito, nilingon rin niya ang mommy at daddy niyang kausap ang anak nila. Mukang seryoso rin ang pag uusap ng mga ito. "I like you for my son. Chelsea" wika ng mommy nito ulit sa kanya.
Alam naman niya iyon at paulit-ulit naman na sinasabi iyon ng parents nito sa kanya pero kahit gusto ng magulang nito siya para kay Nathan. Hindi naman siya gusto nito. "Tita, Tito napag-usapan na ho, natin yan. Hindi ko po ipipilit na gustuhin ako ng anak niyo. Hindi naman niya ako gusto kaya wala po tayong magagawa."
Tumayo ang dalawa sa kinauupuan at na feel ni Chelsea na galit ito sa kanya kaya sinuyo niya ito. Tumayo rin ang dalaga "Tita please don't pushed nathan to love me tita, ayoko po na magalit siya ulit sakin, wag na rin po kayong magalit" hindi Niya mabansa ang emosyon nito. Hindi rin siya pinapansin ng Tito Elton niya at nakahawak lang sa balikat ng Tita Natalie niya.
Hinawakan siya ng tita natalie niya sa kamay. "Trust me. He loves you"
Naiwan siyang mag isa at pumunta na ito sa gawi kung saan nandon ang mommy at daddy niya, hindi niya talaga maintindihan ang mga taong nakapaligid sa kanya ngayon. Hindi niya alam kung anong pinapunto nito sa kanya. Umupo siya at uminom ng tubig, nag text din siya sa kaibagan niya na puntahan siya dito sa bahay para sunduin at pumunta sa food court na pinupuntahan nila.
Habang nag ce-cellphone ay may imahe na umupo sa tapat niya. Iniangat niya ang kanyang ulo at makitang si Nathan iyon at may dalawang bouquet ng tulips at tatlong bar ng chocolate.
Tinignan niya rin ang likod at gilid pero wala na doon ang mga magulang nila. Her heart act, her feelings give more butterfly when she see the man she admired. Hindi niya alam ang gagawin. Hindi niya alam kung paano gumawa ng ingay o mag salita.
She's in dreams? Or Trapped on her imagination.
Nakatingin siya sa muka nito, na didinig niya itong mag salita Pero hindi mag seek in sa isip niya ang sinasabi nito.
Winagay-way ni Nathan ang kamay malapit sa muka nito. "Chelsea" wika nito.
"Don't wake up me. I'm in my dreams, please don't wake up me." Wika nito habang nakatingin parin sa binata. Natawa si Nathan sa sinabi nito.
"It's not a dream. It's a reality." Sabay hawak ni Nathan sa kamay ni Chelsea kaya nagising ito sa pagiging tuliro. "Oh my god, what are you doing? You need my help to your girl? Oh what her name? I open my arms to help you Nathan" Excited na wika ni Chelsea.
Napakamot nalang si Nathan ng ulo dahil sa dami nitong sinasabi. Ibinigay nito ang bouquet kay Chelsea at tatlong bar ng chocolate, inamoy ito ni Chelsea pero agad ding tumingin kay Nathan "Ako mag hahawak nito" then tumango ulit si Chelsea at nag sabing okay. Tapos umalis.
"Saan ka pupunta" wika ni Nathan.
"Sa car" wika ni Chelsea na nilingon si Nathan.
"Anong gagawin mo sa car, hindi naman tayo aalis."
Nag isip pa ito saka tumingin sa binata at tinuro ang dala nito "Di ba ibibigay mo ito kay Lucia nasan na ba siya nasa Pilipinas ba siya ngayon? . . . I like your attitude now and I know Lucia's happy in this kind of flower, and chocolate"
Lumapit ang binata kay Chelsea at pinaupo ito at nasa likod naman ng dalaga si Nathan. "Firstly. Wala tayong pupuntahan, hindi ako humihingi ng tulong sa iyo, secondly wala dito si Lucia. I don't have any connections with her. I need to continue my life and move forward. Thirdly. It's not for other girl, Lucia's favorite flower is Rose and Butter cup flowers. Lucia's not same like you cause. Both of you is different.
Nilapit ni Nathan ang muka kay Chelsea at lumuhod.
"I know your favorite is tulips and it's for you Chelsea"
"Sakin?" Hindi maka paniwalang wika ng dalaga.
"Yes"