Chapter 3: Fritz Calex Javier Montereal
Uriel's POV.
''C-Calex'' nauutal na bigkas ko ng pangalan n'ya.
''Surprise?'' nakangiting wika nito.
''Hoy! Tatayo nalang ba kayo? Mamaya na kayo mag lampungan, lunch time kaya ngayon in case you forgot.'' singit ni Issa at napatingin naman ako sa paligid.
May mga nag bulung-bulungan. Ang iba naka ngiting tumitingin sa'min. Worst, some girls are giving me glares. Oh boy! Not some girls, it's most of them...Great!
''Hey! I'll go and get some foods, you better have a sit.'' tumango na lang ako kay Calex at umupo ulit.
''I'll be back, this won't take long.'' si Calex sabay halik sa noo ko at tumungong counter.
''Ayie! kinikilig na 'yan.'' tukso ni Issa
''Hoy! Ano ka ba? Para kang timang d'yan!''
''kaloka ka, parang wala lang sayo ang ginagawa ni Fritz..haiz.'' sabi n'ya sabay subo ng maraming kanin.
''Parang wala kang kilig sa katawan. Kung ako 'yun hinimatay na ako, si Fritz Calex Javier Montereal 'yan, teh!''
''Tss..hindi lang ako kagaya n'yong mga baliw. Tsaka hindi ko naman kailangang ipakita sa mga tao na kinikilig ako.'' sagot ko sa kanya. Ganyan sila makapagreact kasi si Calex ang pinag-uusapan.
Calex's family owns JMU(Javier-Montereal University). Syempre gwapo, mayaman, matalino, talented. Ang swerte ko daw, kasi ang sweet-sweet n'ya, ewan ko sa kanila. Mag kasing edad lang kami ni Calex. 3rd yr. Civil Engineering student siya. kagaya ko, hindi rin nag-aral agad ng college after he graduated in JMH. Nagulat ako kasi may bigla nalang humalik sa pisngi ko.
''You're spacing out. Now, lets eat.'' si Calex pala at nalapag na n'ya sa mesa ang mga biniling pagkain.
''Baliw pala! If I know, kung saan-saan na lumilipad ang emagination n'ya.'' tsk..baliw na Issa. Bahala siya, basta ako kakain na. Kumain na rin si Calex at si Issa papatapos ng kumain.
''How's your long vacation?'' tanong ni Calex na nakatingin pala sakin.
''Peaceful, walang bulabog.''
''Hahaha...very good then.'' Calex na tumatawa pa.
''Ah, bulabog pala? Kung sa'yo ko kaya ipatikim ang peaceful-peaceful mo na yan? 'Yung tipong habang buhay kanang peaceful!" sabi ni Issa sabay inom ng juice.
"Ikaw naman Fritz sinabayan mo pa ang girlfriend mo, makatawa ka wagas!'' may tampo niyang sabi.
''Bakit may sinabi ba akong ikaw yun?''
''G-ganun...umm. ganun pa rin yun!" frustrated niyang sigaw.
''So inamin mo rin na bulabog ka?'' wika ko at siya naman ang sama ng tingin sa'kin.
Uminom muna ako ng ice tea bago bumaling kay Calex na busy sa pagkain.
''Come sta vacanza in italy?'' (How's vacation in italy?) I asked him in italian.
''Propio bene,ma..E' piu divertente,se ci sei.'' (Just fine, but, it's more fun if you're there.) sagot niya.
''wow! Non lo sapevo si puo parlare come questo.'' (wow! I didn't know you can talk like this.)
''Si!'' ( Yeah!) Tanging sagot ko.
''I notice you and your family always go there during vacation.'' sinubo ko muna ang huling subo ng cheesecake ko bago magsalita.
''Posto preferito? Faro..a avere vacanza.'' (Favorite place? Well..to have vacation.) Kibit-balikat na sabi ko.
''Sei destra!'' (You're right!) he said ''Mom's family is there. But we used to lived in switzerland.''
''Soo-vous utilise pour etudier?'' (So, you used to study there?) I asked him in french.
'' Chemin du retour à l'école.'' (Way back in grade school.) he answered in french.
"Wei von i'hnen erwartet.'' (As expected from you.) tumatangong sabi ko in german.
''Wo Haven sie?..ich meine,siècle erwähnen darüber die zeug'' (Where did you learn? I mean, you never mention about this stuff.) sagot niya in german din...sh*t!
Apat kasi ang national languages ng switzerland. French, Italian, German and Romanian.
''Ah...uhmm, google?'' I know I said a lame answer.
''Capisco. But the way you talk like that comfortably...'' (I see.) he said and he paused for a while parang nag-iisip.
''Speaking fluently and understanding it at the same time. It felt like you've already know that for a very long time.''
''H-huh? I just search for few words. It's for me to ask you when you come back and you know. Lo sono uno studente veloce.'' (I'm a fast learner.)
''Credete voi stessi, bello.'' (believed yourself, beautiful) buti 'di na nagtanong.
''Lo so!'' (I know!)
''Wow! Knock, knock..tao po!'' katok ni Issa sa table namin.
''Nasa JMU pa ba tayo? Makapag iba't ibang lenguahe kayo kala n'yo wala kayo sa pinas. Muntanga na ako dito sa inyong dalawa.'' putol ni Issa.
''Pazzo ragazza.'' (crazy girl)
''Hoy! Ano yang sinabi mo, are you swearing? Anu ba!''
''Hindi! Sabi ko ang ganda mo.''
''Talaga Uriel? I'm beautiful and I know it!'' sabay flip ng hair niyang sabi. Nauto ko naman ang baliw.
''Diciamo meglio femare questo. Guardiamo come un pazzo.'' (Let's better stop this. We look like a fool.) natatawang wika ni Calex.
''Voi bet e destra. Buona idea.'' (You bet it right. Good idea) pagsang-ayon ko.
''pai, andiamo.''. Sabi ko sabay tayo. Tapos na rin naman kaming kumain, sumunod na rin si Calex.
''Hoy alis na tayo. 1pm klase mo diba?'' tanong ko kay Issa. 12:30pm pa lang naman, ako 1:30pm pa klase ko.
''Ay, aalis na pala tayo. Pasensya ha, naintindihan ko, sobra! O P ang beauty ko sa inyo.'' sarkastikong sabi niya.
''Matagal na, buti alam mo!'' lintaya ko habang palabas ng cafeteria.
''Ang sama n'yo, tse! d'yan na nga kayo, magsama kayo!'' wika n'ya sabay una ng umalis. Natatawa na lang kaming tinitignan si Issa na nagwalk out.
''Your class is 1:30pm same as mine so, same place?'' tanong ni Calex.
Hindi na ako magtatanong kung panu niya nakuha ang schedule ko, kanila nga ang JMU diba.
''Sure.'' sagot ko.
May greenhouse kasi sa rooftop ng main building kaya doon kami tumatambay. Mga authorized personels lang ang nakakapasok and talking about Calex, alam n'yo na 'yan.
Pagpasok namin sa loob bumungad sa amin ang iba't ibang klase ng halaman. May parang gazebo lang sa my gilid na pwedeng tambayan. Ang ganda talaga dito, tahimik at mahangin, nakakagaan sa pakiramdam.
''Come here.'' wika niya.
Tumabi rin ako sa kanya. May couch kasi dito 'yung para sa mga gazebo na style ng couch. May coffee table rin dito.
''Time elasped so fast. After a week it's our first anniversary.'' tiningnan n'ya ko, he lean my head on he's shoulder at inakbayan ako.
''Are you happy with me? Did I make you happy?''
''Of course you did! What kind of question is that? Don't think of negative thoughts about you making me happy. Because having you by my side, is more than enough. Get it?'' and I smile at him.
''I love you..'' he said and he gave me a peck on my lip's.
''I know.'' and I lay my head on he's shoulder.
Parang kailan lang ng magkita kami at nagkakilala. Almost 3 years have passed and look at us now. I opened my heart and let him be a part of it. Still I can clearly remember the first day Fritz Calex Javier Montereal came into my life.