Zanaira Kayne’s P.O.V
I was crying all the time while I’m with Leon. I was ranting about the hectic schedules of mine.
It’s been a years, I guess? Yeah.
“I’m tired! I don’t know what I’m going to do anymore, Leon!” I sobbed.
I still manage to smiled around the people even I’m very exhausted. I didn’t know how did I manage my time for the two years! Yes, it’s been two years and ngayon lang ako nagra-rant.
“Shush, it’s okay. I’m here. . .” pagpapatahan nito sa akin.
I’m in grade twelve and graduating student! I have a lot of home works, activities from different subjects, quizes, projects, and some performance task; we’re going to dance for our performance task sa Music namin! Tapos may mga endorsement pa akong kailangan tapusin. And idagdag mo pa may fiesta sa bayan kakailanganin ako ng banda. . . being majorette.
Hindi ko na alam kung ano ang gagawin ko. I’ve been become a hardworking girl for this year. Hindi ko alam pero naging sunod-sunod ang hectic schedule ko ngayon. Plus, hindi ako matalino!
“Take some rest, tulungan na lang kita sa ibang school works mo,” bulong nito kasabay ng pagtigil ko sa aking pag-iyak.
Kumalas ako sa yakap nito at kaunti na lang ay batukan ko s’ya.  Pinunasan ko ang mga luha ko at humarap sa kaniya ng deretso.
“Hindi! O-okay lang ako,” agarang sambit ko sa kaniya.
Nakakahiya. Isa pa I know na puno rin ang schedule nito. I asked his manager last time kung ano ang schedules niya. Syempre, as a good girlfriend I need to check him kahit na hindi time to time but at least I know what he’s doing and kumusta na siya, if he’s doing fine ba or what.
And yes, I’m already his girlfriend. Sinagot ko siya last year in his birthday. Malapit na rin anniversary namin. 
“I’m fine. I’m going to do your school works,”
Tinignan ko ito ng masama. Alam kong pagod siya kaya hindi ko siya hahayaan.
“No, babe! Makinig ka na lang sa akin. I know busy ka rin sa school mo lalo na’t freshmen ka sa college, plus kabila-kabilang endorse ka rin kasi hindi pwedeng masayang ang mga sponsor mo, so it’s really okay!” nakangiti kong sambit sa kaniya.
Wala naman siyang nagawa kun’di tumango lang na mas lalong nagpangiti sa akin.
“Magrarant ako sa ’yo pero hindi ibig sabihin n’on susuko na ako, okay?”
He nodded again and gently kissed my forehead. I closed my eyes and hugged him once again.
I never regretted loving Leon. Every time na may problema ako and’yan siya lagi para makinig at damayan ako. Never siyang umalis sa tabi ko.
Dinner came we just decided to order some foods. Wala rin akong time magluto. We’re here pala sa bahay nila at kami lang ang nandito. Nasa Manila kasi ang parents nito and being only child naiwan lang siya rito. May kasambahay naman sila kaso day off daw nila every weekends.
“Pizza?” alok ko sa kaniya habang ngumunguya. Gumagawa siya ng thesis nila. Habang ako ay kakatapos ko lang sa mga school works ko. P.T na lang ang kulang ko.
“Subuan mo ’ko,” aniya at binuksan ang kaniyang bunganga.
Napailing na lang ako at sinubuan ito. We just enjoyed our food while talking some random things about our life.
“Let’s go on date,” aya sa akin ni Leon.
“Talaga?” halata sa boses ko ang excitement.
It’s almost lunch at thanks to God dahil natapos na namin lahat ng pwede naming tapusin. Magc-crhistmas break na rin kaya super hectic talaga ng schedule namin. By the way, dito ako natulog sa kanila. But nasa guess room ako, hindi ako pwedeng matulog sa kwarto niya, bawal ’yon!
He nodded. Napatili naman ako ng mahina. Hindi naman halata na excited talaga ako. Ilang weeks na rin kaming hindi nagde-date.
“Let’s go?” he asked as soon as I finished doing girls stuff.
I nodded, sumakay na kami sa sasakiyan nito. I put my seatbelt on then he started the engined. Pinayagan na rin ito ni Tito Leonard, Leon’s father na magmaneho. Dati kasi kahit na umiyak si Leon sa harap niya ay hindi talaga nila siya papayagan, even Tita Hendra didn’t agreed! She don’t want him to drive kasi hindi pa raw siya 18. Medyo nakakatawa nga n’ong 18th birthday niya, para talaga siyang nade-debut n’on, and that time rin siyang pinayagan na magmaneho and of course sinagot ko rin siya n’ong araw na ’yon. Isang taon din kaya niya akong nilagawan and I really admired him dahil nakaya niya akong pagtiisan ng isang taon and until now.
“Where do want to go?”
“Mang inasal? Or Jollibee na lang kaya?” I answered.
I’m not fan of fancy restaurants.
“Jollibee then. . .”
Nakangiti lang ako habang nasa byahe at nakikinig ng music. I’ve been watching him while driving.
“Tunay na tunay naman ako n’yan,” aniya while chuckling.
I shook my head and smirk. “Gwapo mo kasi,”
He was stunned and looked amused. “Parang noon lang, I always compliment you and now you’re the one who’s always complimenting about my look, ha?”
Natawa naman ako dahil dito. It’s true, itong mga nakaraan lang palagi kong naappreciate ang looks nito. Thankful lang naman ako because I have him. Ang bait niya, matulungin, and plus points na lang talaga ’yong looks niya.
Dumating kami sa Jollibee na punong-puno ng tao. So we don’t have choice kun’di magdrive-thru na lang.
Sa kotse na kami kumain at nagsusubuan.
“I forgot na weekend pala ngayon kaya super dami talagang tao,” komento niya.
Sumang-ayon ako at nilibot ang tingin. Kahit itong parking lot ang dami ring sasakiyan. Ano bang meron at ang daming tao.
“Let’s take a picture,” suhestiyon ko at kinuha ang phone ko.
We took a lot of pictures ang iyong iba ay nimyday ko sa ’king Instagram. I have hundred thousands of followers here.
Nagkwentuhan lang kami hanggang sa matapos kaming kumain.
“Where do want to go now?”
“Ang hirap pala kapag hindi planado ang date, hindi alam kung saan ka pupunta,” sambit ko sa kaniya imbes na sagutin ang kaniyang tanong kaya pareho kaming natawa.
“What if sa tagaytay na lang tayo?” he suggested but I immediately shook my head.
“H’wag na, mapapagod ka lang. Sa mall na lang tayo,” hindi na ito umangal pa ako tumango na lang.
But it’s a wrong choice! Dinumog kami ng mga fans namin, lalo na’t mga fans ni Leon! O, my God!
“Pa’no ba ’yan, uwi na lang tayo?” natatawa kong bulong sa kaniya habang ini-escort-an kami ng mga bodyguard ng mall. Ang daming tao! Iyong iba ngang tahimik na namimili ay nagambala namin.
He chuckled and hold my waist dahil siksikan talaga. “Bawi na lang tayo next time!”
I think date gone wrong. . . .