Chapter 57

Chapter 57
Chie's Pov
Ginising ko si Jake para akong nahirapan sa kan'ya. Hindi kami iniwan ni Baby Jachie. Tumabi siya sa amin. Kahit anong pilit kong bumalik sa couch, hindi ko siya mapilit. Pinagtiyagaan niya ang matulog sa tabi habang siya ay nakaupo lamang.
"Gusto mo ng makakain?" Napabalikwas si Jake.
"I told you why are you sleeping there. Sumasakit tuloy ang likod mo." 
"Chie, I want you to be with our baby. Ganito ang pakiramdam pala bilang isang ganap na ama. Gagawin ko ang lahat para sa pamilya Chie, pangako ko sa'yo na kahit anong mangyari, ipaglalaban kita. Hinding-hindi ko gagawin ang ginawa ko noong pasensiya na Chie sa lahat ng nagawa ko alam kong pagod ka na sa paulit-ulit kong sinasabi sa'yo. Handa akong gawin ang lahat para sa inyo. Kung kinakailangan kong makipag patayan, gagawin ko, Chie, para sa inyo." Sa inis ko, binatukan ko si Jake gaya ng sinabi niya. 
"Anong makipag patayan ang sinasabi mo? Baliw ka! Tsaka, nangako ka na hindi na mauulit. Sana wala ka nang tinatagong kaaway. 'Yan kasi napapala mo mangbubully sa kapwa mo. Ngayon sila' sinusundan ka." Napakamot na lang si Jake. 
"Eh! Kasi ang guwapo ko talaga." 
"Kalokohan mo gago ka." Sabay kaming napalingon ni Jake. May mga grupo na hindi ko Kilala, pumasok lang. 
"Hoy! Mga tanga bakit kayo pumasok?" Sinamaan ko ng tingin si Jarrie. Nakilala ko siya. Dahil hindi pa rin nagbabago ang mukha niya. Mas lalo siyang guwapo. Tumayo si Jake. Lumapit ka sa kanila. 
"Ginagawa niyo dito?" 
"Ganito ka ba sa bisita mo? Paupuin mo kami; kagagaling lang namin sa tournament; nanalo kami! Sayang, wala kami sa event." Kumunot ang noo ko sa White Nagsalita. Ibig sabihin kilala sila ni Jake. 
"Anong bisita pinagsasabi mo Chak. Gago ka hospital ito
Anong bisita ang sinasabi mo, Chak? 
Gago ka hospital ito. Nandito tayo para tingnan kung paanong buhay pa ang kaibigan natin." Sabay tawa ng naka black t-shirt. Lumapit si Jake kay White at binatukan ito. Tinawanan lang nila si Jake. 
"Ipakilala mo sa amin ang magandang babae sa harapan namin." Sabay lapit ng naka black. "Hi! Chie, kumusta? Balita ko masisira ka sa lalaking 'to. Bakit mo pinagtitiyagaan ang lalaking 'to? Nandito ako." Napakunot ang noo ko sa banat ng lalaking nakaitim. 
"Ang tanga mo Renz, kanina ka pa," sabi ni Jake. 
"Hello, ate!" sabi ni Nakared. Kumaway pa sa akin."
"Ako si Kiel; ito si Kier sa tabi ko." Kumaway sila. Buti na lang at mukhang matino ang dalawang ito. Magalang. Base sa itsura nila ay parang mga bata sa grupo. 
"Ako rin si Chak. Ang pinakaguwapo sa aming lahat." 
"Stupid." 
"Look, Zap, mapanakit ka. Guwapo ako." 
"Gago saan parte," sabi ng katabi niya na nakaputi din katabi si Jarrie na alam kong si Jarrie lang kakilala ko. 
"Tumahimik ka na lang Max." Hindi ko alam kung saan they got their name from. Ang nagustuhan ko lang ay sina Kier at Kiel na tinitigan ko silang dalawa. Hindi naman sila magkamukha, pero pareho silang guwapo.
'Kambal ba kayo?' sabay turo ko sa dalawa, kapangalan pa ni Kier iyong kaibigan ko. Pinagtawanan nila ako pati si Jake sumama sa kanila. 
"May sinabi ba ako? Nakakatawa," mataray na sabi ko sa kanila. 
"Hindi sila kambal. Pen name lang nila," sabi ni Jarrie sa akin. 
"I'm sorry, Chie. Pasaway sila. Sumama sila sa akin. Gusto ka rin nilang makilala kahit kilala ka na nila." 
"Kilala nila ako," sabi ko kay Jarrie. 
"Oo!" Sabay nilang sabi. Naguguluhan ako sa kanila. Paano nila ako nakilala? Hindi ko na matandaan nagkita kami. 
"Wag mo nang isipin kung saan kita nakilala," sabi ni Zap. "Simple lang ate! Nakilala ka namin dahil sa kabaitan mo. Nakilala ka namin bilang isang taong nagmamalasakit sa mga tao, lalo na sa mga mahihirap. Hindi katulad sa asawa mo na nasaksak ng bully na kahit ikaw ay hindi pinalampas." 
"Ang tanga mo Chak," sabi ni Jake. 
"See sister! Kahit ngayon masama na siya. Kung ako sa'yo, hiwalayan mo iyan." 
"Pag-iisipan ko." Sumakay na lang ako sa trip ni Chak. Makulit din 'tong isang 'to. 
"Anyway, hindi naman kami magtatagal. Sumama lang kami kay Jarrie dahil nangako siya sa amin na kapag nanalo kami, babayaran niya ang pagkain namin; kaya niya kami ililibre." 
"Hoy Max, wala akong maalala. Mga bobo, lasing ako." 
"See, sinabi mo rin. Masama ang kaibigan mo Chie. He was considered nice, but he's not." Hinampas ni Jarrie si Max. Ang gulo nila, pero hindi nagigising ang prinsesa ko. 
"We are serious. Gusto lang naming batiin si Jake dahil hindi lang siya naging ama; gusto din naming batiin na naging matagumpay ang aming plano sa tulong niya. Ngayon ay mayroon na tayong kawanggawa para sa mahihirap. Jake, salamat sa tulong mo. Dito lang kami sa oras ng pangangailangan." 
"Salamat sa lahat ng payo niyo. Salamat po. Kung hindi niyo ako tinuruan ng leksyon, hindi ko mare-realize ang bawat pagkakamali na nagawa ko. Thank you for correcting me." 
"Asus! Wala tayo sa isang teleserye. Ang mahalaga ay may natutunan tayo sa ating buhay. Ito ay hindi lamang puro saya; ito ay hangal; may mga pagsubok din tayong pinagdaanan. Ang importante ay aral sa buhay natin." 
"Sang-ayon ako diyan," sabi ko kay Jarrie.
"Let's go first. Gutom na ang mga mahal ko. Para tumahimik ang mga baliw na ito. Sumama talaga sila para lang sa pagkain." 
"Tama nga, sa panahon ngayon kailangan ng diskarte di ba Ate Chie?" Sang-ayon ko na lang kay Chak. Natatawang hinila ako ni Jake, ang mga tanga. Umalis na sila. 
"Paumanhin sa kanila. Hindi ko naman alam na biglaan pagpunta nila; nagpapakita sila dito. Tsaka hindi na ako nagtataka na si Jarrie ang may-ari nitong ospital. Mabilis talaga niyang malaman. 
"Ok lang, na-miss ko rin si Jarrie. Nung nahihirapan ako, andiyan siya para sa akin." Biglang natahimik si Jake. "I mean, wala akong ibig sabihin sa sinabi ko."
"Alam ko. Nagpapasalamat ako sa kabaitan ni Jarrie, at tinuruan din niya ako. Sa buhay, hindi lang ako may kapangyarihan. Alam ko kung ano ang mahalaga sa akin ng mga tao. Aanhin ko ang aking kapangyarihan nang wala ang mga pinakamahalaga sa akin. Ginamit ko ang kapangyarihan na mayroon ako, ngunit napagtanto ko na ang kapangyarihan ay walang silbi kung ang mga taong nasaktan ko ay ang nagturo sa akin na magbago. 
"Tama na 'to. Masyado pang maaga para magdrama. This is just another topic for us. Wala na bang bago?" 
"Pag-usapan natin ang kasal natin." 
"Hoy! Masyado pang maaga para pag-usapan natin yan." Natawa ako kay Jake. Bumangon ako at nagulat ako ng bigla akong hawakan ni Jake. 
"OOh!' Sabi ko sa kanya." 
"Bakit ka tumatayo? May kailangan ka ba?"
"Mag-aayos lang ako, gusto ko nang umuwi." 
"Ako na. Magpahinga ka na." 
"Wala akong ginawa." 
"Chie, 'wag kang matigas ang ulo." tumango lang ako. Nahihiya ako kay Jake; kulang sa tulog. Hindi pa kumakain 'tong isang 'to, inaalagaan pa ako. 
"Aalis muna ako saglit," hindi na ako nagtanong. Hinayaan ko si Jake. Baka kumain lang sabi ko nalang sa isip ko. Napatingin ako sa baby ko. Masarap pa rin ang tulog niya. Napatingin ako sa baby ko. Humiga ako at niyakap ang baby ko habang inaalagaan ko siya. Nagulat ako ng biglang bumukas ang pinto. Hindi ko naipagpatuloy ang pagpapasuso sa aking sanggol. Kumunot ang noo ko, humarap kay Jake. 
"Oh bakit ganyan ka makatingin? May good news ako." 
"Ano?" mataray kong sabi. 
"Na babayaran ko ang lahat, at makakauwi na tayo." Umupo ako at niyakap si Jake. 
"Salamat, mahal," sabi ko. Hindi na ako nagsasayang ng oras. Inayos na namin lahat ng dadalhin namin. Niyaya ko siya pauwi. Maingat kong binuhat si Baby Jachi kahit na may nararamdaman akong pangamba sa dibdib. Natakot akong hawakan si Baby Jachie dahil ang lambot niya. Habang hawak hawak ni Jake ang gamit namin. Hinalalayan kami ni Jake papasok sa van. Napatingin ako kay Jake; seryoso siya sa pagmamaneho. Hindi ko siya inistorbo hanggang sa makauwi kami. Tahimik lang si Jake. Nauna na akong pumasok sa kan'ya. Pagbukas ko, nagulat ako sa sigaw nila. Muntik ko nang malaglag ang baby ko dahil sa gulat ko. 
"Welcome, Chie, welcome home, Baby Jade Chloe." Sabay nilang binigkas. Naiyak ako sa sorpresa nina Manang at Manong para sa akin."
"Bakit anak!" Lumapit sa akin si Manang. 
"Masaya lang ako, sobra-sobra, nagpapasalamat ako sa inyo." 
"Akala ko kung ano na! Kinakabahan ako sa'yo, Chie. Si Jake naman ang may pakana nito." 
"Hindi namin pinag-uusapan ang isang banner na ganito." 
"Bayaan mo na si Ate Manang. Minsan lang siya gumawa ng banner." 
"Eh! Kasi mahal ko kayong dalawa." 
"Salamat, Manang," sabi ko. 
"Akin na si Baby Jachi kumain na kayong dalawa." Kinuha ni Manang ang baby ko. Napasunod lang ako kay Manang nang mapansin ko ang isang malaking crib na kulay pink at maayos na nakaayos. Umalis kami ng hindi man lang namin naalala na binili namin ito. Bakit may ganito? Isang araw lang akong wala. 
"Binigay iyan nina Kenneth at Kier. Actually, tinago niya sa akin para hindi makita niyong dalawa. Nagtaka nga ako bakit pink, sabi ni Kenneth. Ang lakas ng paninindigan niya na babae ang baby mo, kaya pink ang binili niya. Ang daldal ng batang iyon. Hindi ako nagtataka kung bakit magkasundo kayo."
"Hindi ko man lang nakausap ang mga kapatid." 
"Halika na mahal, kain na tayo." Napatingin ako kay Jake. Mukhang gutom na siya. Hinila ko si Jake. Umupo ako at pinagsilbihan siya. 
"Kumain ka na! Alam kong hindi ka kumain kagabi. Tanghali na rin," sabi ko. Pagkatapos kong alagaan si Jake, umupo ako sa tabi niya at sinabayan siyang kumain habang kausap ni Manang, ang baby ko. Tiningnan ko si, Jake; kumain siya ng marami. Sinasabi ko na tiniis niya ang gutom para sa aming mag-ina. Hindi ko mapigilang sipain si Jake. Nang mabulunan siya sa ginawa ko. 
"Chie, papatayin mo ba ako?" 
"Sorry, sabi mo hindi ka nagugutom. Kumain ka ng marami." Natahimik si Jake sa sinabi ko. 
"Eh! Paano ba naman kasi hindi ako makakain eh. Masyado akong kinakabahan sa'yo." 
"Salamat," sabi ko sa kan'ya. 
"Salamat, saan?" 
"Wala naman!" Lumapit ako sa kan'ya at niyakap lang siya. 
"Gusto mo bang magpahinga?" 
"Ikaw ang dapat magpahinga. Tara samahan kita." Pinatayo ko si Jake. 
Kapag hindi ako kasama, magma matigas ito, pahinga. Kinuha ko si Baby Jachi; pumasok na kami sa loob. Maraming laruan si Baby Jachi. Maaga kasi bumili si Jake kahit hindi pa niya alam ang gender. Ang sabi niya, gusto sana niya ay lalaki, pero bilib ako kay Jake dahil kahit ano raw ang maging kasarian, mamahalin niya ito. Sa dami ng laruan, sari-sari ang binili niya-may pangbabae at may panlalaki. Ngayon ay hindi na magagamit ni Baby Jachi ang laruang kotse at baril. 
"Anong gagawin natin sa ibang mga laruan. Ikaw ang sinabihan ko na huwag kang bibili." 
"Magagamit naman natin ito sa susunod nating baby. Sinisigurado ko, lalaki na ang susunod. Ano, deal ka?"
"What's the deal? Hindi madali ang panganganak. Ayokong tama ang isang ito." 
"Hala! Ang unfair. Wala akong jr."
"Teka, sinadya mo ito, ah!" Napakamot pa si Jake. Sinasabi ko na, base sa ngiti nito, may binabalak siya.
"Mahal, gusto ko rin ng junior," sabi niya habang nakayakap sa akin.
"Tama na ito! Ang hirap-hirap kaya manganak. Buti sana kung madali lang."
"Basta, Mahal, anuman ang mangyari, magkaka-junior din tayo. Sinasabi ko sa’yo, Mahal, lalandiin mo rin ako."
"Eh! Tigilan mo nga ako." Niyakap ulit ako ni Jake. Si Baby Jachi ay nasa tabi namin; nakatulog siya ng maayos. 
"Let's rest," sabi ko sa kan'ya. Niyakap ko rin siya. 
"Matulog ka na rin mahal." 
"Na iingayan si Baby Jachi." Palusot ko. Ngunit hindi naniniwala ang loko.
"Ano, Mahal? Game na!"
"Jake, ano ba? Hindi ka ba titigil?"
"Mahal naman, eh! Sige na!" Panay kalabit niya sa akin.
"Magigising si Baby Jachi. Hirap pa naman nito patulugin."
"Ayaw mo talaga, Mahal? Hindi mo na ako mahal?" Hindi ko alam kung naglalambing ba ito. Sa tagal na ng pagsasama namin ni Jake, minsan nagugulat pa rin ako sa kanya. Minsan parang isip-bata ito, pero kapag kasama ang mga kaibigan niya, akala mo sigaw ang loko.
"Matulog na tayo. Huwag kang makulit."
Tiningnan lang ako ni Jake.
"Ipipikit ko na ang mata ko. Matutulog ka na?" Napatingin ako kay Jake. Pumikit siya. Napahiling ako sa kalokohan ni Jake. Hindi talaga siya matutulog kung hindi niya ako nakitang natutulog hanggang sa makatulog na sila Jake at Si Baby Jachi.

Komento sa Aklat (83)

  • avatar
    Efren Gregas

    good novel

    14/06

      0
  • avatar
    Mylene Mente Mallari

    nice 🙂

    08/06/2025

      0
  • avatar
    AnibanMelanie

    thanks

    02/06/2025

      0
  • Tingnan Lahat

Mga Kaugnay na Kabanata

Mga Pinakabagong Kabanata