It was a peaceful night for them. They are all happily watching television when a loud bang disturbed their bond.
"Ano 'yon?" Tanong ng panganay. Sumilip ito sa bintana at agad na namutla sa nakita.
"Son? What did you see? What happened? Are you okay?" Sunod-sunod na tanong ng ama nila.
"D-Dad, I'm scared," nanginginig na yumakap sa kaniya ang pangatlong anak.
"Don't worry, mom and dad are here," alo ng ina nila. Tiningnan nito ang panganay nilang nakatingin pa rin sa labas at hindi umiimik. "Son?"
"M-Mom, Dad," dahan-dahan itong lumingon sa kanila. Horror was marked in his face. "Run!"
"What are you talking about, son?!" Sa kabila ng kaba ay nakarga niya pa rin ang dalawang anak na babae at hinila ang asawa pa palayo sa salas.
"Run for your lives, dad! He's here- "
"Son!!" The father of the house stunned at his feet when he saw his son's head blew because of a shotgun. "N-No! Son!"
"Let's run! We can't save him. Let's save ourselves!" Naluluhang hinila niya ang asawa na pilit nagwawala upang makapunta sa bangkay ng anak.
"We can't escape from him, we can't escape from him. He will kill us. He will kill us," his wife muttered and muttered while he's busy peeking at the backdoor.
Huminga siya ng malalim upang mawala ang kaba sa dibdib. Ngunit kahit anong gawin niya ay mas lalong lumalakas ang pagtambol sa kaniyang dibdib.
He can't be in here! They made sure that he will be locked in his prison of hell! How did he managed to escape? How did he get out?
Pawis na pawis na siya habang mabilis na tumatakbo sa likod ng bahay hanggang sa may maalala siya. "No," umangat ang tingin niya sa taas ng bahay nila. Bukas pa ang ilaw sa kwarto ng bunso nila. "N-No."
"Oh my! My daughter! No! He can't, he can't. We need to save her. We need to save her!" Hindi na magkandaugaga na pagsisigaw ng asawa niya.
He made her two daughter hush before giving them to her wife. "I will."
"Please, please, hon. Save our daughter. Save her," she pleads.
Madiin niya itong hinalikan sa labi at hinalikan ang ulo ng mga anak na babae bago tuluyan bumalik sa loob ng bahay nila. Tila lalabas na ang kaniyang puso dahil sa kaba sa lalaking nakatakas at nakapasok sa bahay nila.
No, he can't be here.
But the corpse of his son is the proof that he is back from the cell. Kahit anong gawin nila, hindi ito sumusuko kahit na anong pagpapahirap.
He's a psychopath, after all.
Sinipa niya ang pinto ng kwarto ng bunsong anak. Nadatnan niya ang lalaking iyon na karga ang kaniyang bunso. He's humming like he didn't kill. Napakuyom ang kamao niya bago naglakas-loob na tumakbo papalapit sa kaniya. "Get away from my daughter, asshole!"
Pero bago pa niya mahawakan ang anak ay natagpuan na lamang niya ang sariling nakabulagta sa sahig, umaagos ang dugo sa dibdib dahil sa pagbaril sa kaniya.
"A-Anak," sa nanghihinang katawan ay pilit niyang inaabot ang imahe ng bunso niya. Nanlalabo na ang paningin niya nang makarinig ulit siya ng kasa ng baril. "Y-You're a devil- "
"HOW I hate talkative people," walang emosyon niyang binaril ito at inihagis ang baril sa tabi nito bago ibinalik ang paningin sa sanggol na karga. "Kuchi kuchi ku, such a cute baby. I wonder what you look like after a decade?"
The baby giggled at him and her cuteness stabbed his heart. "Aww, the baby needs a cuddle," nangingiting sinayaw-sayaw niya ito hanggang sa natigilan siya dahil sa lakas ng paghilik nito. He laughed, "You snore so cute." Nanggigigil na pinisil niya ang pisngi nito nang maistorbo siya sa ringtone ng cellphone.
Umikot ang mga mata niya bago iyon sagutin, "What now?"
"....."
"What? You'll not say a thing? How about my performance? Fucker, they thought I am you so praise me."
"....."
"Fine!" Iniend niya ang tawag bago bumaba habang karga pa rin ang natutulog na sanggol. Napailing siya sa paghilik nito. "Cute."
Natigilan siya nang maramdaman niya ang isang malamig na bagay na tumutok sa sentido pagkababa na pagkababa sa hagdanan. "Stop touching her or I'll shoot you."
"Geez! Here you go, boss," sarkasmo niyang wika bago ibinigay dito ang sanggol ngunit natawa lang rin sa huli. Mabilis niyang binawi ang sanggol, "Look, Lourd. You're not capable of taking care of her so stop forcing yourself to do things you can not."
"Tsk," tanging sagot lang nito at pinagmasdan na lang ang sanggol. He saw his eyes sparkled while staring at her.
"Fucking inlove," saad niya sa isip.
Maglalakad na sana siya palabas nang magsalita ito. "If I'm still not capable of taking care of her, then I'll wait whenever it takes."
"Your choice, young man. Your choice," he smiled at his young master before taking his leave. Things will not be okay for now but eventually, it'll change and he's excited for the next chapters of his young master's life.
But the question is, can he do it?
Napailing siya sa naisip habang nakatingin sa sanggol na karga. "I don't know if your man can do it, Hell. I don't effin know."